570 resultaten.
Het Raam
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
1.984 Verborgen achter blonde haren
een longdrinkglas tussen de lippen
zat ze roerloos op haar stoel
verzonken in stille gedachten
naar een onzichtbaar iets te staren
da as van haar sigaret te tippen
haar ogen zoekend naar gevoel
een hulpeloos wanhopig wachten
zo zag ik haar achter het raam
een hand als steun onder haar kaken
moest de harde pijn…
voor jou LB
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 ach meisje van de foto,
lachend voor de lens,
ooit gedacht eens niet te lachen
want zelfs in pijn verzonken,
strijk je teder,
je hartenzeer van je af
spreek je zoete woorden,
tot het avondduister,
of prille bundels van de dag
vaag je weg, met één veeg,
je ranke handen,
boze gedachten in de lucht
en zal je eens in lompen gestoken…
HET KONINGSGRAF
gedicht
2.4 met 63 stemmen
20.114 Met een gezicht uit zuiver goud geslagen,
Zoals herinnering mij heeft gebeeld
Naar al de nachten dat wij samen lagen
En lach en traan gelijk hebben gedeeld,
En mond aan mond en oog in oog verzonken
De adem en het licht hebben gemengd,
En van die volle liefdesbeker dronken
Ons aan elkanders hart hebben verzengd;-
Naar die herinnering, in…
Ik zag dubbel.
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
771 Ik heb al heel wat gedronken
ben al best een beetje teut,
raak wat in gepeins verzonken
iedereen in het café heeft leut.
Geloof me de stemming steeg
maar ja het peil dat daalde,
mijn glas was al weer leeg
had nog veel dorst, ik baalde.…
een heerlijk recht
netgedicht
2.9 met 41 stemmen
722 zonder hek of enige tralie
ga ik op zoek
geen Dwingelderveld
noch een andere laagte
zal mij weerhouden om te zweven
tussen stilte en de woorden
die, in mij, diep dansen
ach, deze tijd, deze heide schone tijd
niets maakt hier de vogels oud
of het kind dat regendruppels vangt
met open hand en de zee hoort
in zijn klompen
verzonken…
Stille genieter.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
909 In stilte verzonken zit hij daar met
de zon op zijn kruin.
Hij is geen prater, hij staart voor
zich uit met de wind langs zijn
bruin gelaat.
Eenden zwemmen voorbij met luid gekwaak.
Dan valt zijn blik op een reiger die
stokstijf naast hem staat.
Terwijl hij nu ook het getjirp van krekels
hoort en vogels fluiten naar hem.…
als in een dictee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
479 ik kan het niet plaatsen, het gehucht
dat in mij woont me geselt met
lege kamers en onderverhuurde
stallen, de straat verzonken
in een diep gelegen spoor
het voedt de woorden in mijn mond,
beweegt als een kadaster uitgemeten
van hoek naar hoek, de lens bespiedt
mijn lichaam en leunt op het trefpunt
waar het stigma lange zinnen schrijft…
Wit Licht.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
550 Beneden smachtend in grijze wolken onverbiddelijk
Nederige afwachtende houding uitnodigend tot misbruik
Kleverig angstzweet zout en verzuchtend
Bang maar ook schril gehuld in zwart, hard
Pijn verterend zoekend in labyrint
Taal niet begrepen, holle frasen net weer wel
Steeds verzonken in ledig - waarom -
Minnekozen onbestaande enge leegte
Gemis…
Orfeus
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
487 Zonder vast patroon en vlaagsgewijs
Zwelt een galm, steeds luider, polyfoon
Verzonken gongklank, golvend monotoon
In een gedurig monaurale wijs
Zo daalt hij stapvoets en sluipenderwijs
Met aan zijn lier zijn transparante plectrum
In 't duister, schimmenrijk akoestisch spectrum
Van Pluto's subterrane zielpaleis
Marmer, steen en ijzer…
Een laatste schrijven
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
404 Nu je verweerde hart boven het wassende water verdwijnt
nu het verzonken blauw boven leigrijze golven slaapt
zal je dan het lichtste licht vinden?
