5616 resultaten.
verloopt in ongeschoren licht
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.156 straten draaien
om hun hoeken en
verdwalen zich in pleinig
zoeken naar een andere weg
muren hebben horizonnen
afgezet en ogen op het
steen en blik gelegd onder
het blauw van de lantarens
de dag verloopt in
ongeschoren licht
de avond gaapt verveling
uit een nietszeggend gezicht
het licht is kouder dan
voorheen, de mussen dood…
Niets is eeuwig
hartenkreet
3.8 met 24 stemmen
2.310 Alles staat stil
Onder een blauwe hemel
De zon straalt ijzige kou
Als ik God kende
vroeg ik Hem om warmte
En om vogels
Op het plaatsje
Waar jij slaapt jaar na jaar
Want daar hield je zo van
Alles staat stil
Sluimer zacht, ik blijf nog even
Het is heerlijk rustig hier
Ik hoor nog steeds je stem
Lang voor dat we afscheid namen
Je zei…
Bejaardentehuis
netgedicht
2.6 met 39 stemmen
4.830 Zij schenkt mij koffie
is weer voor even
dat lang voorbij vertrouwd gebaar
als vroeger woelt zij door mijn haar
morst dan een beetje
omdat haar blauwe handen beven.…
Weet alles...
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.842 tot op een dag
de roze bril
is afgegleden
de wereld
kreeg weer
zijn normale kleur
jij was weer jij
en ik weer ik
met ieder weer
een eigen deur
ooit zal de lucht
weer blauw gaan kleuren
en zie ik bomen
weer in 't groen
oh...
weet alles
maar eens van tevoren...
ik zou 't zo
weer over doen.…
Liefde maakt kleurenblind
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.414 met ‘n diepe kleur
de louter van het maagdelijk wit
koortsachtig door de drang verhit
geconcentreerd op naakt primeur
ik streel je houding in verlangen
schets je weelderig lijf bevlogen
haal al wat ligt in mijn vermogen
naar boven om je pracht te vangen
zorgvuldig glans ik je ogen fel
maar verstijf in de intense streek
in plaats van blauw…
De onzekerheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.894 schilder jij mijn kwetsbaarheid
op een spierwit doek van verlangen
in sombere kleuren vol verwachting
ergens tussen angst en hoop gevangen
Soms teken jij mijn onzekerheid
in een schrift met wazige lijnen
een schets van zichtbare twijfels
die nooit meer zullen verdwijnen
En soms, heel soms sluit jij jouw ogen
dan omlijn jij mij in de blauwe…
heem
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
12.139 met blote handen
restaureer ik de oude foto van ons huis
en de kleur neemt toe
een veegje speeksel
verwijdert een vlek
kaal de linde,
bruin de beukenheg
geen dahlia’s meer
de rok van m’n zus bolt
en vader staat pal
aan de weg
ik strek m’n armen,
vogel met m’n mouwen
de dakpannen zijn te blauw
ingekleurd onder de grauwe lucht…
Nog eens Brasil
netgedicht
3.7 met 34 stemmen
928 regen, zon en mooie dromen,
luchten blauw maar soms ook grijs;
overal zijn mensen anders,
overal hetzelfde licht,
overal hetzelfde zoeken,
ieder op geluk gericht;
avond, morgen, hete luchten,
altijd onderweg naar rust,
altijd vragen, altijd zuchten,
nooit genoeg geliefd, gekust.…
Zilverklank
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
697 warmte, vriendschap, samen-zijn
blauw, regengrijs verlangen
ik ben onvrij, gevangen
en maak mijn eenzaamheid tot iets
dat in mijn nergens vorm krijgt
een cognitieve dissonantie
misklank van domheid, arrogantie
doch in de duisternis vonkt licht
subtiele vreugde, liefde, vuur
atomair is zij een felle zon
Pandora, die met openen begon…
De zomer is gedicht
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
767 De hemel preekt blauw,
machtige metaforen bergen
aan de papieren horizon.
Mensen boeken reizen
boeken reizen mensen
naar verre lettergrepen.
