3942 resultaten.
Najaar
gedicht
2.7 met 10 stemmen
8.030 Ik wou haar vluchtruim zijn,
mijn tuin voor al haar vogels
openplooien, in een
schommelstoel van slaap
het samenslapen voorbereiden,
maar de winter gomt mij uit
en wist uit ieder najaar
het gekneusde meisje.…
Bij het raam
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
633 De tijd is oud
ik strompel door de dagen
de rug gebogen
mijn gemoed is zwaar
Ik ben
zoals dit
bijna dode jaar
en al mijn daden
worden streng gewogen
Mijn lentes waren
licht en onbezonnen
in alle zomers
was ik
lui en loom
En menig herfst vervloog
als in een lange droom
nu is de winter
aan zijn overval begonnen
Het is te kort…
Zo'n dag
gedicht
3.5 met 12 stemmen
6.614 Zo'n dag,
waarop ik gebukt mijn tuin spit,
op harde resten winter stuit,
ijs vind in verborgen hoeken,
wat was toegedekt weer bloot leg.
----------------------------------------------------
Opgenomen in de
'Dagkalender van de Nederlandse en Vlaamse Poëzie'
samensteller Hans Warren, Uitg. Meulenhoff…
het land van de dogma's
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
753 Niet meer dan wat wol
aan mijn voeten, hetzij wat katoen
als de winter haar vacht weer intrekt
en ik een insteek heb aan de wereld
waarom trekt de lucht zich samen
in 't blauw met zwijgzame strepen
het gesprokene is nog niet koud
als de donderwolken zich verweiden
Aan elke druppel hangt een wit woord
dat ik in onvruchtbare grond gezaaid…
Die tijd van toen
hartenkreet
4.9 met 76 stemmen
1.141 Nu is alleen de winter daar, maar
Ooit zal ik jullie zien, morgen misschien.…
MELISSA
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.664 Dat was geluk: door angst noch lust gestoord
Schreden wij over winters sneeuwen vloeren
En spraken samen in een zoet vervoeren
Van wat ons in dit leven had bekoord.
Het was maar kort en 't lijkt een vreemde droom
Waarin zij tot mij kwam en tot mijn peinzen
Gelijk een bij naar hoven vol aroom.…
Overgave
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
632 geloven in onze eigen verrijzenis
is verder zien
dan wij kunnen denken
door het ritme van lente, zomer,
herfst en winter
wil de schepping juist
vertrouwen en rust schenken
tijdens schaduwrijke momenten
waarin wij ons leven hier
zo vaak met anderen delen
is nieuw licht te ontdekken
omdat onvoorwaardelijke liefde,
door Gods…
Patrimonium
gedicht
3.0 met 12 stemmen
5.060 .
----------------------------------------
uit: 'Al wat winter is en waar', 2001.…
God ziet het hart aan
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
532 (bij 'Vertrouwen' van Iris Le Rütte)
De eenvoud van het bootje lokt als
een dampende badkuip in de winter,
als het biezen mandje van Mozes.
Voor ieder mens die het vertrouwen
in de medemens is kwijtgeraakt, neem
plaats, neem toch vooral plaats!
en laat je leiden door de magische
gouden onderarm, die het roer heeft
overgenomen.…
Onder de regenboog
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
695 van de tafel waaraan ik eet
telkens een stoel wordt verborgen
het is een berg beklimmen
die weliswaar het uitzicht vergroot
maar waar ik aan de top, geheel alleen,
mijn laatste liefde ontmoet;
ik noem haar de dood
hoe het ademen zich, ten einde,
mistig laat dimmen
is voor velen haast onbekend
aan een nieuwe lente is men gewend;
de winter…
Jasje
gedicht
4.5 met 6 stemmen
3.864 Alle seizoenen waren harde winters.
Zou ze zich verborgen hebben in dit bontjasje
dat hij ooit met liefde gewatteerd
om haar smalle schouders had gelegd?
Zou zij zo de kou hebben kunnen weren
van al die landverhuizingen en andere doden,
van de angst en de grimmige wortels
zodat ze zacht zou vallen als ze zou vallen?…
BOTTEL
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
627 Ik zie je in je winters bedje mokken op zwart zaad.
Zo van buitenaf bekeken heb je het te kwaad,
maar ik wil het zeker weten en hoe wil je dat ik dat ontdek?
Doordat ik mijn nagels langs je door de kou verweerde huidje trek?
Of stroop ik je af om te zien hoe je zicht steeds minder wordt,
maar je vuur steeds heter?…
Potdicht (3)
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
577 Voor woorden wacht de winter zich behoed,
maar zich als ijs bewaren kon hij niet.