de winternacht doorstaan?…
Drenkeling
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
827 Terwijl zij de netten uitwerpt
in een wolk van schuimspatten
krijst de drenkeling en hijst zich aan boord,
In de diepte een verzonken stad
onder wuivend wier,
een mossig koord leidt naar het schip
gekraakt in een donderslag
Nu rest er rot hout,
groeien er koralen op de mast,
de oude glorie ligt aan diggelen
terwijl zijn tranen vrij biggelen…
Samen met de fles
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.950 Al zal ik, half verzonken,
toch weer opstaan in de nacht
- als Lazarus uit zijn graf –
even zien of jij nog leeft
en niet te veel hebt gedronken.…
Spiegeling
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
671 Zie hoe de wolken zich grijzend spiegelen
in het deinende water dat zo vurig brandt
waar de zon in het westen is verzonken
Rood glijdt een gloed over het verlaten strand
Kabbelende golven ruisen zachte woorden
ze dansen zich tot een roes van schuim
Het zwarte zwerk knipoogt heldere sterren
Een meeuw krijst de magie uit het hemelruim
Een…
Sonnet
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.946 Alleen, lief, waar wij vluchtige uren leven
Te zaam in immer wisselende vreugd
En zo grondloos verzonken in elkanders
Geluk, of de uren eeuwig bij ons bleven
Met prille glans van nooit vergane jeugd,
Is álles eender en is álles anders.…
angstvallig
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.598 naar een periode die als een spiegel fungeert
liefde weerspiegelt die aan elkaar geregen bleek te zijn
reeds haperde dit eenzame hart dat werd misbruikt
ik dacht dat ik je verstond,niets is minder waar
ik tref mezelf in mijn gemoed in een verdwaalde hartstocht
die jaren lang op het ritme van mijn hart mee danste
de catastrofe van een dwaas verzonken…
oudejaarsavond
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
688 het water lijkt te gloeien
terwijl ze onbezorgd speelt
met haar gele badeendje
van wel twintig jaren oud
ze hangt wat schuin
haar ronde ogen gesperd
in diepe trance verzonken
deelt ze haar zoveelste intimiteit
met haar dobberende kompaan
buiten heerst de mist die
als witte ouderdomsdeken
zich ontfermt over de resten
van alweer een jaar…
instortingsgevaar
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
975 op het gevaar af
dat men mij niet begrijpt
dat een brandende peuk
aan mijn vingers ontglipt
verzonken in rust
lekt het vuur aan mijn schenen
tot as zal ik wederkeren
maar alleen als ik in slaap val
en een sigaret rook, onachtzaam
dat is dan eigen schuld
gebocheld door het leven
maar wat nu als men dramt
herhaling, kracht en macht…
OUDE VERTELLING KOMT WEER
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
630 Tijdens de vroege levensjaren
zijn bekende geliefde sprookjes
een verre nachtelijke stad
stil in 't einderduister verzonken
die haar plaats alleen aanduidt
met een zwakke hemelgloed
waar slopend werk en drukke pret
samen bescheiden rossig glanzen
Assepoester Sneeuwwitje Duimpje
bestaan voor rijpe mensen
als vertrouwde wijze dwaalsterren…
Aan een graf
gedicht
4.0 met 2 stemmen
14.790 Moeder, vrees niet dat ik bij dit verzonken
handjevol as mij om het vuur bedrieg.
