3942 resultaten.
Herkenning
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
599 Een winter lang in duisternis begraven,
geen hoop meer op een leven in het licht,
geen ogen meer, geen glimlach, geen gezicht,
geen water dat je diepste dorst kan laven,
alleen maar pijn en vragen, kreunen, klagen,
de muren stom, je lichaam zonder kracht,
het graan sterft in de grond nog deze nacht,
maar Iemand is er die je toch blijft dragen…
Vibratie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
513 soms is de diepte
zo ver en leeg
dat woorden weerkaatsen
op de bodem van de ziel
al staan duizenden op wacht
er is er niet een
die zich in het zwart
kan verplaatsen
dat zijn die momenten
in een dode lente
en de winter deuren sluit,
bruggen lijken opgehaald
ook oren verzwijgen dan
haast ieder uiterlijk geluid
toch verzachten klanken…
Een stap per voet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
547 Waar ik zwerf langs keien gelegen in afstand
houdt mijn gestalte voorsprong op de duistere silhouet
die telkens een ademzucht aan mijn hakken kleeft
hij reikt zijn wonderen voor me uit, doch mijn ogen
zijn winters en mijn slaap streelt de nacht
Soms trekt mijn mond vreemde banen en een
diep gebrom zinkt dan weg in de asfalt van mijn zolen
ergens…
het nachtelijk tij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
451 overspoelde, bouwde
een kerker van het witte nat en boeide me
met de wind die nooit ging liggen
je kon het tij in de nacht keren zelfs het water
bevelen te drinken van je afschuw
toch kwam er iets onverwachts, alsof
het kwaad zich richtte tot de dood, je meenam
op een reis die jij dan toch al had voorspeld
het afscheid liep op stoffige winterse…
Het eerste sneeuwfront.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
971 is gereed haar last te laten vallen; terstond
daalt reeds de temperatuur op de grond
ze kreunt, drukt haar wolken wat in elkaar
haar sluipende aankomst zal vast
heel zeker enig opzien baren
als ze zich boven onze hoofden ontlast
waarna een wit kleed zich langzaamaan vouwt
over huizen, boerderijen en akkers
wat onverwacht, doch 's winters…
Witte huiskerst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
803 Blazende kou, winters duister omvamen
het verstilde, doch graag bezochte landgoed,
schenken sterk verlangen vol blij gemoed:
weids gerecht, dat ieder mag betamen.
Keukengeuren verspreiden zich zwevend
over alle tafels, door knusse hoeken,
houden eet- en drinklust gezellig levend.…
Tinten grijs
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
571 Of neem zo’n rafelige nevel mist
die suggereert
wat er niet is,
terwijl een winter kale boom
het scherpst getekend wordt
bij effen grijze lucht.
Mijn lief houdt niet van ‘t grijs
van regen, mist en aanverwante narigheid,
vandaar dat ik stil dichtend prijs
dat schitterende, zij het doorgaans natte, grijs.…
Les Baux en Provence
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.064 woningen
in de verte stralen enkele
gele bloemen op de rand van
een door bauxiet
okerbruin uitgeslagen rots
rust en stilte heerst
thans geen horden toeristen noch
luidruchtige landbouwmachines die
de aangename rust verstoren
de ingetogen schoonheid
van deze Zuid Franse streek
doet mijn hart sneller kloppen
zelfs in de winter…
Voorjaar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
519 Een lekker warme tijd breekt weer aan
De bittere kou is eindelijk uit de lucht
