3968 resultaten.
Lijf, het huis van geest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Onder de schaduw van de vleugels
In de schemer van de nacht
Losjes voeren van de teugels
Kost me ineens alle kracht.
Neem de wind in alle zeilen
Zodat het leven vooruit gaat
Probeer imago op te vijlen
Het leven gaat zoals het gaat.…
MENS GEEFT AAN PLANT
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.289 Vriendelijke schemer, die kruiden mint,
vindt blaadjes vol kracht, schept een geurig oord,
wekt neuzen, terwijl hij ogen haast versmoort.
De vrouw snuift diep, knielt neer, fluistert tot elk kind:
"Hier werd mijn dochters as over de grond gestrooid.
Zusjes korte leven kende grote vreugd,
was heftig, eindigde eer jullie kwamen.…
Schemeruur,
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
430 Veulens bij een hek terwijl de
schemer valt, koppen dichter
bij elkaar, de ogen diep zwart
getint, waarin blikken strelend
om warmte smeken, te beminnen
met de hals met volle manen
over een brede borst die op de
wereld rust en , het ranke lichaam
torst als goddelijk stilleven, waarmee
het web van schoonheid is geweven,
een laatste…
Vat vol rivier
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
525 land druppelsgewijs gescheurd
de oevers wenken nog wel
niet overtuigend en verbreken verbindingen
de holle paden lopen dood en nat
gevallen kleurig blad vaart derwaarts
herfstver weg van de bakermat
hagen en hekken trekken
hun verdorde en roestige pijpen op
kil worden kuiten gekust
bomen waden naar winterrust
de morgens schilderen schemerig…
De jonge dragers
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
451 Ze waren jong en kenden
de dood alleen als een
schichtige voorbijganger
in een grijs getooide stoet
over een smal pad naar
het schemerig deurgat.
Het was al volbracht
en voorbij hun dag.
Ze deelden broederlijk
het speelkwartier waar
ze opzij stonden, niet
aan verval gebonden.…
Tijdloos
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
848 De tijd heeft nog geen afspraak
in mijn ogen en mond
al voel ik de schemer
en de verse rouwranden wel degelijk.
Ik voel woorden wellen
ook woorden die ik niet ken.
En daar bij hun in de straat
hoor je het grindpad al knarsen.
Je ziet het glimmende wegdek
het is hard gaan regenen.…
Parel voor twee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
507 Een geeuw die zich verschuilt in de palmen van je handen
laat zich horen en bijt zich vast met blinkend witte tanden
De schemer die de nacht verraadt sluit zich om je slapen
dromen roeren, maken los pakken samen, samenrapen
kluwen worden in het schijnsel van je geest
Een oude wollen trui uithalen en opnieuw gaan breien
een schoen uittrekken…
Stille leven
hartenkreet
5.0 met 19 stemmen
1.578 Het waterzonnetje wil
schemeren
't klokje dat niet meer tikt,
eindigheid
ons opschrikt.
Stil staat de ster
strobed verlicht
klanken woorden
gaan en komen
eb en vloed
fluisterstil
herinneringen
komen tot leven
de naam is gebleven
Verhalen krijgen
lichaamsvormen
wonden helen.…
Gebeten hond
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
371 Een adder was mij
te glad en slim af
kwam out of nowhere
na de beet in het been
van mijn Eurydice
stierf ik als Orfeus
wel duizend doden
het gif greep als vuur
razendsnel om zich heen
een rat beet zijn staart af
benam mij de adem
een sidderaal woelde
door vademdiep water
en door de magisch
halfduistere schemer
vlogen vliegende…
Uilenvlucht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
246 Bomen flitsen langs
als geesten in de schemering.
Geen pauzes, geen remmen.
Alleen de zwaartekracht die mijn brein overneemt.
Excuses voor de muren die ik achterlaat,
voor de brokstukken van wie ik was.
Ik wil vallen.
Een klap die alles stopt.
