506 resultaten.
Een mooie herfstdag die vertedert
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
686 Een mooie herfstdag die vertedert,
die ineens weer het hart van het kind doet ontwaken
omdat er zon is, omdat de geuren van de herfst
niet enkel vergetelheid oproepen, maar ook
blije herinnering aan warmte, aan herkenning
van de vreugde die ik straks zag in de straat
toen een man een vrouw omhelsde en zij
juichte tot iedereen het kon horen.…
Tijdwachter
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.257 De ruimte tussen onze blikken
meet uren van vergetelheid.
De laatste klanken
tussen ons verklonken
planten zich voort over de velden,
reikhalzend naar de grens
van hun mededeelbaarheid
totdat de laatste echo’s zijn verdronken
voorbij de drempel der oneindigheid.…
anders zwartwit
netgedicht
3.9 met 38 stemmen
3.048 onnatuurlijk is, gezien de zwaartekracht
de jubel van tenen en het kriebelen
van vleugels in plaats van haren op de rug
hij weet dat niet en denkt aan lammer-
gieren op de thermiek in de Vogezen
walmende wierookstaafjes in Taipeh
sky-diving van de Mont Ventoux
winderig wit en er was sneeuw
de zon scheen en droeg een krans
een geur van vergetelheid…
Drenkeling in de binnenzee
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
601 navelstarend achter
geheel omringd door
bovendrijvende gedachten
zwemt hij richtingloos rond
klemt zich dan vast
aan zijn levenstaak
lijkt niet te beseffen
dat ook dit een gril is
van weer voorbijgaande aard
dat er nog genoeg tijd over is
om niet zomaar weg te kwijnen
in deze zelfgekozen binnenzee
wijl hij drijft op golven
van pure vergetelheid…
Mijmeringen over de Dood (1)
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.166 leugens al verteld
over mijn innerlijke vrede
en aardse capriolen
als touwen mij doen vieren
om dieper in de aarde te dolen
zal dan zout in ogen worden gestrooid
of willen de nazaten de opluchting versieren
*
op de dagen na morgen
en het zand mijn stede
nog meer heeft verzwaard
kan het zwart van eeuwige nachten
mij in vergetelheid…
Strandstorm
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
848 Ver weg waaien nog de geluiden
van een warm te vinden sponde
waar de wind van de vergetelheid
zijn adem nog niet vond.
Ook rotsen van Gibraltar
torsen hun luimen door de eeuwen
met een schuimbedekte wereld
waar de storm nog immer waait.…
balancerend - Duo gedicht
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
802 ijlings zoekend
naar verloren voetstappen
keert het tij zijn schaduwzijde
terra kleurt rood
als door de zon gekust
wind doet wolken sluieren
sneeuw bedekt meer,
alles schijnt verdwaald
balancerend op helder en grijs
jij in het firmament
lieflijkheid glimlacht je tegemoet,
misère wordt bedekt
door de dromerige mantel der vergetelheid…
De dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
926 Plotseling zag hij een helder licht
En waar kwam die wondere wijs toch vandaan
Voor hem stond nu een spichtig kind
Een meisje, nog heel jong, was voor hem gaan staan
Zij zong hem toe over boven de wolken
Waar enkel liefde bestaat, en tederheid
Zij gaf hem het vertrouwen om los te laten
En hij hulde zich weldra in de vergetelheid
Immers,…
Moederschap.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 Mijn schreeuw om hulp ging meerdere malen op in vergetelheid.
En zo,..
Zo zal mijn zogenaamde onfeilbaarheid ook vergaan.
Laat de scherprechter maar komen…
Hij zal mijn verlosser zijn!
Toen mijn hart met de kracht van schuldgevoel gebroken werd
Stierf ik mijn dood immers al.
