3375 resultaten.
Zwartwitfoto
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
671 De berm is vuil, vol zand en dorre blad’ren,
maar blank nog is het veld. Dan klinkt een schreeuw:
een zwarte kraai is, draaipunt van ‘t heelal,
op weidepaal in 't centrum neergeplant.
En boven alles cirkelt buizerd rond,
zijn mauwen doet de winterwereld kond
dat lente komt en hij verliefd is op zijn vrouw.…
Goudgesponnen verlangen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.395 verschijnt
raak ik jouw lippen
als een zwoel briesje
even vlinderlicht aan
zuchtend streel ik
de kleine rimpeltjes
rond jouw ogen
tel de sproeten
op je wangen
tintelende vingers
glijden langs jouw
donkere tepels
naar beneden
ik voel krachtig
opkomend verlangen
jouw handen omvatten
heel zacht de mijne
willen mij dichterbij
je in het zand…
Zomergevoel
hartenkreet
2.4 met 10 stemmen
2.254 Een glas rosé een terras vol mensen
Twee honden stoeiend in het zand
Mijn ogen dicht sproeten op mijn neus
Ik geniet met volle teugen van het strand
Zoveel mensen bruin of roodverbrand
Allerlei soorten dun lang slank of moddervet
Allemaal een dagje lekker naar de kust
Op handdoek of lezend op een ligbed
Blikjes bier en ijsjes worden gretig…
De Blauwe Stad (2)
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.175 Grazen
gebeurt hier niet, tankachtige auto’s rijden
af en aan karrenvol zand verplaatsend.
Draaiende motoren bepalen monotoon
het omgevingsgeluid. Bij de 1A-boerderij
nauwelijks bereikbaar haal ik oude foto’s
op 2005-kalenders. Dorpse straatbeelden,
heldere zwart-wit herinneringen royaal
ansichtkaartformaat.…
meeuwbericht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
962 daarginds aan het einde van water en lucht
zag ik donkere strepen van vogels in hun vlucht
mijn gedachten zweefden vanzelf naar de horizon
het leek alsof ik met hen méévliegen kon
laag over de branding scherende meeuwen
die naar mij een boodschap schreeuwden
de golven rolden hun bericht naar het strand
schreven zomaar allerlei letters in het zand…
Saudade
poëzie
4.3 met 21 stemmen
6.058 Nog meer: uit alle hemelkringen
Als golven uit de zee aanstromen
En over brede stranden komen,
Maar nooit een korrel zand verdringen.
Ze fluistren alle door elkander
Wild en vertederd, hard en innig;
Ik word van weelde nog waanzinnig,
Vergeet mijzelf en word een ander.…
De plas en het water
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
974 gisteren was het laat,
teveel gedronken in de kroeg;
kom nu maar terug,
je hebt al schelpjes genoeg,
de vissen zijn al lang slapen,
je zusje is ook moe,
haar oogjes zijn toe,
ze ligt te slapen in mama's armen,
kom nu maar snel,
papa zal je drogen,
morgen komen we terug,
en dan graven we een grote put;
groot groter groots,
diep in het zand…
Schelpjes
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
891 Schelpjes fraai geschikt als in een schilderij
kleuren samen even mooi en prachtig
parelmoerwit, lila, zachtgrijs gestreept
in een goudgele achtergrond
Een meeuw stapt parmantig over de kuiltjes in het zand
gele snaveltje recht vooruit, kopje eigenwijs geheven
vleugeltjes keurig glad gestreken op de rug
staartje fier omhoog
Een vriendje…
Nachtklam
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
546 Een piramide van zorgen keert zich om
en wrijft zand in ogen en haar.
Naalden boren zich in de zachte vrucht,
waarvan de warme vloed van vlees
zich geurend verspreidt.
Met zakken van wind en zwarte gaten in de ogen
loopt de dood zich te pletter tegen regen.…
Graven
gedicht
3.0 met 39 stemmen
67.249 Niet die in het zand
niet de lange gaten in oogverblindend witte muren
niet de gevulde urnen of de sarcofagen
aan het eind van een onderaardse gang
maar de graven in de hoofden, de ongebalsemde beelden
die 's nachts tot leven komen.
