24367 resultaten.
Haags geurtje: Eau oh Den Haag
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
907 -
is chiquer dan die van Parijs of Rome
hij overtreft mijn allerstoutste dromen
de Residentie baadt weer in grandeur
ook nooit meer vrees ik heimwee of getreur
ik heb op reis een flesje meegenomen
en sproeide onzelfzuchtig met aromen
de inhoud bleek een lust voor mijn humeur
al spraken reisgenoten van terreur
...…
Lekker Ding
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
2.202 bespeelde
en ik waande mij de zon
die in verlangen haar bescheen
Op stoute schoenen sloop ik binnen
om haar éénmaal nog te kussen
en ik boog me ondertussen
in genot over haar heen
waarna die bolle me toen zei
dat ik er ditmaal van zou lusten
en hij nam haar in de tang
waarna ze in een zak verdween
De zon die mag je dan niets kosten
sprak…
Heel binnenkort
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
765 Heel binnenkort weer dromen van eindeloze avonden
waarop de mysteries ter sprake komen
van liefde, geboorte en dood, van tederheid
en hartstocht, kinderen en toekomst. Heel binnenkort.…
Bloeide blauw boven het koren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 ik zag je in de verte staan
je bloeide blauw boven het koren
je zachte lichaam sprak me aan
voeten in het groen verloren
je zwaaide toen ik nader kwam
het zonlicht danste op de wegen
zag hoe je mijn schaduw overnam
met lippen vochtig van de regen
je blikken maakten sprakeloos
verlegen kleurden ook mijn wangen
je keek hoe ik mijn ogen sloot…
Het jaar van het misverstand
gedicht
2.7 met 30 stemmen
10.769 Ik sprak:
'Wij bevinden ons al geruime tijd precies in het hart van deze eeuw.
Ondertussen droogt mijn wijsheid op.
Ga dus, nu dat kan, heelhuids heen.
Maar verdwijn geen moment uit mijn zicht.'
Schiepen mijn woorden een band?
Wij hadden immers al gewonnen.
En waar begon ik, zo laat nog, een oorlog?…
Wie bepaalt?
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
622 Wie bepaalt oh wie bepaalt
Dat dingen mogen en of moeten
Dat het gras groen is en mensen dom
Wie bepaalt
Dat er verbod is of geboden
Dat groot, groot is en klein, klein
Wie bepaalt
Wanneer er sprake is van droefheid
Wanneer je huilen mag of niet
Wie bepaalt
De lengte van de dagen
De kortheid van de nacht
Wie bepaalt
Hoe je leeft…
IS HET MODE DAN IS HET MOOI
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
670 "
Oma sprak:
"Lief kind is het mode"
"Ja oma het is mode"
"Nou kind dan is het MOOI"
Toelichting:
mijn oma, mijn grootmoeder van vaders kant overleed in 1962 op 84 jarige leeftijd, werd weduwe op haar 39ste en heeft zich tot haar overlijden in het zwart gekleed en zeer sober geleefd, deze uitsprak van haar typeert haar filosofische…
Een veld vol papavers
gedicht
4.3 met 11 stemmen
5.038 Nooit sprak mijn vader van dood.
Jaren later werd hij begraven
met de schreeuw in zijn keel
die zijn leven zozeer had verkort.
Papavers. Zoveel papavers.
Mijn ogen verkennen de Westhoek
met de angst om mijn vader
in elk beetje rood.
-----------------------------
uit: 'Amplitudes', 1992.…
Af en op
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
787 Een dienaar van God sprak z'n zegen:
'Hij viel af. 't Leek een strop,
maar tot slot viel-ie op,
want hij is nu ten hemel gestegen.'
Dikke Joop had het niet durven dromen,
dat God met 'm in was genomen.
