Alle inzendingen over zichzelf ,sluiten

6196 resultaten.

Sorteren op:

voor jou

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 653
wie doorzag die kleine jongen zonder rem kind met het warme hart de onbegrepen oorsprong van de woede en pijn hoe kon de jongen weten wat hij met zichzelf beginnen moest als stuurloosheid hem regeerde eenzaamheid heeft geen naam de moed om door te gaan als niemand hem volgen kan wie weet van het lef toen de man zich loswrikte van zijn ondergang…
J.Bakx4 januari 2024Lees meer >

STILTE

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 462
Men kan het componeren en musiceren veinzen, alsof men de eigen levenschoreografie schrijft, maar men danst pas echt met zichzelf wanneer er geen muziek is.…

de scherpte

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 316
Ooit, zei hij vast tegen zichzelf, was dat gewoon wat het was.…
R.E.N.S.11 februari 2026Lees meer >

MET EEN KNIPOOG NAAR CONFUCIUS

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 483
( DE WARE REIZIGER IS DEGENE DIE EEN RONDREIS IN ZICHZELF HEEFT WETEN TE MAKEN ) ook reizen in je hoofd kan soms erg vermoeiend zijn met de tred van een reiziger die door de seizoenen reist kom je straks vanzelf op de plaats van bestemming een plek waarvan je thans nog absoluut geen weet hebt maar had je die wetenschap dan wel…

Werkelijkheid

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 328
hart niet weet te bekoren: nostalgie van vlinders op stoffige meubels of bedelende geur van verwelkte bloemen naast rottend zomers fruit nu de vergankelijkheid betoogt dat je mij geen gedag zegt in de nacht nu het er op aankomt is een heldere werkelijkheid in klaarblijkelijk dromen om een klankbord te hebben dat standhoudt en zichzelf…
mobar16 april 2026Lees meer >

Stroming van riet

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 137
het dier beweegt langs de rand van het riet het water volgt maar noemt haar richting niet een adem raakt de oppervlakte even aan daar waar beweging lijkt stil te staan onder de huid trekt iets langzaam voort geen spoor van richting geen herinnerd woord het lichaam luistert naar wat niet verschijnt terwijl de stroom zichzelf…
Silann Nara28 augustus 2026Lees meer >

Perpetuum

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 114
tot er van taal geen sprake meer is en bij vlagen de herinnering ligt in windstilte zoals de tijd die in zichzelf wegloopt en je jezelf vragen gaat stellen…
Ruud Blom30 augustus 2026Lees meer >

Tekening

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 79
tijd zich ooit anders zal herinneren een datum, het gezicht van een kind, net of mijn huid later getuige kan zijn wanneer mijn geheugen het laat afweten terwijl ik daarover nadenk, zie ik hoe ook mijn handen veranderen waarschijnlijk verwacht ik te veel van inkt, ook een arm wordt ouder, een lijn vervaagt de twijfel lijkt zichzelf…
Nathan9 september 2026Lees meer >

Hemelwolken…

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 15
Zij was dol op de speeltuin op de wip en de glijbaan maar het allerliefst zou ze uren op de schommel gaan haar voeten staken hoog in de hemel koele wind blies in haar gezicht het plankje en de touwen kraakten onder het gewicht Zij dwong zichzelf steeds hoger hoger dan het allerhoogste punt alsof ze vliegend in een vliegtuig met haar leven…

De das om

snelsonnet
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 704
’t Zit zo…we zijn door spindokters omgeven Het keurslijf doet me af en toe best pijn Vroeger deed ik nooit water bij de wijn Maar ja dat was het wilde jongensleven Ach krijg de klere wat kan mij het schelen Brussel!!!!..De Grieken onder curatele…
Nico Noorman7 september 2012Lees meer >

Laurentien een Saaie Doos?

snelsonnet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 623
‘Ik ben al twintig jaar een saaie doos. En van gedoe rondom mij was nooit sprake Ja, ik ben recht door zee, kom snel ter zake’ Aldus sprak Laurentien, geraakt en boos Grensoverschrijdend noemt men haar gedrag Voor toeslagouders wel een hard gelag…
Bart Adjudant31 augustus 2024Lees meer >

