Alle inzendingen over vervreemding

397 resultaten.

Sorteren op:

Stil verdriet ( voor R. )

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 854
Te diep, te ver weg, voor begrip, vervreemden mensen van zichzelf... Stil verdriet kan slechts antwoord ontvangen van stille woorden ... bijna onhoorbaar ! In stilte voldoe ik mijn opdracht; in stil, doch brandend idealisme ! In stilte, in eenzaamheid meende ik het oprecht, echte liefde !…
Petra Hermans8 september 2012Lees meer >

Onverlichte oevers

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 696
De schaduw die ik werp als eieren over kiezels die voor een deel de avond stuurt en niet mijn bereik vergroot, vervreemding van licht en donker verwekt een karikatuur van een pad naar een vers gedolven graf passend naar mijn schaduwlengte voor mij alleen een wereld waaruit de bodem is geslagen, houten kruizen gezaagd uit de herinneringen…
Pama28 juli 2014Lees meer >

Ik blijf dat wezen…

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 425
langs het snijpunt van de dagen, hel verlicht wordt de cocon van de winterslaap waarin de tijd zich even liet verpoppen maar uit de zijn vliezen werd bevrijdt ik schuur en stamp tegen mijn rupsenhuid van ijzer, door schors van de seizoenen dichtgesnoerd waarin de wereld zich telkens openvouwt waaruit mijn naam en ikzelf vervreemd…
Pama2 januari 2015Lees meer >

Wolkenbergen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 413
even voel ik mij geheel vervreemd een ander werelddeel maar ik rij gewoon rond op de platte grond in mijn dagtaak onderweg naar een afspraak de wolkenbergen hebben het begrepen stil trekken zij verder gaan hun wegen maken een bui regen spreken niet tegen.…

Personificatie?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 616
Een vacuüm waarin ik moet berusten vaar ik in de schaduw van het licht waarin je de werkelijkheid bewaart, geluidloosheid als oog van een orkaan, ik kan er moeilijk tegen dat je van gedaante wisselt, daarvan ik vrijwillig moest vervreemden, windstilte waaruit ik de kracht van je moest lenen, niet uitlegbaar dat zaken ook onbegrijpelijk…
Pama2 maart 2020Lees meer >

vortioxetine

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 115
het druipt als kleverige regen uit een tengere wolk, vloeit zich drupsgewijs uit over huid en het ogenspel dat dit fenomeen met de scherpzinnigheid van daad en spel bespeurt het voltallige in rangorde geënsceneerd raakt de tijd met kleine stapjes en acteert de lange weg die reeds in heugenis gelegen het vervreemde aanschouwt met het vermogen…
elze30 augustus 2026Lees meer >

Dansen

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 897
Ze danst de sterren van de hemel Gepassioneerd passievol en gedreven Mannen plotseling van hun onschuld vervreemd Ze willen haar hun lijf en liefde geven Kort gerokt met slanke gespierde benen Soepel draaiende heupen en haar strakke buik Maakt ze de salsa tot een ongekende kunst En vangt ze alle mannen onbewust in haar fuik Tequila gaat…
car4 augustus 2004Lees meer >

Geliefden

netgedicht
2.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 869
Waar de rivieren ontstaan beloften van aarde aan de hemel stromend het licht tegemoet wij keren daar terug naar het verborgene vaderland en moedergronden elkaar grijpend in begrip hoe de zuchten 't gevoel vertalen en woorden van verstand vervreemd net als een zuigzoen kleven aan onze lippen onnozele vragen waar was je tien jaar geleden…

Reizen

poëzie
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 5.124
Reis vrij ter plaatse waar gij vreemde dingen ziet, Maar wacht u, en vervreemd van uwe Schepper niet. ---------------------------------------------------------- uit: Over-Ysselsche sangen en dichten (1630)…

het gewicht van water

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 523
huis de folterpaal naar me doorschuift en me tot de marginaliteit veroordeelt de lucht lijkt zich aaneen te plakken zelfs tussen mij en mijn keelgat dat het raam wil bespringen in ontzetting alsof de ontaal gesproken wordt het liefst van al zou ik me willen uitdrukken in een kaasachtige boutade maar ik moet plooien voor al dat vervreemdend…

Bedelares

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 567
Maar, bedacht ik, ik ben net zo dakloos als jij, net zo vervuild en hongerig met de meest afstotelijke zweren op mijn vermoeide gelaat, ik heb ook niet echt het middel om mijn hier-zijn te kalmeren, een plek om mijn vervreemding in te helen, laat ook mij maar ronddolen op de straten van kwetsbaarheid en dreiging, immers, ook de dromen van een…

Maskerade

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 602
Lippen van zand, ouder dan de tijd rafels van een schrale gestalte vage sporen van zuivere zwijgzaamheid dolende regen die droogte als uiterste vorm van schraalheid drinkt in dit schijnbaar zinloze weer brengen lange witte wolken een kalme vervreemding het suizen van een verkwikkende koelte is weggestorven in vroegere zomers nu de tijd hier…
Kees Keizer16 november 2013Lees meer >

Met Hedda te doen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
Ik vond het dan ook zeer vervreemdend dat ik samen met de andere toeschouwers enthousiast applaus creëerde, terwijl Hedda verdomme voorgoed uit beeld is.…

WACHTEN

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 859
'k Dool, vervreemd, door 't stratenlabyrint. Wáár bleef 't huis — heeft de aarde 't ingezogen? — 't Huis van jeugd, waar 'k was dat dromenkind?…

Café 'De pelgrim'

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
Er is afstandelijke en vervreemdende genegenheid. Het is bijna te snijden. IJler wordt de lucht en de centimeters tussen ons, als de uren gaan vloeien. De man heeft geen vrouw. Ik geen idee waarom ik hier ben. Het is guur buiten en we schuiven naar de kachel. Gasvlammen doen de nepstronken echt lijken.…