Ik ween, als jij toen, om de vrije vonken,
de bij, het kind, de vlinder en de vlieg,
die in het licht van puur geluk verblonken.…
Uitzicht/Impressie
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.145 wakkert
verlangen
aan
zin om
er op
uit te
gaan
Op je kop
te gaan
staan
verre oorden
verre verten
lonken
over
de horizon
Voorlopig
is de lente
nog
"op de
bon" en
zijn
dit gedachten,
verzonken.…
Wilgum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 naar rechts
Borssum
daar tegenover
aan deze kant
van de Eems
niet ver van Torum
lag Wilgum
waar in 1277
de Eems door haar oever brak
het kwam niet meer goed
door het Wilgumergadt
sleten eb en vloed
de Dollard uit
steeds verder strekte die
haar armen uit
Wilgum is er niet meer
ergens onder de slibplaat
tegenover Borssum
verdwenen
verzonken…
Er is een kindeke....
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
747 Ik keek hem vragend aan en in mijn ogen
verzonk de eeuwigheid tot één moment.
Een ster viel stervend uit het firmament
die mij deed wankelen in onvermogen.
God zei: “Mijn zoon ik rommel maar wat aan.
Elk jaar word ik met kerst opnieuw geboren.
Ik ben de os en ezel in de stal.
Ik blijf herwinnen wat ik heb verloren.…
Kwetsbaar dochtertje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 Het landschap van je jeugd is nog herkenbaar
in je gezicht, sterk doorlijnd en gebutst,
met het verstrijken van de tijd kleurde alles mee,
verzonk in je, werd stevig door elkaar geklutst.…
Tombe
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
660 Verweerde graven in zwarte grond verzonken
Kleurrijke korstmossen groeien op
de oude grafmonumenten
Laaghangende takken van de treurboom
bedekken de uitgehouwen naam
Voor het diepste verdriet zijn geen woorden
Als zij haar ogen dichtdoet verdwijnt hij niet
Het oog van Horus in zandsteen gebeiteld
Gespreide vleugels van een marmeren engel…
Nissen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
101 afwezigheid zorgvuldig bewaard
enkel het deksel gelicht
gapende ogen
zoekend naar gaten in de wand,
een pincet tussen een gloeiende
vlooienhand
met herhaling van een vorm
als schijn van herkenning,
het aanwezig als surrogaat
de leegte als ontkenning
onder het gladde oppervlak
de weerstand van verschil,
het spoor van betekenis
verzonken…
Stil, zonder dorpen, weiden, watervallen
poëzie
3.3 met 14 stemmen
1.886 Zo zie ik soms in verte van verleden
'T zilv'ren gebergte van mijn liefden zweven;
In nevel van vergeten is vergleden,
Wat, mens, ik lijden deed en heb geleden;
En, onverloren feeërieën, bleven
De zal'ge toppen van verzonken leven.…
Rode Rozen
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.808 Hij is in mijn ogen verzonken...
Hij zoekt er een houvast...iets dat kan zorgen dat
hij niet terug naar zijn paradijs moet...
Hij let niet meer op zijn omgeving en plotseling,
heel onverwachts, prikt hij zich aan een mooie rode roos.
Hij is ontgoocheld, dacht dat ik hem zou redden...…
De Grootvader
poëzie
3.5 met 23 stemmen
4.529 Hij spreekt wel soms van al zijn lijden,
Die oude man met sneeuwwit haar;
Maar meest zit hij in zich verzonken
En stil en zwijgend nevens haar.
Zij wordt wel groot, maar is zo tenger;
Hij legt de hand soms op haar hoofd:
-- Zo ze eenmaal in mijne oude dagen
Door vroege dood mij werd ontroofd!…
Tijd staat stil
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.798 glinstering in het water
weerkaatst in de ogen
verzonken in gedachten
vonkt gevoel bij een blik
tijd en besef staan stil
tot alles weer gaat draaien
en je denkt
was dit echt?…
Verlangen
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
3.113 verlangen kent geen grenzen
spreekt in liefde elke taal
meer dan ik kan wensen
beleef ik haar verhaal
in gedachten verzonken
aandacht voor jouw lach
met passie gedronken
toen ik jou gister zag
het liefst had ik gezegd
jij bent Hans, is het waar?…