Alle inzendingen over zand

3375 resultaten.

Sorteren op:

Zwartwitfoto

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 671
De berm is vuil, vol zand en dorre blad’ren, maar blank nog is het veld. Dan klinkt een schreeuw: een zwarte kraai is, draaipunt van ‘t heelal, op weidepaal in 't centrum neergeplant. En boven alles cirkelt buizerd rond, zijn mauwen doet de winterwereld kond dat lente komt en hij verliefd is op zijn vrouw.…

Goudgesponnen verlangen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.395
verschijnt raak ik jouw lippen als een zwoel briesje even vlinderlicht aan zuchtend streel ik de kleine rimpeltjes rond jouw ogen tel de sproeten op je wangen tintelende vingers glijden langs jouw donkere tepels naar beneden ik voel krachtig opkomend verlangen jouw handen omvatten heel zacht de mijne willen mij dichterbij je in het zand…
metha30 juli 2004Lees meer >

Zomergevoel

hartenkreet
2.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.254
Een glas rosé een terras vol mensen Twee honden stoeiend in het zand Mijn ogen dicht sproeten op mijn neus Ik geniet met volle teugen van het strand Zoveel mensen bruin of roodverbrand Allerlei soorten dun lang slank of moddervet Allemaal een dagje lekker naar de kust Op handdoek of lezend op een ligbed Blikjes bier en ijsjes worden gretig…
car31 juli 2004Lees meer >

De Blauwe Stad (2)

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.175
Grazen gebeurt hier niet, tankachtige auto’s rijden af en aan karrenvol zand verplaatsend. Draaiende motoren bepalen monotoon het omgevingsgeluid. Bij de 1A-boerderij nauwelijks bereikbaar haal ik oude foto’s op 2005-kalenders. Dorpse straatbeelden, heldere zwart-wit herinneringen royaal ansichtkaartformaat.…

meeuwbericht

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 962
daarginds aan het einde van water en lucht zag ik donkere strepen van vogels in hun vlucht mijn gedachten zweefden vanzelf naar de horizon het leek alsof ik met hen méévliegen kon laag over de branding scherende meeuwen die naar mij een boodschap schreeuwden de golven rolden hun bericht naar het strand schreven zomaar allerlei letters in het zand…

Saudade

poëzie
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 6.058
Nog meer: uit alle hemelkringen Als golven uit de zee aanstromen En over brede stranden komen, Maar nooit een korrel zand verdringen. Ze fluistren alle door elkander Wild en vertederd, hard en innig; Ik word van weelde nog waanzinnig, Vergeet mijzelf en word een ander.…

De plas en het water

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 974
gisteren was het laat, teveel gedronken in de kroeg; kom nu maar terug, je hebt al schelpjes genoeg, de vissen zijn al lang slapen, je zusje is ook moe, haar oogjes zijn toe, ze ligt te slapen in mama's armen, kom nu maar snel, papa zal je drogen, morgen komen we terug, en dan graven we een grote put; groot groter groots, diep in het zand…

Schelpjes

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 891
Schelpjes fraai geschikt als in een schilderij kleuren samen even mooi en prachtig parelmoerwit, lila, zachtgrijs gestreept in een goudgele achtergrond Een meeuw stapt parmantig over de kuiltjes in het zand gele snaveltje recht vooruit, kopje eigenwijs geheven vleugeltjes keurig glad gestreken op de rug staartje fier omhoog Een vriendje…
Magali8 augustus 2008Lees meer >

Nachtklam

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 546
Een piramide van zorgen keert zich om en wrijft zand in ogen en haar. Naalden boren zich in de zachte vrucht, waarvan de warme vloed van vlees zich geurend verspreidt. Met zakken van wind en zwarte gaten in de ogen loopt de dood zich te pletter tegen regen.…

