6196 resultaten.
voor jou
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
653 wie doorzag
die kleine jongen zonder rem
kind met het warme hart
de onbegrepen oorsprong
van de woede en pijn
hoe kon de jongen weten
wat hij met zichzelf beginnen moest
als stuurloosheid hem regeerde
eenzaamheid heeft geen naam
de moed om door te gaan
als niemand hem volgen kan
wie weet van het lef
toen de man zich loswrikte
van zijn ondergang…
STILTE
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
462 Men kan het componeren en musiceren veinzen,
alsof men de eigen levenschoreografie schrijft,
maar men danst pas echt met zichzelf
wanneer er geen muziek is.…
de scherpte
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
316 Ooit, zei hij vast
tegen zichzelf,
was dat gewoon
wat het was.…
MET EEN KNIPOOG NAAR CONFUCIUS
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
483 ( DE WARE REIZIGER IS DEGENE DIE
EEN RONDREIS IN ZICHZELF
HEEFT WETEN TE MAKEN )
ook reizen in je hoofd kan
soms erg vermoeiend zijn
met de tred van een reiziger
die door de seizoenen reist
kom je straks vanzelf op
de plaats van bestemming
een plek waarvan je thans
nog absoluut geen weet hebt
maar had je die wetenschap dan
wel…
Werkelijkheid
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
328 hart
niet weet te bekoren:
nostalgie van vlinders
op stoffige meubels
of bedelende geur
van verwelkte bloemen
naast rottend zomers fruit
nu de vergankelijkheid betoogt
dat je mij geen gedag zegt
in de nacht nu het er op aankomt
is een heldere werkelijkheid
in klaarblijkelijk dromen
om een klankbord te hebben
dat standhoudt en zichzelf…
Stroming van riet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
137 het dier beweegt langs de rand
van het riet
het water volgt maar noemt haar
richting niet
een adem raakt de oppervlakte
even aan
daar waar beweging lijkt
stil te staan
onder de huid trekt iets
langzaam voort
geen spoor van richting geen
herinnerd woord
het lichaam luistert
naar wat niet verschijnt
terwijl de stroom zichzelf…
Perpetuum
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
114 tot er van taal geen sprake meer is
en bij vlagen de herinnering ligt in windstilte
zoals de tijd die in zichzelf wegloopt
en je jezelf vragen gaat stellen…
Tekening
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
79 tijd zich ooit
anders zal herinneren
een datum, het gezicht
van een kind,
net of mijn huid later
getuige kan zijn
wanneer mijn geheugen
het laat afweten
terwijl ik daarover nadenk,
zie ik hoe ook mijn handen
veranderen
waarschijnlijk verwacht ik
te veel van inkt,
ook een arm wordt ouder,
een lijn vervaagt
de twijfel lijkt
zichzelf…
Hemelwolken…
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
15 Zij was dol op de speeltuin
op de wip en de glijbaan
maar het allerliefst zou ze uren
op de schommel gaan
haar voeten staken hoog in de hemel
koele wind blies in haar gezicht
het plankje en de touwen
kraakten onder het gewicht
Zij dwong zichzelf steeds hoger
hoger dan het allerhoogste punt
alsof ze vliegend in een vliegtuig
met haar leven…
De das om
snelsonnet
1.3 met 3 stemmen
704 ’t Zit zo…we zijn door spindokters omgeven
Het keurslijf doet me af en toe best pijn
Vroeger deed ik nooit water bij de wijn
Maar ja dat was het wilde jongensleven
Ach krijg de klere wat kan mij het schelen
Brussel!!!!..De Grieken onder curatele…
Laurentien een Saaie Doos?
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
623 ‘Ik ben al twintig jaar een saaie doos.
