3533 resultaten.
Pyreneeën
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
938 '
Waar moet dat heen, 'allez', vooruit
we vangen hem, maken hem buit,
houden hem vast tussen ons tweeën
brengen hem naar de Pyreneeën
daar laten ze nog beren vrij,
met open armen wachten zij
dus, komt er eentje op ons pad,
op straat of plein of weet-ik-wat
dan gaan we niet voor hem opzij
roepen: 'Je bent er gloeiend bij!…
Brusque
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.078 omsloten en gevormd
door woest gebergte
woonde een man
oud en versleten
in een huis van steen
hij kwam er nooit
en zou Brusque nooit verlaten
want deze man
kende slechts de paden
rond zijn stenen thuis
zijn levenswerk muren
scheef als een lach
grimassen van steen
waarmee hij vocht
zolang hij zich herinnerde
met de bergen sprak hij…
Afscheid van Paul
hartenkreet
2.6 met 11 stemmen
2.393 Dank, dat je een tijd op ons pad bent meegegaan.…
Zwartwitfoto
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
671 Het pad is een oud laken vol met gaten,
versleten is de sneeuw, zwart schijnt erdoor.
De stammen zijn op lengte-as gespleten
in zwart en witte zijde, scherpe voor.
Nog plakt het wit aan windkant tegen bast,
maar kruin begint te lekken, telt de sneeuw.
De berm is vuil, vol zand en dorre blad’ren,
maar blank nog is het veld.…
Doorgaans verkeerd
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.200 Een weekje lekker weg, dat gaf een goed gevoel,
de vrijheid tegemoet, maar door een wegomleg,
raakten we aardig van de kaart en waren stomverbaasd,
want het pad boog krom, we verdwaalden uiteraard.
Een beetje binnendoor bood ook geen soelaas,
we gilden beiden in koor, dit is een karrespoor.
We rijden doorgaans......…
Bij de Jaarverwisseling
poëzie
2.7 met 15 stemmen
2.815 Gij, Hoorder der beden,
(U heb ik beleden)
o Dat ik, van heden,
Dat pad mocht betreden;
Voor vallen behoed!
't Verkoelen
Gevoelen
Van d'onreine gloed!
't Ontspringen
Bedwingen
Van 't driftiger bloed!
Met vrezen en beven
In waarheid herleven
Voor 't Eeuwige goed!…
hemel, hel, leven
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.777 heerlijk klare zomernacht
die als een zweem van dromen
in blauwe luchten wakker lag
en wij verschoonden tijd
in avondkledij van geuren
verwacht men de hemel
of de hel
minstens het leven
en aan het firmament stonden gele sterren
in de landelijke kamer voor de haard
waar hij met poëtische verkwisting haar liefde
en geloofde dat zij zijn paden…
De Uitredding
poëzie
2.7 met 7 stemmen
2.451 Ik heb mij neergeworpen
In slijk op 't lichtloos pad,
Bloed'ge vampieren slorpen
Zich aan mij zat.
Mijn mond vol bitt're vruchten,
Mijn hart leeg als een hel,
De lucht zwaar van de zuchten
Die 'k niet meer tel.
Tot, zie, een schijn zich kondigt,
Spokig geheester door
Dat als een ziel die zondigt
Zijn loof verloor.…
Vader
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.832 Zodat je nooit mijn pad nog kruist,
Je hebt me mijn jeugd ontnomen.
Ik was zo klein en weerloos,
Terwijl jij tekeer bleef gaan.
Ik sloot dan mijn ogen en was boos,
Dacht dat ik nooit meer op zou staan.
Je beperkte me in al mijn dingen,
Schoolfeestjes ken ik niet.
Je kwam je constant opdringen,
Ontnam me mijn levenslied.…
DE TERUGWEG
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
669 1
Waar wij de weg terug ook zochten,
overal stonden grijze brokken rots
op het pad.
Ander pogen liep dood aan de rand
van zwart water, een stap nog en
wij zouden daar voor altijd blijven.
