Alle inzendingen over zand

3375 resultaten.

Sorteren op:

Een stukje wereld…

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.523
regenboog: Wat boerenhuisjes en een korenveld, Waardoor een sidd’ring vaart van vochte wind, Een klompje bomen, wier zwaar-tintig loof Met forse donk’ring uitstaat tegen ’t licht Van de avondlucht, mat-blauw met zweem van groen; Een eindje hei als smeltend violet In zachte hulling van omwaad’mend paars, Een heuveltje, op welks gele kop van zand…

Het MENSELIJK VERSTAND

poëzie
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.509
o Dwalingen, wier tal en maat Het zand der zee te boven gaat, En vasthoudt aan elkaar als saamgekleefde klissen; Gij door die stalkaars voortgebracht, Gij toont ons, dat die zucht die steeds naar kennis tracht, Slechts enkel twijflen leert of roekeloos beslissen! 1808.…

Rottumeroog verlaten

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 775
Een grens ternauwernood kreek, Droogvallende bedding bij zand, zout en ontij. De vloed van de tijd breekt genadeloos elke weerstand. Dit huis houdt nauwelijks stand: De boot voert mij onomkeerbaar huiswaarts. 3. Zijn de elementen enkel ruimte en eeuwigheid voor vogeltrek en stilteminnaars.…

Doofstom

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.546
het zilt in de lucht Slijm in neusgaten en keel komt los we kuchen en snuiven en slikken tasten naar onze hals met wanten aan gezicht verborgen in sjaal en capuchon Thuis zijn wij hier, halen diep adem conserveren wrakhout gedachten in zout Je pakt me vast als ik struikel de linkerhand om mijn rechterpols hijst mij omhoog van het koude zand…

genadesteek

netgedicht
3.4 met 47 stemmen aantal keer bekeken 17.954
zijn kromzwaard flonkert in de schemer het gekarteld litteken op de dij herinnert aan de klauw van de magere tijger die uit een valluik opveerde nu staat hij oog in oog met de kolos een neger met een ring in de neus gewapend met net en drietand parels in de plooien van zijn nek de slaaf dwingt hem lager een knie nagelt hem aan het zand…

de twee vereend

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.664
zingend in het zicht van de stervende zon die oplost in een stille avondzee waar de dag zich verliest en hun verschijning begon elkaars armen strak dragend naar opzij hechtend als zijnde één voelen zij elkanders bloot ervaren zij zich als gemeen in voelbare spanning van zuigende emotie tasten zij elkaar de wangen het opstuivend zand…

savanne

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 869
tussen bos en grasland, op de rand van de tropen woekeren kruiden en wilde halmen en struiken zo om het seizoen wordt de hitte hier geblust met een vlaag die maanden duurt reuzen grazen in hun grijs pantser nippend van de dunne, dichte schaduw ik weet niet waar eerst kijken de olifant besproeit zich met water, bestrooit zich met zand…

Beeldvorming ( voor Bachir )

netgedicht
3.6 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.837
Je telde de sporen van een verleden, je vertelde over scherven in het zand, gedolven herinneringen,ze gleden door de magere vingers,langs de lidtekens van je hand.…
pama2 oktober 2008Lees meer >

Mag ik uw woorden lenen?

hartenkreet
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.888
De zieke man sprak met rappe tong over zijn land dat hij verliet, het lage winterlicht, meeuwen en luchten, een besneeuwde dijk, de open zee, snelle grijze wolken, hoge ganzenvluchten, zompen en zand, duinen en dorpen en de blonde wind over het verre wad, eb en vloed in hun eeuwige getijdenspel.…

Innerlijke strijd

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 668
maar ze herpakte zich in de nachtelijke uren de wolvin in haar bracht en wakkerde kracht je hebt een keuze sprak de wind fluisterend je verslaat je eigen demonen of je kruipt weg als een angsthaas in het zand het werd een strijd in haar ziel tussen opgeven en het hebben van hoop en vertrouwen ze dacht aan de woorden die haar meermaals…

