41634 resultaten.
Wetenschap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
269 onderzoeken wat je denkt
De aanname gemaakt
Het plaatje compleet
Op afstand beschouwend
Als een leek doch geleerd
Wat je eigenlijk al wist
Maar elders wordt betwist
De conclusie getrokken
Het verdict gesproken
Alles in overtuiging
Hypothese allerminst
Retour naar de bron
Reflectie op persoon
Standpunt ontkracht
Reden voor twijfel…
Overlevering
gedicht
3.4 met 22 stemmen
10.352 Zo is overlevering altijd het maken van
herinnering.…
Hartklap I
gedicht
2.5 met 35 stemmen
37.265 Ik schonk mijn oma hartklapkoffie bij het langzaam
verbloeden van haar stoppelschedelige antimakassarman:
zijn bolknak paste niet in haar rimpelige pruimemond.
Het Beste las hij bij een bruine schemerlamp.
Morele Herbewapening, roestsmaak van maagbloed, dood:
mijn schouderklap van binnenuit een daalder waard,
dat…
Beeld aan zee
gedicht
3.1 met 149 stemmen
38.318 grote god van de liefde
alsof hij brak toen onze handen loslieten
we hebben hem niet gezocht maar
daar ligt een verdwaald stuk van zijn gezicht
alsof we misschien toch
om ons heen is alles hetzelfde gebleven
de wind het waaiende helmgras het witte zand
nog is het een zomer aan zee
alsof hij nu pas brak
zo levend waren nog onze herinneringen…
twee lindebomen
gedicht
2.9 met 62 stemmen
25.678 twee lindebomen
strekken hun schaduw uit naar
het huis dat hier stond
-----------------------------
uit: 'Navigator', 2001.…
Sonnet XIV
gedicht
3.7 met 39 stemmen
16.076 Denk aan de vingers die deze regels schreven
in onze tijd van verlangen
en die je streelden tijdens hun leven.…
Zomergedicht
gedicht
2.8 met 22 stemmen
13.753 Van minder een stoel getimmerd, men gaat zitten
onder een verbazingwekkend roerloze zon
terwijl de dorpskinderen de vrede bezingen
op hun blinkende brommers, terwijl de hemel
ondiep is als water onder een roeiboot, terwijl
men woorden laat drijven en zinken
hoort men zich roepen, bloed valt uit de bomen
men herkent zich, staat op om te…
Was vroeger alles beter?
gedicht
3.5 met 46 stemmen
26.514 Vroeger,
toen ik klein was,
was de sneeuw
veel witter
Maar ook
veel roder,
als mijn vader mij
bij min vijf buiten
een bloedneus sloeg
Vroeger
toen ik klein was,
scheen de zon
veel meer
Maar ook
was ze veel heter
als mijn vader mij,
op het middaguur,
buiten
had vastgebonden
aan een paal
Vroeger,
toen hij jonger was,
had…
Gelijk men kakkerlakken ziet
gedicht
3.9 met 31 stemmen
11.047 Gelijk men kakkerlakken ziet
(die men ook later in de taartvorm vindt),
zo kan men reageren op wat de wandklok toont.
Niet op de uren die in muren dringen
van woonst of werkvertrek.
Maar op de uren die, van de wijzers afgespat,
verdwijnen en verdwenen zijn,
hoewel ze in glitterpakken
op het netvlies hangen.
Dit is wat ons de wandklok toont.…
En het was zomer
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
651 de warme herinnering
aan hun zomers samen
krult haar mond
in een zacht glimlachen
achter gesloten ogen
dansen sterren
ze fluistert
een kushand
in de lucht
het was goed
zoals het was
ze blikte heel even maar terug…
Het kerkdijkje
gedicht
2.8 met 20 stemmen
8.715 Het kerkdijkje is dichtgegroeid
met wilde struiken, het land licht braak.
Verder dan hier kan ik niet terug:
het prikkeldraad - geroest -
waaraan Gijs B mijn haren vlocht
en hard wegliep, en lachte
zoals ik later heb zien lachen
in de buurt van prikkeldraad;
het desolate achterlaten
waar vluchten wordt bekocht
en schreeuwen als de regen…
LICHT DES LEVENS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Ik toef in een woud van rozenbomen.
Witroze schemer verzacht een zangersmond,
die overal klinkt, uit bloemen, op de grond.
Broederschap tussen elfen en gnomen?
Ach, hier blijven, nooit meer vandaan komen...
Geurige rozenadem zweeft soezend rond,
toont zijn zoete draaidans als eeuwige stond,
maar drijft me tevens naar de boszomen.
Mijn reis…
Volmaakt
gedicht
4.4 met 11 stemmen
23.626 In vers gras vrijen
om later
veel later
in de dood nog even
na te geuren
als hooi
------------------------------------------
uit: 'Werkboek, bloemlezing 1983-2010'.…
Zoveel leed...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
646 Meestal zijn het herinneringen
die liefdevol zijn.
De dingen die vandaag gebeuren,
zijn zo prettig niet.
Het nieuws vertelt alleen maar narigheid,
ellende en verdriet.
Je schudt je hoofd,
maar helpen doet dat niet.
Het is hartverscheurend,
alles wat je ziet.
Wat kun je doen
voor al het leed wat er is.…
[ Hij is hier nog, thuis ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Hij is hier nog, thuis,
overal waar hij niet is --
maar wij hem kennen.…
Geesten
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.999 Broze fragmenten van vertrouwen,
onverbindbaar door de tijd,
Herinneringen blijven,
in hun onzichtbare eigen strijd.
Ondanks de afstand,
Blijft de pijn een stille metgezel.
