Alle inzendingen over huid

3975 resultaten.

Sorteren op:

Wanneer jij...

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 852
Wanneer jij mij aanraakt vuur onder mijn huid. Zengende hitte die ontspruit, tevens bladergeritsel en wuivend riet. Wanneer jij spreekt woorden als poëzie vloeiend uit je mond zo sensueel en alles verfijnd. Wanneer jij waar dan ook verschijnt dan vorm je één harmonieus geheel. Maar jij bent een verhaal met een open eind.…
martin valk2 november 2013Lees meer >

Horizon

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 565
van de dag er wordt soms veel aangedragen waarvoor ik in gedachten kniel ik ben dan klein de ander vaak sterk of groot kwetsbaar ben ik dan, neen, niet geheel uit het lood ook zijn er dagen dat ik zonder vragen aan zoete druiven proef talrijk in getal, zoals men dat duidt nog in bloei en aan hemelse ranken warmte dampt dan uit mijn huid…

nooit meer

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 636
als het lichaam ballast wordt als je leeft van herinneringen enkel 'nooit meer' in het verschiet hebt nooit meer hand in hand met haar wandelen in het bos of langs het strand nooit meer met haar dansen, nooit meer bloemen voor haar plukken zelfs nooit meer , zon voelen op je huid wind in je haren malse regen of prikkelende vrieskou…

Diffuse?

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 389
rand van een innerlijke beschaving verklaart zich het onwrikbare van deze telg, hierin zijn de melancholieke glitters niet weg te denken, verstrooiing heeft zich in formule van de taal vastgelegd, Het zwijgt, maakt stil, de duisternis wordt diffuse en is mij kwijt, ik zie de schaduw die met zijn ego vecht en bedriegt, ik leg de huid…
Pama3 september 2014Lees meer >

Bleke lippen.

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 493
Langs de klapwiekende toetsen van hoge en de lage tonen, nadert het onweer dat klettert en onheil predikt met z’n staart bliksemflitsen als z’n stokken het trommelvel beroeren, het fijnste zand oude beelden modelleren en verschraalt de dikste huid een gestalte krijgt vorm in een zilte regen, rank silhouet in tegenwind met scherpe…
Pama23 september 2014Lees meer >

Botsing met een vlinder

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 523
geraakt ze fladdert speels door ruïnes van mijn dromen waar alles donker is, verdord en stukgemaakt haar lange jurk is wit, haar ranke voeten bloot ze danst door alle kamers, in regen en in wind ze lacht naar mij en stift haar volle lippen rood 'ik ga je strelen', zegt ze, 'lief beschadigd kind' ze tekent met haar vingers figuren op mijn huid…

Tot zelf inkeer komen.

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
Om zo toch nog iets, iemand te zijn, maar pijn woekert aldoor onder de huid. Er ontspruit een kakofonie in het bestaan die zijn weerga niet kent en zo rent, vlucht men weg van zichzelf, van velen waar ze niets mee kunnen delen.…

Mijn lichaam...

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 692
Jullie schreven jullie roep neer op haar bleke huid om later in de plooi van tijd te verschalen, verborgen en verloren achter haar mossig groen gewaad.…
katty23 juni 2015Lees meer >

Ouderdom (Thuiszorg 5)

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 613
Zakjes huid bungelen als oorlellen onder haar ogen. Haar mond valt half open vanwege die eeuwige sigaret. Haar tong slap maar roze. Haar wangen vlekkerig rood. Gaatjes ongevuld. De tatoe verrimpelt haar teen in een herfstig blad. Groeven langs haar neus inmiddels diep genoeg om alle zwarte puntjes erboven te dragen.…

Ontdekking van het gewone

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 604
Ik voel het gloeien van mijn huid. Levenslang was ik onderweg, op zoek naar het bijzondere. Totdat ik, hier in mijn bad, het grote in het kleine, en, het ongewone in het gewone vond.…