De monden die zich laten horen als het stil is.
Geheimen die zich openbaren.…
erogene zones
hartenkreet
3.8 met 23 stemmen
4.104 tepels
met moeite naar boven
in verdovende warmte
de branding spoelt over mij heen
en trekt zich weer terug
sporen achterlatend
in de glooiing van mijn rug
ik zie jou liggen met ogen toe
je doet alsof je slaapt
maar ik weet dat je wacht
op de zoute druppels
die ik meebreng
als een tijger sluip ik toe
jij wordt mijn prooi
het witte zand…
Honderd duizend keer zij.
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
1.168 Haar kasteel bleek
immers als een grote korrel zout
zand, of duizend, te verregen. Zo smolt ook
ik tot haar. Zij, in de verte buiten. staan.
Mijn honderd doorweekte benen. Ik zwom
zeven dagen. Ik voelde mij wegebben in
haar stroom. Ik waadde in haar bloed-
end nalatenschap van hemels witte watten
en steriele, onbegrepen verbanden.…
de wereld weer laat razen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
578 teer en groen
jouw ogen komen
je donkere haar
je oren
uit het niets geboren
jouw gezicht
gevlochten door
het licht
de mist
verneveld glimlach
je naar mij
het maakt me blij
als ik
op strand
jouw geuren
weer ontmoet
de golven tegemoet
verwelkomend
met wit en schuim
de andere kant
een vage duin
jouw voetstap
naast me in het zand…
één
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 krijsend scheurt mijn ijzeren plooi
mijn stalen boeien barsten open
laten oude pijn in stromen lopen
mij bevrijdend uit mijn gouden kooi
ik zweef, ik vlieg, en grijp me vast;
jouw omhooggeheven hand
vlijt me teder op jouw strand
tot de vloed mijn wezen wast
schoon, door ‘t zachte zand gedragen
lig ik, zacht rakend licht
aan jouw innerlijk…
Spiegelschrift
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
550 waarheen de weg zal gaan
het leven schrijft de nieuwe dag
we horen het verhaal
verstoten door de arguslach
begraven we ons oud gedrag
en queesten voor de graal
we geven alle hoop het licht
maar eenzaamheid verblindt
het hart dat zonder open zicht
vertwijfeld zoekt naar een gezicht
die hoop en hart verbindt
de demon valt in duister zand…
in deze kleine gondel vol gedrochten
gedicht
2.5 met 19 stemmen
11.856 kleine blauwe pinguïns tevoorschijn komen
het schip sonoor trilt de zeewind lauw als de nacht is
en heel vele lichtjes van dobberende vissersboten
voortekens waren die er op wezen dat je al bijna oog
in oog ligt met een kameel naast je opgepropt
die met de kop tegen het zachte linnen van je kooi
op de ganymedes van zijn lange reis door het zand…
Meer van Geluk
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
936 uitgebrande dag
toen hij een laatste maal zijn gang nog ging
langs witgestilde meren
en besefte dat volledigheid
de dood was die hij zag
Want de koningen verloren
er hun rijk om te regeren
en de kardinaal verkeerde
met de duivel naderhand
ook de dolende bleef dolen
als een vogel zonder veren
en de bedelman verdorstte er
in uitgesleten zand…
Het Dansende Meisje
poëzie
3.7 met 16 stemmen
2.512 voeten
tot aan de horizon onrustig is en glanst,
en met de wind alleen, en met de wolkenstoeten
rondom haar aan de lucht, - is ze onbedekt en danst
Voorzichtig, als om eerst de bodem te beproeven,
betast zij met de voet het pas ontblote strand,
de rimpels, hard en smal, die er de golven groeven,
en de weerbarstigheid van het nog vochtig zand…
het landschap kwam na alarm echt zeeuws weer tot bedaren
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
617 'k Ga blootvoets door zand van duintoppen bij de waterkant.
En ik zag beneên, dicht bij bruin verpulverde blaren
getij bedaren, gentianen en ’n drieteenstrandloper.