Omtrekkend kwamen wij uiteindelijk
bij puinhellingen, woest en ledig;
afdalen had ons de benen gebroken.…
De historische tuin
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
2.188 Als ik het, na lang aarzelen, toch waag
om door de oude poort te gaan
blijf ik, getroffen, ademloos staan
ik word overvallen door een stilte
zo intens
dat ik me bijna
terug tussen de mensen wens
doch, net op tijd versta
ik 't geruis van het blad
dat ritselend neervalt op mijn pad
ik hoor, in deze Hof van Eden
stemmen uit een lang verleden…
Bij de Jaarverwisseling.
poëzie
3.2 met 13 stemmen
3.793 Gij, Hoorder der beden,
(U heb ik beleden,)
o Dat ik, van heden,
Dat pad mocht betreden;
Voor vallen behoed!
't Verkoelen
Gevoelen
Van d'onreine gloed!
't Ontspringen
Bedwingen
Van 't driftigtiger bloed!
Met vrezen en beven
In waarheid herleven
Voor 't Eeuwige goed!…
Jij..
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.664 Besloten om allebei onze eigen weg te gaan,
een ander pad in te slaan..
Beter voor ons allebei,
jij en ik in plaats van wij..
Ik zal je nooit vergeten,
dat is iets dat je moet weten..
Jij..
2 geweldige nachten was het wij..…
Spookhuis.
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.663 klinken fluisterende stemmen
ik moet aan het duister wennen
op zolder hoor ik zacht koorgezang
schaduwen op de muur van de gang
ik blijf trillend van schrik staan
een spook in rook kijkt mij aan
sneller dan snel weggaan
de angst komt eraan
ik ren weg de straat op
mijn hart klopt in galop
ik durf niet om te kijken
niet van mijn pad…
Leidens Ontzet 3 October 1574
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
988 morgen is het weer zover
bij wie in den Nederlanden
gaat geen lichtje branden
bij de derde van October
van het dappere bestuur der stad
standvastig op haar zware pad
in aangezicht van honger en de pest
massale sterfte en valse glippers
die de vuige spanjolen berichtten
dat Leiden stond op zwichten
Valdez briefde als belegeraar
wees zeker…
LOGEREN
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
996 .'
Ik kruip door het gat
naar een zanderig pad.
Daar wandelen kippen. Om hun wijde rokken
scharrelen kuikens waar ze zacht naar klokken.
Mijn Mama ruikt naar zeep en water.
Ze glimt in haar gezicht.
Ze draagt een gesteven boezelaar.
Vandaag draagt ze die met de roze rozen.
Ze breidt haar armen uit en roept: 'Jantien!…
De microfoon staat uit
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
711 mateloos overdenkend
en onderweg zijn naar antwoorden
die ik in de echo van de stilte
hoop te horen als het licht op vragen
door verbeelding en duidelijke invallen
opdat de waarheid zich toch wel
eens zal manifesteren
op een weg naar buiten richting
een verheldering van verdeelde krachten
die mijn hart doorboren
maar helaas nog geen pad…
Op weg naar eindeloos
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
736 fasen
van even zijn en vertekende dromen
waarbij niet is gezegd
dat de dood zich hardhandig
nu al naar mij uitstrekt
wellicht is het meer ontbinden
waarin werkelijkheid wordt opgewekt
en vrijheid vanaf heden
alles vanzelf laat komen
het is vragen verstaan
zonder de weg te moeten duiden
het ademen losjes laten gaan
langs onverharde paden…
Macht
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.486 Opgezwollen lijk 'n padde,
wrocht de blaasbalg en hij spoog,
dat de vlam, in blauwe bekken,
door de wijde kave vloog.
