5661 resultaten.
Jeugddromen
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
3.547 resterende hoop bij elkaar te rapen
die door dromen is platgewalst
en pas na het ochtendgebed
van regelmatig keren van zij naar rug
op andere zij
de onrust allengs bevordert
zodat ten einde het hemelse
verandert in plichtmatige dwang
die dekens van zich afgooit
als in een wederkerende aardbeving
om weldra de lach
weer een spiegelende glans…
ik las ik lees jouw ogen
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.483 als een nederlander koerdisch
ik kom er niet uit
jouw ogen, de kleur ervan
jouw mooie bruine ogen
ik kom er niet uit
de blikkering de glans
ik las 't
en lees jouw gelaat
als een krant op de kop
en kijk in m'n eigen brein
maar kom er niet uit
heb gegoogled boeken
gelezen de anatomie ervan
in wetenschappelijke werken
opgezocht en…
Die eerste kus
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.516 Vroeg in de morgen bij de plas
een zwaluw dook aan mij voorbij
het gras had nog zilveren glans
die groene kleur zal nu wel komen
maar eerst de zon er aan voorbij
zodat het zilver weg kan dromen
liefdeswarmte greep haar kans
het stille groen liet af van droppen
zomerzon zingt nu het hoogste lied
schemeringen wandelen stil voorbij
waande…
moerbezie
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
689 poëzie
en een vlaag van buiten, een vraag
verdwijnt in glans
verandert het korte lot; zacht
in dromerij
leen mij de stilte
ver weg van het gevloek, krabbend
aan mijn wang
hard en kort
door nachten geslagen
want jij
en alles in deze cirkel
verzen, het woord, mijn ziel
staan stil
voltrekking, voltooiing
verklaard…
Nachtegalen
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.172 In dit zwart meer, o liefelijk geluid en
Wat uit zwart donkere spiegel òp komt fluiten,
Licht-lieve volk in wat àl duister zag,
Gij komt òp-duikend in lucht legerscharen,
Licht-glans-gewapend in dees donkre wereld,
O lieve, o onverwachte, o lichte paren,
U stortend willend golfje in zee bepareld.…
Turijn - Milaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
589 glazen geleide bolide kijk ik naar de koude kant
betonnen wormen kruipen over zwarte paden - met witte streepjes
ze zijn al gevuld met stromen heersbeestjes
doorhangende lijnen spannen van paal naar paal
naar paal, de grond is bevroren wit
laagjes water plaveien hun pad naar de Po
altijd vooruit altijd lager
van glinst’rend naar brede glans…
GIJ DAN, DIE IN 'T NAAKT
poëzie
4.0 met 3 stemmen
846 Gij dan, die in 't naakt de zonde ziet,
Die zijn heiligste glans ook in 't beeld verbiedt,
Die wilt dat ellende - ellende verrijkt -
Ten minste gehuld vóór uw poort bezwijkt,
Wat laat gij de geest vol schaamte gaan
In de waaiende wereld der vijgenijgenbladblaân?
Moest hem niet zediger zorg besteed?…
Een belvedère op het heelal
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.973 De deuren stonden altijd op een kier:
ik kon de bibelots soms horen praten,
de glans van tafelzilver leek een teken.
Ook woonden ouders er nog ernstig in leven.
Ik durfde 's avonds niet te komen
waar slechts fantomen mochten wonen,
eendrachtig samenhokkend in de nok,
met schilferige stemmen in falset
die doedelden rondom mijn hoofd.…
Tijdens alle jaargetijden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 Wellicht heeft iets van echt en waarheid de mooiste glans
samen innig door het leven dansen steeds de beste kans.
