Alle inzendingen over verzonken

570 resultaten.

Sorteren op:

Het Raam

hartenkreet
2.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.984
Verborgen achter blonde haren een longdrinkglas tussen de lippen zat ze roerloos op haar stoel verzonken in stille gedachten naar een onzichtbaar iets te staren da as van haar sigaret te tippen haar ogen zoekend naar gevoel een hulpeloos wanhopig wachten zo zag ik haar achter het raam een hand als steun onder haar kaken moest de harde pijn…
sephus9 maart 2006Lees meer >

voor jou LB

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 491
ach meisje van de foto, lachend voor de lens, ooit gedacht eens niet te lachen want zelfs in pijn verzonken, strijk je teder, je hartenzeer van je af spreek je zoete woorden, tot het avondduister, of prille bundels van de dag vaag je weg, met één veeg, je ranke handen, boze gedachten in de lucht en zal je eens in lompen gestoken…
Sander28 januari 2011Lees meer >

HET KONINGSGRAF

gedicht
2.4 met 63 stemmen aantal keer bekeken 20.114
Met een gezicht uit zuiver goud geslagen, Zoals herinnering mij heeft gebeeld Naar al de nachten dat wij samen lagen En lach en traan gelijk hebben gedeeld, En mond aan mond en oog in oog verzonken De adem en het licht hebben gemengd, En van die volle liefdesbeker dronken Ons aan elkanders hart hebben verzengd;- Naar die herinnering, in…

Ik zag dubbel.

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 771
Ik heb al heel wat gedronken ben al best een beetje teut, raak wat in gepeins verzonken iedereen in het café heeft leut. Geloof me de stemming steeg maar ja het peil dat daalde, mijn glas was al weer leeg had nog veel dorst, ik baalde.…

een heerlijk recht

netgedicht
2.9 met 41 stemmen aantal keer bekeken 722
zonder hek of enige tralie ga ik op zoek geen Dwingelderveld noch een andere laagte zal mij weerhouden om te zweven tussen stilte en de woorden die, in mij, diep dansen ach, deze tijd, deze heide schone tijd niets maakt hier de vogels oud of het kind dat regendruppels vangt met open hand en de zee hoort in zijn klompen verzonken…

Stille genieter.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 909
In stilte verzonken zit hij daar met de zon op zijn kruin. Hij is geen prater, hij staart voor zich uit met de wind langs zijn bruin gelaat. Eenden zwemmen voorbij met luid gekwaak. Dan valt zijn blik op een reiger die stokstijf naast hem staat. Terwijl hij nu ook het getjirp van krekels hoort en vogels fluiten naar hem.…
martin valk16 november 2012Lees meer >

als in een dictee

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
ik kan het niet plaatsen, het gehucht dat in mij woont me geselt met lege kamers en onderverhuurde stallen, de straat verzonken in een diep gelegen spoor het voedt de woorden in mijn mond, beweegt als een kadaster uitgemeten van hoek naar hoek, de lens bespiedt mijn lichaam en leunt op het trefpunt waar het stigma lange zinnen schrijft…
elze9 april 2016Lees meer >

Wit Licht.

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
Beneden smachtend in grijze wolken onverbiddelijk Nederige afwachtende houding uitnodigend tot misbruik Kleverig angstzweet zout en verzuchtend Bang maar ook schril gehuld in zwart, hard Pijn verterend zoekend in labyrint Taal niet begrepen, holle frasen net weer wel Steeds verzonken in ledig - waarom - Minnekozen onbestaande enge leegte Gemis…

Orfeus

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 487
Zonder vast patroon en vlaagsgewijs Zwelt een galm, steeds luider, polyfoon Verzonken gongklank, golvend monotoon In een gedurig monaurale wijs Zo daalt hij stapvoets en sluipenderwijs Met aan zijn lier zijn transparante plectrum In 't duister, schimmenrijk akoestisch spectrum Van Pluto's subterrane zielpaleis Marmer, steen en ijzer…

