4016 resultaten.
Zomeravond
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
186 Onder de heldere avond-
lucht waar de glans zich langzaam
terugtrekt, ontstaat een fijne beweging die door
mijn lichaam gaat alsof de dag nog één keer vraagt om aandacht.…
Altijd zal ik van je houden
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
337 Wanneer je stem zich mengt met de avond,
wordt de wereld lichter, bijna doorzichtig,
alsof elke ademtocht een belofte draagt
die zich moeiteloos in mijn hart verankert.…
Waar je stilte woont
hartenkreet
1.5 met 11 stemmen
394 Als de avond voor mijn
ogen ontvouwt, dragen herinneringen
nog altijd hun stille gewicht. Ze vullen mijn handen met
wat niet meer bestaan kan; ik laat ze los, maar ze blijven om mij heen.
Diep in de stilte van mijn
gedachten leeft jouw echo, een spoor dat
geen tijd of afstand kan uitwissen.…
Overgangsverdriet
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.150 Warmte in het groen
tussen bomen hangt stilte
zomer ademt nog
Wanneer de laatste warme
avonden zich langzaam uit het landschap
terugtrekken, merk ik hoe de lucht een andere toon
krijgt en hoe mijn lichaam die verandering eerder voelt dan begrijpt.…
Dwaas aan de Poort
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
285 Samen kijken we uit naar de naderende avond,
terwijl de prille ochtenddauw reeds is verdampt.
Zij herkende, vluchtig, de absurditeit van deze wereld,
gevangen in de dwaze toespelingen van een vermoeide ziel.
Laat de vergankelijkheid maar aan het nageslacht,
aan hen die straks de lippen op de doden drukken.…
Werkman
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
216 Zij vluchten in de stille eenzaamheid,
nog voor de avond valt.
Wanneer hij plukt, die wrange vrucht
van doelloosheid en lethargie.
Het is voorbij, het werkzame leven —
te moe om nog extra energie te geven.…
Herfst in Amsterdam
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
109 De vroege avond dwingt tot zoet verlangen voor degenen
die niets hebben, dat staat geschreven in de zwijgende boeken
die liefdeloos wachten in de stille boekenkast.
Kijk naar de lantaarns die vroeg aangaan bij de Magere Brug.…
Zelfgekozen schemering
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
2 Tekeningen van de avond kleuren de kamer.
Jezelf bevrijden in kleur.
Genieten van de eenzaamheid.
Schepen bevaren het papier.
Het zijn de oceanen van het hart.
Gedachten voeden het gemis.
De stille schaduw blijft over.
De klok vertraagt haar ritme.
Het licht is zacht.
Tussen de regels groeit begrip.…
AMSTERDAM DANCE EVENT IN WESTERKERK
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
3 het smalle pad maakt plaats voor het brede
en wel een heel brede en heel Amsterdam doet mee
alcohol en drugs zijn in voldoende mate aan te slepen
en we, ze laten ons vervoeren in een hels hemels paradijs
en God zag het gebeuren en vroeg Jezus naar zijn mening
ach lieve Vader sprak de eeuwige dertiger:
"Dan hebben ze ook een keer een leuke avond…
Schemerrood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 Tegen de avond wordt haar
kleur donkerder en valt het landschap
langzaam tot rust. Nog even blijft ze zichtbaar tussen
groen en schaduw, alsof ze afscheid neemt zonder echt te verdwijnen.…
De stad verlaten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
32 jouw ademhart voelbaar in leegte
in al het onvergetelijke denken
elke stap is een herhaling
van wat niet meer tastbaar is
een dwalen door de kamers
van een gedeeld verleden
niet iets als een duurzame oplossing
voor het duister dat je meedraagt
in het verlangen naar ontsnappen
de straten dragen nog je stem
in de plooien van de droeve avond…
de redactie geliefd geloofd geprezen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
958 het zijn drie hippe mannen
In drie zwarte pakken
Ze zetten gedichten
lachend in een queue
en handelen dan volgens
de leer van montesquieu:
de eerste zegt ja of nee
de tweede die maakt cappuccino
de derde is de beul
en dat noemt zich “trio politico”
de liefste gedichten houden
ze voor zichzelf zetten ze
apart die zingen ze des avonds…
Music Hall 2
poëzie
4.0 met 5 stemmen
3.127 Nu rinkelt schel
De elektrieke bel
En scheurt de vrede van den avond
Tot één rinkelende wond
Van bange blijheid.