Voel je dan het innerlijke geluk zonder steeds een vraag
gewoon allesoverheersend als een fraaie liefdeshaag.…
Huid van lavendel?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
430 overgaat in geluid
gecomponeerd tot een fragment,
zinnebeeld als decor op het
fluwelen doek van de nacht,
we zochten naar duizend
vlinders van lichtzinnigheid,
vonden die in de magische
paringsdans van elk mens
en dier, ondeelbaar tijdloos
houdbaar ongeacht de strijd,
het moest zo zijn dat wij als
reizigers die de glans…
Kan pijn je leiden?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
399 penseel
geleid door niet vaststaande
waarden, daarmee schep je een
naakt bestaan van onzekerheid,
ontdaan van alle eroderende
rozengeur en maneschijn als
contrast, de norm zit in het zelf
schenkbaar als oude wijn die de
jaren heeft doen slijten, maar op
het etiket, met zijn unieke smaak en
geur, de toets van tijd in kwaliteit
met glans…
Ons verloren paradijs ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
508 Op het speelplein van de steden en de dorpen
wordt de voorspelbare eindigheid uitgewist,
gedenktekens van de oude tijd, ook die van
wanhoop en extase, tranen lekken uit werelds
ogen door scheurtjes van de dageraad,
schudt aan de magere stammen van de levensboom
tegenspoed kerft zich in stenen, voorspoed als fossiel
als die de glans van…
Kade
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
667 Heel ik daarmee mijn afstandswond
de leegte in het huis, geen glans of woord
zijn stem per telefoon zo ongewoon
een foto lach vermindert met de dagen
die alsmaar lengen tot het hoogste punt.…
Waar het woord mij voorblijft
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
242 Dat zelfs jouw mooiste woord
ooit zijn glans verliest.
Dus leg ik neer wat ik heb,
zonder bravoure, zonder spijt.
Ik draag mijn lot,
en het tij keert wel weer.…
Late merelzang
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
496 Merel op tak
avondlicht op stille daken
wind in de lucht
Hoe de hemel al zachter
hangt tussen de daken, doffer licht
ligt over ramen zonder glans. Dan gaat zijn zang
daar doorheen als iets kleins dat alles verschuift wat stil wordt.
Hij zit hoog in het groen,
herkenbaar als een donkere vorm die
rust op takken die niet bewegen.…
De grens van het genoeg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
171 Niets behoudt zijn glans in de storm
van het eeuwige méér.
Zelfs de liefde, te strak omarmd,
verandert in een kooi.
Het is de kunst van het loslaten
vlak voor de beker overstroomt.
Weten wanneer de cirkel rond is,
en het genoeg, in alle stilte,
voldoende te laten zijn.…
Zomeravond
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
186 Onder de heldere avond-
lucht waar de glans zich langzaam
terugtrekt, ontstaat een fijne beweging die door
mijn lichaam gaat alsof de dag nog één keer vraagt om aandacht.…
Overgangsverdriet
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.150 Onder de schaduw van een
nieuwe herfst voel ik hoe vrijheid een
andere vorm aanneemt: een rustiger, bijna trage glans
die me uitnodigt om het licht te bewaren zonder het vast te houden.…
Schaduw van het lot
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
198 Een vage rebel, miskend en zonder glans,
dwaalt door de nacht waarin de liefde zwijgt;
terwijl het duister naar de hemel stijgt,
verliezen schimmen zich in een bange dans.
De purperen wijn trilt in de broze glazen,
ik voel hoe wankel deze wereld staat;
maar diep geworteld, wars van alle haat,
vindt mijn voet rust waar zwarte aarde raast.…
Nacho
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 ondeugd met een eigen karakter
die graag de boel op stelten zet
door steeds precies dat te doen
wat eigenlijk toch niet mag
door weide, gras, park en bos
waarheen ook hij gaan mag
speurt zijn ronkende neus
het spoor dat hij volgen moet
het vrouwtje is zijn grote held
die al het andere vergeten laat
als ‘s ochtend de wandeling lonkt
huilen…
China, hoe sport verbroederd?