Bomen

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 617
in haar oren te horen nymfomane van het woordgebied met beide voeten op de grond geworteld in het ruwe heden buigen de ontbladerde takken voor woedende wind, weerbarstige regen breken de bomen, de kwetsbare scheuten breken ze de wind, vangen ze regen waar stille eenzaamheid begint bedrinken ze begeerlijke dromen uit voorraad van vervreemde…

lieve lente

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 437
brengt verlichting in mijn dagen waar ik mijzelf in stilte terugvind in gevoel uitvergroot leg ik dat bij jou te drogen of laat ’t hangen in de storm die ’t losmaken kan waarna ik ’t alsnog laat smeulen tot ’t allerlaatste restje in rook opgaat in definitieve sliertjes welke ik dan vang als ’n tovenaar van niks om als vervreemding…

Autoriteit

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 546
Droeg al heel jong de lasten Vertel me niet hoe ik mijn leven moet leiden, houdt de kop Het leven is verdeeld in een systeem van kasten Ik ben een dubbeltje dat nooit een kwartje zal zijn Niemand buiten mezelf krijgt me klein Het leven is een ontspoorde trein Een klaaglied met een herkenbaar refrein Samen staan we sterk De maatschappij vervreemd…

gezichten

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 496
Het is een schilderstijl die met licht, kleur, vorm en diepte een vervreemde sfeer schept. De voorstelling van haar ogen zijn uitsluitend mogelijk in de fantasie van de schilder. Het is een extreem gevoel voor detail. De sfeer is de onbegrijpelijke onwerkelijkheid. De geschilderde ogen zin mode gevoelig.…

De ondeelbare tijd

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 406
Onder een kier van de ochtendmist hervindt de ondeelbare tijd zich in de herhaalde dageraad, waarin we alles kunnen verwachten maar zijn daarop nog niet voorbereid, het lijkt allemaal zo anders, ideeën en wetten vervreemd van gevoel, anoniem ongrijpbaar, wie zal weten hoe het tijdswiel er morgen voor zal staan, ons licht gestolen uit…
Pama13 december 2019Lees meer >

zijn stille schaduw - cptss

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 98
angst die zich voltrekt in het onzichtbaar zijn van beelden, ontdaan van dat spektakel raakt vervreemding het slot dat piept en kraakt terwijl zij hem op de keper beschouwt zij raakt de snaren in zijn stem-gedrag, het wild in zijn ogen is rijp voor de slacht, het vangen van eenhoorns is een kunst, een kunst die laaft aan zijn spraak dat in…
elze27 september 2026Lees meer >

verdriet

hartenkreet
4.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.342
Aan zijn diepe wonden Heel stilletjes ben ik zomaar van mezelf vervreemd Mijn hart, zo passievol, was alleen maar uitgeleend Hoop is verloren in een mist van tranen en verdriet En welke pose ik ook aanneem jij ziet het niet..... Als een eenling in niemandsland voel ik me alleen Mijn leven is een doolhof…vertel me waar moet ik heen!…
car3 juli 2004Lees meer >

Een lege envelop

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 37
De ironie van alle lage landen klinkt zonder jou vervreemdend Blijf jij maar in het zoete duister en schrijf me ook vooral géén nieuw gedicht. Ik hou mijn ogen dichtgeknepen en gooi de deur van binnen dicht.…
mobar19 november 2026Lees meer >

Zeven Werken

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.561
Ergens tussen Groote Markt en kathedraal zat zij daar - winterbleek op schoot van Brusselse straten Gehavend - ontheemd van de wereld vervreemd tussen mensen die werkelijk haar ledigheid niet zagen Niet haar honger dorst haar schamel kleed de wind die haar de das omdeed het zieke kind dat aan haar borst in tranen werd gedragen Ze…
jan haak24 januari 2010Lees meer >

Tredmolens

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 591
In het snijpunt waar mensen van zichzelf vervreemden, kreunt de eik in ziel van het geaarde kind ademt de geest de spreuk der ontheemden, onafhankelijk bemind. In het licht van weerbarstige levens, kinderen van zon en aardse bomen, met de vingers naar de hemel geheven, tredmolens van een nog te dromen droom.…
pama28 maart 2010Lees meer >

Sylvia

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 631
mooie droomwoorden, gedrenkt in oeroude wijsheid en ervaringsleer, kom, madame Hubers, even oud als ik, durf je nog of heb je schroom tot vaandelcitaat gemaakt, drink met mij wat Chili-wijnen en whisky's op de koop, doe niet zo hautain, dat siert je niet, mij ook niet, laten we samen wat gedichten schrijven in onze witte nachten, totaal vervreemd…

Ontkleed je van mijn angsten

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 431
Wanneer ik morgen je moet verlaten mijn liefste, word ik weer dat kind, die allerkleinste jongen die je in je armen neemt, vervreemd me niet van de vurigste wens je om mij in jou te rijpen als ware een waarachtig mens.…
Pama1 september 2014Lees meer >

verdwaald in de natuur

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 402
waar anderen wandelen voor plezier en vertier zoeken dak- en thuislozen in de rust van de natuur draagbare dagen de stad te luid en te snel te benauwd ook vaak hun werk en huis verloren vindend zij dwalend schuil in de natuur psychisch gebroken verloren of vervreemd vertoeven zij onbegrepen in schaduw van het lover een winkelwagentje…

Tredmolen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 453
In het snijpunt waar mensen van zichzelf vervreemden, kreunt de beuk in ziel van het geaarde kind ademt het lichaam de spreuk der ontheemden, onafhankelijk bemind.…
pama19 november 2008Lees meer >