Ze vangt de fluister van de wind

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 610
over de Moerweg in Den Haag in haar klinkt de melodie van de stad achter de duinen ze heeft zelf de mazzel om in Moerwijk te wonen ook in de Schilderswijk stond eens haar huis haar beide jongens voetbalden bij Vredenburg maar waren fan van Ado in de duinen liggen ook veel van haar voetstappen kroeluurtjes ongezien in het mulle zand…
windwhisper11 augustus 2009Lees meer >

't Menselijk verstand.

poëzie
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.305
o Dwalingen, wier tal en maat Het zand der zee te boven gaat, En vasthoudt aan elkaar als saamgekleefde klissen; Gij door die stalkaars voortgebracht, Gij toont ons, dat die zucht die steeds naar kennis tracht, Slechts enkel twijflen leert of roekeloos beslissen! 1808.…

Het huis alleen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 950
Met de verkoelende westenwind waaien de stemmen mee van het strand over het warme zand het huis in Krakend houtwerk van zwellende sponningen tikken van gespannen glas Op de overloop draait het stof zijn rituele rondjes in het licht vallend vanuit een bovenraam Een deur smakt dicht en haast gelijkertijd ruziemakende stemmen de één hoog, de…

Mijl op Zeven

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.493
waterleven als zij wou mocht zij hem zoenen en gelijk een handje geven Van mijnheer pastoor die dronken als een tor steeds was gebleven alle eenden er verrot schold weer eens in de plomp beland van zeven borrels die hij nam nog door haar vader weggegeven nog eens dansen voor de duivel nog eens dansen voor het leven Heel de wereld lag op zand…
jan haak23 augustus 2010Lees meer >

Stilte het geluid

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 468
'k Lijn jouw figuur in delen Zie kracht in jouw pracht-kijkers Verwen mijn ogen Verlaat en verdiend maar tijdig doch zeer zeker Weet de vogel hoed en rand Zonnestraalt het zand Het nat heeft gegriend Druppelsgewijs afdruipen Oprecht en vroom sijpelend De weg naar jouw hart In dromen voorbij de evenaar Groot cirkel Midden…

Schemergestalte

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 450
Een zee van zand doet verstikken en oneindig water is alles wat je ziet. Deze ongrijpbaar gekrenkte geluiden uit wezenloos vergrendelde kluizen klinken als de laatste stuiptrekkingen van de levenden uit de dode huizen. Onder het geknars van vertrapte stenen is haar stem hoorbaar uit het graf.…
Iniduo20 september 2012Lees meer >

In memoriam

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.939
Dàt was een lief mens, die wij nimmer zullen Terug-zien, stervende als hij is geweest Heel ver van wat hij lief-had, als een beest Gezeuld in 't eerlijk graf-zijn, dat met mulle   Plof zacht viel op zijn trouwe hoofd, het rulle Zand, dat's der dode' allerlaatst aardse feest.…

Wie 't Christendom verdrukt

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.669
Hij is, hij blijft de steun van 't menselijk geslacht; De rots, waar ‘t smachtend volk een levens-stroom uit wacht, Die vette beemden schept in zand en wildernissen. Verblijd u, Christenschaar! Wie keert Zijn arm, die heil verschaft, en steeds zijn rijk vermeêrt.…

Geef me nog even

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 611
Geef mij een moment lieverd en ik leeg mijn hoofd Leg dat mes nu neer schat, zoals je hebt beloofd Het zand in de loper verstrijkt al gauw Ik kwam langs donder, de regen de sneeuw en de kou Om jouw hier te zien in dit barre oord Een lust voor het oog met een uitzicht op moord.…
Michiel Kuper5 september 2016Lees meer >