Noa, achttien lentes

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
Achttien keer heb je de zon omzeild, van klein bijzonder wonder met blauwe-bruin gesluierde oogjes tot leeuwenkind met vlindervleugels, dat soms zacht landt op een klaproos en soms vol vaart tegen de wind in danst. Je bouwde ooit forten van dekens, nu bouw je aan jezelf – met meningen die durven, twijfels die leren, een hart dat groter is…

Opening*

hartenkreet
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.207
Sluit deuren en ramen, stem je gehoor af op frequenties waar calamiteiten zo goed als zeker worden verslagen. Hier dus. Volg de instructies uit sprekers nauwgezet. Gebruik de lift maar niet (gevaar voor schachtvuur). Trede voor trede daal je de trappen af. Zover je kunt gaan.…

Loslaten

netgedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.473
Zeg mij dat ik nooit zal sterven neem mij in jouw armen laat hoop geen laatste hoop, maar leven zijn sluit mijn ogen nog niet voor eeuwig laat mij even in de armen van de adem rusten, tot de glimlach mijn gezicht verlaat geef dan de fakkel door aan hen wie ik liefheb, sta hen bij voor de tijd die komen gaat, begeleid hen op de weg naar…
metha18 februari 2005Lees meer >

Ja dan ...

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.318
Tik mij even op mijn schouder laat mij nimmer wakend slapen geef de nacht haar rust terug sluit mijn ogen niet meer voor de mist in de morgen, schenk mij de lach weer in mijn hese stem, toe laat mijn ogen stralen, zie mijn zand, zon en zee, laat het zout verwaaien op kleine golfjes van de wind, waar jij gedragen wordt tot het einde…
metha14 maart 2005Lees meer >

Stap

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.596
Hij sluit geen deuren achter zich. De jongen die hij is geweest verlaat de ruimte die hij kent het onbekende tegemoet.…

schemer

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.816
moeten wennen aan een wereld zonder licht ontdek je vaag waarneembaar de contour van een gezicht dat zich tergend langzaam naar je keert en met fluisterend geweld komt jouw naam over zijn lippen voel je vingers benig hard je zwakke lichaam tippen en weet je dat protest hem niet meer deert en als de echo is verzwakt en je ogen willen sluiten…
Jeroen Swaan24 augustus 2005Lees meer >

lentekind

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 910
zij, die zo langzaam zo traag en bedachtzaam in een storm kan slapen ze beangstigt me ook omdat ze wegen kent door ons mannen bezet maar nooit echt begrepen en zij, ze is warm en voor de zoveelste maal betovert ze mijn hart en ik kus haar navel zacht 'sluit nu je ogen' en mijn onwennig linkeroor leidt ze rond haar geheim: lente…
rubic13 juli 2003Lees meer >

Het medelijden

poëzie
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.607
Wie dat ik immer smart zie dragen, 'k Heb ook gevoel daarvan, Ik sluit mijn oor niet voor zijn klagen, Maar help hem als ik kan. Een mens in droefheid op te beuren, Is zelfs voor kinders zoet. Die spotten kan met hen, die treuren, Vertoont een slecht gemoed. Zou mij eens anders leed verblijden? Zou 'k lachen in zijn smart? O neen!…

In de stilte van de nacht

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.100
ik jouw zachte armen om me heen Je bent zo dichtbij maar ik voel me zo alleen De tranen willen naar buiten maar ik wil het niet Ik vecht tegen de emoties maar verlies 't uiteindelijk van het verdriet Zachtjes bid ik, Heer ik ben zo moe Haal me hier weg ik wil zo graag naar U toe Ik voel de rust in me stromen Ik voel me zo bevrijd Zachtje sluit…
Naomi21 juli 2003Lees meer >