Een laatste schrijven

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 404
Nu je verweerde hart boven het wassende water verdwijnt nu het verzonken blauw boven leigrijze golven slaapt zal je dan het lichtste licht vinden? de winternacht doorstaan?…
J.Bakx19 januari 2023Lees meer >

Drenkeling

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 827
Terwijl zij de netten uitwerpt in een wolk van schuimspatten krijst de drenkeling en hijst zich aan boord, In de diepte een verzonken stad onder wuivend wier, een mossig koord leidt naar het schip gekraakt in een donderslag Nu rest er rot hout, groeien er koralen op de mast, de oude glorie ligt aan diggelen terwijl zijn tranen vrij biggelen…
Wimper30 december 2002Lees meer >

Samen met de fles

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.950
Al zal ik, half verzonken, toch weer opstaan in de nacht - als Lazarus uit zijn graf – even zien of jij nog leeft en niet te veel hebt gedronken.…

Spiegeling

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 671
Zie hoe de wolken zich grijzend spiegelen in het deinende water dat zo vurig brandt waar de zon in het westen is verzonken Rood glijdt een gloed over het verlaten strand Kabbelende golven ruisen zachte woorden ze dansen zich tot een roes van schuim Het zwarte zwerk knipoogt heldere sterren Een meeuw krijst de magie uit het hemelruim Een…

Sonnet

poëzie
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.946
Alleen, lief, waar wij vluchtige uren leven Te zaam in immer wisselende vreugd En zo grondloos verzonken in elkanders Geluk, of de uren eeuwig bij ons bleven Met prille glans van nooit vergane jeugd, Is álles eender en is álles anders.…

angstvallig

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.598
naar een periode die als een spiegel fungeert liefde weerspiegelt die aan elkaar geregen bleek te zijn reeds haperde dit eenzame hart dat werd misbruikt ik dacht dat ik je verstond,niets is minder waar ik tref mezelf in mijn gemoed in een verdwaalde hartstocht die jaren lang op het ritme van mijn hart mee danste de catastrofe van een dwaas verzonken…
klaes3 september 2008Lees meer >

oudejaarsavond

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 688
het water lijkt te gloeien terwijl ze onbezorgd speelt met haar gele badeendje van wel twintig jaren oud ze hangt wat schuin haar ronde ogen gesperd in diepe trance verzonken deelt ze haar zoveelste intimiteit met haar dobberende kompaan buiten heerst de mist die als witte ouderdomsdeken zich ontfermt over de resten van alweer een jaar…

instortingsgevaar

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 975
op het gevaar af dat men mij niet begrijpt dat een brandende peuk aan mijn vingers ontglipt verzonken in rust lekt het vuur aan mijn schenen tot as zal ik wederkeren maar alleen als ik in slaap val en een sigaret rook, onachtzaam dat is dan eigen schuld gebocheld door het leven maar wat nu als men dramt herhaling, kracht en macht…
Fred14 mei 2006Lees meer >

OUDE VERTELLING KOMT WEER

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 630
Tijdens de vroege levensjaren zijn bekende geliefde sprookjes een verre nachtelijke stad stil in 't einderduister verzonken die haar plaats alleen aanduidt met een zwakke hemelgloed waar slopend werk en drukke pret samen bescheiden rossig glanzen Assepoester Sneeuwwitje Duimpje bestaan voor rijpe mensen als vertrouwde wijze dwaalsterren…
Han Messie20 augustus 2011Lees meer >

Aan een graf

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 14.790
Moeder, vrees niet dat ik bij dit verzonken handjevol as mij om het vuur bedrieg. Ik ween, als jij toen, om de vrije vonken, de bij, het kind, de vlinder en de vlieg, die in het licht van puur geluk verblonken.…

Uitzicht/Impressie

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.145
wakkert verlangen aan zin om er op uit te gaan Op je kop te gaan staan verre oorden verre verten lonken over de horizon Voorlopig is de lente nog "op de bon" en zijn dit gedachten, verzonken.…