Ik bezegel je lippen
lak je vele regels rood,
mijn pen in de aanslag.…
koekstamp en giggel
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
2.309 wie weet niet van tribadie
ouder dan dijken of delfts blauw
oerhollands wat een traditie
heet in namibië nedertaliger nog
gewoon koekstamp en giggel
prachtig mooi evenzogoed toch
je denkt koffie postzegel
grinnik vrouw vlegel
medicijnvrouwe bericht ook uit afrika
wij waren heel voorlijk altijd al
in spin hij ging en gaat onze bocht in…
mijn vader
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
3.393 'k Gaf hem tekst in al mijn jeugdverhalen
hij was mooier dan ik ooit ervaren had
'k Verzon gebaren die ik bleef herhalen
om maar te geloven dat ik hem aanbad
'k Vergaf de ruzies en mijn blauwe plekken
hij had simpelweg de goede woorden niet
'k Weet, zijn oorlog bleef hem nekken
de tranen die ik huilde, waren zijn verdriet
'k Voelde mijn…
zee-rozen-strik
netgedicht
3.3 met 73 stemmen
8.145 beeld
dat met mij
naar zee staart
en schelpjes raapt
draagt jouw naam;
anders dan de mijne
het begon met zon en licht
op woorden, het eerste
waarin soms wat verdriet zat
zoals de oprechte wind met
een lichaam rond manen
het bracht ons samen
ver weg, van het laatste
nog onbestaand
in de golving van méér
en duizend dagen blauw…
Waar bloemkolen wolken
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
892 ik graaf gaten
in de wolken om
blauw weer te zien
jou te ontmoeten
met zon te begroeten
je stralend te zien
in zonlichte kleuren
genietend in geuren
om bij je te zijn
voor even misschien
de onderkant donkert
is zwaar van de regen
de kou in het vallen
komen we samen in
weerlichtend zicht
steeds vaker nu tegen
toch sprankt er…
Toen alles Vermetel leek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
696 keek je vurig
spanden bogen zich langdurig
einden afleggend, verdwalend
door heemtuinen duinen rosaria
leek een belofte van niets dan geluk
een zwevende donzen veranda
gedragen door blauwe paddestoelen
doorspekt met jouw lichtpuntjes
de stilte te betrekken
in ons gezamenlijk uitzicht
de velden voltrokken zich
de natuur werd overal…
Lege ogen lozen haar
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.128 De rafels aan de jas
haken rimpels aan haar benen
opgetrokken blauw
tegen het marmeren blok
Het station dat stemmen galmt
één toon vult alle dagen
een haperende naald
die zich niet laat stoppen
Lege ogen lozen haar
boven zigzaggende voeten
de massa dampt en wacht
de deuren staan op punt van sluiten
Verdwaasde schimmen jachten…
Dageraad
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
822 Ik sta op
schuif het gordijn opzij
een ster schijnt mij flauwtjes toe
Het blauwe uur
daarna de zon, de dag, de zaak
ik ben nu al gaar
Bij de wasbak tref ik mijn gezicht
een verse wal is in de maak
ik zie een mens, eiwit belicht
een onsje wil op liters water
Maar ook spiegels zijn gevormd
metaal en zand, meer is het niet
- veredeld…
samen maakten we weer bloot
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
817 ik had je aangekleed
met ogen uit mijn voorraad
hemeltergend blauw
warmte vragend voor de kou
je was anders in beweging
verbaasde me compleet
vroeg me of ik meeging
ik was nog niet gekleed
pelde laag na laag mijn
eigen oordeel en gewoonten
helder werd mijn blik
schoonde zo mijn eigen ik
ik zocht je deur na deur
verruimde zo mijn…
In het licht van leven
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.251 Honderden kopjes stelen mijn hart
in een veld van eindeloze zeeën, een stroom
blauw bloed ruist door de velden van ongeduld
en ik knijp de stilte tot ik door de ruimte zweef.