Erosie?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 418
Als in de avond de zonnen ondergaan verbleken schaduwen op de voorbestemde weg in mijn tijd en ervaring zijn ze langer rekken zich uit in het voortbestaan het lichaam verliest aan kracht, de lichten wordt milder, transparant in de rimpeling van water door de warmte van de huid ingebed , de tijd houdt me in z’n greep en wijst mij…
Pama30 januari 2016Lees meer >

Dichtbij veraf

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 573
neer Als hun ogen elkaar treffen plooit een automatische glimlach mondhoeken omhoog, zij dromen zich rond en het is niet uit te maken wanneer de reis ooit begonnen is Zij trippelen op hoge hakken in en uit hun bestaan, de ene blond de ander een brunette en later verven zij hun witgrijze haren, wrijven dag- en nachtcrème op de droge huid…

wolken

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 557
als zachte contouren beneden het groen: mos met kleine sterren oeroude grond, stenen uit de vroege ijstijd gestapeld tot hoge wallen; tehuis voor dieren of zekerheid voor een veilig gevoel de fijne grijze wolkenranden werden tot lichte voorjaarsregen, niet tragisch wel zacht, groeizaam en voorspelbaar en vonden rust op de naakte koele huid…

angst

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
Bleek kwam mijn huid van angst. Het bloed was weggekropen hangend aan een geluid. Bibberend stelde ik de vraag welke dag zijn we vandaag? De wirwar in mijn hoofd was half verdoofd. Moest weten wat het was na al die moeite dat ik had vastgepind aan de helderheid van glas. Verzonnen had ik het niet.…

Zondagnamiddag aan zee

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 562
een zomerse zondagnamiddag op een open terrasje aan de zee genieten van een ijsje of een thee of wandelen langs het goudgele strand kijken naar het neerslaan van de baren met de zwiepende wind door je haren tot je huid bijna rood verbrandt je ziet die fleurige mensen op de promenade je slaat hun doen en laten gade oudjes lopen met hun hondje…
Greta Casier25 augustus 2017Lees meer >

schijn

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 545
Dood, met mantel en hoed getooid je zit ons te dicht op de huid je snijdt recht door zee in harten en illusies je zet ons met twee voeten op de grond Dood, dagelijks marcheer je in maskerades voorbij in doorwaakte nachten fileer je onze zielen tot op het bot als een speelbal kantelen we in de tollende wind Dood!…
J.Bakx29 september 2017Lees meer >

insomnia

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 498
de grond ik hoorde het steunen van de aarde wellend duwend naar boven druppel na druppel traag vloeibaar lood persend met het zuigend gemurmel van bolvormig worden ik hoorde het roest knisperen in de onderbuik van de pompsteen verborgen dimensies namen bezit van mij de elementen baarden akoestische ruimte grenzen rekkend vanaf mijn huid…

Diffuse?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
Op de rand van mijn innerlijke beschaving waarin ik zwelg, ik leg mijn huid af maar ongeacht de huidskleur blijf ik een vreemde telg, een dwarrelend blad de wind wrikt vergeefs aan de verandering van kleuren, hoe spreekt men de taal uit waarin de dichters zijn gestorven?…
Pama2 december 2018Lees meer >

Eindeloos verbonden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 573
als ik niet meer ben mijn jasje heb moeten afgeven laat mij dan toch als je wilt de natuur beleven laat mij voelen met jouw huid neem me op je tochten mee aan de hand van jouw mond en ogen onderga kijk ruik proef en voel voor ons alle twee hoop dat we haar schoonheid als vanouds samen ervaren mogen ik weet ‘t is moeilijk maar het zal…
catrinus11 december 2018Lees meer >

Zeeuwse inkijk

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 433
Dat is even wat anders dan die reclame voor goedkope boter en ik zie een regen van diamanten in haar huid van meel en eekhoorntjesbrood verdwijnen, glimlachen als lieveheersbeestjes op het zachte mos van haar Domburgse duinen, die mij heel vriendelijk uitnodigen om te gaan zonnen als een kaboutertje op haar naaktstrand, terwijl de liefdesengel…

