4186 resultaten.
Zij
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
541 ZIJ
Zij was de sleutel naar jouw hart
Zij was de liefde die je aanbad
Zij was de kers op de taart
Zij was jou alles waard
Van de late avond tot de vroege ochtend
Zij was de Lente en het feest
Zij was de vitale zon
die alle wonden helen kon
Zij was het roer
zij gaf je richting
zonder enige verplichting
Zij was de volle maan
schijnend…
Peinzend door de seizoenen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
620 Nog denkend aan die vele jonge jaren
Stoeiend, rennend door het veld
‘k Had nooit gedacht dat ze voorbij zouden gaan
Maar geloofde nog in eeuwige jeugd
Op die plek waar ik ter wereld ben gekomen
’t Is voorbij, de lente en de zomer
De natuur duidt thans het herfsttij
Nu loop ik hier als oude dromer
Mijmerend over de tijd van toen
Op dat pad…
Stille Hoop
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
862 de late kou brengt me nog geen lente-gloren
ik mis het groene lover aan de kale bomen
geen ochtendlied van de merel wekt mij op
alleen tegen het raam spat een trieste regendrop
toch ben ik in de woestijn van mijn gedachten
diep verbonden met Hem die ik mag verwachten
nog houdt Hij zich in het naakte hout verborgen
maar bij d' eerste knop…
Paasvreugde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
552 Er hangt iets van vreugde in de lucht
omdat na winter en droef gezucht
de lente weer zijn bloesems toont
en er ook kinderzang al woont.…
Melancholie
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
587 tijd en fantasieën
Verkaveld niet, compleet nog, androgyn
Nog niet geplaagd door hoe zij wordt gezien
Door mannen en hun ideologieën
Vasalis voelde al haar hele leven
Een gat van binnen en haar empathie
Was groot, maar woonde haar volledig uit
Het troostte dat de dood het dicht zou weven
Ze wilde zelf niet meer in therapie
Geen nieuwe lente…
“Blijf thuis”
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 bemoeienis
gaat alles buiten me om
door, het licht, de wolken
geuren, planten en dieren
ik weet ongeveer wat er zal
Afwachten volstaat, wachten
op wat terugkomt, als herinneringen
die zich herhalen, de geluiden
elke dag opnieuw, thuis
in mijn gedachten weten
wat we met zijn allen missen
het gevoel gemist te worden
wanneer het lente…
Mijn huis heeft grote bedden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 andermans eenzaamheid
De gasten betalen voor
het wassen van de gordijnen
die ze na de nacht strelen
met hun zachte handen
Ze verwachten geen eelt
van de dag, ze herschikken
en ruiken, plukken de bloemen
niet zelf, leven binnen
waar ze zonder prestaties
tevreden zijn, want
de wereld is vermoeiend
als je haar wilt veranderen
en de lente…
Oekraïne 2022
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 De lente van 2022 is gekleurd met bloed.
Verwoeste steden, geknakte levens.
Miljoenen mensen op de vlucht
Die huis en haard moesten verlaten.
Soldaten strijden en sterven
voor volk en vaderland.
Hun vrouwen en kinderen op weg
naar een veilig land.
Zonnebloemen bloeien op de Oekraïense velden.