Niet rijker of wijzer,
door wat ik nog steeds voel,
maar niet vertel.…
De laatste akkoorden
netgedicht
2.4 met 21 stemmen
883 Zijn stem, een echo van verloren
tijden, een melodie die te breekbaar is om vast
te grijpen, zijn woorden als zachte regen op het asfalt van
herinneringen, waar we zijn liedjes altijd weer vinden, ook als tijd hen vervaagt.…
Sneeuw en ijs
netgedicht
3.2 met 70 stemmen
370 ik ben de trap
opgelopen
nog brengen de
bekende geluiden
mij boven
het zuchten
en kraken
hijgen om
weer bij adem
te raken
nog altijd
wenkt boven
de overloop
met zijn heerlijk
tuinuitzicht op
het water van
de poldersloot
waar seizoenen
zich herhalen en
zomers soms falen
in het voldoen
aan het menselijk
verwachten want…
Scherpenheuvel revisited
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
325 Weemoedige herinneringen
drijven boven.
Met moeder in de basiliek,
gezoem van weesgegroeten,
de mysterieuze put,
het snoepgoed en de molentjes.
Besef van verlies voorgoed.
Verdriet en toch troost
voor het beeld.…
Vicieuze cirkel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
174 In de eindeloze zee van mijn gedachten,
Ligt die ene gedachte te wachten,
Die ene, ik me niet meer kan herinneren,
En dát, dat blijft mij hinderen.
Ik weet niet of die gedachte belangrijk is,
Dat maakt onzeker, ongewis,
Daarom blijf ik mijn hersens pijnigen,
Om mijn geweten te reinigen.…
Waar de winter danst
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 Moeder draagt de zorgen in haar jassen,
ziet zichzelf als een ballon zonder lucht.
Vroeger leek ouder worden een gerucht,
nu rimpelt zelfs brandhout bij de tassen.
Zelfs het erf plooit minder en strekt zich uit,
naast haar, die ooit zo vlotjes haar jeugd
droeg.
Blad en hout sprokkelde ’s morgens vroeg,
terwijl de winter danste langs de ruit…
schubert pianosonate D. 960 andante
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
285 de eerst klank komt zonder aarzeling
uit de hemel vallen als de zachte emotie
die me rustig ingetogen laat bewegen
bewogen zit je naast me en fluistert
nee dit niet het is te veel
jaren later bij diezelfde eerste toon
het gevoel van klein geluk dat kleeft
aan herinnering die niet is vergaan
in alle snelle gewoel
van plaats en tijd…
Oud
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
273 Is dit oud worden? Zijn?
Vaker en vaker
je familieleden oproepen,
je klasgenoten.
De levenden.
Meer en meer
de doden.…
haar naam was Térèse
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
764 ik graaf
ik graaf met overtuiging
ik graaf om iets te vinden
van die twee kinderen
misschien wel gravend
ergens in Europa
twee blonde koppies
een meisje
een jochie
tot ik beland
in een schemerige caravan
staand neem ik aan
aan het hoofd
van de uitklaptafel
een radio klinkt
door wat gelige contouren
mensen praten
tegen mij
aan…
Moeder
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
269 plots was de geur uit jouw sjaal verdwenen
die lange tijd mijn herinneringen fris hield
alsof de tijd zijn vingers had gesloten
rond wat ik nooit verliezen wilde
ik drukte de wol tegen mijn gezicht
zocht naar een spoor van jou
maar vond alleen de leegte die achterblijft
wanneer een hart te lang moet missen
toch draag ik jou, moeder
in elke…
Eeuwige Venus
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
193 Je voelt nog hetzelfde als
dat meisje van net twintig.
Mijn handen zijn mijn ogen,
gericht op die eeuwige Venus.
Onvoorstelbaar, onmogelijk waar.
Mijn handen tasten in diep duister.
Geen werkelijkheid van nu, wil zijn
als het was nog zo echt als toen.
Ik blijf je voelen altijd weer,
een zee om in te verdwalen,
zonder oever, zonder strand…
Kindertijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
252 Opeens is het kind er
Wij staan niet eens verbaasd
Het zindert in de rondrentuin
Het vliegt aan door een waterslang
Het danst in het eenzame bos
Wij zetten het op de kaart
Nestelen het in ons hart
Het zingt van de zee
Het slaapt met de wind
Merel van mos
Herinnering van wintersneeuw
Als de vissen onder de waterspiegel
Ze schieten weg…
Scherpenheuvel revisited
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
179 De abdijtoren van Averbode,
de koepel met de gouden sterren.
In Scherpenheuvel
word ik weer deel
van mijn ouders,
van meester-verteller Ernest Claes,
van vele generaties,
die in drommen
naar het bedevaartsoord trokken.
Ik voel hen allemaal.
Ook al zit ik alleen in de basiliek.…
De kaaiwerker
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
259 Nu ligt de lucht
stil in de haven.
Boten ademen
tegen de steiger,
alsof haast hier
nooit heeft aangelegd.
Onder het water
schuift een oud ritme.
Touw langs paal.
Een plank die kraakt.
Een zak graan
tegen een schouder.
Tarwe.
Uien.
Aardappelen.
Steeds dezelfde oversteek
tussen wal en schip.
Op vrachtbrieven
bleef soms een…
Brasserie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
109 jarenlang als kind hield
ik van je ogen,
daarna ook je doen en laten,
nu ook wat ernaast is gekomen
kleine tekens van tijd
die zonder toestemming
zijn toegevoegd
in een oud woord als meedogen,
zit dat nieuwe als
taal niet meer precies raakt
vroeger was er alleen maar nu,
nu is er ook toen
er is meer geworden om te houden van…