3445 resultaten.
Het stille meer
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
650 Zijn echo verdwijnt in
de open ruimte, waar avond zich nestelt in de wortels van de oude, gebogen wilgen.
Tijd vervaagt hier, zijn scherpe randen ver-
dwijnen in de diepte van het meer, waar verborgen werelden
slapen onder een oppervlak van zilver en blauw.…
Het lied van de balts
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
648 Vleugels flitsen snel
zang weerkaatst in de ochtend
liefde zweeft omhoog
In het zachte ochtendlicht,
waar stilte nog regeert, draaien ze omhoog,
vleugels die de ruimte breken. De mannetjes tonen hun kleuren,
een unieke dans van pracht, hun zang vult de morgen, een oproep die blijft steken.…
In de adem van het bos
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
712 Ik sluit mijn twee ogen en hoor het bos
zoals het werkelijk is, niet als een plek om doorheen te
lopen, maar als een ruimte om in te verdwijnen. Hier vervaagt de grens
tussen mezelf en alles wat leeft, en besef ik dat ik nooit meer hoef te zoeken—ik ben al thuis.…
Onder moeders vleugels
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
378 De omliggende ruimte mag wel groot
zijn, maar hier is het precies klein genoeg, voor liefde die niets vraagt — en alles draagt.…
tussen dozen en dromen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.290 transport
achterlaten wat lief is
de lach van buren, het ritselen bomen
de geur van natte straten na regen
mensen die vrienden geworden zijn
straten die de weg naar huis werden
nu lonkt het noorden
waar de lucht ruimer ademt
waar tijd vertraagt en gras groener lijkt
nieuwe kamers op voetstappen wachten
Tynaarlo roept
met belofte van ruimte…
Altijd verbonden
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
468 Wie stak ooit jouw ongekende vlam
aan in de kille ruimte van de tijd, wie gaf jou een plek
tussen ontelbare, trillende lichten? Ben jij een fluistering van iets
dat ooit was en verging, of een teken dat wacht op de ogen die jou herkennen?…
ZEG MAAR ALS PRAKTIJK CHRISTEN!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 daar is oneindige ruimte
voor wel 1000 miljard zielen!…
‘het knotsgekke ventje’
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
436 “Al zoveel gaatjes gedicht,
gezichten op- en afgetuigd,
maar de ruimte overtuigt niet meer”
Aldus dobberend als Perseus,
onwetend in de zee der eindeloze mogelijkheden;
“gezegend zij de ideeënstrijd!”…
Op het Scherpst van de Snede
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
294 Ik dirigeer mijzelf in de ruimte van een lied
waar oneindigheid op mij wacht.
In de stilte van mijn onzekerheid
wordt mijn lijden zacht ontkracht.
Ik vind hier mijn opus — ontwakend, gedwee —
niet groots, niet onberoerd.
In luisterrijke velden van overvloed
waar mijn tederheid
nog altijd
ertoe doet.…
Ver ademen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
391 Zweden ligt hier niet
als bestemming
maar als het uitgerekte
zwijgen
een landschap dat niets
vraagt en
juist daardoor ruimte
laat
voor wat tussen jullie
leeft
in deze leegte
wordt elke keuze zichtbaar
elke plank een uitspraak
elke kier een vraag
niet bouwen naar comfort
maar naar een vorm
van zijn
die alleen samen kan…
achterwaarts tumult
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
257 ."
Wij staan gestrekt van de wereld
onze grond ontworteld in valleien
onze grond blijft simpele stilte
als klanken neervallen en zuchten
op godenschoenen
hardzwarte rotsformaties bezien
een ruimte vol grondachtig puin
versteende pluizen
- van de abge-eckte heup der mensheid
rommelt de dode, achterwaarts…
Harmonie
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
226 Je luistert naar akkoorden
die elkaar begrijpen
zonder moeite,
naar tonen
die ruimte maken voor elkaar
zonder te verdwijnen.
Ergens voel je
hoe vreemd het is
dat zelfs snaren beter weten
hoe samen te bestaan
dan mensen.
Zie hoe muziek werkt,
één toon alleen
is nauwelijks genoeg.…
De onvergetelijke ster
hartenkreet
2.2 met 14 stemmen
262 Wie stak ooit jouw ongekende vlam
aan in de kille ruimte van de tijd, wie gaf jou een plek
tussen ontelbare, trillende lichten? Ben jij een fluistering van iets
dat ooit was en verging, of een teken dat wacht op de ogen die jou herkennen?…
Berouw over de beet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
179 Een kosmische loterij sloeg de dinosauriërs neer,
gaf ons per ongeluk de ruimte,
een eenzaam, beestachtig begin.
In de hitte van de eerste vuren
groeide de schedel, ontwaakte de blik.
We zagen het bloed aan onze vingers.
Niet als een wolf die zwijgend verslindt,
maar als een wezen dat schrikt,
het leed van de ander beseft.…
Bosfluisteringen
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
23 Glinsterende zonnestralen vallen gefilterd op de grond,
en openen een kalme, grenzeloze ruimte in mijn gedachten.
Bij een open plek in het bos blijf ik even staan,
waar het weidse licht geduldig tussen de stammen danst.
Elke boom draagt hier een geheim van eeuwenoude rust,
een stille herinnering aan de eenvoudige stroom van het leven.…
Gouden pad naar morgen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
7 Elke prikkel van vandaag vindt hier een natuurlijke bedding,
waar gedachten vertragen en het hart weer ruimte voelt.
En terwijl de schemering het landschap teder omarmt,
blijft het licht nog even nagloeien in de stilte.
