5020 resultaten.
Wat zat gij daar te staren
netgedicht
2.6 met 541 stemmen
59.925 Och ware ik in hun plaatse, ik
liet u naad'ren, en ik sloot
zo seffens al uw werk, al
dat verzuchtte in onzen schoot,
en 'k...: "Rap, van mijnen weg en
uit mijn zunne, die parodie:
houdt op en laat mijn werken,
laat mijn blommen en laat mijn bie."…
Rijk
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
2.969 hoog platanisch zomen eiken
dreven, wouddiep eind’loos lang
drijvend mijn rede gedachten
temperend mijn stierse drang
stuivend meel wekt roes, zo rustig
stilte dempt mijn zielekwaal
in ruis deemsteren de sporen
van mijn wereld, hard, brutaal
mag magnolia mij redden
met schoonheid, geur, in glundertaal
ach, ‘k veracht beurzige vrienden…
voor het slapen gaan...
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.211 Na de wekker te hebben gezet,
sla ‘k een kruis en vouw m’n handen,
dan spreek ik tot god, heel nauwgezet,
de volgende woorden mijner verlangen:
God, lieven heer, als ik morgen ontwaak,
Zie dat het gras dauw op zich heeft,
Dat den kikker in de verte kwaakt,
En dat alles t’rug wakker wordt wat nu nog leeft,
Laat de vogels in de vroege ochtenduren…
Vanmiddag rond drie uur
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
1.188 'k Zat rustig in de zon te genieten
een boek op schoot, maar las geen woord
ik luisterde naar allerlei geluiden
en stemmen die ik nog nooit had gehoord
De buren links zijn weer opa en oma geworden
en hebben de oudste bij hen te logeren
het ventje mag opa helpen in de schuur
want van opa's kun je heel veel leren
De buurtjes rechts van ons…
nachtmerrie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.136 Het woud was koud en
sneeuwwit in mijn droom de stammen
star als uit puur marmer;
als zacht steunen
liep het water uit de poriën
van een zwarte hemel
en verdween in alle bekkens
steeg de waterstand en ‘k wist
dat ik nog sneller lopen moest
tussen de tenen
voelde ik het spartelen
van weke vissen
De waterdruppels troffen
mijn huid…
als zou ik het niet weten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.185 stroom
waarlangs wij met of tegen ’t water spraken
en als wij zaten en ik mijn blik geketend
had aan hemel in woord en nevel
over de rivier en in de dichtstbijzijnde boom
had jij met jouw woorden reeds
mijn hele land volledig opgemeten
simpel omdat ik ‘t jouwe was
vandaag ga ik nog steeds dezelfde sporen
van gezamenlijke wegen en ‘k…
Ik heb mijn hart ú tot een huis gewijd
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.445 O kom, mijn lief, die nog zo verre staat…
'k Verwacht in 't donker ginds uw licht gelaat…
Ik-zelf ben een visioen van nacht en gloed!
O kom, mijn zoete Gloed, mijn sombre Nacht!
't Mysterie is ondoofbaar, - doch ik wacht
Met beving, daar ik eenmaal sterven moet.…
Een late Pasen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
640 Nu stel 'k geen vragen meer, wil enkel nog
maar stil U loven.
Hoe groot zijt Gij: een tuin vol tederheid
in geur en kleur en vrucht dit land te boven
en waar ik nooit meer aan Uw liefde wen.
Uit: "Niet te stelpen licht. Nieuwe religieuze poëzie" - Davidsfonds, 1995…
Herboren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
728 Blubberend bloed door buizen aan 't stromen
ik wist: mijn tijd is nu bijna gekomen
berustend reutelde ik naar het eind
mijn hele gestel als een krot ondermijnd
maar toen jij de laatste kus op me drukte
de dood me verdreef, aan het leven ontrukte
voelde ik me herboren 'k ben opgestaan
en eerst maar eens lekker te kakken gegaan
was het je…
Voor de Zoete Moeder
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
858 In dit eeuwenoude huis
eventjes naar binnen lopen,
even voelen: "hier ben 'k thuis"
en opnieuw weer stil gaan hopen.…
God is zo ver!