Jongens vallen even hard,
even breekbaar als glas.…
Waar het licht de stilte raakt
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
22 Het licht schuift sidderend over het stille water,
een dunne schemering die de horizon losmaakt
en het zoute fluisteren van de branding wekt,
zonder dat een mens de stilte hoeft te verstoren.…
Schemerrood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 Zachte schemering
streelt de kwetsbare klaproos
en grijze wolken
De klaproos staat
langs het pad waar stof en stilte
elkaar ontmoeten. Haar rode bloem vangt het
eerste zonlicht als een herinnering aan hoe mooi iets broos kan zijn.
Tussen het hoge gras
beweegt ze mee met elk zuchtje
wind dat voorbijtrekt.…
Weekends in de wolken
netgedicht
2.3 met 18 stemmen
3.073 Hij ziet 'r in d'r grote tuin en stopt er.
De afstand noopt 'm tot een helikopter.
Daarvoor verkocht-ie zelfs z'n dure Rover.
De vent bezoekt het blondje vliegensvlug.
Tot weekends moet-ie dit helaas beperken,
omdat-ie heel ver van d'r bed moet werken.
Zo vliegt-ie elke zondag weer terug.…
DE BLAUWE STAD (3)
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.291 Het geboortehuis is afgebroken, de straat
onherkenbaar, de volgende woonstee
in volle glorie met bedijking langs de tuin
die vroeger noorderlingen had en kersen.
Vanaf mei komt Koningingestuurd water
langzaam het meer vullen. Land valt af
en toe te ontwaren als bouwkavel of pril
ondernemersgebied, euro’s als in/output.…
je praat bomen tot een bos
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.047 je fluistert woorden met magie
ze openen alle deuren
kamers die gesloten zijn
tuinen die nooit kleuren
je tovert licht met zon
die anders schijnt te stralen
je woorden halen warmte aan
vertrouwen spreekt uit je verhalen
je voert me met de wolken mee
langs hemels die niet mogen
laat dier en mensen zien
van boven andere ogen
je praat…
je danst het silhouet
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
755 varens in mijn tuin
spreidend sprietsend
als de groen grauwe fontein
op de plaza del piedro
ik denk , zo denk ik
aan de verloren avondschaduw
en neem jou peinzend waar;
een dromerig zijn
je danst het silhouet
van wuivende palmen
kwetsbaar lachend
met ingetogen pret
over het plavuis van
mijn verlaten liefdesplek
schuurt een laatste…
Boom, roos, vis
gedicht
3.8 met 28 stemmen
14.614 Roos schreef ik,
roos, roos, roos,
en dacht: een boek
zó vol met rozen
is een boek
over een tuin.
Dat was boek twee.
Daarna schreef ik
een boek over de zee.
---------------------------------------------
uit: 'Zeepziederij de Adelaar', 1994.…
Dagelijks gebed
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.070 De tijd is zwart,
een steen die koud
in de tuin ligt te rotten
tussen bladval,
botte takken en
naaktslakken die
niet meer sporen.
Waar ik sta
wordt niet meer gebouwd
en waar ik loop
worden geen wegen aangelegd.
Bestemmingen
gaan al eeuwen aan mij voorbij
en zo ik al vertrek,
dan zonder reisdoel.…
W O E D E
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
2.230 Stampende voeten
Een gebroken geschrijf
Een traan op de grond
Het is haar kreunend lijf
Daar in de achterkeuken
Blijft de haat beuken
Op borsten en buik
Ze is in elkaar gestuikt
Verbannen naar de tuin
Zelfs de bomen huilen mee
Drie kleine hoofdjes aan de ruit
Verscheurend en wenend zonder geluid.…
De dame als landschap
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
872 Op een dag, het was al laat in de morgen,
begaf ik mij naar het noorden,
waar tuinen bloeiden, een enkel insect snerpte,
en in het algemeen alles zeer voorjaarsachtig aandeed.