Langs de strate, half bedeesd, in
't zomerzand, op hunne knien,
zaten jongens, naar de krinkels
van het dansend vuur, te zien.…
Oog in oog met de Bouwer/ Vernietiger
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
659 Hier schraap ik mijn angsten bijeen
wordt het een lange nacht waarin ik
vel over been mijn laatste krachten meet
met de Hellehond, met de wonden die de natuur
als een vuurproef heeft aangebracht
Want hij wacht mij op, Anubis
immer weer als ziekte, twijfel en Dood
mijn pad kruisen
Hij is de spiegel van de Ziel
en als ik durf te kijken…
seizoenen van slagroom chocola en bitterkruid
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
631 zo treft hij de vrouw ,
met slechts een pijl
middenin de roos
vanwaar zij opstijgt
en paden beklimt
van crunchie chocoladerotsen
gevuld met granberries - amandelen en pistache
zij werkt zich door uiterst pikante gerechten
aphrodisiaca ten top
over heuvels en bergen stijgt zij
dwars door zachte wolken
lobbig geklopte zoete witte…
Zwervers
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
581 We zijn nog altijd zoekend en tastend,
bijna wanhopig op pad, samen, alleen.
Ik liep daar naast jou en wist,
eens dit gedicht te schrijven moeten.
Wij zwierven samen met elkaar, in elkaar
op zoek naar warmte en geborgenheid,
beste vriend, richting nieuwe vrinden
om al van het leven te delen: verdriet
en vreugde!…
Arcanum XII: De Gegangene
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
661 vastgespijkerd
aan de levensboom
die wortelt in duisternis
en onwetendheid
maar in zijn kroon het witte licht verbergt
tussen valse zekerheid
en chaos
dans ik als een derwisj
die rondtolt op zijn hoofd,
in ijdele hoop de aarde in beweging te houden
overgeleverd aan het lot
wacht ik op de ommekeer
gelaten lijden
is mijn deel
op dit verdomde pad…
Wanneer je verward wordt...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
574 Dit keer ging het in een rolstoel,
ik duwde, jij zat,
ik praatte over hoe we altijd liepen
in bossen, op paden,
nu keken we naar meeuwen
die op een hekje, op en af, vliegend
naar het water, op het hekje,
in het plantsoentje,
voorbij bezette bankjes
door dronken mannen die vrolijk groetten
Op een lege zat ik nu, tussen zwerfafval
en steunde…
Hohner
gedicht
4.0 met 2 stemmen
6.773 Op het doosje een berglandschap
een houten huis
rook uit de schoorsteen
en op de voorgrond een man
die een pad bewandelt
naar ons toe.
Mijn broer bespeelde The Echo Harp
La Paloma
of schoot met het pistool
wanneer hij niet tekende, schaakte, las
of al het andere waar hij
goed in was.…
moederlief
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
667 dan ging je het verkeerde pad maar op
maakte je vele slechte vrienden aan
je testte drugs, leefde van de bierkraan
rond je hals was reeds een strop
de wereld reageerde:” je bent een flop ”.…
de overstap
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
686 ook
wie je bent en wat je hebt
de sprong ook durven wagen
naar het onbekende
de overgang
naar de overkant
leer jij ons
kent geen juist moment
is geen afscheid ook
een overstap is het
naar de oneindige reis
van jou horen en zien
naar jou kijken en luisteren
van het hoofd naar het hart
het is een startpunt slechts
waar jou het pad…
het bladeren genieten - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
824 de slingers die ik hang
ringen virtueel
ons een verbond
bladerend
in mijn levensboek
kleur ik vandaag voor jou
de kaarsjes en ballonnen
die naast de jaren
vooral de momenten beelden
die jou tot betekenis maken
gisteren, vandaag en morgen
bladerend
in mijn levensboek
eenvoudig en dankbaar
herinner ik mij
de kruispunten van ons pad…
Privacy
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
580 Of ergens wat van aan hadden; schending van de privacy
Ergens zeer gevaarlijk niemand meer te kunnen vertrouwen, in hoogdringendheid
Hard geleerd mijn kop te houden, was delen niet helen
Enkeling zo agressief wil natuurlijk anticiperen, pad blank vegen.…
druppels
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
736 zwaaiend in een open Lotus Elan
beten haar witte vriendelijke tanden
een afdruk van vele jaren in haar foto
zoute tranen liepen pijnlijk over mijn wang
proefde het einde van een spannend weerzien
veel rimpelende vragen prikten mijn geest
mooi gebied, de uitgestrekte polders
waar onze levens zouden lopen
langs een totaal verschillend pad…