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.275 - Berooid, met lege handen,
schuil 'k huivrend weg, een bedelkind gelijk.
Mijn haard is zo koud, reeds donkren de avonlanden
God is zo rijk!
God is zo groot! - In blauwe hemelzalen
Schalt engelzang, maar dringt geen kreet van nood.
Hoe zal Hij zien mijn droef en eenzaam dwalen?
God is zo groot!
God is nabij!…
Sonnet
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.347 Geen roem of geen rijkdom gold ooit mij een hemel;
Veel heb ik, helaas, op de vriendschap betrouwd,
‘t Paleis mijner toekomst op liefde gebouwd,
En ‘k wandel allenig door ‘t aardse gewemel…
Ach! baat er geen balsem ‘t verouderd gezicht,
‘t Gerimpelde hartje blanket men zo licht!…
Misverstand
gedicht
3.5 met 29 stemmen
16.327 Eerder een ziekte
die je met een handvol hopeloze idioten deelt,
een uitgekookte klacht die anderen vooral verveelt
en 's nachts - een h e e l k u n s t is het niet.
De kamer blijft een kamer, het bed een bed.…
LokParade
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.141 truitjes
Open overhemdjes haar op de tors
Dikke billen, hoog gehakt en kortgerokt
Gespierd, bruinverbrand, goud op de borst
Zo hebben ze elkaar in hun valletjes gelokt
Sommige gelukkigen gaan het redden samen
Anderen kunnen na een poos elkaar niet velen
Gaan zich voor hun namaak lijven schamen
Staan na verloop van tijd de inboedel te verdelen
‘k…
O woordjes mijn...
poëzie
3.9 met 7 stemmen
4.492 O woordjes mijn, wat moet 'k u dankbaar zijn!
Waar zijt gij toch, waar komt gij toch vandaan?
Gij kunt altijd mijn heerlijkheid verstaan,
Veel beter dan ik denken kan in mijn
Klein geestje: kom, laat ik u bidden aan,
Want telkens als ik bidden durf: verschijn!…
Kunstberg
gedicht
2.7 met 17 stemmen
8.191 Ik wandel liever hier dan in de stad
waar 'k loop als iemand die zijn naam vergat:
hier voel ik vaag een schoner wereld worden.
Zuilen en muren streven lijn naast lijn
omhoog, en elke steen is koel en rein
en leeft in een onttogen orde.
---------------------------
uit: 'De stad in', 1964.…
Taalbarrière
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
757 'k Ga zitten naast een vrouw. Ze lacht naar mij.
Ik lach terug en vind 'r heel charmant.
Ze zit te smullen van een vleesgerecht.
Ik wijs ernaar en vraag 'r zachtjes: 'Boe?'
ermee bedoelend: 'Is het van een koe?'
Ze schudt d'r mooie hoofd: ze snapt me echt!
Ze kijkt me olijk aan en zegt: 'Miauw.'…
Voor Alice
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.011 Dit lied kent niet die schone woorden
'k Mocht willen, zo te schrijven kon.
Uw pen, zo teder voor wie hem hoorde
Mijn dichteres, Alice Nahon.
Auteur: Wil Breuker, januari 2008…
Het tederhartige kind
poëzie
4.2 met 48 stemmen
12.346 'k Zal haar naam met eerbied noemen,
Als zij neerdaalt in het graf.
En Gods goedheid altoos roemen,
Die mij zulk een moeder gaf.
