Alle inzendingen over huid

3975 resultaten.

Sorteren op:

Nieuwe wereld

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 842
Verdrijf het licht, sprak een stem tot Hem en de zon versteende straalde in zacht zilver tussen vonken die het vuur doofden verstil het leven, sprak een stem tot Hem en het leven vond haar rust geborgen in met huid beklede ogen, even donker als daarbuiten met dromen over sterren en de maan in een wreed ogenblik verzwolgen door…

Richting horizon

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 642
Hoog zijn de bergen, diep zijn de dalen langzaam gaan mijn passen, ik kijk niet op of om geopende handen reiken maar raken niet ik wil vluchten in verloren klanken Jouw sprankelende stem, ooit zo onbereikbaar opent een nieuwe dag en neemt me mee vanuit een gerafeld verlangen gevangen laat jij mij leven door jouw warme lach Donker is jouw huid…
metha27 mei 2004Lees meer >

Dragonders en karbouwen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 755
Soms, als het nogal tegenzit en de wind waait uit een dwarse streek het hoofd verward is of het gemoed verhit mijn huid verschroeid is of juist zo bleek dan kan ik geen volzin bouwen Dragonders en karbouwen !…

de dood kijkt voor zich uit

netgedicht
1.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.133
de dood kijkt voor zich uit in zwarte ogen vol met stilte slechts kaarslichtvlammend doet iets doods ontwaken overpeinzend het leven met vreugde en verdriet liefde, haat ontspringt in oorlog waar zij laat, wat zij ooit kreeg de mooie roze zachte huid verbleekt in korte tijd ook mijn hart klopt niet langer haar zien, stokt het verstijfd…

DE KLEINE SAVOOIAARD

poëzie
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.567
Zijn huid is bruin, zijn kleed is vreemd; Hij komt uit verre streken. Gij ziet hem aan met medelij, Zijn taal, vol zoete melodij, Kunt gij, helaas! niet spreken! Gij denkt, dat hem het heimwee kwelt, Dat kommervol verlangen Naar berglucht en naar zonneschijn, Naar allen, die hem dierbaar zijn, Zijn boezem moet bevangen.…

Een klauw met bont gevoerd

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 712
je scherpt licht in vouwend duister een klauw met bont gevoerd nagels putten in de huid strelen bloedvergietend voren rood het hart onbloot in spuitend dood lach en kijk je lijf bevrijd van haat in levenloze staat je trekken zijn verbekt in nijd omdat het onderscheid door dood niet meer bestaat ze lachen met hun lippen dun lege ogen hongeren…
wil melker4 november 2006Lees meer >

Verbloemd

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 684
Die denkt ze echter slim te camoufleren door mooie, bonte bloemen op d'r huid: met grote zorg laat zij die tatoeëren. Op die manier doet zij d'r naam veel eer aan: ze ziet er altijd even fleurig uit. Algauw heeft Fleur succes: ze trekt een heer aan! Ze wordt bemind door Koen en trouwt terstond.…
Aubrey5 november 2008Lees meer >

bewust en eerder lievere plicht

netgedicht
3.4 met 28 stemmen aantal keer bekeken 2.329
Getrouwd zijn heeft zeven armen om zichzelf binnen te trekken ook aan de korte zijde de kant waar je op ligt eventjes terug naar het argeloze toen je huid altijd te wijd was want eerder het gewicht van haar knieholte laat me weten dat het tijd is hoe laat het is dat het jeukt tegenwoordig altijd en overal ben ik tegenwoordig op een afstandje…

Plekje op Olsany

gedicht
3.0 met 32 stemmen aantal keer bekeken 11.437
Ik weet de plek op de Wenceslasplein, het vuur rende met hem mee, drong steeds dieper in zijn huid. De oogleden weggebrand doet zijn nacht voorgoed geen ogen dicht. Met geheven vlam zweren kaarsen sindsdien onze eed van trouw. Ook op dat plekje op Olsany. Het is weer lente. En wat voor één.…

sprekende delen

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 637
Hoe hij levenloos wordt met elke stap dichter aan de mensenkant en het zijwaarts blikken alsof hij de huid draagt van het beest hoe hij trekt om gezien te worden slepend met gewicht alsof hij boekdelen uitdeelt en zij vluchtend in een wegwimpelen op haar bovenbalkon het omfloersen omringd met ijsgladiolen haar glazen beschutting het…

