23350 resultaten.
uit de hoek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 kinderen hand in hand
in de rij per twee
herleeft het verleden
het luisteren toen nog
naar het wegsterven van stappen
in koud betegelde gangen
eindeloos in hun lengte
van de strengste meesters
in de hoek een jongen
met zicht op twee muren
wat plafond en een stukje vloer
nog meer van die fletse tegels
het zwart in vierkant gegrijns
en de tijd…
Bankjes in Edinburgh
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
735 Hoe rozig loop ik met jou
door deze oude stad
over gebutste kasseien
en duizenden sporen
uit een andere tijd
alles proeft hier
anders en tijd
ademt hier nostalgie.
Zelfs jij straalt
vervlogen tijden
en voelt als een
herondekt geheim,
uit dagen die net
zo rozig waren
als nu.…
Natuurlijke historie
gedicht
3.1 met 18 stemmen
11.150 Heel vroeger hadden de mensen niets anders
te doen dan naar de sterren te kijken.
Ze hingen wat rond bij een bron en leefden van
noten en vijgen.
In de vorige werelden was er of stront of niets dan
hel engelenzang uit zeer strenge engelenstrotten.
Er was ooit een wereld waar zwaluwen zwijnen
knipten en schoren, voor niets.
Er was eens een…
Liedje van de luie week
gedicht
2.8 met 45 stemmen
21.110 Maandag
is Kalmpjes-aan-dag.
Dinsdag
is Kom-ik-begin-'s-dag.
Woensdag
is Zou-ik-het-wel-doen-dag,
Donderdag
is Dit-is-een-bijzondere-dag,
want Vrijdag
is Morgen-weer-vrij-dag
en Zaterdag
is 's Avonds-wordt-het-later-dag
en Zondag
is Eet-je-buikje-rond-dag,
dus Maandag,
tja Maandag,
dat is weer Kalmpjes-aan-dag…
Ongerijmd - 1975
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
892 (toen: geen computer, wél pen en papier…)
Zou men mij vragen toe te lichten
wat ik beoog met mijn gedichten,
geschrijf, onhandig rijmgestamel –
niet dat ik oud papier verzamel.
’t Is een uitlaatklep bij nood,
bij schaarste ook van ’t ''geest’lijk brood'';
bij spanning, pijn, bij tegenspoed
put ik, door dit te doen, weer moed.
'…
Golf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
842 Aan de zee ligt een horizon
die ik aanvaard en devoot
in bittere uren verbeeld
bid als doel van mijn streven.
Te sterven in wat was
wat was als geweest
en nooit meer gewordt
is alleen aan de overgave
is alleen aan een licht
dat dooft in dronkenschap.
Aan land spoelt geen ding
dat verder draagt dan de golf
van nu: een morsdode kwal…
Najaarsochtend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.026 Een Keltische mist polijst de uithoeken
restanten dwalend duister verdrinken
in het binnendringende morgenlicht
boomkronen, in onbeweeglijkheid
gevangen, spiegelen de herfstkleuren
De leegte wandelt met een glimlach
door de kalende akkers
hier waar de taal de dagen raakt
worden de woorden buigzaam
er is slechts licht voor een enkele stap…
DE VLUCHT DES TIJDS
poëzie
3.6 met 19 stemmen
2.741 Dít kan mij vaak weemoedig maken,
Dat ons de tijd zó snel ontvaart,
Dat, eer zij ’t Heden recht mocht smaken,
De ziel reeds in ’t Verleden staart.
Het zaligst uur, sinds lange jaren
Verwacht en vurig afgebeên,
Het komt gelijk een klank van snaren:
Hij ruist, verrukt, en — vliegt daarheen!…
Rust
gedicht
3.8 met 35 stemmen
13.558 luister naar de rustige regen
het gesuis van de horizontrein
en de boten die Gijsbertha heten
-------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1958…
Haast
gedicht
4.3 met 137 stemmen
15.050 Pak hersenspinsels in dik
touw en rollen bruin papier,
en nu je spullen in een tas,
vooruit, de deur staat op een kier.