Lieve Paul

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
lijden In mezelf schreeuwen van pijn Gelovig zijn Niet klein, maar groot zijn tegelijk Door mijn geloof niet boos zijn Mijn hart openstellen Om dan alles te vertellen Niet zwijgen , maar zeggen Willen krijgen wat ik graag wil hebben Een liefde willen leren kennen Weg rennen en vliegen over bergen Een hand willen voelen De dag erna zand…

REIZEN

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.208
Kennis dier allen, die in weelde-gaard' Of woestenij van stad of zand-zee erven Des levens vonk, uw gave, o Moeder Aard', Uw gave, o Vader Zon. 0 laat mij drinken De blik van ogen, zwart, bruin, hemels-blauw, O laat mij diep in kelk van stem wegzinken, Daar pure ziel als bie puurt honig-dauw...…

In mijn geboortedorp

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 456
vroeger over de Westduinweg naar het stille strand achter jou, die vlot en vlug over de brug langs straten waar ik zoveel liep naar mijn ouders de lucht blauw het stille druk maar wij lopen verder waar het rustig veren aan de hemel liggen arm aan arm en dij aan dij 't water fris en glad een zee met mui naakt kom ik er terug creme en zand…

Wielercircus

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 657
"Op vale, windgebeukte wegen Waaierend langs sloot en zand Onder wolken, striemen regen Dwars door 't vlakke Vlaanderland Leert men de Vlaamse Ronde kennen Van Wevelgem tot aan Ostende Maar pas door klimmen zal men wennen Aan de Pijl en de Ardennen Men rijdt zo lek op de kasseien De hel van 't noorden dwingt tot staan Een waar coureur…

Foto te Bodrum

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
Omdat een gezicht bijna in zand verdwijnt. Haast u. Haast u. Hij blijft ruw hard liggen in mijn hoofd, handjes verdraaid naast het lichaam. Vader, dit gaat nooit over. Nooit. En dan nog een kind. En dan nog een kind. Voor Aylan…

Fourleaf clover

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 610
het vastbesloten deel van 't land hoopt op een afscheid van de streng die hen verbindt met 't vasteland de zaak loopt steeds meer uit de hand geen buurman kiest dezelfde kant, houdt zich Oostindisch dover dan eigen bloed- en geestverwant, liefst steekt men nog z'n kop in 't zand, waarop tussen het struikgewas verscholen onder 't lover…
Olean6 april 2019Lees meer >

Over meeuwen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
mis ik in de polder het geluid van die gillende geeuw en gekrakeel, met hun krijsen, met hun kromme puntige snavel, geel het eisen en krijgen en pikken en pakken en hakken als gieren, loerend speurend en peurend in kieren Ik lijk wel niet wijs want ik mis hun gekrijs hun scherpe vlucht zomaar vallend uit lucht naast mij opdagend in 't zand…
Ralameimaar27 augustus 2019Lees meer >

Zandkunstenaars

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
ze maken kunst van zand, op het strand zandkunstenaars, de mediterraneo zee likken kinderen aan 't ijsje in hun hand glijden rolstoelen met de toeristen mee plezier en gevaar op de boulevard ruggelings schommelend op de golven uitgevaren op baren, niet bewust van 't gevaar bewoog ze ongestoord : onder 't schuim bedolven en dichterbij…

In het oog (3)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 400
Liggend aan de oevers van het meer laat ik de golven over mijn voeten spoelen, want in de nacht is water warmer, worden de lijnen die zij in het zand schrijven tot zinnen, die bevrijden van de oude regels en de wind doen verstommen. Zwarte maan wordt volle maan, die mijn duister vrij maakt, als een trouwe slaaf na al die jaren.…
John Loopstra12 februari 2020Lees meer >

Verlatenheid

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 686
Leven is nu als in het zand ik houd van je schrijven. Leven is nu zien wat er na deze storm dan mag blijven.…

Bij oma en opa

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 759
Bij de ene de vreugde van zand en zee, bij de andere dat het misschien de laatste keer kan zijn. De koestering die dat jongetje ervaart, is het harnas waarmee hij later door de wereld kan.…