Stiekem

hartenkreet
4.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 4.833
Onder het verkeer buigt zich een hangbrug krakend over het water In zijn schaduw ligt het brede rivierbed bedekt met kiezels en geel speelzand In de zwevende hitte klinkt het zachte ritselen van een krant Erachter glimt in de brandende zon een met waterparels bedekte bronsbruine huid Ze heeft bijna alles behalve de krant…
Namasté24 januari 2010Lees meer >

DE DRINKER

netgedicht
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 989
Zijn huid - door lijden omgeploegd tot leer - maskeert de golven van vertier die zijn benevelde geest overspoelen. Hij houdt zich schuil in de kelders van onverklaarbaar bewoonde lucht- kastelen. Druppel voor druppel kruipt zijn bloed waar het niet gaan kan, vindt hij dromen met de bekoring van gevallen vrouwen.…
Leonard Hof4 februari 2010Lees meer >

Vuurdoop

hartenkreet
4.9 met 61 stemmen aantal keer bekeken 1.361
mijn oude ik kijkt naar mij aan de andere kant van de spiegel ik ben vrij... maar de pijn van het afscheid vormt zoute tranen op mijn huid de wind neemt ze mee en blaast dit oeroude verhaal de wereld uit ik steel nog een paar tranen als zeldzame schelpen herinnering aan hoe het was oud verdriet is vaak zo vertrouwd als een goede vriend…

Morgenrood

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 734
tederheid zal genezen in het diepe gras aan mijn mond de stilte is mij welbekend te middernacht waar m’n tuinpad eindigt ook dit gaat voorbij is verleden geworden als de nieuwe dag begint bescheiden, bevrijdend aan mijn borst onder de blauwe hemel begint een nieuw begonnen begin (heb ik gedacht, in dit simpele gedicht) op mijn huid…

Tedere liefde

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.025
TEDERE LIEFDE Jouw lichaam, ‘t doet mij wat zoals je hier nu voor mij staat Zo naakt en zonder vijgenblad en erboven je blozende gelaat Jouw benen, ze voelen zo teer zo zacht is heel je schone huid Het lichaam dat ik echt begeer en daarom in mijn armen sluit Jouw borsten zo heerlijk rank alsof ik droom zie ik jou gaan Heel je…
Ton Rijkers29 september 2010Lees meer >

Vuurkorf

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 672
De winter telt de roest door de ruit en in de nerven van de transparante jaren, waarmee het seizoen vervelt tot in de huid, strekt zich op duizend vleugels uit, warmt zich bij het reinigend vuur van de winterbruid om de herfstmuze uit te luiden, klinkt als vrolijk lied wat op z'n toverfluit de glazen telt, kristalen tonen over bladeren…
pama26 november 2010Lees meer >

Im Abendrot

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 566
Zo pas nog liep ik ongeschoeid door landen van gespannen huid, gestolde mist en sterrenwolk, en om mijn haar, licht als een kosmos, de nimbus van het vuurvliegvolk. Hun vinger wijst naar ‘t zwijgen bros, naar spiegel van het Himmelslicht, naar schoonheid van de stervenspracht.…

Kunstgreep

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 559
Arme jongen van saffraan de kunst is om weg te gaan waar naartoe is jouw besluit het kan nu met haar en huid wanneer dit dan is het voltooid een tafereel heeft zich ontplooid.…

Loslaten

netgedicht
4.3 met 34 stemmen aantal keer bekeken 681
Ik koester wat mij is bijgebleven: mijn zonnig bloemenveld mijn stampvoeten in de regen druppels op mijn huid mijn rollebollen in het gras het zoeken naar sprinkhanen het luisteren naar de beek het wolken tekenen.…
Katty3 februari 2011Lees meer >

nacht vol wensen

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 584
schoonheid naakt leunend tegen volmaaktheid aan smeulend mij smeltend dat uw vergelijkbaar bent met de zee het ruisen van kabbelende golfjes zo wiegend uw vlezige vlinder heupen u deed mij stranden in de branding de ooit zo gevreesde nacht schuimend beminnen alsof u mij bedekte met satijnen strelingen de stilte tastbaar werd en mijn huid…