Het regende licht, de lucht was fraai grijzig,
het landschap omvatte een groot deel van de wereld.…
Vaarwel, oude vriend...
hartenkreet
3.8 met 30 stemmen
2.929 Stil zit ik in de tuin en zie,
het model door de openstaande deur.
Een volkswagen golf, GTI.
...Het heeft niet eens, jouw mooie kleur...…
BLOEMEN BRENGEN.
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.241 Jullie trots was altijd jullie tuin
met rozen, hortensia's en coniferen
ikzelf heb geen groene vingers
omdat ik het nooit wilde leren.
We missen jullie nog elke dag
maar minder is nu het verdriet
omdat we weten dat het goed is zo
en vergeten doen we jullie niet.…
Demente kat
hartenkreet
4.2 met 25 stemmen
1.614 Hij sliep altijd in de tuin
Of in z’n mandje bij de deur
Nu ligt hij in de kattenbak
En heeft een hele vieze geur.
Je vindt de weg altijd nog terug
Want je ruikt de lucht van ons pand
In mensenjaren ben je al 157
Kwam je op tv ..of stond in de krant.…
in eeuwenoud gezang
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.103 je leidde me de stilte in
je hand streelde gebeden
in eeuwenoud gezang
verstierf de pijn die door
de mensen is geleden
je liep de stappen na
van refter naar kapel
hervond zo hun gedachten
in toewijding aan God sleten
zij een leven vol verwachten
zag hun liefde in de tuin
het zorgen voor de morgen
alleen ogen mochten spreken
woorden…
'K zat, jong, graag in mijn perenboom te deinen
poëzie
4.1 met 37 stemmen
2.362 Mijn zomerzon zag 'k in mijn tuinen schijnen,
Zelf in groen licht op wiegelende bank;
Een open schoolraam galmde in zeur'ge klank
Van kale en korte Karels en Pepijnen.
Zo, daadloos, boven 't leven, kijk ik toe:
Mijn wereld ligt in de avondzon: 't wordt laat.
Mij zelf en and'ren heb ik ondergaan.…
vraag mij, jou te behoeden
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.129 neem mijn hand, wees niet bevreesd
als ik trek door levende velden
met voelende bossen rondom
vaak is een mens teveel bedeesd
zich als delende, roepend te melden
ga mee, ik leid je naar mijn fantasie,
over de kwetsbare ziel zoals jij en jij
daar, in de diepte van mijn ervaren
bloeit de tuin in strelendend kleuren, zij aan zij…
Kastanje Champagne
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
770 De merel met zijn jazzy voice
verleidt hen in de tuin,
door zijn gewaagde klanken.
Als een ware Norah Jones,
als vogeltravestiet zingt hij
zwoel en verleidelijk,
in zwart en geel gekleed,
zonder begeleiding
van piano en gitaar.
Yes! A Capella en zo zwoel...…
Geest van God
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
832 wanneer de stilte van de tuin zich nestelt
tussen mijn twee oren
gelijk vleugels van een duif
ontmoet ik je op de weg
waar waarheid en leven bomen zijn
vereer ik je met de mirre van mijn diepste binnenkant
-nog luiert het licht op struikenbladeren
terwijl het beeld van de avondlucht
bibberend blijft hangen-
vereer ik je met de…
Morgen Palmzondag
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.145 Met weemoed denk ik aan de tijd
toen we in de tuin van mijn grootouders
palmtakjes plukten - hoe meer hoe liever -
om de volgende dag mee te nemen naar de kerk
en in de namiddag van Palmzondag
naar de velden te gaan
en die op de akkers
te planten.…
Een late Pasen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
640 Hoe groot zijt Gij: een tuin vol tederheid
in geur en kleur en vrucht dit land te boven
en waar ik nooit meer aan Uw liefde wen.
Uit: "Niet te stelpen licht. Nieuwe religieuze poëzie" - Davidsfonds, 1995…