12813 resultaten.
even bomen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.352 En 's winters krab ik zacht de lucht
zodat de drarrel neer kan sneeuwen
mijn bladerdak dekt dan de grond
wat daar lente uit zal broeden
Mijn groene kleur brengt pais en vree
en troost vermoeiden en vertrapten
brengt met mijn lover liefde mee
die ik daar mossig voor ze tover
De doden rusten in mijn grond
waar ik hun schaduwdak zal wezen…
omgaan met teleurstelling
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.105 zien schieten in je hoofd
waar vuilnis en het spinrag zakken
op dat waarin je nog gelooft
niet het roofdier zien herkauwen
op de resten van je ziel
probeer de stad weer op te bouwen
die tot krottenwijk verviel
Tot die tijd zal woede kolken
wanneer de leugen mij begroet;
verblijf ik liever in de wolken,
regen mee in eb en vloed
sneeuw…
De tijd maakt een schets
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 Een vriend van ooit is uit zicht
geen afdrukken van hem in de sneeuw
onlangs, zelfs de boormachine heeft rust.
De stiltetuin kent nu meer drukte
in dit huidige echte zo andere leven.
Op zondag hoor je het klokkenspel
dan weer dagen niets of nauwelijks iets.…
Spraak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 De zon spreekt tot ons met licht,
waar de bloem geur en kleur belijdt
en de hemel met sneeuw en regen dicht.
In de tempel van ’s Werelds heiligheid
huist een drang, ontembaar, onstilbaar,
de stomheid der dingen te doorbreken;
om in woord, kleur, klank en gebaar
het geheim van het Zijn uit te spreken.…
Festina lente; 8. To-To (De Droom)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
322 De sneeuw was nog niet gevallen of het grote bezinnen,
het reflecteren wat de maan zo goed kon, was begonnen.
(Iedere nieuwe generatie komt weer voor de eeuwige
vragen te staan alsof zij nooit eerder gesteld zijn, zo ook
het ongedierte. Dus!)…
Voor altijd
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
885 voor vandaag een vraag zal blijven
En we morgen weten wat verleden schrijft
Zoals goedheid wordt beloond
Weet dat liefde in ons woont
Liefde begint bij jou en mij
Totdat de kleuren van de regenboog vergaan
Totdat de bergen zinken in de oceaan
Totdat dolfijnen hoger vliegen dan de spreeuw
Totdat de zon zal smelten door de laatste sneeuw…
De Winter
poëzie
3.2 met 24 stemmen
3.549 Hij ploegt, hij delft, hij snoeit, hij plant,
Door buldervlaag noch sneeuw vermand;
En zorgt voor 't bloembed zo getrouw,
Of Flora's kus hem lonen zou.…
Droombazuiners ochtendgloren
hartenkreet
3.5 met 18 stemmen
5.523 Droombazuiner Schudde
zijn warrige haar
in sneeuw uiteen
en besloot maar te ontwaken
hij keek, om zich heen
was de wereld van vijf voor twaalf
met klokken vol richtingwijzers
en woonkazernes voor mensen die
al (zelf)beeldschermend in oorlog door
snelwegen vol snijpunten scheurden
alles leek
in vreemde driehoeksverhoudingen
rechtlijnig…
De appelboom
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.609 Uw helder bloeien was ons duistrende ogen
Zo schoon, dat wij gekweld door hoop en vrees,
Ons daaglijks om uw rozenhoed bewogen,
En treurden als uw sneeuw ten gronde rees.
Uw dracht begon, reeds negen uwe toppen.
Wij zagen toe met stijgend ongeduld.
De droge tongen in uw sap te soppen
Was ons begeren, en gij hebt 't vervuld.…
De badende herderin.
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.429 Ze ziet haar brede borste' als blanke beukelaren,
Ze ziet haar schoud'ren sneeuw, haar wangen zongeroost,
Ze ziet de wederschijn van 't welig goud der haren...
En raadt zich zelve schoon, en glimlacht zacht, en bloost.
Zo staat zij lange tijd in zelfverliefde dromen...