’t Is ook al stiller, later in ’t seizoen,
een hazenkoppel onder braamstruiken bij wilgen grijsgroen.…
- Harde woorden hebben honger -
hartenkreet
3.0 met 29 stemmen
855 Kermend vraagt een zachte stem,
ten einde raad
naar de bebloede laatste kruimels van het overleven,
handen woelen in het zand.
Harde woorden hebben honger.
Geef hun meer!! Geef hun eten!!
Een miljard mensen op aarde voelen zich vergeten.
De chronische zweepslagen
van ellende op hun rug vergen slapeloosheid.…
Voetjes
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
965 Lekker lopen op het gras of het strand,
Lieve kleine voetafdrukken in het zand.
Eerst samen de wereld ontdekken,
Alle hoekjes, gaatjes en plekken.
Maar ze stappen steeds verder bij je vandaan,
Dit zal gaan met een lacht en een traan.
Gelukkig rennen ze regelmatig naar je toe,
Met vier bijzondere woordjes:
Papa I love you.…
Voor een vriend als jij
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.746 Parelwitte stranden vol zuiver zand,
Staan symbool voor jouw eerlijkheid,
Als Romeo en Julio voor onze vriendschapsband.
Voor jou heb ik woorden,
Een zachte klank in mijn stem,
Door jou wordt haat bevroren,
Jij bent zoals ik jou ken.…
vrijheid
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
1.158 De meeuwen heersen schreeuwend over dit verlaten strand,
waar kilometers zand worden bedolven door de golven.
Aan ’t einde van de verte vinden zon en zee elkaar
en zorgen voor het allermooiste schouwspel, waar
ik met immens ontzag naar kan verlangen, dag na dag.…
De bedelaar
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.938 Vóór de kerke, met 'n lange
paternoster in z'n hand,
is 'n blinde bedelaar ge-
zeten, op 'n hoopje zand.
Z'n gekrulde grijze lokken
vlotten lijk gezwingeld vlas,
uit z'n mutse neder, op de
krage van z'n winterjas.…
zomer op het land
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
524 schelp van zee ronde richels kalk spoelt
aan land geruisloos over het nat patroon
stroomdraden zand traag tij korrels voetschreden
rimpels gedachte is een vorm gebleven zweven
zeepwolken in de diepe hemel
zee is een natte jurk opgeschort schuim
verlangende schrijvers van eenregelige confetti
bewegen papieren naar de kustlijn
een onbesproken…
Het dansende meisje
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.581 voeten
tot aan de horizon onrustig is en glanst,
en met de wind alleen, en met de wolkenstoeten
rondom haar aan de lucht, - is ze onbedekt en danst
Voorzichtig, als om eerst de bodem te beproeven,
betast zij met de voet het pas ontblote strand,
de rimpels, hard en smal, die er de golven groeven,
en de weerbarstigheid van het nog vochtig zand…
Het putje van Heiloo.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.189 Toen Willebrord de Kruisleer bracht
Van d' overkant der zee,
Was 't hier één zand in 't heidens land,
Één droge, dorre steê.
De tocht was lang, de hitte bang,
De reisfles uitgeput;
Des Heiligs borst versmacht van dorst....
En nergens huis of hut!
Daar staat hij, leunende op zijn staf,
En ziet vergeefs in 't rond,...…
Als zout kristallen worden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
674 Regendruppels vallen intensiever
Zand knispert luider onder blote voet
Kon frisse lucht altijd al zo zacht strelen?
Alle dingen voelen meer dan goed.
Suikerkorrels kraken harder
Koffiesmaak proeft zo intens
Parfum geurt ineens veel sterker
Voel me bijna niet meer mens.…
HET EILAND MELOS.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.125 Tegen het noorden beveiligd door glooiend gebergte en rotskaap
Holt zich een zeebocht uit, waar 't stormontvlodene vaartuig
Veilige ligplaats vindt of de kleinere boot op het zand rust.…
levensgenieter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
511 en minuten
hij hoort kraaien, hij hoort futen
hij ruikt aan gras en graan
hij raakt paddenstoelen aan
praat met rode mieren
proeft water uit de put
ademt in het naakte nu
worstelt niet met later
slaapt op bladeren van bomen
in een vies verrotte jas
wast zich in de regenstromen
spiegelt zich in glazen plas
schrijft in modder en in zand…