als eerbetoon aan alle helden.…
GODLOF VOOR DE ZOMER
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
551 Ik loof de Heer voor de lange, zonnige zomerdagen
't blauwe zwerk en de zon als een gouden medaillon
wiens zuivere glans ieder liefhebbend hart mocht dragen
ik loof de Heer om de lange, zonnige zomerdagen
met 'n onweerswolk of regenvlaag die durfde plagen
voor een zomer die reeds vroeg in de lente begon
ik loof de Heer voor de lange, zonnige zomerdagen…
dood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
458 de dood is ijdel, ijdel
in begrip maar ook
in het laten lijden, de
dood is als klevend rijp
in een vroege lente of als
de herfst die verlaten
de stilte verkend in de
weemoed van elk wezen
dood zijn is roerloos
trachten te blijven liggen, zelfs
wanneer het licht zich placht
te voortplanten door ogen
die zich eeuwig hebben gesloten
dood…
Erfloze nalatenschap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 De lente neemt een einde nu
De zomer, zelfs de herfst hangt aan het gras
Begint naar ooft te ruiken
De eerste schok van de nacht is wel voorbij
De blik is op de sterren soms en nu
Ertussen.…
Licht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
435 van de tijd
Licht op het mes van de moordenaar
op de tanden van het roofdier
in de ogen van het hert
Op het geruis van de zee
het laatste woord van
de kluizenaar in het woud
Licht in de schilderkunst
elke verlichte partij eener schilderij
licht op de ingetogen Vermeer
Donker en licht in de aria
op tintelende taal
licht in de lente…
Ik zag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
427 Ik zag in de lente
de eerste krokusjes
geel, wit en paars
zo dapper en zo teer
In de zomer zag ik
gele zonnebloemen
wiegend in de wind
ze volgden trouw de zon
Ik zag in de herfst
vlammende kleuren
geel, rood en oranje
zo schilderachtig mooi
In de winter zag ik
blauw, oranje en geel
de warme kleuren
van de winterviooltjes
Ik…
WERK IN DE AARDE
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
525 zijn
paddenstoelen verdwenen
ofschoon talloze draden
zwamvlok genaamd
werkzaam voort bestaan in de grond
verzonken verteerd leven
in zich laten komen
om over te brengen
in de sluimerwortels
van boom plant en bloem
het barre getij
verzorgt verborgen voeding
voor ongeboren bloeikracht
die stil haar sterkte vergaart
zich in de lente…
Het verre licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
437 ik heb de
stukjes lente
gekoesterd
die wij samen
hebben
ontdekt
op onze
geheime plek
wat luwte
en een paar
straaltjes zon
een enkele
nachtvorst
op de rulle
snel drogende
ondergrond
heerlijk om jou
dadelijk weer
te zien met een
handvol duin
en glinsterend
zee-natuur wind
schrijnend koud
en venijnig guur
maar in je
gezicht…
Wat moeten we doen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Nu de natuur naar de knoppen gaat
terwijl de lente neigt naar bloeien
wie kan het bloeden nog stoppen
Moeder Aarde verdrinkt in tranen
wat moeten we doen
plantaardige kaas is niet echt lekker
en de ouderwetse worst
zorgt voor culinair plezier
de koe overslaan
is niet zo makkelijk
maar met veel minder vlees
moet er toch een hoop lukken…
Een geweldige spin
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
490 de gemeente
was zacht en
begrijpend
warm in aandacht
en vol hoop op
een toekomst
met bloemen
zij kende de
seizoenen van
winterse kou
en schraalheid
tekort voedsel
het bidden op
onbedekte knieën
toch bloeide
ook de lach als lente
bloemen bracht
de verlosser weer
in verrijzenis terug
met zijn overal heen
reizende discipelen…
WAT IS GEBLEVEN VAN DE ROOS?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
592 de uitgedroogde kelk
ik weet nog hoe het hart erin
eens sprankelde en in zich borg
de warme adem van het leven
dat tijd doodstil boetseren kan
met ruwe handen weet te kneden
wat toen nog was in het verleden
onaangetast een maagdelijke lente
kan ooit een tuin nog bloeien
die door de herfst genadeloos
gelouterd is en o hoe broos
nog worstelt…
Bercy
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
624 Ik verkoop geen angst,
voor wanneer de ramen
boze ogen dragen
Vooral de lucht spreekt mij
vreemde woorden tegen
Het gevoel van een terneergeslagen lijster
die maar zingt en zingt
Een ballade over het gemis
