4787 resultaten.
Eldorado
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
487 Er is een land
waar illegalen
thuisgekomen zijn,
verdreven overlevenden,
eeuwig onderweg,
drijvenden
die wilskrachtig streden
in de golven
van de ruwe zee,
zoekend naar houvast
hoop zagen varen,
zingend ten onder gingen
in het tumult
van water, wind
en regen,
door smekende blikken gedrevenen
die grensoverschrijdend streden
vasthoudend…
Alleen maar toekijken?
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
571 Om alleen maar naar
je kijken, drijvend op
een laatste strohalm
en je te zwemmend te
bereiken, verwaaid
onder wolken waaruit
druppels zich aan regen
hechten, in de spiegels
van de tijd verlost,
komen we onszelf weer
tegen, opkomende dorst
verlegen lessend van
haar borst, rimpels
fronsen in het water,
oprijzend worden over…
vallen en opstaan
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
972 De regen die nu valt
Laat je voelen met haar tranen
Waarbij de geurende wind
Bladeren laat vallen
Waarin het een teken
Van moed en passie geeft
Waarbij de natuur krachtig
Laat voelen wat vallen en opstaan is
Die eikels uit bomen gooit
En bladeren weer omhoog spuwt
Voor een lichte straal
Van een warm stralend zonnetje
Want de zucht…
BEDE
poëzie
2.2 met 9 stemmen
1.884 Daalt nu de nacht weer allerwegen,
Is weer verduisterd gindse kim,
En dreigen alom mist en regen?…
Als de vorst z’n kroon afzet
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
727 Een schaduw van wie
daar gaat, ingepakt in
stijve kleren glijden
over straat, het hoofd
in livrei verbonden,
stram als een lakei,
tuin en schutting allebei,
laten zich verdwijnen
onder mutsen door de
sneeuw gehaakt, over
een ijzig pad heeft ook
zijn stil verlies gehad,
tussen donkeren muren
hangt de dag in hengsels
van bevroren regen…
zo spreekt de wind tot het droomhoofd
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
750 Hoe jij ter taal zwerft
in het zwerken
van een school woorden
met nieuwwassen vlerken
het schurkt er
aan de regen, het rijpen hijgt er
in een rijgen van kransen
en de windvlagen
die schudden
de woorden vallen er als pruimen
alsof je voorhoofd het stalen gebinte is
je gedachten metalen wind beslaat
en al het gesprokene als lood
platvalt…
Terug naar Texel
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
630 aan mijn eerste lief
die plompverloren in mijn ogen dreef
de kroontjespen waarmee ik schreef
heb ik bewaard bij de laatste brief
de lange zomer, een nest gebouwd
in zand waar meeuwen om ons lachten
zij wisten wel van waterkrachten
het keren van tij was hen vertrouwd
somtijds denk ik aan die laatste dag
waarin woorden dropen van de regen…
Schilderij
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
626 Lopend over wegen
met een penseel gekleurd
een vogel in de regen
zijn vleugels met olieverf besmeurd
Achter een geschetste boom
en lila bloemenpracht
duwt de getekende luchtstroom
mij in de donkerblauwe sterrennacht
Wandelend over het doek
zacht land ik op het linnen
zittend in de donk’re hoek
weet ik niet hoe te beginnen
Hurkend met…
Tour de La Haye
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
521 verstand op nul, de blik op wazig turen
de helse kramp, de spieren die verzuren
dit was, hoe erg, de Daal en Bergselaan
helaas, het kan nog erger zijn dan erg
de allerergste vorm van hevig lijden
waar gieren om je lichaam willen strijden
de flanken van de Lange Vijverberg
door wanhoop en vermoeidheid overmand
geteisterd door de hagel en de regen…
dartelen en dwalen
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
801 ik kan mensen liefhebben
zomaar
omdat ze me veroveren
ontvangen
met één woordje, wereldgroot
meer is er niet nodig
om een leven na te laten
ver weg van het evenwicht
der grenzen
ik kan uit dat woord
geboren worden, vogelvrij
vol van ongeduld
weergaloos stralen in de welving
van beminnen
als de zee rondreizen
zonder regen uit te vegen…
zomerkralen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
428 ze regen zich aaneen, als kristallen
die de zon gebroken langs de wereld legden
heel subtiel viel licht langs ankers
zwaar verbonden met het water dat slechts schepen draagt
omdat het moet
een blauwe groet en honderd uren wind
geblazen onder luifels waar de warmte koelte vindt
knusse buitengeuren tussen kooklucht
en de smaak naar…
De machten der liefde
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
521 De vorst aan de grond
doet pijn aan mijn voeten
Mijn lichaam staat sterk
doch stram en verlegen
naast jou in de regen
Verdragen de krachten
de machten der liefde
ons ongekend zacht
Integer vervagen
de nachten, de dagen
Gedachten die vragen
om springbron te worden
Van innerlijk weten
en uiterlijk schijnen
Van ongeremd leven…
De verre zomer
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
675 De muziek van de verre zomer
zit verborgen in ieders hart
verlangend naar het Licht
van de zomerbloemen
die mist en regen
laat verdwijnen
in vreugde.…
het voelt zo aan
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
723 woorden vallen zacht in warme regen
dicht bij de dagelijksheid, gedateerd
en waarin ik me stil houd
waar stromen ze heen, waar zullen ze geven
zonder het ultieme
te verlaten
zal jij ze leren zingen, de tijd er uit verdringen
vermommen als herinneringen
verzen die ik uit mijn lichaam heb geschreven
met één grote beweging
van het hart…
Zie je wel
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
3.405 De kleintjes zijn nooit
echt oervervelend,
de regen striemt nooit echt,
net iets te hard,
het pak sneeuw is nooit echt
net iets te hoog,
en het water,
is nooit echt iets teveel.