'Het doet me plezier,'
zei de Heer, 'dat je hier
na het afvallen aan bent gekomen.'…
De doorn in het vlees
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
645 Drie maal
klonken Paulus’ beden
om verlossing
van de doorn
maar Zijn genade
sprak de Heer
was hem genoeg
die ene doorn
licht op
in ‘t schemerdonker
van een door bloed
gekleurde doornenkroon.…
Zonder naam
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 Je spreekt poëzie
Poëzie is om te spreken, dat is een openslaande porte-brisée deur
De hele wereld zong van gedichten (de wereld was er vol van – het zong en sprak zich de wereld rond)
Lang voor de boekdrukkunst werd uitgevonden
Je doet het weer
Mag ik je zoenen
Nee
Ook niet als teken.
Waarvan?
Moet het een naam hebben?…
Schakeltjes
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
527 Voor mijn vader
is er soms een schakeltje dat niet goed meer werkt
nu je af en toe wat verwarde woorden rondom je zaait
zelfs zij in haar witte jas sprak me er over aan
wie weet heb je het in je huis vergeten
of verloren ergens in je onderweg van daar naar hier
zal ik eens goed rondom me kijken
misschien zie ik het wel ergens liggen
kom…
Mantel van groen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
638 In vrijheid leven
Ademen zonder de geur
van explosieven en angst
of het gruis in je keel
van ingestorte huizen
Een mantel van groen
nu geurend om je heen
Maar op je netvlies
't beeld van de buurman,
waar je nog mee sprak
amper een uur daarvoor
Door onbekenden uit 't puin
weggedragen, zonder benen
Doorweekt met bloed
Rood…
Vreemd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Niemand zou nog ooit iets anders willen
Iedereen het zelfde, hetzelfde huis, dezelfde jas, dezelfde baan
Iedereen hetzelfde en iedereen gelijk
Dan is iedereen gelukkig en is iedereen normaal
En Iedereen sprak dan dezelfde taal
Niemand zou nooit niets meer begrijpen
Niemand zou iets hoeven vragen
Niemand zou zich nog verbazen
Hoe vreemd is…
HET MISVERSTAND
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.525 "
Zo sprak hij; „'t scheen mij, vrome Heren!
Dat hij zo handlen moest na 't lot, dat hij ontging;
Hij was zo nat van lijf en kleren
'k Dacht, dat hij zich te drogen hing."…
Strijd
gedicht
5.0 met 7 stemmen
2.519 Een vuist, die heb ik écht niet kunnen maken
de onmacht steeg me langzaam naar de strot
de vloeren van mijn vesting bleken rot
en gingen vaag, doch onheilspellend kraken
Geloof me maar, van strijden was geen sprake
het was berusten in een helder lot
het lichaam spande stiekem een complot
met cellen die verwoed de kop opstaken
Vergeet de…
Strijd
gedicht
4.0 met 2 stemmen
11.504 Een vuist, die heb ik écht niet kunnen maken
de onmacht steeg me langzaam naar de strot
de vloeren van mijn vesting bleken rot
en gingen vaag, doch onheilspellend kraken
Geloof me maar, van strijden was geen sprake
het was berusten in een helder lot
het lichaam spande stiekem een complot
met cellen die verwoed de kop opstaken
Vergeet de…
Het licht is uitgegaan
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
464 donkeren aan
ook het geluid
leek van steeds
verder weg te komen
niet meer gedragen
door lucht maar van
binnenuit in dromen
nog waren alle
plaatjes compleet in
vorm opstelling en grootte
ik kon me bewegen
maar niet meer door
lopen en staan wel in gaan
voelde me vrij
alleen afgesloten van alles
waarvan ik ooit heb genoten
sprak…
De bie en de roos.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.225 ‘Wees welkom, bietje, sprak de bloem;
Uw vlijt verdient, dat elk haar roem'.