van jouw stem in de stegen,
metrotunnels
en straten van deze verlopen stad
God, wat verlang ik naar de lente
van vervlogen dagen vergeten…
Doopceel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
529 Een dobberende ziel ben ik geheel
Losgeweekt van het impertinente
Vlegelige jagen op een lustpriëel
In het seizoen der doldrieste lente
Door het beleg van de verstreken tijd
Met winter's intrede vergeleken
Lijkt mijn missie voorgoed te verbleken
Raak ik mijn lokken aan de jonkheid kwijt
Of ik het spel nu wel of niet meespeel
En de talenten…
Kom je?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
556 We lagen daar die lente
In het gegiechel van ons kind zijn
Met onze ruggen in het wilde gras
En keken naar de helderblauwe hemel
Er trokken dunne witte wolken over ons heen
Gedreven door een briesje dat ook onze wangen vond
En er was alleen dat
Voor de rest waren onze hoofden leeg
En onze harten vol
Die wolken zijn er nog, gedreven door…
Moeder van een niemandsland
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
338 Moeder van een niemandsland
Dagboek van een vergeten god
Er staat in het dagboek geschreven
dat hij in een verlaten grot woont
Moeder voorbij de horizon
Ik wens je zonneschijn
nieuwe wensen voor een gelukkige lente
zodra je weer in mei gelooft
de maand die we vieren
en onherroepelijk verklaren
dat je in staat was om te baren
O moeder…
Ruimte op de aarde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
261 Dans over de aarde
het leven is zo mooi
zie dagelijks de waarde
de wereld in lente tooi.
Dans in licht der zonnestralen
onder cobaltblauw der lucht
daar kan men frisse adem halen
vanaf de ochtend tot de avondlucht.…
Omschrijving van mijn muze
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
877 LENTE!…
Droom je op terrasjes
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
617 zomaar zitten en schrijven
dromen en drijven
nergens op letten
associëren en proeven
niets meer hoeven
tijd in stukjes breken
vandaag en morgen vergeten
alleen maar jij en wij
en handen op een toetsenbord
ogen die verdwalen
de lente achterhalen
in het jonge groen
lachend naar de benen kijken
die hun wit in eerste bruin
vertalen…
Parque de Luxembourgue
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
791 natuurlijk schuil ik voor de regen,
natuurlijk ben ik bang voor de mensen
die schreeuwen dat ik gek, grote gek ben,
ik ril en huiver in mijn rafelige lompen,
en toch proef en voel ik de extase van lente,
vochtig en geurig, kruidig, dat vleugje
lente langs de zoom van vergane Kashmir,
mijn dromen heb ik heel diep verborgen
in het uitgestrekte…
De merel
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
510 Een vrolijk lied klinkt
het geluid van de lente
vertolkt door Merel.
Hoe intens ik een vogel waarneem fluitend
tussen de takken tegelijk hupt hij vrolijk met beide poten
in het frisgroen gras waar de gele oogrand en zwarte mantel opvallen
Het is de uitbundige merel, het geluid van de lente in melodie en ritme gegoten.…
Lentegroen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
598 De lente schildert
menig stukje natuurschoon
vijftig tinten groen.
Hoe heerlijk het is om uitgerust wakker te
worden op een nieuwe dag waarop ik de frisse geur van
een groen kan ademen die met haar veelvuldige tinten en verschillende
tonen verspreid ligt over stad en land waar lente bloeit en groeit op hetzelfde moment.…
in mijn hand ontluiken
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
4.638 ik zie je
in mijn hand ontluiken
jouw lente binnen
en de winter buiten
een pril begin
in teder groen
mijn blindzijn kon er
jaren niets mee doen
ik heb je kleur ontdekt
het groeien in de warmte
je hebt een geur gelekt
die voorjaar zacht omarmde
we stuiven mails
hopen op bevruchten
maar msn is niet zo snel
zij speelt met onze lusten…
de vorst die jij voorspelde
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.693 helden
daar gaan waar niemand
is geweest, terugkijken
op je sporen is een feest
de eerste zijn in niemandsland
het ijs waar water strandt
het vlaagt vandaag
weer troosteloosheid
ik had me zo verheugd
op kou in winters landschap
herinneringen uit mijn jeugd
jouw vorst
hangt in de koelkast
de dorst van blikken bier
er is geen lente…