En van gedoe rondom mij was nooit sprake
Ja, ik ben recht door zee, kom snel ter zake’
Aldus sprak Laurentien, geraakt en boos
Grensoverschrijdend noemt men haar gedrag
Voor toeslagouders wel een hard gelag…
Noa, achttien lentes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Achttien keer heb je de zon omzeild,
van klein bijzonder wonder
met blauwe-bruin gesluierde oogjes
tot leeuwenkind met vlindervleugels,
dat soms zacht landt op een klaproos
en soms vol vaart tegen de wind in danst.
Je bouwde ooit forten van dekens,
nu bouw je aan jezelf –
met meningen die durven,
twijfels die leren,
een hart dat groter is…
Opening*
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.207 Sluit deuren en ramen, stem je gehoor af
op frequenties waar calamiteiten zo
goed als zeker worden verslagen. Hier dus.
Volg de instructies uit sprekers nauwgezet.
Gebruik de lift maar niet (gevaar voor schachtvuur).
Trede voor trede daal je de trappen af.
Zover je kunt gaan.…
Loslaten
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
3.473 Zeg mij dat ik nooit zal sterven
neem mij in jouw armen laat hoop
geen laatste hoop, maar leven zijn
sluit mijn ogen nog niet voor eeuwig
laat mij even in de armen van de adem
rusten, tot de glimlach mijn gezicht verlaat
geef dan de fakkel door aan hen wie ik
liefheb, sta hen bij voor de tijd die
komen gaat, begeleid hen op de weg naar…
Ja dan ...
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
2.318 Tik mij even op mijn schouder
laat mij nimmer wakend slapen
geef de nacht haar rust terug
sluit mijn ogen niet meer voor
de mist in de morgen, schenk mij
de lach weer in mijn hese stem,
toe laat mijn ogen stralen, zie
mijn zand, zon en zee, laat het
zout verwaaien op kleine golfjes
van de wind, waar jij gedragen
wordt tot het einde…
Stap
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.596 Hij sluit geen deuren achter zich.
De jongen die hij is geweest
verlaat de ruimte die hij kent
het onbekende tegemoet.…
schemer
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
2.816 moeten wennen
aan een wereld zonder licht
ontdek je vaag waarneembaar
de contour van een gezicht
dat zich tergend langzaam naar je keert
en met fluisterend geweld
komt jouw naam over zijn lippen
voel je vingers benig hard
je zwakke lichaam tippen
en weet je dat protest
hem niet meer deert
en als de echo is verzwakt
en je ogen willen sluiten…
lentekind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
910 zij, die zo langzaam
zo traag en bedachtzaam
in een storm kan slapen
ze beangstigt me ook
omdat ze wegen kent
door ons mannen bezet
maar nooit echt begrepen
en zij, ze is warm
en voor de zoveelste maal
betovert ze mijn hart
en ik kus haar navel zacht
'sluit nu je ogen'
en mijn onwennig linkeroor
leidt ze rond haar geheim:
lente…
Het medelijden
poëzie
2.6 met 14 stemmen
4.607 Wie dat ik immer smart zie dragen,
'k Heb ook gevoel daarvan,
Ik sluit mijn oor niet voor zijn klagen,
Maar help hem als ik kan.
Een mens in droefheid op te beuren,
Is zelfs voor kinders zoet.
Die spotten kan met hen, die treuren,
Vertoont een slecht gemoed.
Zou mij eens anders leed verblijden?
Zou 'k lachen in zijn smart?
O neen!…
In de stilte van de nacht
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.100 ik jouw zachte armen om me heen
Je bent zo dichtbij maar ik voel me zo alleen
De tranen willen naar buiten maar ik wil het niet
Ik vecht tegen de emoties maar verlies 't uiteindelijk van het verdriet
Zachtjes bid ik, Heer ik ben zo moe
Haal me hier weg ik wil zo graag naar U toe
Ik voel de rust in me stromen
Ik voel me zo bevrijd
Zachtje sluit…
WOLF
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.378 Het late avondrood in de ogen
mengt snelheid met felheid
de tanden bloot..rug gebogen
zeer bereid op elke strijd
Zichtbaar spant nu elke plooi
van de machtige roedel man
want de neus vol nieuwe prooi
vormt een jacht met duivels plan
Verloren ogen..te ver van veilig
alle gespitste oren sluiten in
het ritueel oogt bijna heilig
de snelle…
Lekgebeten
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
846 Ik ben geen mens maar ding,
en toch te schuchter om op te bouwen,
om mee te sluiten in een ring.