Sluit alles af of berg het op
dat is van later zorg en
neem je toekomst bij de hand,
vlug, onderweg naar morgen!…
Veel Namen
poëzie
2.9 met 13 stemmen
2.270 Alle nieuwerwetse namen
Van genieën, nieuwe en oude,
Kwamen in die schedel samen.
Iedre grote geest vertrouwde
- Schijnt het - hem zijn diepste gronden
En hij ijlt die te verkonden
Met een mond als duizend monden.
Hoe hij heet? Ik zeg u node
Hoe hij heet. Zijn naam is Mode.…
tisooknooitgoed
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
766 het toeval is mij niet vreemd
vind soms woordenstromend een vriend
maar vaker nog ben ik mijn eigen vijand
ontbeer ik pen en papier of
ben ik zwart afgeschermd
op het moment dat mijn kop
de mooiste dingen afscheidt
en na vijf seconden
brabbel ik een kater
ik denk te snel
dacht ik even later…
Vroeger Nu en Later
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
954 Vroeger
Was je vroeg oud, ’t leven hard, meedogenloos vaak,
als je niet voor een bepaalde leeftijd was getrouwd
werd je als een oude vrijster beschouwd
Nu
Nu zijn kinderen zo vroeg volwassen
dat we op moeten passen
niet teveel op hun schouders te leggen.
Later
Vergeten, dat kind zijn de belangrijkste
periode is, het fundament voor…
Duiven
gedicht
2.4 met 19 stemmen
9.616 Het bekken op het warme plein in Rome,
de kille kamers van de vrome doden
geruild voor dit genadig onderkomen:
twee duiven in de kleur van lenteboden.
Hier neergestreken in een hevig licht
en nodeloos alert voor elk gerucht
of staande in een wankel evenwicht
de dorst verdrinkend na de laatste vlucht.
Het hier en nu blijft duren in een vrede…
beloftes
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
682 Kijk al zo lang
naar de foto's
op de muur
de herinnering
onbetaalbaar
kijk al zolang
naar de foto's
in mijn hoofd
ach
zoveel beloofd
jij hebt
ooit
in mij
geloofd.…
ganglicht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
452 De ziel was het zat
spiegels in de geest
het staat vast
licht gaat aan
aan het einde van
de gang.…
Alles, maar dan ook alles.
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
655 Alles wat ze schrijven
heb ik al gelezen
alles wat men zegt
heb ik al gehoord, ’t is ongekend
ik vierde mijn victories,
mijn never-to-be-forgotten story's
ik ben dus wat je noemt,
wel het e.e.a. gewend
Peterdw.
Liever geen bloemen
en ook geen langzame polka
maar schenk rode wijn,
en vele liters bier.…
Oud land
gedicht
3.4 met 9 stemmen
10.489 De landweg weifelt in de schemering,
de akkers schijnen reddeloos
en in hun onmeedogend zwart
kiemt een verwachting van paniek.
De knecht schuift grendels voor de staldeur,
de pomp blijft steken met een snik
terwijl het oude-kratten-vuur
onder een bladerdek verstikt.
Kaninefaten bouwden hier
eens bedden voor hun doden.
Konijnen mijden…
ja
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
811 Ja waar moet ik nu weer heen
de moed weer in de schoenen gezakt
de wereld heeft me weer eens hard
aangepakt
waar moet men zoeken
voor wat liefde op de lippen
toch weer op de rotsen
uiteengespat
ben ik het al zat
nee mensen
zo gaat dat
zweven in het zwarte gat
geen traan gelaten
kan ook niet haten
alleen maar denken
aan de momenten
van…
De lengte van dagen
gedicht
2.8 met 9 stemmen
7.869 Hij grijnst en sneert, voor vermeningvuldiging
zijn twee grijze haren nodig; smeert, vanwege
houden van, Franse mosterd op zijn schedel
en likt zijn wijsvinger af. Vandaar is het ineens
niet ver meer.