Graven

gedicht
3.0 met 39 stemmen aantal keer bekeken 67.249
Niet die in het zand niet de lange gaten in oogverblindend witte muren niet de gevulde urnen of de sarcofagen aan het eind van een onderaardse gang maar de graven in de hoofden, de ongebalsemde beelden die 's nachts tot leven komen. De monden die zich laten horen als het stil is. Geheimen die zich openbaren.…

erogene zones

hartenkreet
3.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.104
tepels met moeite naar boven in verdovende warmte de branding spoelt over mij heen en trekt zich weer terug sporen achterlatend in de glooiing van mijn rug ik zie jou liggen met ogen toe je doet alsof je slaapt maar ik weet dat je wacht op de zoute druppels die ik meebreng als een tijger sluip ik toe jij wordt mijn prooi het witte zand…
Wim Niesten27 januari 2004Lees meer >

Honderd duizend keer zij.

netgedicht
4.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.168
Haar kasteel bleek immers als een grote korrel zout zand, of duizend, te verregen. Zo smolt ook ik tot haar. Zij, in de verte buiten. staan. Mijn honderd doorweekte benen. Ik zwom zeven dagen. Ik voelde mij wegebben in haar stroom. Ik waadde in haar bloed- end nalatenschap van hemels witte watten en steriele, onbegrepen verbanden.…

de wereld weer laat razen

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 578
teer en groen jouw ogen komen je donkere haar je oren uit het niets geboren jouw gezicht gevlochten door het licht de mist verneveld glimlach je naar mij het maakt me blij als ik op strand jouw geuren weer ontmoet de golven tegemoet verwelkomend met wit en schuim de andere kant een vage duin jouw voetstap naast me in het zand…

één

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 590
krijsend scheurt mijn ijzeren plooi mijn stalen boeien barsten open laten oude pijn in stromen lopen mij bevrijdend uit mijn gouden kooi ik zweef, ik vlieg, en grijp me vast; jouw omhooggeheven hand vlijt me teder op jouw strand tot de vloed mijn wezen wast schoon, door ‘t zachte zand gedragen lig ik, zacht rakend licht aan jouw innerlijk…
maanjuweel20 november 2008Lees meer >

Spiegelschrift

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 550
waarheen de weg zal gaan het leven schrijft de nieuwe dag we horen het verhaal verstoten door de arguslach begraven we ons oud gedrag en queesten voor de graal we geven alle hoop het licht maar eenzaamheid verblindt het hart dat zonder open zicht vertwijfeld zoekt naar een gezicht die hoop en hart verbindt de demon valt in duister zand…

in deze kleine gondel vol gedrochten

gedicht
2.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 11.856
kleine blauwe pinguïns tevoorschijn komen het schip sonoor trilt de zeewind lauw als de nacht is en heel vele lichtjes van dobberende vissersboten voortekens waren die er op wezen dat je al bijna oog in oog ligt met een kameel naast je opgepropt die met de kop tegen het zachte linnen van je kooi op de ganymedes van zijn lange reis door het zand…

Meer van Geluk

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 936
uitgebrande dag toen hij een laatste maal zijn gang nog ging langs witgestilde meren en besefte dat volledigheid de dood was die hij zag Want de koningen verloren er hun rijk om te regeren en de kardinaal verkeerde met de duivel naderhand ook de dolende bleef dolen als een vogel zonder veren en de bedelman verdorstte er in uitgesleten zand…
jan haak11 januari 2009Lees meer >

Het Dansende Meisje

poëzie
3.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.512
voeten tot aan de horizon onrustig is en glanst, en met de wind alleen, en met de wolkenstoeten rondom haar aan de lucht, - is ze onbedekt en danst Voorzichtig, als om eerst de bodem te beproeven, betast zij met de voet het pas ontblote strand, de rimpels, hard en smal, die er de golven groeven, en de weerbarstigheid van het nog vochtig zand…
Jan Prins19 februari 2026Lees meer >

het landschap kwam na alarm echt zeeuws weer tot bedaren

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 617
'k Ga blootvoets door zand van duintoppen bij de waterkant. En ik zag beneên, dicht bij bruin verpulverde blaren getij bedaren, gentianen en ’n drieteenstrandloper. ’t Is ook al stiller, later in ’t seizoen, een hazenkoppel onder braamstruiken bij wilgen grijsgroen.…