Begin van vuur dat uit mijn botten schiet;
betekenis uit mist, die ik te laat bevroed;
een stok die koud wordt in mijn vermoeid gemoed.…
waarna de stilte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
848 ontwend elkaar nog aan te kijken
het vertellen moe
benen zijn gewend te vluchten
waar naar toe
wie kan er nog slapen in zoveel stilte
de kilte in het hart is niet te verwarmen
met zonlicht
geen gezicht bleef ongeraakt
een laatste verre schreeuw
maakt stemmen overbodig
de luchten vertellen het verhaal
een lied teveel gezongen
terwijl de winter…
Alle schatten zijn verborgen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
636 De bladnerf heeft zich gebogen
waar het blad de boom ontkleedt
van herfst naar winter
In de splinter van de tijd
telt elke tranende oogopslag
als een geboorte in de eeuwigheid
Het licht spreidt zich
in een schijnbaar genadeloze
catharsis, onontkoombaar
Ongenaakbaar richt het zich op
uit den dode, uit node van een hogere
wetenschap…
de kortste dag (winterpunt)
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.216 de dag voor het winter wordt
ontwaakt de dag wat grauw
de zon laag, klimt traag omhoog
kleurt de hemel dun, waterblauw
een draad van spinnenrag
hangt eenzaam in de lucht
glinstert zilver, als bij toverslag
door de wind, die even zucht
wat laatste bladeren
aan takken kaal, bijna bloot
kleuren nog eenmaal op
van okergeel naar herfstig rood…
In m'n eentje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
655 nacht
opstaan, douchen, kleden, eten
en de katten niet vergeten
elke dag aan je gedacht
lachen, huilen, zwijgen, zingen
werk en hobby, fiets en trein
gewoon de dagelijkse dingen
voor het eten een glas wijn
wind en regen, zon en maan
liggen, lopen, zitten, staan
zomer, herfst, de wind fel tegen
hond uitlaten in de regen
lente, winter…
Het ware Kerstverhaal
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.600 het was in de tijd van barre winters
dat Jozef de ezel van stal haalde
en zijn geliefde Maria vroeg
de geest te vergeten van wie zij
kuis een kindje droeg
Jozef had het niet begrepen
en dacht aan het zevende gebod
was zij hem ontrouw geweest
geslapen met de pottenbakker
dan had hij een oogje toegeknepen
maar een rendez-vous met een geest…
De maanschijn hangt
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.635 Is dat de slaap des Winters?
Is dat de slaap der Dood?
Als weefden onzichtbare handen,
handen, uit het schimmenrijk,
een koele witte wade
om een onzichtbaar lijk,
zó ligt, in het bleke maanlicht,
een rag van draden gespreid,
waar duizend tranen op blinken,
door onzichtbare ogen geschreid...…
hij draagt me door seizoenen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
903 in de winter koopt hij me een groene muts,
want die kleur past bij mijn ogen, zegt hij
verzorgt hij mijn voeten
zodat ze warm blijven in de kou
in de lente is hij mijn zonneschijn
en wil ik nergens liever zijn
dan in zijn liefdevolle armen…
oh, hij draagt me door seizoenen
in de zomer laat hij me niet verbranden
en ’s avonds gaan we uit…
Oude mannen in korte broeken
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.426 Ze hebben geen behoefte aan een wandelstok,
ze gaan met een reserve aan kracht
begonnen in de winters van hun jeugd.
En als ze stilstaan om naar iets te kijken
staan ze zonder beven stil;
de zon maakt van hun oude, montere, blote benen
iets bijzonders, als een pose
op een plein vol licht.…
Daar beneden,
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
622 Beneden stroomt de
rivier, ver gebleven van
kunsten van de stad, de
vroege winter laat zich
klinken, neemt moeiteloos
het overtollig slib van
mijn gedachten mee op
het gevallen berkenblad
zonder te verdrinken.…
Vrede
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
556 't is winter en de dagen lengen, en plots
is er weer vrede met heel dit klein bestaan.
Waar ook die vrede plots vandaan, ik kan
alleen maar danken en vanbinnen juichen.…
Het voorjaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
623 De mensen worden blij en zullen zingen
en kinderen gaan buitelen in 't gras
alsof er nooit een winter heeft bestaan.
O mensen, laat ons hoopvol verder gaan
herinnerend hoe 't voorjaar telkens was
en dat de warmte allen wil omringen.…
Een gesprek
gedicht
4.2 met 13 stemmen
14.254 .
-----------------------------
uit: 'Mijn winter', 1987.…
Zonder jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
776 Een machinist zonder trein
Een vrouw in nood zonder haar redding
Een diepe wond zonder pijn
Een moeder zonder haar kind
Een uitvaart zonder tranen
Een storm zonder haar wind
Een grafsteen zonder namen
Een kunstenares zonder haar doek
Een tandarts zonder boren
Een schrijfster zonder haar boek
Een Frankrijk zonder Eiffeltoren
Een winter…
Levenstriomf
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
601 Inkeer van winterse kilheid, rouw en kaalslag
is weer geweken. De baarmoeder vol - ontsluit
en stilletjes aan komen jonkies naar buiten.
Het dartele leven ontspruit dankzij krachten
die handelende machten mooi te boven gaan.
Ze komen eraan de grootse verwonder momenten
het komt wéér naar buiten gekropen - de lente!…
Je weet maar nooit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
511 Schrijf de winter af maar stil
je weet maar nooit, voorspel
de maanden in…
De cirkel
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
893 Waar lente de winter weer ontmoet
begint opnieuw voor ons een leven.
Het is de cirkel van ons leven
en als er ergens nog een god is...
moet die beslist hebben geweten...
dat ik jou nog steeds ontzettend mis.…
Steeds vroeger
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
622 in de dageraad
van ontwakend leven
zag ik het eerste levenslicht
ik groeide op
met zorg omringd
en leerde vast in ‘t leven staan
genoot van zon
trotseerde rauwe kilte,
tegenwind, storm en regenbuien
des levens lente,
de zomer en ook de herfst
genoot ik steeds met volle teugen
nu in de winter van m'n leven
pluk ik de dag steeds…