De lange strenge winter is op de vlucht
Die heeft wel goed zijn best gedaan
De vogeltjes in de tuin tsjilpen maar door
Zij verheugen zich ook in deze tijd
En zingen hun lied uit dankbaarheid
Zo met elkaar is het een geweldig koor.…
LENTE.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
906 De koude luister van de winter vluchtte,
En alles bloeit wat eens zijn nijping duchtte;
Zacht worden blaad'ren door de wind bewogen,
De bonte weide lonkt met schitterogen.…
meervoudigheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 je trekt een lijn
en alles eronder verdrinkt
omdat je niet wist dat je
een zee trok onder je hand
wind waait niet
het zijn driften die uit het zijn kolken
als het stil is in het hart de winter
hoor je alsnog het onderhuidse kloppen
van het ijs schotsend op het barende water
en als de gesel voorbij is
regent’ slechts assen uit de ransel…
Winterdroom
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
578 weer de sloot
Dan is het veld niet meer uitgestorven en dood
En zullen wij onder open hemel vrijen
Ik vergeet de donkere grauwe luchten
En zie weer de heldere warme zonneschijn
Dan hoeven wij geen regen meer te duchten
Wat zal het komend voorjaar dan weer zalig zijn
Dan bloeien weer bloemen, rozen en bomen
Maar tot dan moet ik nog een winter…
Honds in de regen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
447 Stil gelaten ga ik mijn wegen
Door storm en wind
Winterse buien met hagel en regen
Geen hond die het buiten een pretje vindt
Maar stug wil ik mijn rug rechten
Al beneemt mij eigenlijk de lust om door te gaan
Blijf ik toch tegen weer en tegenwind vechten
Weiger ik een nederlaag te ondergaan
Wolken blijven langs de hemel jagen
Laten slechts…
Zo vroeg (in Nijnsel)
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
576 aan de rand van dit bescheiden dorp
dicht nabij het begin dat leidt naar de kim
zie ik over vlakke velden en akkers
waar langs bossen en tussen oevers
de Dommel door ons Nijnsel stroomt
een waas van pril groen over zwart zand
ik heb het plots door, 't raakt mijn hart;
word door dit teken der natuur overmand
het is toch winter, in een windvlaag…
Taal de verbindende kracht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 Het is nu winter, er komen kusjes
uit de hemel, berichten over vrede
bevroren tijd en menselijkheid.
Hoe zou je vrede kunnen installeren
niet alles is immers vanzelfsprekend
vredig en liefde kent vele facetten.…
Kronenburgerpark: 20 maart 2018
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Zonder winter worden de seizoenen armer.
Nadert een kleine ijstijd, een onverwachte omslag
en schaatstaferelen à la Avercamp voor de zondag?…
Onweer
gedicht
4.0 met 4 stemmen
3.360 Ik hou van de hete zon
die schittert op de rivier
en ik ben gek op de eerste
kou van de winter. Ik hou
van de zon die ondergaat
en zou, als ik de kans kreeg,
ook genieten van een kort
doch hevig bosbrandje. Ik hou
van mijn moeder die oud is
en na een godvruchtig leven
niet weet wat het worden zal,
de hel of de hemel.…
Voorbij de horizon...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Voorbij de illusies van de winter,
wanneer tegenslag en pijn regeert,
en de zon niet langer schijnt.
Voorbij de illusies van de zomer,
wanneer successen hoogtij vieren,
en de zon niet langer ondergaat.
Mijn schip nadert zijn bestemming.
Al mijn illusies zijn gestorven.