- Harde woorden hebben honger -

hartenkreet
3.0 met 29 stemmen aantal keer bekeken 855
Kermend vraagt een zachte stem, ten einde raad naar de bebloede laatste kruimels van het overleven, handen woelen in het zand. Harde woorden hebben honger. Geef hun meer!! Geef hun eten!! Een miljard mensen op aarde voelen zich vergeten. De chronische zweepslagen van ellende op hun rug vergen slapeloosheid.…

Voetjes

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 965
Lekker lopen op het gras of het strand, Lieve kleine voetafdrukken in het zand. Eerst samen de wereld ontdekken, Alle hoekjes, gaatjes en plekken. Maar ze stappen steeds verder bij je vandaan, Dit zal gaan met een lacht en een traan. Gelukkig rennen ze regelmatig naar je toe, Met vier bijzondere woordjes: Papa I love you.…

Voor een vriend als jij

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.746
Parelwitte stranden vol zuiver zand, Staan symbool voor jouw eerlijkheid, Als Romeo en Julio voor onze vriendschapsband. Voor jou heb ik woorden, Een zachte klank in mijn stem, Door jou wordt haat bevroren, Jij bent zoals ik jou ken.…
cornee16 juli 2011Lees meer >

vrijheid

netgedicht
4.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.158
De meeuwen heersen schreeuwend over dit verlaten strand, waar kilometers zand worden bedolven door de golven. Aan ’t einde van de verte vinden zon en zee elkaar en zorgen voor het allermooiste schouwspel, waar ik met immens ontzag naar kan verlangen, dag na dag.…
Zeni24 januari 2012Lees meer >

De bedelaar

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.938
Vóór de kerke, met 'n lange paternoster in z'n hand, is 'n blinde bedelaar ge- zeten, op 'n hoopje zand. Z'n gekrulde grijze lokken vlotten lijk gezwingeld vlas, uit z'n mutse neder, op de krage van z'n winterjas.…

zomer op het land

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 524
schelp van zee ronde richels kalk spoelt aan land geruisloos over het nat patroon stroomdraden zand traag tij korrels voetschreden rimpels gedachte is een vorm gebleven zweven zeepwolken in de diepe hemel zee is een natte jurk opgeschort schuim verlangende schrijvers van eenregelige confetti bewegen papieren naar de kustlijn een onbesproken…

Het dansende meisje

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.581
voeten tot aan de horizon onrustig is en glanst, en met de wind alleen, en met de wolkenstoeten rondom haar aan de lucht, - is ze onbedekt en danst Voorzichtig, als om eerst de bodem te beproeven, betast zij met de voet het pas ontblote strand, de rimpels, hard en smal, die er de golven groeven, en de weerbarstigheid van het nog vochtig zand…
Jan Prins13 september 2013Lees meer >

Het putje van Heiloo.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.189
Toen Willebrord de Kruisleer bracht Van d' overkant der zee, Was 't hier één zand in 't heidens land, Één droge, dorre steê. De tocht was lang, de hitte bang, De reisfles uitgeput; Des Heiligs borst versmacht van dorst.... En nergens huis of hut! Daar staat hij, leunende op zijn staf, En ziet vergeefs in 't rond,...…

Als zout kristallen worden

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 674
Regendruppels vallen intensiever Zand knispert luider onder blote voet Kon frisse lucht altijd al zo zacht strelen? Alle dingen voelen meer dan goed. Suikerkorrels kraken harder Koffiesmaak proeft zo intens Parfum geurt ineens veel sterker Voel me bijna niet meer mens.…

HET EILAND MELOS.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.125
Tegen het noorden beveiligd door glooiend gebergte en rotskaap Holt zich een zeebocht uit, waar 't stormontvlodene vaartuig Veilige ligplaats vindt of de kleinere boot op het zand rust.…

levensgenieter

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 511
en minuten hij hoort kraaien, hij hoort futen hij ruikt aan gras en graan hij raakt paddenstoelen aan praat met rode mieren proeft water uit de put ademt in het naakte nu worstelt niet met later slaapt op bladeren van bomen in een vies verrotte jas wast zich in de regenstromen spiegelt zich in glazen plas schrijft in modder en in zand…
willem jacobs25 december 2015Lees meer >