Kleine glimlachjes dobberen in het water
waar ogen speels kringen trekken als kleine
lichtjes die in een processie de wereld rondgaan.…
Ineens wat vreugde
netgedicht
4.4 met 33 stemmen
1.312 Ineens wat vreugde zomaar aangewaaid
tezamen met de blauwe luchten;
ineens het laten gaan van al te zeer
om eigen zorg en moeite moeten zuchten;
Ineens de glimlach zien van 't kind
dat speelt en lacht en zonder vragen
de dagen plukt zoals ze komen
en niet te zwaar aan eigen last wil dragen.…
Voor mijn zoon
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
852 We stonden samen op de kant
gooiden steentjes over het water
zwijgend, want ik ben geen prater
liepen we verder over het land
Je wilde mooie platte om te keilen
het juiste ritme dat luisterde nauw
dan sprongen ze op van het blauw
zoals gedachten weg kunnen zeilen.…
Landschap
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
692 Dit landschap lijst ik in:
gras en bloemen
een weelderig palet
daarbovenuit de jonge struiken
en de sombere bomen
hoog in de lijst
zweeft een wolk
het blauw voorbij
wees niet gehaast
neem nog wat tijd
op de rand van bos en wei
staat wellicht een ree
aandachtig
of een vlucht duiven
zwenkt de omlijsting binnen
verdwijnt naar het…
In mij
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.964 Dromen van dagen
met duizenden lagen
van liefde en geluk
Je aanwezigheid
overal, altijd
ik kan niet meer stuk
Veel langer dan eerst mocht
staren naar wat ik zocht
in ogen van het mooiste blauw
Al je interesses krijgen
glimlachend zwijgen
genieten van alles van jou
Weten dat het niet kan
vanwege een andere man
met wie je wel wilt…
vers
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
834 en ik ontwaak
wenkbrauwen vol rijm
rillerig van bezwete dromen
huiver voor de naakte dag
het bevroren winterveld mijn thuis
als onbeschreven blad
zie de roerloze reiger
zoekt vergeefs zijn prooi
in dichtgeslibde vijvers
onmachtig met lamgeslagen vleugels
kijk ik verbaasd en leeg
naar de vlucht van de poëet
ongehinderd in het hoge blauw…
Mooie woorden brakers.
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.159 Wit gemarmerd
in't azuren blauw,
klinkt afgezaagd
ook veel te lauw.
Een gedicht moet zitten
vol gevoel,
in transparante eenvoud,
dat is nu net
wat ik bedoel.…
Elenore
netgedicht
3.7 met 40 stemmen
2.454 naar jouw aanwezigheid
je opnieuw van dwaallichtjes maak en meng
met witte wieven voor damp en luchtigheid
's Morgens de lakens terugslaan, uitrekken
je bent geweest en hebt dingen verplaatst
automatisch het noorden vind als een gans
een Nils Holgersson, die de wereld kent
de grenzen aan tijd en fantasie met jou
daarin de goede, oude, blauwe…
De storm is heftig
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
846 we bladeren
de bomen kaal
jij geel en bruin
en ik rood nog een
laatste blad in groen
de storm is heftig
na een vol seizoen
nog winteren we
geen kou en vlagen
in een speels begroeten
hagelen soms af en toe
in eerste wit ontmoeten
strakken nog geen blauw
in de noordooster zoeken
maar sneeuwen al in dromen
op sloten zal de ijsvloer…
Na de voorstelling
gedicht
3.1 met 45 stemmen
13.811 Net of er geen tijd meer is
om de voorstelling uit te zitten:
het voorgestelde gaat aan met een klap;
snel als een schaduw
van wolken over het gras beweegt het gedachte zich voort;
in het blauw van Antarctica handhaaft
de ozondrift zich;
iemand denkt een man
te zijn die sterft en dan ontwaakt.…
HEI DA LIEVE DREUPEL WATER
poëzie
4.3 met 14 stemmen
3.278 Rood en blauw en groen en geluw,
peers en purperwendigheid
siert, in onderling gespeel, uw
pinkelende uitwendigheid!
Hei da, heldere lichtkrystalle,
diamanten waterding,
moet ge op de aarde nedervallen
uit is ‘t met uw flonkering!…
Voorwaar!
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
714 Voorwaar een wonder, dat na dat
gebulder en gedonder de zwarte lucht
altijd weer blauw wordt.…