Ik ben welbeschouwd niet meer dan een sterveling……
Italianisanten (2)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
559 God Bachus liep er rond in keizerskleren
Het uitvaagsel van toen kon zich dan laven
Het danste dronken richting kerk en graven
Om de Santa Constanza te onteren
De paus trachtte de bende te verbieden
Hetgeen na honderd jaar misnoegen lukte
Gedaan was het ontgroenen en het fuiven
Al bleven kunstenaars aparte lieden
Die men aan de vergetelheid…
Lieve Geest
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
500 Lieve Geest
Toon mij de weg
naar de mooiste teksten
laat mij gaan langs lief en droefenis
Leid mij door de zee
van diepe woorden
naar de juwelen van vergetelheid
Geef mij de vonk
dat heel het hart doet warmen
laat vonken doven op papier
Leid mij door het web
naar de digitale roerselen
van de dichterlijke ziel
Nee nog beter:
Laat…
Diep is de nacht
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
465 Aan de rafelranden van
het schaduwrijk der nacht
zwijmelen verzonkene
gedachten in vergetelheid
van sepia en indigo
in woordeloze beeldentaal
naar donkerblauw en violet
in peilloze bezonkenheid
verstolen overvaart
incognito en ongezien
anonymus in het verblijf
van nachtdoorwakendheid
sluimerend in diepe remslaap
in een tijdloos…
Memento mori
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
670 bewegingsvrijheid ingeperkt
Meer en meer
Hij is je vriend
Een einde aan al je zorgen
Hij is de voorwaarde voor leven
Je kan hem tegenwerken
Maar dat zal, zoals alles, tijdelijk zijn
Onverbiddelijk wacht hij je op
Verwelkomt je in zijn koude armen
Zijn levenloze schoot
Daar mag je rusten
Daar wacht je niets dan de eeuwigheid
Niets dan vergetelheid…
Rust
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
369 De sterren kijken op mij neer,
Maantje lacht mij vriendlijk toe,
Verdwijnend in de vergetelheid
Koelt een briesje m’n hete lijf.
In de verte roept m’n moeder
Zacht mijn naam in de nacht,
Uit het land van verleden tijd,
Waar zij al 'n lange tijd verblijft.…
Verdwijnen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.312 Maar het einde komt altijd,
De zon die komt weer op,
En ik zie de waarheid,
Niemand raakt in vergetelheid!…
Vlucht
netgedicht
4.0 met 41 stemmen
2.481 Zij wentelt zich in zoete vergetelheid
De wijzers van de klok zijn gestopt
Een vlucht uit de wrede werkelijkheid
De vlinder verschrompelt en verpopt
Zich terug naar haar veilige kindheid
Vermoeid dwaalt haar rusteloze geest
Teveel is haar doelloos kil en vreemd
Het vreet aan haar als een wild beest
Zelfs thuis voelt ze zich ontheemd
Dit…
de klank van mijn hart
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.469 lucht
nemen de gedachten met zich mee
het gevoel verbergt zich achter mij
niet onzichtbaar, slechts beschermd
te kwetsbaar voor de openheid
deze weg voert naar oneindigheid
ver van wat ik nu nog weten kan
zelfs geen echo begeleidt mijn passen
weerkaatst in het niets ga ik verloren
zonder de woorden die ik spreek
als een mantra tegen vergetelheid…
als een meester gaat
netgedicht
3.9 met 27 stemmen
2.042 ik ga
ik ga dan als het middag is
vraag niet naar de dag, mijn vrienden
mijn tijd en morgen
zijn reeds van slag door de dwaling
in mijn hoofd
bijna naar gister gebracht
of nog verder in de eeuwige vergetelheid
geborgen
zo moet hij hebben gedacht
in heldere momenten
het scheppen
is hem door geboorte ingehaald
op zoek naar een…
De zelfmoordenaar
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
2.089 De allerlaatste droom,
gehuld in wolken van vergetelheid,
daagt aan het einde van de nacht.