Ik heb geen grip op het bestaan,
het glipt als zand door mijn handen.
Ik ben onvruchtbaar als de maan,
ik hap naar lucht en knars mijn tanden.…
In jouw naam
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
3.348 Wanneer jouw tranen niet meer te stuiten zijn,
zal ik ze zachtjes sluiten.
Wanneer jouw angst niet meer te dragen is,
zal ik ze schuivend verlichten.
Wanneer jouw pijn niet meer te genezen valt,
zal ik betekenend naast je lopen.
Wanneer jouw stem zal zwijgen,
zal ik je woorden luisterend wiegen.…
Klanken klinken klote
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.041 De woorden wil ik niet horen
ik sluit mij af voor de werkelijkheid
wanneer ik de klanken niet opneem
is het géén realiteit
De klanken klinken klote
rauw, uit het diepste van je strot
jij hebt goed raak geschoten
mij geramd tot op het bot
De zinnen glijden gemakkelijk
als kwijl uit jouw mond
een servetje zou wel handig zijn
wanneer je…
een dag die krom trekt
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
959 gevlucht
gebruikt door lijven die
vergeten te bewegen
een dag die krom trekt
door gebrek aan perspectief
verveling is de dief
die uren heeft gestolen
de trage stroom van
dingen die gebeuren
het drijven op gewoonteruis
slaan van klokken en van deuren
de avond ademt
nog geen duisternis
omdat de schemering
vergeten is de dag te sluiten…
helemaal alleen
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
1.315 vanaf het strand
turend over de zee
die kalme zee
starend over het water
rust over me heen
kijkend naar de lucht
ben hier alleen
genietend
genietend van die rust
aan de stille kust
leg me neer
op het strand
sluit mijn ogen
droom
oh heerlijke droom
plots schrik ik wakker
kijk om me heen
voel me verlaten
voel me zo alleen
stap maar…
de laatste druppels aan het glas
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
1.480 dromen met muziek
kaarslicht deint en dooft
in traag verbranden, de klank
van een weerbarstig lied
handen zoeken naar elkaar
ogen laten blikken kruisen
zacht gebaar en tederheid
sluiten misverstanden buiten
vlammen spelen vuur
dansen vloeiend in de hitte
na het lichten van gezichten
valt hun schaduw op de muur
de laatste druppels…
Schelpen 2
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.697 Zijn jas hing als een schreeuw
tegen de hemel
op die dag en die minuut
voorbij aan ons begrip
en telbaar vóór zijn dood
Ik dacht het te horen ik dacht
zo dadelijk doe ik mij handen
voor mijn oren ik sluit mijn schelp
voor zijn vreselijke woorden tot
mijn bloed alleen nog maar
de zee hoort ruisen.…
Vreemden in de nacht
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
9.676 Ik sluit even m'n ogen.
Teveel te vaak bedrogen,
de wereld eventjes moe.
Niemand die op me wacht.
In het donker weggedoken,
-zwijgend als het graf-,
wacht ik alleen op de dag.
Dat ik weer leven mag,
met om wie ik zoveel gaf.
Een liefde onbesproken.
Eigenlijk is dit gedicht,
zo juist nog geschreven,
niet wat ik had verwacht.…
Stervende herfst
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
623 Ogen sluiten het licht
wenken niet meer naar buiten.
Lippen liggen op hun rug
de zwaartekracht te machtig.
De maan is vol en rond
en lacht de sterren toe.
De nachten strekken zich uit,
kou vriest de woorden vast.
De zomer heeft niet gevoed,
takken hangen zonder vrucht.
De stilte vreet zich naar binnen
en legt een wreed zwijgen op.…