Is alles wel liefde?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
Nog worden we niet vatbaar resistent voor een gemeenschappelijke ziekte, toch zet ik de hoop van besmetting als wapen in, in het verlangen alles op het spel te zetten op de huid van je gezicht door elk sproetje in een roos om te zetten voordat ik vroeg of laat de ogen sluit een bijdrage aan de jaren vriendschap in de bittere zinnen…
Pama7 januari 2020Lees meer >

De coolste ster

netgedicht
5.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 374
nooit heb jij je echt aangekleed kleuren accentueerden jouw huid en in dracht kwamen je vormen er altijd schitterend uit spectaculair droeg jij nouveautés met het air van de coolste ster veroverde jij totaal onverwacht de catwalk pracht er was geen venijn of jaloezie want in vrienden maken schiep jij het grootste behagen in deze…

drijvende heuvels

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 399
reikend naar verten in je ogen onbereikbaar: groene heuvels zich koesterend in wit licht zwervend tussen de heuvels zie ik hen rood – bloedloze geboorte breekt aan explosief in eigen vuur verteerd en geworden; zij, eens star geworteld, worden nu tot golven drijvend op vlammende grondzeeën – wereld in wording ontdaan van oude, getekende huid…

De dood kent geen pardon

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 597
tranen springen in onze ogen verteert door eenzaamheid ziek van pijn en quarantaine slaat de corona koorts toe de lakens huiveren van koorts en slijm, 't kuchen en 't zuchten, totdat de laatste ademtocht een einde aan het lijden maakt; de dood kent geen pardon maait het hele bejaardenhuis om buiten huilt en beeft de familie mijn huid…

Opnieuw te baren?

netgedicht
5.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 466
De blouse in warme wind gevuld als bollend zeil, contouren bezeilen zon, en maan, lijkt er niets mooiers te bestaan, tussen huid en hemel, in de wisselwerking, de eclips van het bestaan ontstaat vuurwerk uit een omhelzing, een beloning uit de armen van een windekind onder een transparante deken van naakte wolken voert tot een…
Pama28 juni 2020Lees meer >

GAUW TEVREDEN

netgedicht
4.7 met 99 stemmen aantal keer bekeken 717
een lichtstraal uit de diepte van de zon, die, wanneer de dag gelijk is aan de nacht de haren van je huid doorschijnt. als de kast, de vaas en het gordijn, als een Stonehenge in het klein het grote teken geven: aan jou geef ik deze nieuwe lente: nog weer een keer geeft het leven precies genoeg om van te leven.…

In een adem

netgedicht
5.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 460
ben uiteindelijk aan de gang gegaan om je ook echt te lezen niet met vingers die letters voelen en zo ervaringsgewijs leren wat ze eigenlijk bedoelen ze transformeren naar beelden waarin jij het leven kleurt met ogen lach en je warme stem die ik ken weet hoe jouw tekens zich vormen in plooien rimpels en veranderingen in je huid…

Gemis

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 512
Ik voel jouw huid onder mijn handen en volg met mijn vinger op de foto, de vorm van jouw gezicht. Ik mis je zo! Nee, het valt niet licht. Ik ken toch jouw gedachten. Ja, lach me nu maar uit, ‘k Weet nog de woorden die je zei. Hoor nog jouw stemgeluid: “Ik kan niet altijd bij je blijven, begrijp dat toch een keer.”…
Antje16 juli 2021Lees meer >

Schellen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 512
Ik ben gaan dromen, gaan dwalen totdat ik nu in het licht van deze volle maan rust vind niet in de kleur, maar door de geur die zij mij aanreikt, die mij eindelijk bereikt – ontdaan van oude huid kind gebleven onder alles… Als de maan ondergaat, heb ik mezelf opnieuw aangekleed.…

Emolent

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
´Emolent verzacht zeer droge huid.' Een eufemisme voor een schroeiplek! Europa ontfermt zich over Oekraine... Want de Beer verzuimt z´n vel, zijn onverwerkt verleden te redden. Poetin die met molentjes speelt, zonder moorden zich verveelt, bijt bominslagend om zich heen: als een STA-LEN fascistoide!…
Kees B.7 februari 2023Lees meer >