Alle inzendingen over vertragen

371 resultaten.

Sorteren op:

Ma

netgedicht
1.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 108
Tussen je stem en mijn antwoord ligt een dunne strook tijd die zich niet laat meten, een lichte vertraging waarin alles openvalt, en aanwezigheid voelbaar wordt in de ruimte tussen.…
CB11 juni 2026Lees meer >

Geen frambozen

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 856
Maar, vertraag ik, het geloof in kruimels heb ik begraven. Weet je nog. Onze wandelingen. En alle vogels die lachten. Behalve dan die ene kleine, die droeve die 's nachts in de dennen het koele sterven bezong en mij dan openhartig aankeek alsof blauw nooit zou volgen. Weet je nog. Ik was zo verrukt in het bos.…

duo-gedicht:

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 871
Mise-en-scène: Het erfrecht van de hoop wuif naar mij en hoor hoe de wind stil valt in het water en de stenen van een volle maan laat mij aan uw schaduw beklijven ik zal zwijgen als een woord dat rijpt in het wollen huis diep de groet aan een beladen boom; de eerste ster en vruchten door het raam ik zal uw passen niet vertragen…

- Bloed vergaan als Glorie -

netgedicht
4.7 met 46 stemmen aantal keer bekeken 623
Kan het jaloezie vertragen dat rood het levensbloed bekruipt langzaam, tergend, vechtend als levenslijn, de streep die hapert en sleept wordt bloedeloos overgeslagen, rood de lichaamsvloeistof om er te zijn.…

REISBILJET COLUMBARIUM

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
zit op het goede spoor Ik zit in de juiste trein Op de cadans Schrijf ik denkbeeldig brieven Aan jou, aan allen mij dierbaar Ondertekend met een verlegen Vlaams genegen Juist als jij krimp ik ineen Bij spoorwegovergangen Kopstations,vertreksignalen Zijsporen Problemen met wissels Lange, donkere tunnels Herfstblad op de rails Vertraging…

Intense

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 770
Vanuit een kalme stilte rijzen klanken leggen de bodem de vrijheid om te laten gaan lichaam en geest tijdelijk overgeleverd danst zij daar het tempo voert op los zweept alles los handen in de lucht geur van velen muziek ruist door aderen ritme vloeit door rusteloze lijven hartslag muziek beat beelden vertragen leven…

Ik moet nu echt de trein halen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 679
Te Breda of Nijmegen in de stationshal, bij een NS- vertraging, nog wat buiten te spelen; in afwachting van een Bonnie, die instrumen- taal of vocaal nog wat noten met mij zal komen delen.…

Wanneer de hemel ademt

hartenkreet
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 404
Wanneer avond het zwerk kleurt in roze, oranje en diep blauw, lijkt de tijd even stil te staan of zacht te vertragen. Ik adem mee met het pure mooie licht dat glijdt en besef dat kracht ligt in het meebewegen met alles wat is.…
CB1 oktober 2025Lees meer >

radicale ridiculiteitserupties

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
Autobaanverlichting bij nacht, op hoogste snelheid achteruit, voorbijflitsend met daartussen wolkpartijen als vertragingen, zijnde lange- en kortetermijn- gedachtenflarden; stortbuien van verval manifesteren zich als zenuwslopendste stormen.…
R.E.N.S.2 oktober 2025Lees meer >

De adem van de herfst

netgedicht
1.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 304
Ik loop verder, een stap na stap, de wereld lijkt te vertragen om mij heen. Mijn ogen vangen elk detail, elke beweging, en ik ben alleen, en volledig aanwezig in het moment dat zich langzaam ontvouwt om me heen.…
CB24 oktober 2025Lees meer >

Waar de natuur ademt

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 16
Adem van de wind takken fluisteren zachtjes rust in het groenveld Laat mij oplossen in de adem van de aarde, waar seizoenen mijn gevoelig hart vertragen, waar de wind niet slechts fluistert maar omhelst, verhalen zingend die enkel een ziel verstaat. Ik adem in met het gouden ochtendlicht, uit in de geur van vochtige aarde.…
CB17 november 2026Lees meer >

in de beruchte streken benoorden Schagen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 785
Texel. 1927 (Verkadealbum) Rondeel In de beruchte boomloze streken benoorden Schagen Zoals de vogelaar Jac Thijsse schrijft Zijn zelfs geen houtwallen die de wind van zee vertragen De wind, die enkel voor het duin soms liggen blijft Maar zie hoe in de vroege voorjaarsdagen De bloemen uit de bollen barsten en de kleur beklijft In de beruchte…

Slacht

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.564
pracht Als een steen in het vieze water, klinkend met de rest Van de een naar de ander, zwijgend als de druppels Van liefde tot leukemie, de steen bewaard zijn pest Als beestachtige rage, afstormend van een knuppel Met groots plezier, lachend onder ede staan En leugens dringen tot op het bot van verdriet Zo vallen ijzige sneeuwvlokken vertragend…

Pathmosramp*

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 642
Geen welkom meer van boompjes fris en groen de buurt oogt zonder dit festoen zo armetierig het breekt mij uit mijn doen -zij streelden zacht mijn zinnen al was mijn dag er één waar `k niets mee kon beginnen de vreugde sprong toch op in mij- De motorzaag deed het werk zonder vertragen dat hem werd opgedragen de tronken pronken…

Zelfportret

netgedicht
4.2 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.462
naar binnen wenken het zichtbaar vel oogt nog gaaf terwijl ouderdom het omringt in vale tinten ondersteund door een geknoopte sjaal je kunt het geheel zien als wijs doch ook als smaak van gewezen taal de omsloten glazen geven waarachtig nog enige kleur aan mijn portret en ik waarschuw u te veronderstellen dat mijn hart in een vertraging…

levensketting

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 704
Dat de dagen, uren, minuten vertragen. Dat de tijd even terugdraait, zodat ik dezelfde ketting kan samen stellen. Zoals ik hem nu zie en voel Zou ik hem eeuwig willen houden.…

Hoeveel is mijn leven waard?

