Alle inzendingen over sterren

3517 resultaten.

Sorteren op:

In het hart van mijn stilte

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 450
De lagen van mijn diepe ziel ontvouwen zich langzaam, als sterren in de nacht. Hun dans verweeft schaduw en helderheid tot moed, tranen en lachen openen poorten van licht naar waarheid die in mij woont. In dit heilige nu, voorbij het eisen en moeten, wordt mijn stem een zachte echo van mijn wezen.…
CB12 augustus 2025Lees meer >

‘a theory of mind’ (geen spijt)

netgedicht
2.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 455
Dit alles vraagt iets van jou, als beheerder van jouw denken: de vaardigheid tot verbeelding, ‘a theory of mind’; een de-ranking van de sterren aan dit eindeloos firmament van figuren in stijl en stijlen, premature, bij te vijlen, ijdele documenten, en soms ornamenten van prachtige vakkundigheid en/of intrinsieke kracht.…
R.E.N.S.17 augustus 2025Lees meer >

radicale ridiculiteitserupties

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
Geen van de goden, of de streken van mismoedige sneue aftreksels, noch een virus, verzonnen of niet in fabrieken van namaakkwaliteit, voortdurende kwellingen: breken gaat niet na die verheven sterren één voor één uitgekauwd gelezen en in één zucht bereisd te hebben.…
R.E.N.S.2 oktober 2025Lees meer >

MOLENKOREN (tijdigheid van het weten)

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 288
De mijmer verstijft: de regen blijft, zolang het duurt, in vlagen dalen van onzekere wind in onstuimige vaart die onrust baart; achter dat onheil der wichelaarsgoden, de lachende derden zonder mensengeboden, verblijven in vaste beelden de sterren, zoals de tijdigheid van het weten beklijft.…

Van gevangen naar vrij

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 328
En ergens, tussen separeermuren en sterren, tussen wanhoop en het fluisteren van hoop, begon iets kleins te bewegen. Eerst een trilling, toen een adem, toen een stem. Ze leerde opnieuw vertrouwen – niet in de wereld, maar in haar eigen hartslag.…

Eindeloosheid

netgedicht
2.5 met 77 stemmen aantal keer bekeken 717
Langzaam zakt de milde hemel dieper in het luisterende zilte nat, velerlei sterren werpen hun breekbare licht en tijd verliest zijn gewicht, blijft drijven in een uitgestrekt moment.…
CB31 december 2025Lees meer >

de stille rozige ledigheyt der ziele

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 303
In de duistere diepten der nacht, waar winden wijlen en sterren stil staren als stomme getuigen, dwaalt de tijd traag en teder, als een tijdloze tijding door lege lanen van ’t leven, vol leed en verlangen.…

Viburnum in lentebloei

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 453
En als de avond haar koele mantel over de tuin legt, blijven de trossen open, wachtend op een bries die de dag uitademt en de eerste sterren loslaat. Viburnum bewaart haar stille gloed, zelfs wanneer de nacht haar omarmt.…
CB30 april 2026Lees meer >

Boom

netgedicht
2.5 met 70 stemmen aantal keer bekeken 554
En onder die boom keer ik terug, nog voor de nacht paden wist en sterren verbleken daar gemis geen wond meer is maar een zachte aanwezigheid die met mij meegroeit, seizoen na seizoen, alsof jij nooit helemaal vertrok.…
CB9 mei 2026Lees meer >

Slechts een voorbijganger

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 256
De bomen groeien zonder mijn toestemming, De regen kent niet mijn naam, En zelfs de sterren volgen mijn gedachten niet. Lang heb ik gedacht alsof woorden dingen konden vasthouden. En kennis een vorm van macht. Maar het zijn laat zich niet regeren.…

Het algoritme van de tederheid

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 196
die zegt ik ken uw noden dus weven we van onze eigen eenzaamheid een mantel en noemen die god een schaduw die meeloopt in de periferie van de stad in een andere dimensie, een parallelle straat wacht de versie van ons die nooit brak we swipen door de kosmos op zoek naar die aanraking projecteren onze mooiste breuken op het heelal tot de sterren…