Stervensstrijd

netgedicht
4.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.212
Ik voel jouw vingers die niet meer bewegen en jouw huid voelt klammig koud. Hoe cynisch is dit wachten, wachten op jouw heengaan. Wat is er toch dat je in leven houdt, nu jouw voertuig het wil opgeven? Je ligt hier eenzaam, van je trots ontdaan, wetende dat je naakt werd geboren en ook naakt heen zult gaan.…
Katty17 april 2011Lees meer >

in paradisum

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 589
er ligt een open tuin op jou te wachten nu morgenlicht de nieuwe dag ontsluit met elke adem haal je levens krachten terwijl een merel luidkeels voor je fluit temidden van de witte schapenvachten rondom de vijverplas het groene kruid met bloemenkleuren die je hart verzachten de zonneschijn verwarmt je naakte huid dit is de tuin waarin je…
klaasje24 april 2011Lees meer >

Tijgerin

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 804
Ik wil je gespannen huid graag strelen, ook al is dat met gevaar voor eigen leven, bijt jij mijn strot door bij iedere misvatting, loop ik volkomen op eieren bij jou, draait in wezen alles om jou, je gegrom lokt me, dat je ook nog gedichten schrijft zoals ik doet me helemaal in katzwijm vallen en daarom, besluip me, bespring me en wees mijn…

Op de deining van pulserend bloed

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 538
Om mij aan vrijheid te binden in de tere zwachtels van de tijd zijn de seconden als jaren weggegleden Om mij te verzoenen met het lot waarin de feiten zich aan mijn koude huid hechten zijn de wonden als oneetbare vruchten In een poging om nare dromen te ontvlinderen is de kameleon op de deining van pulserend bloed aan een wrede nacht ontsnapt…

mobile home van een slak

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 638
Het is als tweede huid ontworpen en glijdt gestaag op z’n gemak met de bewoner door zijn wereld, een kleurig thuis op blad en tak.…
Zeni1 juni 2012Lees meer >

In het hart van de zwarte roos

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 699
* Er was een harde hand des levens Een hartslag van ongenade Een levend mes op de keel Er was pure reddeloosheid in de maak voor Broertje Dood Jong gestorven talent die slechts nog bloed huilde op een gebarsten huid * Haar oog zwelt de traan en bitter is het lot van de lemming die in allerijl de val in het ravijn verkiest…

in een andere kamer

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 818
wanneer ik eenzaam geworden of geen licht meer zie op de tast mijn schaduw in een andere kamer zoek waar stofraggen mijn huid beroeren je warm gebleven adem aan mijn droge lippen hecht is daar rumoer van motten het gerucht over vallend pleister zwijgen alle schilderingen als ik geen licht meer zie of eenzaam geworden in een andere kamer…

Meisjes

gedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 8.423
Zo handig in hun alledaagse praten rusten zij aan zij, een rij van jonge huid en zachte haren in die al te hete zon. Duingras kietelt hun benen en hoog klinkt de pas bedachte lach die meeuwen steeds verschrikt doet overkomen. Van kop tot teen onaangeraakt liggen zij, met allemaal dezelfde stem dezelfde moeder te bespreken.…

Bomen, Oostvaardersplassen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 478
Wild vrat aan basten, aan hun huid, niet langer vol te houden was het voor de bomen. In wind hoord’ ‘k hun krakende geluid. Ik zag er eentje knielen, ja zelfs bomen, als nederige zielen.…

Voor Augustijn

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 646
een koekoek zingt een liedje van verlangen zijn trillers klinken vrolijk op het dak een vrije vogel heeft aan regels lak hij schenkt zijn noten blij aan alle rangen die tonen brengen gras onder je voeten je voelt de halmen strelen langs je huid en bijna maak je zelf zo'n blij geluid vergeet dat alle mensen sterven moeten je staat en luistert…