8758 resultaten.
De wilde ganzen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
553 hoor je de wilde ganzen
aandoenlijk
avondlied
hun onbeschaamde
schreien
geeft een stem aan
mijn verdriet
ontvouw die veren vaandels
vlieg weg
uit de schemerlucht
mijn bange hart
wordt stil nu
dit is het eind
van mijn vlucht
in dit dierbare grijze nest
slaapt zacht
alles wat was
dus breng me naar
verre velden
leg me neer
in het…
Nachtgedachten
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
604 Herinneringen malen door het hoofd
in het midden van de nacht
Wie had dit ooit geloofd
Dit had ik niet verwacht
Hij had het mij beloofd
we worden samen oud
Hij is toch weggegaan
het is hier stil en koud
De lente doet haar best
en maakt een kleurenpracht
De roodborst maakt zijn nest
ik zie de grote macht
Ik denk en .... op het lest
zie…
lopend
netgedicht
2.2 met 19 stemmen
496 veel lijkt nog hetzelfde
de bomen van mijn bos zijn
leergierig als voorheen
hoeveel stappen noem je ver weg
hoeveel dichter kun je bij
eigen woorden zijn
passen kun je meten
afstand ook
maar afwezigheid niet
deze winter wordt het koud
te koud om te lopen, zonder een
moment om bij stil te staan
niet in het voorbijgaan
ook niet na…
BFFF
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
665 Best Female Friends Forever
Een moeder
Die mijn beste vriendin werd
We geloven allebei
In meer levens
We hebben elkaar
In vele gedaanten gekend
Er zullen nog vele volgen
Een vooruitzicht op een weerzien
Dat het afscheid even verzacht
Totdat de realiteit toeslaat
Van de telefoon die niet meer overgaat
Het is stil…
Buiten stroomde de lucht
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
559 Toen buiten de bomen waaiden
en het riet kraakte
rustte ergens een verscholen droom
Toen geharnaste wolken
dromen over verdorde vlaktes
van steen verdreven
Toen windstilte de zee
tot kalmte maande werd het water
beangstigend spiegelglad
Toen haar angst klapwiekte
tegen vensters en muren
werd zij stil als het licht
Buiten stroomde…
Passie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
485 goede vrijdag
de klokken zijn naar Rome
het is stil in de sacristie
het kruis is bedekt
dat van het misdienaartje niet
pasen
de klokken zijn terug uit Rome
met eieren van chocolade
de kinderen zijn jolig
het misdienaartje heeft verdriet
beloken en gebroken
de klokkenluider mocht niet mee naar Rome
er zou gebeden worden
en vergiffenis…
Herfst
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
573 Stil bos -
in de verte hoort
hij een ringtone.
Lege speeltuin -
wind wiegt de schommel
heen en weer.
Het klikken
van haar hakken houdt
het trottoir wakker.
Storm raast
en geselt de stad
- kattensprong.…
HOREN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
536 Het spreken tot God
uit zich zeer verschillend
in smeekbeden
lofprijzing
en wijze vragen
welke
niettemin gearmd voortgaan
gezamenlijk omhoog zweven
zonder enig onderscheid
de Hemelpoort bereiken
daarachter
met brandend antwoord
worden aangestoken
wellicht
als uitgestrooid zaad
stil hun tijd afwachten
zich in welke gedaante ook…
Een rots
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
514 Maar het mooiste beeld blijft,
als alles stil
stilstaat en verstijft,
in de oneindigheid
van tijd.…
Taal
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
266 Communicatie, woord en geschrift,
Is essentieel voor d’menselijke vooruitgang,
Zonder taalgebruik staat die stil,
Kennis historie draagt bij aan d’vooruitgang.…
Zonder herinnering
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
169 De kamers van herinnering
zijn stil en leeg,
geen naam die blijft
geen spoor dat ik nog kreeg
de wereld kent mijn gezicht
ik ken haar niet meer,
liefde draagt mijn verleden
zacht,als een wederkeer
toch valt het licht
nog binnen
zonder waarom of wie,
de dag stroomt door
mijn handen, voorbij
aan mijn biografie
niet wat ik mij…
diepe trage vleugelslag
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
314 het is de zware vlucht van de zeegier
die diepe trage vleugelslag
hij weet dat de zee groot is
groter dan het leven
onverschrokken schreeuwt hij de wereld
van lichtgeraakte goden toe
zeegeraas smoort zijn zachte
sissende geluid
als in een meditatieve bespiegeling
hangt hij soms stil in de lucht
hij weet dat de zee groot is
groter…
Stilte
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.205 Stil nu, hoor je die vogel niet
Stil nu toch!…
Stervens-pijn
poëzie
4.0 met 23 stemmen
4.756 En 'k voel mijn ogen stil verwant
Aan ieders wee..., aan elks verblijden...
Gij, die me lieven hebt geleerd,
God, leer me scheiden.
Mijn God, ik kàn..., ik kàn nog niet;
Daar woont in mij geen stervensrust!