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 482
Of maar door Blijven rennen, Terwijl alles blijft vertragen. Wat verdien ik? Met hard werken, vieze handen, zonder klagen. Hoeveel is mijn leven waard? Kan je door fouten blijven vallen? ondanks die vieze handen! Verdrinken in getallen terwijl je je best doet voor een ander. Of komt het door die vieze handen?…
OneReason14 februari 2019Lees meer >

de levensketting

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 601
Dat de dagen, uren, minuten vertragen. Dat de tijd even terugdraait, zodat ik dezelfde ketting kan samen stellen. Zoals ik hem nu zie en voel Zou ik hem eeuwig willen houden.…

In het licht van de duinen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 389
Golven vol geuren strelen licht het duin en gras wind brengt zomerrust Langs de duinruggen waar het licht langzaam glijdt, neem ik de rust in me op die als een deken omhelst, een bries die zingt tussen wuivend gras, en uren lijken te vertragen in deze zomerse wereld.…
CB31 juli 2025Lees meer >

de kop boven ’t krachtenveld

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 381
zie mij als die ene tandeloze tijdmachine vertragend in de zon staren naar ‘n bij knagen op ’n kiertje in de werkelijkheid om te schrijven met ’n levensbrede hand zie mij als ‘n kraker van besloten loze verzen om ze bewoonbaar te maken voor derden zonder ayatollige bouwvoorschriften, door ze over de kaders van voorvaders te liften zie mij…
R.E.N.S.5 december 2025Lees meer >

Wanneer de mist ademt

hartenkreet
2.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.279
Uit de winterse takken vallen druppels die de ochtend vertragen, tot elke stap bedachtzamer wordt. Achter dit ademende grijs wit verzamelt de dag vloeiend zijn licht en contouren. Het omliggende landschap keert terug uit diepe luwte en laat mij achter in een ongekende kalmte die lang nazindert.…
CB8 maart 2026Lees meer >

De weigeraars

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 228
Als er een onafgebroken lente gloort, een felle, kille stroom die weigert te vertragen. Dan zal de aarde buigen door haar hoeven, het gewicht dragen van wie niet meer gaat, er geen schaduw meer is voor de jeugd, omdat de oude bomen blijven staan tot in de eeuwigheid. Dan moeten we wel omhoogkijken, naar de abyssen.…

VERMIST

netgedicht
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.870
Jij zwijgt andermaal, uit kenbare hekel op m'n vragen, en blijft daarmee stug bezig de toekomst te vertragen Langzaam iets dichterbij, geblaf van speurende honden, nog deze dag zal hoop vergaan, zout voor alle wonden Met laatste stille wanhoop probeer jij te verhinderen, dat zij de pijn gaan voelen, die ze zullen vinden...…
Doortje26 april 2003Lees meer >

vele jaren nog – van harte

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 662
in een wereld waarin jachtig kijken naar wat doorbrekend nieuw is is het besef vol en geweldig dat het mooiste en langst durende de liefde toch is voor het leven net zoals die van mensen voor elkaar dat weten mogen wij vieren wij in jou nu wij op het ritme van de tijd jouw jaardag opnieuw vieren mogen op deze dag vertragen wij het…

Niet weer

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
Niet weer De eerste lockdown was vertragen in het dagelijks leven. We leerden onze buren weer kennen. We gingen bij oma aperitieven en zij voelde haar hip en jong. Maar de tweede is er teveel aan. Sommigen zien het niet meer zitten. Oudere eenzame mensen zijn het er slechts aan toe. Nu de Kerst en het Nieuwe jaar in aantocht is.…

stekelhaar

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 482
buskruit boekdrukkunst kwantumtheorie aluminiumfolie wenteltrap weetteelt trein vertragingen baggeren polderen dralen rage ballotage ballonvaart draagkracht Plato Socrates wijsheid vriijheid natuurkrachten verontachtzamen schrikkeljaar antilope ontlopen ontmoedigen broedseizoen moeite doen oproerkraaier keizersnede ledenvergadering…
jchoogduin1 oktober 2021Lees meer >

Reflecties van rust

netgedicht
2.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 818
Wereld fluistert mij toe om te vertragen en samen met de natuur ga ik op zoek naar vrede in het stille water waar alles wat ik was en zal zijn, één wordt met het moment.…
CB4 maart 2025Lees meer >

De rozenboog .

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 159
ik ga nog steeds vooruit en naar voren doch de jaren tellen mee, de vruchten die ik pluk zijn wel rijper doch geringer in aantal ouder worden doet regelmatig vertragen ook wel zuchten mijn lijf wordt trager, hoe gezond ik ook leef .…

Gouden pad naar morgen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 6
Elke prikkel van vandaag vindt hier een natuurlijke bedding, waar gedachten vertragen en het hart weer ruimte voelt. En terwijl de schemering het landschap teder omarmt, blijft het licht nog even nagloeien in de stilte. Een geruststellend teken dat na elk afscheid van de dag de belofte van een nieuwe morgen alweer klaarligt.…
CB20 november 2026Lees meer >

Bijna jou

hartenkreet
3.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.378
Het ritme duwt me voort door de nacht als ik dans om de pijn te vertragen mijn lijf blijft bewegen, ik wil hier niet zijn maar de beelden zijn niet te verjagen thuis is waar de muren steeds krimpen ik jouw lichaam blijf zien in mijn bed en mijn hart maar blijft zinken kan niet meer ademen zonder jou.…
Saskia7 maart 2003Lees meer >