397 resultaten.
Stil verdriet ( voor R. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
854 Te diep, te ver weg, voor begrip,
vervreemden mensen van zichzelf...
Stil verdriet kan slechts antwoord ontvangen
van stille woorden ... bijna onhoorbaar !
In stilte voldoe ik mijn opdracht;
in stil, doch brandend idealisme !
In stilte, in eenzaamheid meende ik
het oprecht, echte liefde !…
Onverlichte oevers
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
696 De schaduw die ik werp
als eieren over kiezels die
voor een deel de avond stuurt
en niet mijn bereik vergroot,
vervreemding van licht en donker
verwekt een karikatuur van een
pad naar een vers gedolven graf
passend naar mijn schaduwlengte
voor mij alleen een wereld waaruit de
bodem is geslagen, houten kruizen
gezaagd uit de herinneringen…
Ik blijf dat wezen…
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
425 langs het snijpunt
van de dagen, hel verlicht wordt de
cocon van de winterslaap
waarin de tijd zich even
liet verpoppen maar uit de
zijn vliezen werd bevrijdt
ik schuur en stamp tegen
mijn rupsenhuid van ijzer, door
schors van de seizoenen dichtgesnoerd
waarin de wereld zich telkens
openvouwt waaruit mijn naam
en ikzelf vervreemd…
Wolkenbergen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 even
voel ik mij geheel
vervreemd
een ander werelddeel
maar ik rij gewoon rond
op de platte grond
in mijn dagtaak
onderweg
naar een afspraak
de wolkenbergen
hebben het begrepen
stil trekken zij verder
gaan hun wegen
maken een bui regen
spreken niet tegen.…
Personificatie?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
616 Een vacuüm waarin ik moet berusten
vaar ik in de schaduw van het licht
waarin je de werkelijkheid bewaart,
geluidloosheid als oog van een orkaan,
ik kan er moeilijk tegen dat je van
gedaante wisselt, daarvan ik vrijwillig
moest vervreemden, windstilte waaruit
ik de kracht van je moest lenen,
niet uitlegbaar dat zaken ook onbegrijpelijk…
Vermogensrecht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
396 Zouden ze dan hoegenaamd vervreemden.…
vortioxetine
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
115 het druipt als kleverige regen
uit een tengere wolk, vloeit
zich drupsgewijs uit over huid
en het ogenspel dat dit
fenomeen met de scherpzinnigheid
van daad en spel bespeurt
het voltallige in rangorde geënsceneerd
raakt de tijd met kleine stapjes
en acteert de lange weg die reeds
in heugenis gelegen het vervreemde
aanschouwt met het vermogen…
Dansen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
897 Ze danst de sterren van de hemel
Gepassioneerd passievol en gedreven
Mannen plotseling van hun onschuld vervreemd
Ze willen haar hun lijf en liefde geven
Kort gerokt met slanke gespierde benen
Soepel draaiende heupen en haar strakke buik
Maakt ze de salsa tot een ongekende kunst
En vangt ze alle mannen onbewust in haar fuik
Tequila gaat…
Geliefden
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
869 Waar de rivieren ontstaan
beloften van aarde aan de hemel
stromend het licht tegemoet
wij keren daar terug
naar het verborgene
vaderland en moedergronden
elkaar grijpend in begrip
hoe de zuchten 't gevoel vertalen
en woorden van verstand vervreemd
net als een zuigzoen kleven aan
onze lippen onnozele vragen
waar was je tien jaar geleden…
Reizen
poëzie
3.7 met 19 stemmen
5.124 Reis vrij ter plaatse waar gij vreemde dingen ziet,
Maar wacht u, en vervreemd van uwe Schepper niet.
----------------------------------------------------------
uit: Over-Ysselsche sangen en dichten (1630)…
het gewicht van water
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
523 huis de folterpaal naar me doorschuift
en me tot de marginaliteit veroordeelt
de lucht lijkt zich aaneen te plakken
zelfs tussen mij en mijn keelgat
dat het raam wil bespringen in
ontzetting alsof de ontaal gesproken wordt
het liefst van al
zou ik me willen uitdrukken
in een kaasachtige boutade
maar ik moet plooien
voor al dat vervreemdend…
Bedelares
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
567 Maar, bedacht ik, ik ben net zo dakloos als jij,
net zo vervuild en hongerig met de meest afstotelijke
zweren op mijn vermoeide gelaat, ik heb ook niet echt
het middel om mijn hier-zijn te kalmeren, een plek om
mijn vervreemding in te helen, laat ook mij maar
ronddolen op de straten van kwetsbaarheid en dreiging,
immers, ook de dromen van een…
Maskerade
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
602 Lippen van zand, ouder dan de tijd
rafels van een schrale gestalte
vage sporen van zuivere zwijgzaamheid
dolende regen die droogte
als uiterste vorm van schraalheid drinkt
in dit schijnbaar zinloze weer brengen
lange witte wolken een kalme vervreemding
het suizen van een verkwikkende koelte
is weggestorven in vroegere zomers
nu de tijd hier…
Met Hedda te doen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
512 Ik vond het dan ook zeer vervreemdend
dat ik samen met de andere toeschouwers
enthousiast applaus creëerde, terwijl
Hedda verdomme voorgoed uit beeld is.…
WACHTEN
poëzie
4.7 met 3 stemmen
859 'k Dool, vervreemd, door 't stratenlabyrint.
Wáár bleef 't huis — heeft de aarde 't ingezogen? —
't Huis van jeugd, waar 'k was dat dromenkind?…
Café 'De pelgrim'
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 Er is afstandelijke en vervreemdende genegenheid. Het is bijna te snijden.
IJler wordt de lucht en de centimeters
tussen ons, als de uren gaan vloeien.