Maar de liefde, die ik krijg
is net iets te weinig!…
Overpeinzingen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
560 Waar schuilt de lente
wanneer de regen valt
en de zon niet schijnt?
Hoe kan ik jou ontmoeten
als je ver weg bent
niet in afstand maar in denken?
Hoe kabbelend dit leven
als het donkere water
steeds weer anders.…
Ontwaken (3)
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
442 Miezerige regen blijft vallen in stille eerbied.
En met tijdloze blik sta ik ontroerd
naar het ochtendwaken te staren
gehuld in een blank, vochtig geworden kleed
gedompeld in duizend mistparels
voel ik mij de dag in gedragen.…
Onweer
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
535 nu de dreiging is gekomen
en er wolken zijn ontstaan
vertellen alle grote bomen
van de regen komt eraan
haal de was nu snel naar binnen
hou de plu maar paraat
het kan nu elk moment beginnen
je weet wel hoe dat gaat
als je toch de sprong gaat wagen
ondanks gerommel in de lucht
is dat om moeilijkheden vragen
zelfs de vogels zijn gevlucht…
Ik vergeef je.....
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
1.807 En donkere wolk om het hart vol met regen.
Ik vergeef je dat je de klanken van mijn ziel niet kan aanvaarden.
Uit waardering voor mijzelf emoties los te moeten laten om gelukkig te kunnen aarden.
Ik vergeef je dat je hart geen contact of ware ontmoeting is.
Een hart dat gesloten blijft voelt als een koud en eenzaam gemis.
"Ik vergeef je....…
Het dodenlied
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
691 stem
toen ik iets hoorde in de wildernis
was er heel ver weg liefde
een echo van stilte in een droom
herinnerde mij geen enkele noot
of muzikaal verlangen
toen je nog naast me stond
op het plein bij het standbeeld
en tijd loog ook niet om de waarheid
toen het tegengestelde mij tegemoet kwam
en er iets van jouw schaduw werd bewaard
in regen…
Die de winden maant
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
603 jij bent mijn marianne
de godin die heerst
over l’amour en c’est la vie
jij stijlt het
statig groen van de cipressen
langs de heuvelkam
oprijzend uit een vlakte
die in geel en bruin
zijn zonnen bloemt
de franse slag
danst in je lach
het ongebreidelde élan
het is fijn jouw hand
te voelen die de winden maant
en regen dwingt ons…
Dominus illuminatio mea
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
878 verwacht
De stilte verstikt
De silhouetten van de bomen
Er is iets op komst
Al weet niemand wat
Een onweer, een kracht
De tijd is hier
Dat ons onheil wacht
Dominus illuminatio mea
Want het donker is zo groot
Mijn liefde
Mijn leven
Mijn bruid
Sterft hier langzaam in mijn schoot
Als zwanen, als ‘n koning
Mijn bitterzoete koningin
Regen…
mist
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
570 Harde regen dreigt mijn gemoed
voorgoed uit te schakelen.…
Inkeer
poëzie
3.2 met 13 stemmen
2.565 Elk bloempje aan de wegen
Leek eens een mooi verhaal -
Nu drupt het in de regen
En zwijgt het allemaal.
‘k Loop in herinneringen
als een wanhopig kind,
Dat ziet de oude dingen
En de' oude weg niet vindt.…
Dakgoot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Vijandig slaat de regen op het dak.
En in de meter of zes
wordt het pleit beslecht.
Donkere wolken breken lachend
naar elk luie kwast.
Vandaag moet het gebeuren.
Een meter of zes in frisse kleuren.…
HEEL DICHTBIJ
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.569 Ik weet zeker, dat je terugkomt
het is geen droom maar werkelijkheid
hoe ver je ook weg bent
ik voel je heel dichtbij
zou het woensdag of zaterdag zijn
zal de zon schijnen of de regen plenzen
bij jouw terugkeer doet dat er niets toe
dan jubelt alles en branden er veel kaarsen
het mag dus ook ´s nachts zijn
geen enkel probleem, ik zal niet…
De onheilsplek
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
597 bij de paal die hen het leven kostte,
langs de kant in het gras,
bliezen zij hun laatste adem uit
en iedere keer als we de onheilsplek passeren,
voelen we weer mee,
met hen die achterbleven,
want langs de kant van de weg,
verdorren weliswaar de bloemen,
wordt af en toe vergeten de kaars te ontbranden
worden de knuffels nat van de regen…
Bathys
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
441 water lijkt van weinig gewicht zo
in een glas verzameld
van vette vingers en lippenstift
verweesd
echter, gevangen door drukkende angst
eenparig af te zinken naar zandige bodems
bovendien
verwikkeld in onbeschreven toedracht
van de vrije val in gapend grauw
boezemt vloeibare aarde bezwaar in,
ontegenzeggelijk
ook al ligt verzamelde regen…
Dooi
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
909 Het verwoest een droomaanzicht
Regen, inslaand in de sneeuw
Het witte dek is niet meer dicht
Geen schim van wat het was
Wat ooit een sprookjesland inhield
Is nu nog maar een plas
Mijn liefde was ooit zuiver wit
Puur en onbevlekt
Zij leek voor de eeuwigheid bestemd
Maar is nu weggelekt
De sneeuw werd langzaamaan een bui
Wat puur was dat werd…
Voorjaar
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.464 De paarlemoeren lucht, de broze wiegel-twijgen
en na de regen het geuren van de grond,
de luwe voorjaarswind en het verrukte stijgen
der sterren aan het doorzichtig hemelrond.
Men kan zich daaromtrent bezwaarlijk meer vergissen,
want het ontvanklijk hart kent zijn bestemde tijd.…