Put uit mijn schoot al wat ge kunt:
Het is van harte u vergund.’…
herfstzielen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
647 nevel hindert het ochtendgloren
er is geen sprake van klare taal
of hoop op heldere gedachten
de dag blijft hangen tussen oeroude
stenen in geur van bladerrot
en sfeer van schoonheid en verval
bij het veen waar zij gevonden is rijzen
angstige gedachten, stijgen vragen op:
hoe kon het gebeuren, was ze alleen?…
Kleine rimpelingen
netgedicht
4.8 met 23 stemmen
443 waar de
voorplecht het
water sneed
en jij golven
weer dichtritste
gaf het water
in een kleine
opening snel
stand van zaken
in spiegelend glad
verschijnen
lieten de diverse
metamorfoses
een veelheid aan
mogelijkheden zien
waarvan velen in
kleine rimpelingen
geschiedenis spraken
terug kijkend
konden wij de
vaart zien die
wij…
DICHTERS OORD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Zij, die de daagse woorden van onze taal
laten vervagen tot zwevende mist,
welke dan een burcht is, hecht en beslist,
vorsen de spraak als een strenge generaal.
Deze zoekers leven in een wonderzaal,
waarin de wereld van alles mist,
zich toch herstelt door eigenwijze list,
smullen rondom een overwinningsmaal.…
Hoe het gaat
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
518 veel woorden
Weinig heb ik vooraf bedacht
men beweerde eens, dat alles zo hoorde
zelfs als de tegenwind het geluk verstoorde
waar het denken nochtans daar zin aan wilde geven
Om de vruchten van het bestaan te (her)beleven
en de rijkdom te zien in gevallen herfstblaren, immers
op de aarde ligt alles wat ik in mijn tijd zou vergaren
Ik sprak…
spinozistisch terpsitonenritueel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 Baruch zou het
laken: inzicht dat in zich zo fel
tot spraak verplicht, wordt even snel
door eigen licht weer toegedicht.…
Kelpwoud
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
396 In haar beleving klonken als muziek
De woorden in een onbekende taal
Ze viel in slaap en droomde non- verbaal
De beelden vormden warrig mozaiek
Wat was er eigenlijk precies gezegd
Wie sprak haar toe op liefdevolle toon
Het was voor haar behoorlijk ongewoon Eenmaal ontwaakt, werd het haar uitgelegd
En ze verstond een warm wees welkom…
Episch ge-ik
netgedicht
1.9 met 21 stemmen
673 'Dicht niet zo dichtbij me',
sprak de schrijver. 'Hou het algemeen.
Wat IK ervan vind, wordt meestal ijdel.'
Zo dacht hij bij zichzelve,
emoties strelend, wegend
voor het decorum van zijn ziel.
(Zo'n trigger moet toch zeker
zijn inzet vijzelen. Of wijzigen...)
Hij wist het niet.…
Mistige velden
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
298 Zijn ouderlijk huis sprak hem nog zelden,
hing haar meubelen naast de posters op,
bezocht hem alleen nog na zijn ontbijt.
Door hem, herrezen de mistige velden,
met af en toe een narcis in haar knop;
de stenen huilen waar de natuur slijt…
Onze medicus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
143 Zijn vriendelijke lach…,
zacht sprak hij
door zijn zachtaardigheid
maar bleef altijd in zijn waardigheid
al nam hij aan alles deel.…
samen koning
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.395 Wilhelmina tot Juliana
Beatrix en Willem-Alexander
vierden en vieren wij de vorst
om elkaar samen te binden
Oranje kleurt het land die dag
op pleinen, straten, in de lucht
de vrijmarkt vol oude schatten
als muziek ons dansen doet
meer dan vlag en volksvermaak
dan spel, muziek en koningszin
is deze dag een een spiegel
van wie en wat we…
Vroeggeboren
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
153 De hersenen groeiden, en de nek
voor een strottenhoofd
want er was een onbewuste
wil om preciezer te communiceren
Dat lukte. Het moest wel.
De vroeggeboren babys
met hun grote hoofd
verleiden iedereen ertoe
om voor hen te zorgen
Hun slimme schattigheid
versterkt het groepsgevoel
en roept woorden op
die ze napraten, steeds meer…