WOLF

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.378
Het late avondrood in de ogen mengt snelheid met felheid de tanden bloot..rug gebogen zeer bereid op elke strijd Zichtbaar spant nu elke plooi van de machtige roedel man want de neus vol nieuwe prooi vormt een jacht met duivels plan Verloren ogen..te ver van veilig alle gespitste oren sluiten in het ritueel oogt bijna heilig de snelle…
Doortje2 oktober 2003Lees meer >

Lekgebeten

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 846
Ik ben geen mens maar ding, en toch te schuchter om op te bouwen, om mee te sluiten in een ring. Ik heb geen grip op het bestaan, het glipt als zand door mijn handen. Ik ben onvruchtbaar als de maan, ik hap naar lucht en knars mijn tanden.…

In jouw naam

hartenkreet
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.348
Wanneer jouw tranen niet meer te stuiten zijn, zal ik ze zachtjes sluiten. Wanneer jouw angst niet meer te dragen is, zal ik ze schuivend verlichten. Wanneer jouw pijn niet meer te genezen valt, zal ik betekenend naast je lopen. Wanneer jouw stem zal zwijgen, zal ik je woorden luisterend wiegen.…

Klanken klinken klote

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.041
De woorden wil ik niet horen ik sluit mij af voor de werkelijkheid wanneer ik de klanken niet opneem is het géén realiteit De klanken klinken klote rauw, uit het diepste van je strot jij hebt goed raak geschoten mij geramd tot op het bot De zinnen glijden gemakkelijk als kwijl uit jouw mond een servetje zou wel handig zijn wanneer je…
metha27 november 2003Lees meer >

een dag die krom trekt

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 959
gevlucht gebruikt door lijven die vergeten te bewegen een dag die krom trekt door gebrek aan perspectief verveling is de dief die uren heeft gestolen de trage stroom van dingen die gebeuren het drijven op gewoonteruis slaan van klokken en van deuren de avond ademt nog geen duisternis omdat de schemering vergeten is de dag te sluiten…

helemaal alleen

hartenkreet
4.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.315
vanaf het strand turend over de zee die kalme zee starend over het water rust over me heen kijkend naar de lucht ben hier alleen genietend genietend van die rust aan de stille kust leg me neer op het strand sluit mijn ogen droom oh heerlijke droom plots schrik ik wakker kijk om me heen voel me verlaten voel me zo alleen stap maar…
G.Juurlink8 november 2002Lees meer >

de laatste druppels aan het glas

netgedicht
2.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.480
dromen met muziek kaarslicht deint en dooft in traag verbranden, de klank van een weerbarstig lied handen zoeken naar elkaar ogen laten blikken kruisen zacht gebaar en tederheid sluiten misverstanden buiten vlammen spelen vuur dansen vloeiend in de hitte na het lichten van gezichten valt hun schaduw op de muur de laatste druppels…
wil melker22 november 2002Lees meer >

Schelpen 2

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.697
Zijn jas hing als een schreeuw tegen de hemel op die dag en die minuut voorbij aan ons begrip en telbaar vóór zijn dood Ik dacht het te horen ik dacht zo dadelijk doe ik mij handen voor mijn oren ik sluit mijn schelp voor zijn vreselijke woorden tot mijn bloed alleen nog maar de zee hoort ruisen.…

Vreemden in de nacht

netgedicht
3.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 9.676
Ik sluit even m'n ogen. Teveel te vaak bedrogen, de wereld eventjes moe. Niemand die op me wacht. In het donker weggedoken, -zwijgend als het graf-, wacht ik alleen op de dag. Dat ik weer leven mag, met om wie ik zoveel gaf. Een liefde onbesproken. Eigenlijk is dit gedicht, zo juist nog geschreven, niet wat ik had verwacht.…

Stervende herfst

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 623
Ogen sluiten het licht wenken niet meer naar buiten. Lippen liggen op hun rug de zwaartekracht te machtig. De maan is vol en rond en lacht de sterren toe. De nachten strekken zich uit, kou vriest de woorden vast. De zomer heeft niet gevoed, takken hangen zonder vrucht. De stilte vreet zich naar binnen en legt een wreed zwijgen op.…