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
659 sporters draven op
ondanks de klamme hitte
de smog willen ze hun
prestaties tonen
opgaan voor een gouden plak
de zakenlui knijpen in hun handen
goud stroomt in hun zakken
geldgeil zijn hun ogen
China pakt uit…de wereld kijkt toe
ten koste van de gewone man
steden vol van glitter en glamour
vlakbij ervandaan pure armoe
wordt men uitgebuit…
Vederlichte bariton
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
522 Het is ochtend en Ellert en Brammert staan
op onze stoep te wachten (de haren verwilderd
als slierten gouden regen (sabbel maar niet
op een moegestreden knotwilg)) tot we, eindelijk
verlicht, hem binnenlaten en gratis cognac
serveren tot Sint Juttemis.…
003 DE ENGEL NADER ONDERZOCHT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 De waarheid is dat er mogelijk engelen zijn
maar als er engelen zijn die daarboven op de
wolken leven op hun tronen zitten met hun fluwelen
jurken en gouden ringen whiskey drinkend uit gouden kopjes
Kunnen ze beter rijk dik en lelijk blijven
daar zijn we beter mee af
Ze kunnen beter precies daar blijven waar ze zijn:
in hun eigen verre bubble-hemel…
Herdenking
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
505 school,
hij puber, nog,
deed alsof gewoon,
niets aan de hand
Bij zus, ook jong nog,
was eveneens niets in de klas gedeeld,
vriendinnen niet
noch vriendjes op de uitvaart,
met wie zij dat bespreken konden
Na zoveel jaren konden zij
‘t hier eind’lijk kwijt
Als moeder zat ik hier zo bij
en hoewel de setting mooi nu,
de zon scheen goud…
Genieten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 Kleine momenten
grote herinneringen
geluk inspireert
Zon werpt haar zachte stralen over het
veld, de gouden lichtvlekken dansen op het groene
gras terwijl een vlinder, in zijn breekbare vlucht, zo dicht langs
me vliegt en ik stilte om me heen voel, als een omhelzing van alles wat leeft.…
Chet Baker
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.247 Deze Adonis was blind voor noten
Wisselt trompet en meisjesstem
In een melig knetterend spel
De gouden belofte strandt aan de westkust
Na een kaakslag blies hij tandeloos door
Door cool jazz en hard gif bedwelmd
Een verweesde engel met een verwoest gezicht
Sprong uit het hotelraam
Alsof hij over de regenboog kon
Stort vleugellam neer…
Zacht........
hartenkreet
4.1 met 53 stemmen
2.780 Een vleugje ochtendzon
Warme en zwoele zucht
De dag verlicht in goud
Zacht oogt de zomerlucht
Een briesje van welbehagen
Streelt aangenaam de ziel
De geur van witte jasmijn
Zo heerlijk en toch subtiel
Een dagdroom in de nacht
Geluksgevoel teer en klein
Langzaam kom ik tot bloei
Als een duinroosje zo fijn
Iedere schaduw is verstild…
Inboorling
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
759 Ik druk knopjes door me lippen
blaas tralietjes door me fluit
de vele ringen in me navel
komen mij me neus ook uit
Ik brouw zilver in me wenken
sla een nagel, splijt me tong
schiet een loodje langs me denken
met een kruisboog door mij long
Ik heb nieren vol met keien
tepels hangend van het goud
ik staaf botten aan een leugen
In ut gat…
Mijn ster
hartenkreet
4.5 met 27 stemmen
1.520 ik weet dit is een gouden schat,
het is liefde wat ik vond.
Ik zal die goed bewaren,
het is een nieuwe start.
Ik sluit het veilig achter de deuren,
De deuren van mijn hart.…
Herfst in aantocht
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
966 Kleurenpracht van goud en bruin verschijnt.
De regen valt met striemende vlagen,
Niemand wil zich buiten wagen.
Ik zie al een schoorsteen die rookt.
De kachel wordt weer opgestookt.
Kastanjes barsten uiteen.
Een kind speelt ermee, alleen.
De zon probeert nog tevergeefs,
De aarde te verwarmen.
Want de herfst wil ons omarmen.…