Versleten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 84
loop weg van waar je mij verlaat  en merk dan dat ik nooit zo raad waarom en wat er misgaat ik bedenk het achteraf in de golf van graag vergeten zijn  in een leeg huis met een dicht gordijn is blijdschap soms een blijk of schijn  en stap ik ervan af in tornados, winden en in vlagen  ben ik mij nu af gaan vragen wat je mij vertelde  over sterren…
Falco20 juli 2026Lees meer >

Aan het kind van de kinderen van mijn kinderen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 45
ellende voor de een en ’t wegkijken van de ander Ik huil voor ons schuivende klimaat, de pfas en de plastic soep Voor ieder kind geboren in een hel Ik wens je de boodschap van Walsch En die van Rumi, Gandhi, de Dalai Lama Van Tolle, hier nu, jij en ik Ons tijdloos bewustzijn van elkaar Ik wens je in liefde te leven Als een ster tussen sterren…

ABYSSUS ABYSSUM INVOCAT

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.489
Daar rept de vleugels 't rusteloos gedacht en stijgt nog hoger dan die sterren ijlen, en pegelt dieper dan die krachten werken, daar hem gedurig als een diepe wonde sert het ingeboren heimwee naar de Afgrond, het brandend langen naar het eeuwig Wezen, de ongenoemde, onbegrepen -- Hem, Hij schiep de afgrond waar de sterren ijlen, Hij schiep…

De zon.

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 666
Kinderen zien haar nog hoewel ze de tel kwijt zijn van zoveel sterren. De zon lijkt op het alziende Oog van God. Maar ze is Gods Lamp op een kandelaar. Zon, geef mij blauwe lichtjes, geef mij roze lichtjes, geef mij groene lichtjes! Zon, geef mij zwakke lichtjes, geef mij felle lichtjes, geef mij koele lichtjes!…
cornil17 februari 2011Lees meer >

spiegel van de nacht

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
vanavond wil ik lopen in de schaduw van de maan de nacht om me heen slaan als een deken de schemering zijn in het donker het stof onder mijn voeten tussen mijn tenen laten ontsnappen en verspreidden zoals de sterren aan de hemel de nacht heeft altijd al meer van me gehouden dan de dag net zoals dit lege glas klaar om gevuld te worden met de…

Schepping

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 260
Volmaakte ziel in je moeders schoot Wist van niets dan haar liefde Want van het water naar de sterren Naar de sterren in het water In niets om alles, hart en ziel In vieren, lijden, lachen, huilen In vervuilen In jou en mij, wie wij zijn En wie we niet zijn Onze wachtende hemel Onze hel, onze pijn Hoor een stem door tijd en ruimte…

Neuk nooit een dichter

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.318
Warm en zwoel was jouw lach helder en jong je geest oprecht jouw blauwe ogen die spraken nog het meest jij las de pure wanhoop schreef het geheel aaneen verpakte zoete stroop in woordjes als "alleen" verdreef de donkere wolken lachte de zon naar de nacht gaf sterren gouden randjes sprak zinnen zwoel en zacht riep heel hard om het…
metha15 mei 2005Lees meer >

verlangen

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.572
Herinner je het slingeren tussen puin en fortuin het uur van vertrek Broeierige sterren leken zich te verhangen aan mijn trillende schaduw Gedachten vulden de nacht Herinner je de glans, als vers geld.…
Wimper10 juli 2003Lees meer >

VRIENDSCHAP

hartenkreet
4.1 met 39 stemmen aantal keer bekeken 6.291
Samen kijken naar de sterren en de maan, om daarna weer je eigen weg te kunnen gaan. Weten dat je elkaar altijd kunt bellen, dat die ander je nooit opzettelijk zal kwellen. Zonder woorden weten dat ik haar snap, al die dingen vormen een woord: Vriendschap...…
naomi2 september 2003Lees meer >