Wilgum

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 443
naar rechts Borssum daar tegenover aan deze kant van de Eems niet ver van Torum lag Wilgum waar in 1277 de Eems door haar oever brak het kwam niet meer goed door het Wilgumergadt sleten eb en vloed de Dollard uit steeds verder strekte die haar armen uit Wilgum is er niet meer ergens onder de slibplaat tegenover Borssum verdwenen verzonken…
Sjoerd Visser4 september 2020Lees meer >

Er is een kindeke....

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 747
Ik keek hem vragend aan en in mijn ogen verzonk de eeuwigheid tot één moment. Een ster viel stervend uit het firmament die mij deed wankelen in onvermogen. God zei: “Mijn zoon ik rommel maar wat aan. Elk jaar word ik met kerst opnieuw geboren. Ik ben de os en ezel in de stal. Ik blijf herwinnen wat ik heb verloren.…
Nico Noorman21 december 2020Lees meer >

Kwetsbaar dochtertje

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
Het landschap van je jeugd is nog herkenbaar in je gezicht, sterk doorlijnd en gebutst, met het verstrijken van de tijd kleurde alles mee, verzonk in je, werd stevig door elkaar geklutst.…

Tombe

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 660
Verweerde graven in zwarte grond verzonken Kleurrijke korstmossen groeien op de oude grafmonumenten Laaghangende takken van de treurboom bedekken de uitgehouwen naam Voor het diepste verdriet zijn geen woorden Als zij haar ogen dichtdoet verdwijnt hij niet Het oog van Horus in zandsteen gebeiteld Gespreide vleugels van een marmeren engel…

Nissen

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 101
afwezigheid zorgvuldig bewaard enkel het deksel gelicht gapende ogen zoekend naar gaten in de wand, een pincet tussen een gloeiende vlooienhand met herhaling van een vorm als schijn van herkenning, het aanwezig als surrogaat de leegte als ontkenning onder het gladde oppervlak de weerstand van verschil, het spoor van betekenis verzonken…
silann Nara12 oktober 2026Lees meer >

Stil, zonder dorpen, weiden, watervallen

poëzie
3.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.886
Zo zie ik soms in verte van verleden 'T zilv'ren gebergte van mijn liefden zweven; In nevel van vergeten is vergleden, Wat, mens, ik lijden deed en heb geleden; En, onverloren feeërieën, bleven De zal'ge toppen van verzonken leven.…

Rode Rozen

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.808
Hij is in mijn ogen verzonken... Hij zoekt er een houvast...iets dat kan zorgen dat hij niet terug naar zijn paradijs moet... Hij let niet meer op zijn omgeving en plotseling, heel onverwachts, prikt hij zich aan een mooie rode roos. Hij is ontgoocheld, dacht dat ik hem zou redden...…
Liesbeth14 september 2004Lees meer >

De Grootvader

poëzie
3.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.529
Hij spreekt wel soms van al zijn lijden, Die oude man met sneeuwwit haar; Maar meest zit hij in zich verzonken En stil en zwijgend nevens haar. Zij wordt wel groot, maar is zo tenger; Hij legt de hand soms op haar hoofd: -- Zo ze eenmaal in mijne oude dagen Door vroege dood mij werd ontroofd!…

Tijd staat stil

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.798
glinstering in het water weerkaatst in de ogen verzonken in gedachten vonkt gevoel bij een blik tijd en besef staan stil tot alles weer gaat draaien en je denkt was dit echt?…

Verlangen

hartenkreet
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.113
verlangen kent geen grenzen spreekt in liefde elke taal meer dan ik kan wensen beleef ik haar verhaal in gedachten verzonken aandacht voor jouw lach met passie gedronken toen ik jou gister zag het liefst had ik gezegd jij bent Hans, is het waar?…
Marianne1 december 2006Lees meer >