Mijn ziel is nog niet uitgezeid,
Mijn mond heeft niet genoeg gekust...…
als m'n strijd gestreden is
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.579 eenzaam zit ik hier
denkend waar ik morgen ben
afscheid nemen kan ik niet
maar ik weet dat ik de dood straks ken
zou nog even willen lachen
om iets dat niemand begrijpen kan
onder een stil rouwende hemel
vraag ik me af: is dit het dan?…
Herinneringen zingen, kind
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.869 En in de nacht zie 'k, laatste troost, alleen nog beven
de matheid van uw wit gelaat, in stil geween.…
IN EN BIJ HET WATER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Bij vollemaansnacht
ligt middenin de vaart
een roeibootje, stil;
langs en boven hem drijven
twee lichtbollen voort.…
de stilte voorbij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
582 ik lig wakker
ik lig te luisteren
het is stil in de kooi
stil
vredig
hoor ik
stilte
- mooi
ik luister
beter
verder
dieper
door de diepste stilte heen
en daar ...…
Horror waanbeelden en bezuiniging taferelen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 zijn na zoveel jaren van bespotting
het blauwe kind dat zingt in de wind
zegt: ik kan het niet, ik kan niet stil zijn ik vecht voor
het leven: het leven is een mooie bloem een roos in de knop die verwelkt: het leven is een kostbaar geschenk van God waarvan
de beschermwaardigheid in de grondwet vastgelegd moet worden.…
VOOR DE POORTEN VAN DE HEMEL!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
2.097 Len Castelein
En omdat ik zo braaf stil bleef zitten
Kom ik door de poorten van hun hemel
En mag ik weer plaatsnemen!!…
Voor altijd
netgedicht
2.5 met 82 stemmen
5.550 We liepen door de dagen zonder
te weten hoe herinneringen zich stil aan ons
hechtten, hoe tijd zich vouwde rond wat wij niet uitspraken.
Nu je uit beeld bent, voel ik je in alles wat blijft — in licht, in adem, in stilte.…
Zij is dat meisje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
326 Of waarom ze zo stil staat in de gang,
alsof ze wacht tot haar eigen voetstappen
haar durven volgen.
Zij is het soort meisje
dat probeert.
Elke dag weer.
Alsof bestaan
iets is wat je kunt oefenen.
Een meisje
dat zo hard probeert te blijven
dat niemand het opmerkt
wanneer ze langzaam verdwijnt.…
Waar het wonder klein blijft
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
471 Roodborstje op tak
winterlucht houdt even stil
een klein wonder kijkt
De zilverwitte nevel van
een vroege decembermorgen sluipt
traag tussen de bomen en legt een dunne stilte
over alles heen — zo breekbaar dat ik bijna bang ben te ademen.…
Waardering
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
389 Eén blauw rustpunt staat
in de storm van kleur en licht
waar de ziel landt, stil
De wereld komt binnen
in golven van kleur en geluid, ongefilterd
en soms te luid voor de huid. Ik zoek de kleine nuances
in de schaduw, waar het zachte licht de randen van de dag verzacht.…
Smaragden Glans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
202 Ver voorbij verborgen grenzen
waar dromen werden geboren,
in een vredig, stil moment
Reik ik naar het licht,
dat leek te zijn verloren,
voor een liefde onbestemd
Dierbare herinneringen
van jouw hand in de mijne,
en liefde die ik ooit bezat
Begraven onder valse hoop,
opgegraven om weer te schijnen,
in smaragden glans gevat
In deze…
Waar je verschijnt
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
449 Wanneer de ochtend het laatste
spoor van jou oplost, en het schemerlicht stil
uit mijn dromen verdwijnt, blijft een zachte helderheid
achter in mijn borst waarin ik zeker weet dat ik je weer zal vinden.…
paddenstoelen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
140 Aan een oude boom, hun thuis,
verbergen zij zich, stil en kuis.
De regen valt, en zij bloeien,
hun kleurenpracht doet ons boeien.
Met hoedjes als een herfstig kleed,
staan zij daar in vol en breed.
De boom biedt hen een warme plek,
waar zij groeien, stil en gek.…
Gewone plataan in zomergroei
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
332 Je groene bladeren dragen
geen haast, maar een stille kracht, een
stroom die mij herinnert aan groei die niet zichtbaar
hoeft te zijn, maar toch aanwezig blijft, zoals tijd zich stil ontvouwt.…
Wanneer de berm verstilt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
392 Zaad op de stengel
najaarswind draagt het verder
de berm wordt stil, nu
Berm trekt zich langzaam
terug uit kleuren die gisteren nog zongen,
een waaier van milde tinten die vervagen in het licht.
De lucht ademt koeler, alsof de dag mij uitnodigt stil te worden.…
102000 namen lezen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
506 Met vele stemmen om en om
roepen we de gestorven dierbaren om
naam voor naam om bij stil te staan.…