Ik staar verwonderd naar de horizon.…
Lenteverlangen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
577 aarde ligt
troosteloos en zwart
ik verlang naar
zachte en zoete geuren
die mij hoop geven
en levenskracht
ik verlang naar
de eerste zonnestraal
die de natuur met
warmte overspoelt
naar een hemel
helder en klaar
die mij ’s morgens
blij begroet
waar eens een veld
vol maïs stond
ligt dor en grijs
een stoppelveld
toen voor de winter…
Synoniem van licht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
597 annex
horizon, het vlinderlicht slaapt
achter sterren bij het opstaan
voel je het met je ogen dicht
het heeft een betamelijke
verlegenheid draagt z’n stralen
in appelrode wangen, niet
om te proeven of te vangen, je
kunt ze aan de kale taken hangen,
ze zijn de gave als onbevruchte vrucht
blozend als meerdere zonsondergangen
winter…
gisteren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
402 woonde ze nog aan de zuidwestkade
vandaag vertrok het vlaggenschip
naar het boeienoord, voor anker
en met het kompas geloosd krijst
de hemel het water blankgrijs
relikwieën als tentoongestelde
obelisken vertellen in deze
manke tot zwakgemalen winter
dat eens het verleden het nu trotseert
met het antwoord van het heden
waarom dán toch…
Wrevel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 herfst en winter woelt
weg met lekker weer
scherpe kou die voelt
doordringt steeds meer
is niet goed bedoeld
het neemt geen keer
het einde der tijden
drukt me neer.…
HUISELIJKE VIERING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
764 De licht blauwe
en zilverkleurige engeltjes
aan de kerstboomtakken
worden strelend getroffen
door kruisende lichtstralen
uit kaarsen of lampen
hun glanzende vleugels en mantels
geven geleidelijk aan stille lust
weg te zweven door dak en muur
zoeken naar wijde lucht _ heelal
deze kleine versieringen
van het winterse sparrengroen
wekken…
WIT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 de kou ons toegezegd
herinneringen breken open
ik zie me sneeuwballen gooien
met een sleetje lopen
pa op het pad
de as rondstrooien
want het was glad
het weer vullen van
de kit met kolen
een dikke sjaal
handschoenen verbonden
door een touw
muts een winterjas
en even gaan we weer beleven
wat vroeger winterkou
en een echte winter…
Koud
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 Leven was ooit
zonder kompas mooi,
zonnewarmte ook in de winter,
bloemen juichten
vogels zongen
in jouw spoor.
Jij ging heen,
onsterfelijk gedacht.
deuren gingen dicht,
een hele wereld werd afgestoten,
ruw van de mijne.…
Ouder worden is een kwestie van ontwaken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 beeld je in dat wat tot nu geweest is
enkel winterslaap was
winter, kou, regen
sneeuw en ijzel
roest op het raam
’s avonds vroeg donker
’s morgens laat licht
ouder worden is ontwaken uit die winterslaap
en de hese kleur van lente herkennen
ouder worden is een kwestie van ontwaken
je ademloos en begerig niet verwachten aan wat komt
brood…
Omíkron
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
563 bèta pi epi lepsi
Zèta èta thèta thematiek
Euro euritmie eugenetiek
Pfizer contra posi covi testi
Jota umma gumma dai ne tab
Kappa tosti rumba stella maris
Mega formuliris fulmedaris
QR halal G2 frontale kwab
Pandemoe van delta-plus mutant
Microcel en hersengymnastiek
Liep Calvados op de polikliniek
Omíkron afrikaanse variant
Winter…
Fluistert je naam.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
574 Mijn hart kent geen lente of zomer meer,
maar alleen een bittere kou,
mijn dagen zijn grijs en grauw zonder enige sfeer,
het is winter, zonder jou.
Mijn bestemming is, dat ik je zal blijven zoeken,
de muziek van deze melodie zal mij dragen,
naar het hoge noorden van de wereld en alle uithoeken,
want ik weet, dat mijn reis zal slagen.…
De seizoenen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 De gracht is groen vandaag
grauw in de avondschemering
de voorkleur van de winter
Draaiende motoren, winterjassen en
warmtelampen, kleine rode vlekken
op de huid van de stad
We willen blijven bruisen
niet bij de voorraden rusten
We halen licht en groen in huis
in de binnenkanten
van ons bestaan
een gretig gevoel
geen verveling, geen…
Onbetrouwbaar
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
625 zittend op de puinhopen
van waar eens huizen stonden,
in de straat waar hij opgroeide
niet wetend waar zijn ouders zijn
aan wie het leven nog gegeven is
uit de puinhopen kan worden gevist
voor wie komt de redding te laat
liefdes zoeken geliefden
wonderen gebeuren
kreten om hulp vermengt met
tranen zijn de leidraad van de dag
tot koning winter…