Ik sluit de luiken van de tijd
- droomsluizen naar oneindigheid -
de Dood, ik had u hier verwacht.…
Geurige wijn
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
596 Bewustzijn
Maakte plaats voor vergetelheid
Zij zijn het waard te vergeten
Een diep-weggezakte herinnering
Tientallen meters.…
VERMOGEN
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
483 ‘t Gedicht is als een toegestoken hand
Het wil worden gedrukt en aangevoeld
Het is op tegemoetkoming gestoeld
Het kan verwijderen of schept een band
Het schrijft zijn warmte diep in onze palm
Is licht dat zich door mensenbloed verspreidt
‘t Kan wegzakken in de vergetelheid
Liggen in een geheugenlade, kalm
Herinnerd worden en verbroederen…
Jaarspiegel,
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
498 De stoutste dromen die ik droomde
bleken fundamenten van een oud verhaal,
in de beleving opgeklopt tot Kathedraal, die
oprijst uit de schimmen van vergetelheid en
van de tijd, dié onverzadigbare gastronoom,
met zijn meedogenloze paukenslagen van
herinneringen aan chocolademelk, wat
uitsterft in een troebele tempel van mijn
horizon, in contouren…
terug in de tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
704 mezelf de vraag
over wie ik dan werkelijk ben
dan kind en nu ook zelf een opa
en zit ik op de warme stoel
waarop mijn moeder juist nog zat
maar niet meer weet
van moeder en daarvoor
zelfs niet meer van haar lieve kat
maar wel dat ze het niet meer weet
en telkens alles weer vergeet
en op zoek gaat naar haar tas
waarin ook slechts vergetelheid…
alzheimer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
631 mezelf de vraag
over wie ik dan werkelijk ben
dan kind en nu ook zelf een opa
en zit ik op de warme stoel
waarop mijn moeder juist nog zat
maar niet meer weet
van moeder en daarvoor
zelfs niet meer van haar lieve kat
maar wel dat ze het niet meer weet
en telkens alles weer vergeet
en op zoek gaat naar haar tas
waarin ook slechts vergetelheid…
het zwart van late avonden
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
1.203 brokken ongebruikte tijd
was gevangen in de niet
doorbroken cirkel van verwachten
kon niets tot mijn ultieme spijt
ik duisterde de middagzon
en tunnelde de schemer
met het zwart van late avonden
werd magisch realist
joeg het laatste restje daglicht
door de kist naar grijze wagens
de nacht heeft ons begraven
in het donker van vergetelheid…
Geen Keuze Gelaten
netgedicht
2.4 met 15 stemmen
1.870 Ach, slechts eenmaal de gewenste vergetelheid
waarin schreienden momenten kunnen vervagen
en jouw droeve beeltenis even wordt uitgewist,
te vergeten, het onvermijdelijke van afscheid,
voor eeuwig door innerlijk verdriet gedragen
op het moment harten kiezen doch het leven beslist.…
another prick on the Wall*
netgedicht
3.1 met 29 stemmen
4.654 geslenter aan de duivelswand
de hand van vergetelheid klopt
de slogans van reclamemakers op
another prick on the Wall echoot ze
ijdele strijd verbreidt zich penetrant
vleesgeworden geld het hart uitgeklopt
onwelriekende idealen stop je in de seksshop
het makke diner eet je gedwee dicteert deze
deze aardse geldpoel verdient zijn hemelswand…
Niet meer vluchten
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
971 Schuil je leven maar dicht bij mij
Laat je woorden maar de vrijheid
Dit is niet het leven wat je bedoelde
Huil je leven maar dicht bij mij
Tranen die je nooit liet zien
Schuil je leven maar dicht bij mij
Geef je verleden de tijd om te helen
Dit is niet het leven wat mocht ontluiken
Huil je tranen in een rivier van vergetelheid
Laat je gaan…
De ruïnes van vandaag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
640 brokken ongebruikte tijd
was gevangen in de niet
doorbroken cirkel van verwachten
kon niets tot mijn ultieme spijt
ik duisterde de middagzon
en tunnelde de schemer
met het zwart van late avonden
werd magisch realist
joeg het laatste restje daglicht
naar grijze wagens door de kist
de nacht heeft ons begraven
in het donker van vergetelheid…
ALS JACK & ROSE
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 Waarin jij eens je rustplaats vond
Ooit sloten wij een prachtverbond
Huwde jouw haiku mijn sonnet
Kwamen we samen in verzet
Tegen wat buiten ons bestond
Het strakke burgermansfatsoen
Kreeg op ons, vrijbuiters, geen vat
We bleven elkaar toegewijd
Straks wordt de aarde fris en groen
Ik loop mijn honderdjarig pad
Wel uit tot aan vergetelheid…