Goede God! ach laat haar leven
Tot mijn voordeel, tot mijn vreugd;
Welk een droefheid zou 't mij geven,
Haar te missen in mijn jeugd.…
Uitgestapt
gedicht
3.0 met 70 stemmen
41.353 Mijn blote voeten lieten stille sporen
in het tapijt van de uitgesleten treden
die ‘k nauwgezet steeds had gemeden
uit angst ‘t rustend duister te verstoren
Vlammend laaide m’n vrezen in gebeden
het stormend bloed stolde zich bevroren
m’n jagende blik zocht wijd en verloren
naar schimmen uit een ontzield verleden
Ik schreeuwde mijn wanhoop…
Smaragd (I)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
782 Vechtend voor jouw vrijheid, wekte jij ons in een heel vroeg uur
Grootse plannen op zolder, slechts voor korte duur
Fundamenten waren gelegd voor een mooi, warm nest
Echter, van binnen naar buiten, lukte niet zo best
Als vogel ben jij vriend, partner van veel mensen
'k Wil jou als bewoner, 't allerbeste wensen
't Raam was een obstakel, 'n…
Flink
poëzie
3.1 met 24 stemmen
3.870 En valt er soms wat zwaars te tillen,
Denkt: "willen" tilt het zwaarste pak,
'k Wil willen
Wat flink en eerlijk is, en goed,
Hoe zwaar het ook moog' lijken
Zal licht en handig blijken
Wanneer men 't pittig wil, en doet,
Hoe of 't dan lopen mag en runnen
Zegt steeds met ernstig, vroom gemoed:
't Moet kunnen…
Uithalen vol zilt
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.757 Ik weet dat je liever niet ziet dat ik huil
toch laat ik mij af en toe liever varen
dan da`k mijn steven de storm in wend…
Ik ben een God in 't diepst van mijn gedachten
poëzie
4.1 met 40 stemmen
22.866 En toch, zo eindloos smacht ik soms om rond
Uw overdierbre leên de arm te slaan
En luid uitsnikkende, met al mijn gloed
En trots en kalme glorie, te vergaan
Op uwe lippen in een wilde vloed
Van kussen, waar 'k niet langer woorden vond.
---------------------------
uit: Verzen (1894)…
Neen, ‘t was geen Menselssohn, geen teer verhaal
poëzie
4.3 met 23 stemmen
2.638 Brünhilde’s adem is ‘t, die ‘k ademhaal:
Haar jonge kracht, haar gretig lichaam trachten
Niet af te weren, wat ze heet verwachtten,
‘T uit ‘t wereldhart opwagn’rend bacchanaal.
Zo geeft zich – Ruik! Ruik! ‘T eeuwig leven wast!…
Moederliefde
netgedicht
3.6 met 196 stemmen
65.977 Terwijl je uit ‘t raam staart laat je
de vingers ongeduldig trommelen
op het hout van de vensterbank
en vraagt me met zeurderige klank
wanneer of we gaan schommelen
je heft het gezicht en lacht me toe
terwijl ik jam van je mondhoek veeg
je kijkt me aan maar je blik is leeg
en geeuwend zeg je: ‘k ben zo moe
De pop bungelt; z’n kop beneden…
Binnenvuren
gedicht
2.7 met 258 stemmen
160.208 Dit is het wat de schemering mij bracht
verbijstering om de dag, haar korte duren
het willen overdoen van verloren uren
het willen tegenhouden van de nacht
een laatste vogel zingt, en in zijn droeve toon
hoor ik de weemoed van mijn eigen klacht:
'k heb niet geheeld wat ik te helen dacht
ik was niet schitterend maar doodgewoon
op wijsheid in…
De Koopman
poëzie
3.7 met 18 stemmen
6.777 En ... al zijn winst vergeet hij, niet tevree
Vóór 't vinden van het cijfer van een cent -
Zijn kast is vol van hopen klinkend goud: -
Ik ben bevreesd, dat ik soms óók zo dee,
En centen-cijferend mij heb ontwend
't Gouden geluk te zien dat 'k overhoud.…
Gratis spiritueel aanbod
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.528 Terwijl je irritant tevreden,
lachend in die stoel zat,
Analyseerde je mijn verleden,
En wist je, met jouw "weten", exact hoe alles zat,
In je arrogantie en behoeftigheid,
Zag je jezelf als medicijn,
Je boeide mij in mijn afwezigheid,
En je maakte me toen klein,
Na een dag zag ik het,
Doorzag 'k het helemaal,
Weg met die hoge pet,…
Deze wereld
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.249 'k Voel me verloren in een grote wereld
waar onrecht steeds de overhand heeft,
waar mensen elkaar blijven vermoorden
de één niet wil dat de ander leeft.
Ik ben een vreemde in mijn eigen dorp
waar mensen elkaar niet meer groeten,
en iedereen zijn eigen leven leidt
waar we verplicht nu dingen moeten.…