Loost vervolgens zijn naam, trekt koele kleren aan,
kauwt de wijn, vertaalt - onverstaanbaar -
'ik stel 'n kijker op onscherp, van naaste…
magenta
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
509 oker ook, felblauw
en een ringeltje wit
rimpelend straten wolken
en de zon klautert beschaamd
vanachter de grens met Duitsland
overstijgt ons nederig land
en kletst bekend rood, eind
einder, een zee sist
dag dag…
weerom de herfst
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
609 vanmorgen bij het ontwaken
hing er plots weer zo'n
ontmoedigende damp
over het land...
zo'n damp die het gemoed
zal ondermijnen en je belet
om fluitend op te staan
wanneer je dan eindelijk
op de fiets zit voorover
gebogen uit zelfbescherming
tegen chronische eikelval
dan weet je het wel weer
'het is herfst'…
Sarcofaag verzonken
gedicht
2.2 met 27 stemmen
10.261 Sarcofaag verzonken
in de hal, en jij
alleen op de boot
in de nacht.
Generatie in steen, de
jaren gehakt uit graniet.
Je schatten versleept
naar een andere oever.
De mummie ontwindseld,
het gezicht naakt:
door priesters gelooid,
verkocht op een ansicht.
----------------------------------
uit: 'Alsof ik stof ben', 1989.…
'n Terugblik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
639 op hun
bestemming, maar vast
gezet op 't moment
door het schilders oog
prachtig decor van 'n
vergeten wereld, waarin
andere normen en waarden
liefdevol hoog werden gehouden
het blauwe linoleum is kaal
evenals het rode kleed dat
er jaren geleden als nieuw is
neergelegd om sporen te wissen
ademt het oudheid uit
totdat het door de tijd…
TERUG
poëzie
3.4 met 18 stemmen
4.488 Scheef is de poorte, van
oudheid geweken;
zaâlrugde 't dak van
de schure; overal
stro op de zwepingen
zit er gesteken;
vodden beveursten het
huis en de stal.
Boven die vodden zijn
blommen gesprongen;
onder die vodden zit
volk en gezin:
blommen van vrede, zo
ouden, zo jongen,
blommen van buiten en
blommen van bin.
Daar is 't dat…
Late herfst
poëzie
2.3 met 17 stemmen
4.041 Geel is het blad, geel zijn de lichte bladeren,
Ver is de lucht, - 'k durf haast niet dat ik 't zeg -
Niet blauw, niet wit, wèl licht, - het snelle raderen
Van waagnen hoor 'k op blad-bestrooide weg.
Maar angstig is mijn hart, want in mijn aderen
Voel 'k 't leven leven, wetend dat ik weg
Eens moet, en dat ik mee-weg-dorrend leg
Onder de…
Richting
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
877 De tijd verhuist
vaag gloort er een herfst
dartelend blad en dansende nevels
ze melden zich schuchter
terwijl een zomer nagloeit
het lome landschap verschuift de panelen
vogels volgen de zonnewarmte
En de mens?…
Nog éénmaal
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
978 Nog éénmaal mij in verliefdheid te verliezen
en de tijd even stil te laten staan en mijzelf te
vergeten in de betovering van ons samenzijn.
Nog éénmaal op een koele zomeravond de
nachtegaal in de vroege schemering ver
achter in die vertrouwde tuin te horen slaan.…
Keuze
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
985 Als het ooit weer vriezen gaat
de vaarten stijf bevroren
de ramen met ijsbloemen bedekt
jouw ogen die naar buiten kijken
De tuin gelijkt een woestenij
de bomen kaal tot op het bot
op hun bast onze handen gelegd
voel het kloppen van hun sap
Zullen we blijven voor de maan
of weggaan met de sterren
Wil je niet meer het licht delen
van een…
uitstel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
513 ik vraag me af als leven
slechts tijdelijk is
waarom gonst het dan zo
in de bijenkast en krioelt het
in de mierenhoop
ik sta daarbij stil,
in verwondering…