Een geruststellend teken dat na elk afscheid van de dag
de belofte van een nieuwe morgen alweer klaarligt.…
zinloos geweld
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
999 Pilsje pakken
Het was zo de gewoonte
een pilsje na het werk
de kroeg was druk en overgoten
de ruimte beperkt
de druppel was de aanstoot
het sorry ongewenst
En voor hij het wist stond hij buiten
praten wilden zij niet gedogen
hij kon zich nauwelijks weren
de klap zag hij niet aankomen
het werd duister voor zijn ogen…
De inhoud van water
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
1.153 Heloïse staat in de badkamer
die rimpelt als water
nu de hand het elastiek
uit haar haar neemt
en het halflang donker
in de ruimte waaiert
Ze trekt haar t-shirt
zonder opdruk uit,
terwijl droomtijd
rond haar spint:
stilte, afwezigheid
avond om schouders,
schouderbladen, rug
en welvende wervel
Vrachtwagengeluiden
aan het raam…
Als een vloek..
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
2.123 Dát geheugen is alleen dán te activeren
als er nog ruimte is, om wat te leren,
openstaan voor indrukken en is dat er
allemaal niet meer bij,
gaat de wereld gewoon aan je voorbij.
"Vergeet" je hoofd de dingen op te slaan,
noem dan 't beestje gewoon bij de naam.
We wéten wel, dat jij 't bent...…
de mensendaad
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
992 schrijven een
omvangrijke mensendaad
scheppen van de wereld
met al zijn loten
een wonder laten geschieden
zonder enig verraad
slechts ik ben daar
in bescheidenheid
toe in staat
het is aan de geringe
echt genade gegeven
van het alom
omvangrijke niets
een geheel te vormen
waar ook nog
de schrale mens
mag leven
en ruimte…
Brief aan een vriend
poëzie
3.8 met 21 stemmen
6.518 zwervend door het oneindige land
zullen wij sterker en rustiger zijn,
opgenomen in het stromend verband
der seizoenen, dieper verwant
met de ruimte en het wisselend weer.
en dan?
dan zitten wij 's nachts bij het vuur
en ik lees u voor uit een boek,
dat ik dan heb geschreven,
een boek als 'De Waterman'.
of lacht ge, dat dit niet kan?…
jordaan bij de mussen af
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
719 pikkend
wie zal nog weten
van jordaners
innemend snikkend
honkvast als hun mussen
van samen delen
in barre winters
laatste korstjes kruimels
tevredenheid d’r tussen
Goudsbloem Laurier
Looijer Eglantier
eertijds een kwartier
dans lekker dier
sjans bier tierelier
waar rode daken
zonder vogelschroten
nog in kieren en hiaten
nesten ruimte…
Het liefste in het leven
hartenkreet
3.4 met 31 stemmen
8.613 Het moment in het leven waarvan men zich achteraf
realiseert dar er geen grootheden zijn in ruimte, noch
in tijd welke deze liefdesenergie kunnen evenaren.…
Dimensies van de taal
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
729 regels zijn contact
Strepen van teveel aan woorden
Kracht door zelfbelang verzwakt
Zinnen zingen vals akkoorden
Twee dimensionale taal
Is aan ruwe grond nog vast gehecht
Beweegt meetkundig in figuren
Geeft pas resultaat na een gevecht
En zoekt de mensen te besturen
Drie dimensionale taal
Is logisch en heeft consistentie
Bouwt aan ruimte…
Aan de andere kant van de muur
hartenkreet
2.6 met 16 stemmen
3.558 schept tussen voet en muil een ruimte
Waar wel honderd mannenhanden tussen willen
En dat wéét je!!!…
Stof de sterren af
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.124 rijden de paarden
over de melkweg heen
zij leiden de goden de weg
rollen uiteindelijk hun eigen
weg
schuilt er soms adeldom
in de woeste mens
er bestaat helemaal geen sterrrengrens
De vertellers van verhalen
in de muziekschrift van alle talen
in coupletten en refreinen
de nachtwachters vertellen
de geheimen
Een oneindige lijn door de ruimte…
- Het stof der aarde -
hartenkreet
4.9 met 40 stemmen
1.130 Waarom huilen mensen en
hebben zo ontzettend veel verdriet
en anderen een stenen hart dat
geen ruimte voor gevoelens bied?
Waarom willen strijdene soldaten
de wereld veroveren, geven rijke
mensen geen geld aan de armen?
Waarom steelt een dief zijn brood,
en waarom hebben mensen namen?…
ik spot met oneindigheid
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
953 We passen onze tred aan om ruimte te geven
als we wandelen, dagelijks denken over het leven
hoe kunnen we anderen en onszelf iets geven.
Wij worden tegenwoordig oud en mag verdriet nog
er is geen echt geluk zonder verdriet het mag er zijn.
Leven het gaat over mensen soms over wat goed is
over gezondheid en ook armoede over tal van kaders.…
- Vervlogen in eeuwigheid -
netgedicht
4.8 met 30 stemmen
600 Wakkere dromen,
intrigerend knap geconstrueerd,
te kruipen lijkt de grote ruimte
en krijgt de ogen niet gesloten
zonder muren te doorbreken
meer als het gevecht om lucht
als eeuwigheden blijven duren.…
To the point !
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 Zakje weed
griepinjectie
vivisectie
lekker, vies
lelijk, mooi
gelul in de ruimte
leven in een gouden kooi
lsd
zwevend in de wolken
laag bij de grond
te hoge drempel
hou even je mond
een goeie sample
veel covers
of het Urker mannenkoor
voor ieder wat wils
kleintje pils of een vaas?…