Totdat een vallend blad de waterspiegel roert...…
De dans der bladeren.
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.032 Maar... wanneer de maan komt stijgen
En de wilde wind doet zwijgen,
Vallen ze, waar wind ze bracht;
En zij worden, wat zij waren,
Willoze opgejaagde blaren,
Die daar onder vreemde bomen
Van verloren zomer dromen,
Die geen zomer meer zal wekken,
Die de kille sneeuw zal dekken
In de witte winternacht.…
Zijnsgambiet
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
395 maar dat had Multatuli goed gezien
Mainzer Beobachter van 't wereldrijk
de eerste klokkenluider van de natie
maar ik dwaal af, want voor ik het te laat zie
spoed ik mij 't liefst naar mons Parnassio
de muzenberg, parnassus, helicon
waar ik met verzenschrijvers oden bouw
geïnspireerd in een voortdurend nou
de geest moet waaien - regen, sneeuw…
Lente, in de lengte en de breedte van mijn leven
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
533 Het is vrijdag 21 maart 2025
het is 7 uur in de ochtend
de lente is officieel aangebroken
het wordt vandaag 22 graden
de nachtslaap verlaat me
ik sta op, de droom blijft
en snel laat ik m'n vingers
dansen over het toetsenbord
dromend had ik gedoucht met Maxima
zij is naast royalist ook Koninklijk naturist
beiden in ons blote naakte kontje…
Met de souplesse van gerimpeld fruit
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
656 Hier gonst de ochtend
het licht dat ogen vult
waarin de slaap nog sluimert
Overrijp ligt het fruit
in de koperen schalen
van de tijd
De dag glanst nog onwennig
op beslagen ruiten
en in een oogwenk bonst het hart
de nacht vaarwel
Voorbij zijn ook de late uurtjes
de ontkurkte flessen
het eindige naspel
De dagen raken versleten…
REI VAN BURGZATEN
poëzie
3.6 met 35 stemmen
5.948 Zo treurt nu Amstels vrouw,
En smelt als sneeuw van rouw
Tot water en tot tranen.
Zij rekent Gijsbreght nu al dood,
Die, om zijn stad en onderdanen,
Zich geeft te bloot.…
Stel je dit gevoel eens voor (2)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.489 jouw geliefde ermee thuis
vijf minuten gratis mogen winkelen
in het grootste en duurste warenhuis
Jouw eigen kind vol trots thuis zien komen
met het allereerste prachtige rapport
een afgeprijsde trui mogen afrekenen
en eigenlijk kwam jij vijf euro tekort
Voor het eerst meedoen met de lotto
en meteen de jackpot winnen
windkracht 10, sneeuw…
de kinderen van" de soetewey"
poëzie
4.7 met 9 stemmen
2.552 Met blauw-baaien rokskens,
de blinkende blokskens
van 's zaterdags vers gevernist,
zo trekken ze zwijgend
de koppekes nijgend,
door regen, door sneeuw of door mist;
Dan spreken die boerengespeelkens geen woord,
de groteren trekken de kleineren voort.…
Wanneer de wolven waken
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
607 -I-
Het woud sluimert nog in sneeuw en mist
wanneer het lofgezang der wolven staakt
als hun geliefde -in haar peignoir volmaakt-
door dagen van de hemel wordt gewist
een wijfje jankt zacht na bij het vervagen
voor ze zwicht voor het eisende secreet
dat hongerig aan haar maagwand vreet
en aandringt om het stillen na te jagen
de jongen…
Ze lachte weer.