Gevlochten sporen

netgedicht
2.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.585
Nachten heeft hij haar gemist schaduwscherp verlangend eenzaam versmolten met haar hemels lichaam dat hij talmend groeiend wist Jachtig haastte hij zijn tocht grommend naar de vele sterren happend als er eentje viel bezeten door haar volle ziel liet hij zijn wegen niet versperren prachtig vond hij wat hij zocht…

Conte tragique

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.096
Ons wachten wolkenoceanen ivoren sterren in het haar en eeuwigheden samen zweven, niet lang meer nog; een dag, een jaar...…

Vaag verlies

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.918
De nacht viel door de glazen koepels Een herfstsluier schoof voor de sterren tot jouw wiek droog was, het vet gestold. Je zond mij een wenskaart, de foto van een ontluikende orchidee toen ik onder lakens kroop en mij wentelde in een gretig verdriet. Nu leg ik een hagelwitte roos op jouw navel.…
Wimper13 februari 2003Lees meer >

ZWERVERSLIEFDE

gedicht
3.4 met 110 stemmen aantal keer bekeken 74.287
Laten wij zacht zijn voor elkander, kind - want, o de maatloze verlatenheden, die over onze moegezworven leden onder de sterren waaie' in de oude wind. O, laten wij maar zacht zijn, en maar niet het trotse hoge woord van liefde spreken, want hoeveel harten moesten daarom breken onder de wind in hulpeloos verdriet.…

Wereldvraag

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.020
Vraag het aan de zon, de maan; aan de sterren. Zij bestaan lang genoeg om dit te weten. Doch spreken zullen ze niet. Mensheid, deel van de natuur met de minste wijsheid; hoewel gij de enige zijt die kan spreken, zult gij niet antwoorden. Deze vraag is te groot voor u, ze omvat teveel waar gij niet bijkunt.…

Een reis door nacht en dag .....

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 810
De hemel Deze nacht bezaait met sterren schitteren mijn ogen helderlicht ik voel jouw warmte al van verre lees de liefde op jouw gezicht Eindelijk elkaar gevangen in het warm doch donk’re duister trillend vervuld wordt ons verlangen hete zoenen, zacht gefluister Kleine lettertjes die teder dansen vlinderlicht over mijn huid heeft onze…
metha20 augustus 2004Lees meer >

Stof stof stof

gedicht
3.6 met 44 stemmen aantal keer bekeken 13.697
wij houden van de doofpot der sterren en kometen. wij zijn allergies voor knarsende sloten want wij roesten niet. wij spreken graag voor duistere halflege zalen. wij dragen fier de ons geschonken bokalen van afgunst. wij spiegelen ons niet aan elkaar. wij zijn eenzaam. wij ontvangen ons fortuin van de streamlined stropdas.…
Pieter Boskma24 november 2025Lees meer >

MIJN HERT IS ALS EEN BLOMGEWAS

poëzie
3.6 met 28 stemmen aantal keer bekeken 4.409
Mijn hert gelijkt de sterre, die verschiet, en aan de hoge wanden des hemels ene sparke strijkt, die, eer ‘k heraêm, houdt op van branden! Mijn herte slacht de regenboog, die, hoog gebouwd door al de hemelen, welhaast gedaan heeft rood en blauw en groen en geluwe en peers te schemelen!…

hemel, hel, leven

hartenkreet
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.777
het was een heerlijk klare zomernacht die als een zweem van dromen in blauwe luchten wakker lag en wij verschoonden tijd in avondkledij van geuren verwacht men de hemel of de hel minstens het leven en aan het firmament stonden gele sterren in de landelijke kamer voor de haard waar hij met poëtische verkwisting haar liefde en geloofde…
sunset25 augustus 2007Lees meer >

Het liedje mijner kindsheid

poëzie
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.765
Dan denk ik aan de stemme, Die 't liedje klagend zong, Wanneer de zonne daalde, Wanneer het maantje blonk; Wanneer de sterren schenen, Wanneer de zwaluw zweeg, En alles op de buiten In zachte sluimring zeeg. Het lied weerklonk zo troostend In halve duisternis, Gelijk de zucht van 't windje In 't hangend waterlis.…