De man heeft geen vrouw. Ik geen
idee waarom ik hier ben. Het is guur
buiten en we schuiven naar de
kachel. Gasvlammen doen de
nepstronken echt lijken.…
Bomen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
617 in haar oren te horen
nymfomane van het woordgebied
met beide voeten op de grond
geworteld in het ruwe heden
buigen de ontbladerde takken
voor woedende wind, weerbarstige regen
breken de bomen, de kwetsbare scheuten
breken ze de wind, vangen ze regen
waar stille eenzaamheid begint
bedrinken ze begeerlijke dromen
uit voorraad van vervreemde…
lieve lente
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
437 brengt verlichting
in mijn dagen waar ik mijzelf
in stilte terugvind in gevoel
uitvergroot
leg ik dat bij jou te drogen
of laat ’t hangen in de storm
die ’t losmaken kan
waarna ik ’t alsnog laat smeulen
tot ’t allerlaatste restje
in rook opgaat
in definitieve sliertjes
welke ik dan vang
als ’n tovenaar van niks
om als vervreemding…
Autoriteit
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
546 Droeg al heel jong de lasten
Vertel me niet hoe ik mijn leven moet leiden, houdt de kop
Het leven is verdeeld in een systeem van kasten
Ik ben een dubbeltje dat nooit een kwartje zal zijn
Niemand buiten mezelf krijgt me klein
Het leven is een ontspoorde trein
Een klaaglied met een herkenbaar refrein
Samen staan we sterk
De maatschappij vervreemd…
gezichten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 Het is een schilderstijl die
met licht, kleur, vorm en diepte
een vervreemde sfeer schept.
De voorstelling van haar ogen
zijn uitsluitend mogelijk
in de fantasie van de schilder.
Het is een extreem gevoel voor detail.
De sfeer is de onbegrijpelijke onwerkelijkheid.
De geschilderde ogen zin mode gevoelig.…
De ondeelbare tijd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
406 Onder een kier van de ochtendmist hervindt
de ondeelbare tijd zich in de herhaalde
dageraad, waarin we alles kunnen
verwachten maar zijn daarop nog niet
voorbereid, het lijkt allemaal zo anders,
ideeën en wetten vervreemd van
gevoel, anoniem ongrijpbaar, wie
zal weten hoe het tijdswiel er morgen
voor zal staan, ons licht gestolen uit…
zijn stille schaduw - cptss
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
98 angst die zich voltrekt in het
onzichtbaar zijn van beelden, ontdaan
van dat spektakel raakt vervreemding
het slot dat piept en kraakt terwijl
zij hem op de keper beschouwt
zij raakt de snaren in zijn stem-gedrag, het
wild in zijn ogen is rijp voor de slacht, het
vangen van eenhoorns is een kunst, een
kunst die laaft aan zijn spraak dat in…
verdriet
hartenkreet
4.6 met 21 stemmen
1.342 Aan zijn diepe wonden
Heel stilletjes ben ik zomaar van mezelf vervreemd
Mijn hart, zo passievol, was alleen maar uitgeleend
Hoop is verloren in een mist van tranen en verdriet
En welke pose ik ook aanneem jij ziet het niet.....
Als een eenling in niemandsland voel ik me alleen
Mijn leven is een doolhof…vertel me waar moet ik heen!…
Een lege envelop
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
37 De ironie van alle lage landen
klinkt zonder jou vervreemdend
Blijf jij maar in het zoete duister
en schrijf me ook vooral géén nieuw gedicht.
Ik hou mijn ogen dichtgeknepen
en gooi de deur van binnen dicht.…
Zeven Werken
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.561 Ergens tussen Groote Markt en kathedraal
zat zij daar - winterbleek
op schoot van Brusselse straten
Gehavend - ontheemd
van de wereld vervreemd
tussen mensen die werkelijk
haar ledigheid niet zagen
Niet haar honger
dorst
haar schamel kleed
de wind die haar de das omdeed
het zieke kind dat aan haar borst
in tranen werd gedragen
Ze…
Tredmolens
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
591 In het snijpunt waar
mensen van zichzelf
vervreemden, kreunt de eik
in ziel van het geaarde kind
ademt de geest de spreuk der
ontheemden, onafhankelijk bemind.
In het licht van weerbarstige levens,
kinderen van zon en aardse bomen, met
de vingers naar de hemel geheven,
tredmolens van een nog te dromen droom.…
Sylvia
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
631 mooie droomwoorden,
gedrenkt in oeroude wijsheid en ervaringsleer, kom,
madame Hubers, even oud als ik, durf je nog of heb
je schroom tot vaandelcitaat gemaakt, drink met mij
wat Chili-wijnen en whisky's op de koop, doe niet
zo hautain, dat siert je niet, mij ook niet, laten
we samen wat gedichten schrijven in onze witte
nachten, totaal vervreemd…
Ontkleed je van mijn angsten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
431 Wanneer ik morgen je moet verlaten
mijn liefste, word ik weer dat kind,
die allerkleinste jongen die je in je
armen neemt, vervreemd me niet van
de vurigste wens je om mij in jou te
rijpen als ware een waarachtig mens.…
verdwaald in de natuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 waar anderen wandelen
voor plezier en vertier
zoeken dak- en thuislozen
in de rust van de natuur
draagbare dagen
de stad te luid en te snel
te benauwd ook vaak
hun werk en huis verloren
vindend zij dwalend
schuil in de natuur
psychisch gebroken
verloren of vervreemd
vertoeven zij onbegrepen
in schaduw van het lover
een winkelwagentje…
Tredmolen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
453 In het snijpunt waar
mensen van zichzelf
vervreemden, kreunt de beuk
in ziel van het geaarde kind
ademt het lichaam de
spreuk der ontheemden,
onafhankelijk bemind.…