8651 resultaten.
opgeheven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
507 het kind weet niet wat de hel is
alleen dat zij die veroorzaakt heeft
mama bestuurt de aarde
dàt is wat het zeker weet
de bittere stem van moeder
de kilte van het winterlicht
het venster op de wereld
in de slapeloze nacht
wit van vergeetachtigheid
zwevend tussen hemel en aarde
zingt het plots geen liedjes meer
de hel is opgeheven…
De zak
hartenkreet
1.8 met 8 stemmen
903 Zijn zaad,zijn witte kwak.
Toen wist ik het heel zeker.
Ik ben geboren uit zijn zak.
Niemand mocht het zien.
Maar ik heb het wel gezien.
Hij heeft het mij laten zien.
Ik heb het zelf gezien!
Ik mocht het niet vergeten.
Heeft hij toen gezegd.
Ik was het straal vergeten.
Dat hij dat had gezegd.…
dekens
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
453 op sommige dagen
waait de wind door je haar
woont de nacht in je hoofd
vaak eigenlijk je leven lang
wacht je op de gunstige tijd
verstrijkt de tijd
‘s nachts bevriest het meer
verdampt de tijd je adem is
wit zoals de stilte
vandaag beweeg je niet
alles verandert in ijs
je bent bang…
Het goud
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
438 het waren
witte wolken
die jij het
goud aan de
randen schuurde
in jouw poging
lente vroegtijdig
te laten beginnen
eenvoud was
het mozaïek
waarmee de
plantsoenen
werden opgesierd
en dan nog in een
veelvoud van
herhaling
in kleurpaletten
bleef ook variatie
het ondergeschoven
kind in blauw
groen en geel
in hun strijd
wie er…
een aanhoudend koeren
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
501 de witte duif
vliegt niet meer
stille apostel van vrede
liefde en hoop wacht
vleugellam op een tak
van de oude boom
wie hoort de aanhoudende
mantra’s van zijn droeve koeren
hoort iemand de schreeuw
verbijsterend jankend gehuil
in vermoeide vleugelslag verlaat
de vredesduif zijn oude boom
zal iemand hem zien
iemand hem horen…
Lente
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Laat mijn hart uitbundig danken
nu de lente spoedig komt;
door het wit van bloeiend leven
is mijn loflied niet verstomd;
wil het loven, juichen, springen
vol van vreugde zijn opnieuw.
Alles zal ooit echt gaan leven
ook al duurt het wachten lang.
Laat mijn hart uitbundig danken
samen met de vogelzang.…
DRUKKE PAASWEEK
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 Aswoensdag : Ik koos weer 'n heleboel EIeren voor mijn geld,
Witte Donderdag : Ik heb geregeld een EItje met iemand gepeld,
Goede Vrijdag : kip met gouden EIeren geslacht,
Stille Zaterdag : op EIeren gelopen, zoals verwacht …
Wat ’n week ! voor ’t hele EIereneten op Pasen heb ik me afgemeld !…
Pit (2)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
578 Dat we op één bank zaten
Dat je staarde naar je rafelige kaart
Dat de witte vouwen waren als
de brede brandwegen
zoals ze het woud
dwars doorkruisen
Dat we om het verste pitten spugen speelden
Hoe het oud papier knisperde als de rivier
Rond de bank waar we toen aten staan
kersenbomen…
Kleine vlinder
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
426 Witte vlinder
aan mijn zij
waar ik wandel
daar ben jij
vrolijk fladderend
in het rond
hoog in de lucht
of laag bij de grond
onbezorgd
speels en vrij
elke keer weer
volg jij mij
een met de natuur
teer, lieflijk
mooi, zo puur
zonder haast
en alle tijd
vlieg jij tot
in de eeuwigheid…
langzaam geluk
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
340 zelden weet iemand
hoe mooi het grazen
van de schapen klinkt
wie zag de rijzende zon
boven een nevelige heide
waar witte stipjes vreedzaam
scharrelen in pril ochtendlicht
zij weet hoe hecht
een mens kan zijn
met 250 schapen
op een heideveld
zij weet dat slechte
dagen nodig zijn om van
de mooie te kunnen genieten…
Onsterfelijke ziel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
360 Ik wacht in de branding
op het hemelse genot
waarvoor ik besta
Verlangen schuimt
tussen mijn benen
waar mijn hart klopt
om aangeraakt te worden
door vreemde handen
die me uit laten stromen
in de wereld, een oceaan
van zon en maan, eb en vloed
wit van zoetzilte vlokken
die de kusten bevruchten
met mijn onsterfelijke ziel
mijn wezen…
Lijnen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
266 Als een kleurplaat,
die wacht op haar maker
De lijnen, ze volgen elkaar
Nog niet wetende waar en wanneer ze zullen eindigen
Zwarte inkt, wit papier
Onschuldig, zonder vlekken
Verlangend om tot leven gebracht te worden
Als contouren van iets
dat nog ontstaan moet
Ze hebben een begin en een eind
Maar alles binnen de lijnen is nog schoon…
Visjnoes cirkel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
77 Mijn dik wit bloot been
krom omhoog
het armvlees spierarm slap
middelvinger op de punt
van de grote teen, een cirkel
net gelukt contact met mezelf
Wat een gedoe en het moe
steeds meer het moe
van alles niet weten waar
met wie en wanneer maar
ergens ooit een keer-
punt ongemerkt voorbijgegaan…
Natte plekken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
47 de inkt lijkt zwarter met de dag
de letters nauwelijks te onderscheiden
waar ik eerder ook het wit nog zag
vormen steeds meer schaduwzijden
wolken die het nieuws bedekken
als een warme isolatiedeken
wreedheden aan het oog onttrekken
die steeds eerdere doen verbleken
natte plekken op papier