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
754 We waren er een poosje niet meer geweest, de winter had ons
met zijn sneeuw en ijzige wind veel te lang van het zeestrand
weggehouden. We hielden het bijna niet meer, want
vanaf negen uur in de ochtend scheen er al een uitnodigende zon,
en zo’n invitatie is bij ons nu eenmaal niet aan dovemans oren besteed.…
Dan maar grauw!
netgedicht
4.4 met 31 stemmen
1.233 Al mijn mooie kleuren verdwijnen als sneeuw voor de zon.
Zonde van mijn inspanning die zo mooi begon.…
WISSELWERKING
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
891 de havenstad Rotterdam
naar de hoofdstad Amsterdam
te reizen met wisselende snelheden
in langzaam, gestaag of snel tempo
maar altijd in een
canon-achtig "gedeng gedeng"
afwisselende witte landschappen
traditionele en innovatieve infrastructuur
architectuur van vroeger en van deze tijd
alle ontstaan uit het ogenschijnlijke niets
en de sneeuw…
Uitvaart.
poëzie
1.0 met 1 stemmen
2.445 De middernacht laat hoog in de lucht
Zijn sterren branden
Bij de uitvaart des doden;
Onzichtbre handen
Breidden zacht het sneeuwen dodenkleed uit.
Heur leden
Gehuld in de rouwwade, sussen de steden
Haar wielgerucht.
Vreze des doods de aarde overspreidt..…
jaargetijde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
895 nu nog schaduw in de tuin
tien zonnebloemen blinken zwaar
de kat strijkt en vogels zoeken naar
een enkel evenwicht
perzikkruid verzoekt een wilde bij
om toch ook een vlinder
toe te staan
in haar gaan ging zomer mee
ze stierf aan armoe en het vallen van
de nacht
ik heb gewacht, geschreeuwd, gebeden
maar het heden biedt niets meer…
mannen in pakken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
550 mannen in pakken
in pakken met stropdassen
stropdassen blauw
of rood
en schoenen
zwart
met een visie
dat denken ze…
BAR EN BOOS
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
133 Het was er altijd wel min vijftig graden
In zomers kan het er plus dertig zijn
Siberië was ooit een ijswoestijn
Die Stalin exploiteerde, vastberaden
De rijke boeren moesten het berouwen
Dwong hij te gaan naar onbewoond gebied
Om landbouw te bedrijven, vaker liet
Hij hen een spoorlijn of fabrieken bouwen
Grondstoffen delven moesten die Koelakken…
Pot
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
580 Het was geen zaak van dat ze zich vergisten,
Maar wat ze deden gaf bepaald geen pas.
Ze moesten niet uit hoge nood een plas
Toen ze Obama ’s bed eronder pisten.
Ik vind dat die bedwaterende meiden
Voortaan de pot op kunnen met zijn beiden.…
Haagse spiegelingen
netgedicht
5.0 met 31 stemmen
1.570 In de verte gloort het uitzicht
over een Haagse gracht,
nu gedempt en de idylle voorbij
het getouwtrek
aan wat overeind moest blijven,
bood niet voldoende houvast
aan de rust, ruimte en statigheid
waarmee schoonheid is verbonden,
haar weerschijn doet mij verlangen.…
Volendam
snelsonnet
3.8 met 52 stemmen
2.023 Wat vorig jaar op zomaar een der dagen
De Enschedeërs eensklaps overkwam
Treft nu opeens het volk van Volendam,
Waar andermaal het lot heeft toegeslagen.
Dit lot bezoekt ons onverwacht en snel
En dan wordt zelfs Het Hemeltje een hel.…
TWEEHONDERD JAREN
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
356 Op Breda s en Princenhages grond
ontwaakt een veld van rust, ontvangt zerken,
waaronder na s mensen leven en werken,
het gebeente wacht op d Eeuwige Stond.
Somtijds klinkt klokkenstem plechtig in het rond,
geleid door luchtige zangvogelvlerken,
wil eerbiedig het bezoekersbrein sterken,
dat hier vragend schouwt, of om verlies gewond.
Twee…
De vier seizoenen
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.974 De mensen dik gekleed tegen de kou wachten op de eerste sneeuw die komen zou.
In deze donkere dagen voor oud en nieuw zijn de etalages verlicht en de kaarsen aan.
Versierde kerstbomen die overal gezellig in de huizen staan.
We zingen liederen 'Het kindje Jezus is geboren'.
O, Nederland wat ben ik blij om hier geboren te mogen zijn.…