die gedrukte tekst doen vlekken…
Alleen nog foto's
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
83 Dezelfde zwart-wit foto
van jou in geelgroen
laat maar een schim zien
van jou, schimmiger nog
dan foto's zijn
Nergens kan ik heen
om jouw warme huid
aan te raken, jouw adem
te voelen, te horen
spreken en kussen
Onze liefde
in jouw oogopslag
Alleen nog op foto's
En ook die zullen
er na mij niet meer zijn…
Uitvalswegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
586 Zeven zonnen
zeven manen
dunne draden
dikke tranen
Holle wegen
witte nevels
diepe duikers
blinde hemel
Groene vingers
tamme ratten
witte muizen
zwarte katten
Klokken tikken
lampen branden
dove muren
scherpe randen
Grote ogen
kleine dromen
gouden dochters
godenzonen
Lange vingers
rappe tongen
zoete monden
zoute wonden…
Een nieuwe winter
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
611 Inkeer en inzicht
in een mooi bed van stilte
cadeau van winter
Vanuit een droge lucht beginnen natte sneeuwvlokken
langzaam gestaag neer te dwarrelen tot wanneer haar witte vacht
vol glans, volume en zachtheid zich uitspreidt op de begane grond over het
glooiend landschap waar ongeklede kronen en kruinen voortaan een witte hoed dragen.…
De vier jaargetijden...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
918 tapijt domineert over het vlakke land
rijp in aanslag, kristalliseert het gras en knokige geweien
hangend aan oude eiken in een decor maagdelijk wit
wachtend op de verwarming waarmee het jaar begint……
Tja
gedicht
2.4 met 125 stemmen
79.157 Geef mij een handvol
en een hoofd vol dageraad
een lichaam vol binnenbrand
en terstond zal ik mijn mond legen
en mijn hand leggen op de ronde rechthoek van je schouder.'
-----------------------------
uit: 'Witte adel', 1991.…
REDDING
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
598 dit slordig vuilgeel hoopje veren,
zwartgevlekte vlerkjes, kraaloogjes
diep glanzend als zwart robijn,
het weegt zo'n 25 gram, en
het fladdert angstig heen en weer,
tegen dubbelglas - pats - dubbelglas,
laat veer na veertje vallen,
mijn kleine bezoeker blijft nuchter,
trotseert paniek en gefladder,
hij pakt de witte kussensloop;
en besluipt…
boedapest - újpestri Rakpart
gedicht
3.3 met 7 stemmen
3.555 -
het besmettelijkste wit dat er is
----------------------------
uit: 'Hoe het komt', 2015.…
De oude postkaart.
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
974 die nacht was 't volgens de postkaart begonnen te sneeuwen
als motten dansten de vlokken rond de panden
om vervolgens zacht op bomen, boerderijen en huizen te landen
alsook op struiken en heggen: gelijk een groep spreeuwen
een stevige bries kondigde zich voorts vanuit het oosten aan
witte sneeuwgordijnen sierden in een oogwenk de bomen
waarin…
Bloei
poëzie
4.0 met 2 stemmen
957 De bogaard vloeit over
Van rood en van wit,
Waar plaats was voor lover
Nam bloesem bezit;
En zwaarhoofden duchten,
In weelde zo groot,
't Verstikken der vruchten
Uit wit en uit rood!…
sint blijft sint en piet blijft piet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.829 sint is gezwart
piet is gewit
hun beide gebitten blijven helder en wit
soms grijpt sint terug op piets' bestraffende roe
maar zingende kinderen wordt hij nooit moe
sint wil zijn pieten een spiegel voorhouden
hij niest eerst drie keer, want wat is hij verkouden
de pieten kijken in spiegelend glas
en zien daar zichzelf, zoals dat steeds was…
ZWARTWIT
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
485 Zwart, wit of voor of tegen,
Aan keuzes geen tekort.
Ik vind het wél een zegen
Dat ik steeds grijzer word.…
Dolende gedachte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
574 De klank van woorden neerpennen
vrijen met wat mijn ogen zien:
-voorjaarse witte en zacht gekleurde bloesems
-diamanten hagel
-1000 kleuren groen
-bruine akkers
-kindersnoeten en blinkende oogjes
-oud wandelen, gemoedelijk hand in hand
-gele zonnestralen
-volle maan
-geluk op reis in witte wolkenzeilen
-het leven als wonder...…
Niets dan tijd
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
553 Zij is een lichtbron tussen de ruïnes
fragiel omhuld door de witte bruidsjapon
Het gemoed een wisseling van eb en vloed
solodans van in zichzelf gekeerd verdriet
Droevig duister mooi en diep
de verhalende bronzen klokken
De blazende ovens
gehamer van metaal op metaal
De witte bloemen in haar hand
het waaieren van de fijngeweven sleep…
White rabbit
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
585 met aan de kop van de staart
van het peloton speedy gonzalez het witte konijn
onvermoeibaar kaken malend wortelpeuzelend, nimmer treuzelend...
en nimmer falend…
Adagio cantabile
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
1.973 hoe de dood geruisloos
in je lichaam kroop
werd zacht belicht in je
witte huid en broze gezicht
hoe je oude ziel als milde
gloed vervloog
blijft zichtbaar in een lege
stoel en stille traan
waar een geliefde sonate
jou vaak kon bekoren
de tijd weer stilaan
verder tikt…
Jij maakt mijn landschap helder
gedicht
3.0 met 39 stemmen
10.743 Geen zicht
kan helderder een in zicht zijn
voor als het sneeuwen wil, weldra
en alle wonden in de witste witten
dichtgedekt, de dood een onbestaande.
----------------------------------------------
uit: 'Van het wolkje af', 1980…