De mensen die voorbijgaan voelen
Hoe, als 'n klamme, koele
Drop, de tingeltangeltinteling
Op hun ziel zinkt,
Gelijk een regendrop op 't zinkevlak
Van een platdak.…
De betekenis
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.158 een kruisje op je voorhoofd
voor het slapen gaan
iets uit de goede oude tijd
waar ik tot mijn spijt
niet meer in geloofde
tot ik de ware liefde ontdekte
mij uit mijn slaapstand wekte
op een avond heel spontaan
even voor het slapen gaan
vroeg jij mij: 'mag ik jou een kruisje geven'
eerst dacht ik, wacht eens even
wat krijgen…
WACHTEN
poëzie
3.7 met 14 stemmen
3.626 Val, avond. Zoudt ge uw' plicht niet weten?
Of is de tijd zijn wieken kwijt?
Of heeft Apol zijn zweep vergeten,
Dat hij dus traaglijk zeewaarts rijdt?
Dagvoerder, laat u dit toch lusten:
Verkort de dag en rek de nacht.…
wat sta je daar
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.321 wat sta je daar te lachen
eenzaam in het landschap
alsof er nog een trein passeren moet
die jou van strepen licht voorziet
je staat alvast te wuiven
stel dat je wordt ontdekt
als riet aan eenzaam water
dat buigt voor een publiek
soms loop ik 's avonds over straat
nog net voor sluitingstijd op tijd
alsof er steeds iets eerst nog af moet…
Afstand
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.831 Ik mis onze avonden en hun vervolg.
In jouw bunker waarin we fluisteren,
door de schietspleten: flarden van het slagveld.
De muren zwellen en wij zweten.…
schemering
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.129 Stil in de kamer bij de koude haard
langzaam donkert het om mij heen
De avond die lange schaduwen baart
Moeizaam priem ik er nog doorheen
Ik wil de dag nog niet verlaten
De warme zon de vrolijke vreugd
De drukte het gepraat op de straten
Het lawaai van de uitbundige jeugd
Toch wint het donker van het licht
Het komt op zijn vastgestelde…
Alles is anders
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
3.679 Alles gaat door
Alsof er niets gebeurd is
De zon komt nog steeds elke morgen op
Gaat iedere avond onder
Waarom staat mijn wereld dan op zijn kop?
Niets zal meer hetzelfde zijn
Alles is anders
Hoe kan alles doorgaan
Terwijl alles niets meer is...…
nooit te oud
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.144 pakken
't bestond uit zorgen en uit plicht
maar ‘t haalde uit haar mooie ogen
toch nooit het vrolijk schitterlicht
die ogen bleven altijd bij hem
waar hij ook ging, of waar hij stond
en zij dacht -ieder stil momentje -
aan het lachje om zijn mond
en toen zij beiden eenzaam waren
hun partners waren heengegaan
was hij het die haar 's avonds…
Nog
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.316 ... liggen velden rijp
en hebben schuren geheimen
is de stad een plek
de avond bruist in al
schaarse bomen
Nog waaien winden
schoon door mist in zeelucht
bevaren door statische wollen schepen
en laat de zon
bij het zien
zijn al droevigste kleuren vrij
Nog zijn er tranen
om de schoonheid
het bos en het veld
bewuiven met vleugels
geuren…
aan het strand
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.362 aandacht wat ik daarop zei
Je begon me teder te kussen, zonder dwang
Ik voelde, ik ben niet meer bang
Dit wil ik met hem samen beleven
Ook al moest ik toch af en toe nog beven
jij gaf me het gevoel van vertrouwen,
liefde om op te bouwen
ik mocht tegen je leunen
en jij wilde me steunen
Nu denk ik af en toe heel vlug
Aan deze avond…
het is mei Monet
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
771 impressietuin aan lijnen
terloops zingt zij blindelings, het eeuwige lied
ter illustratie der hangende brug,
lelies, bomen tot aan het huis en
achter de brug, de reflectie van rust
op ruisend water,
de getalenteerde lente, een intuïtief kunstenaar,
bespeelt het beeld en penseelt abstracte taferelen
op gedragen fluister
ook de avond…
weerzien met de vos
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
709 hij jammert de oude rekel
door merg en been
huilt hij vanuit het vlas
de avond rolt patrijzen uit
in strakke formatie
door de geeuwende polder
veren boetseren vingers
tegen de neergaande zon
komt er een vervolggesprek
met de vos aan de rand
van het schor tussen lamsoor
en zeekraal, een dialoog..…
Don Juan
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.978 maar dat had je wel herkend
deuren houd ik voor je open
serveer thee bij het ontbijt
zal diamanten voor je kopen
behandel je met waardigheid
heb natuurlijk een eigen leven
kies mijn vrienden heel bewust
zal je steeds mijn schouder geven
totdat je tranen zijn geblust
na m’n werk kom ik naar huis
ben natuurlijk heel dichtbij
’s avonds…
ZO KOUD
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
2.786 '
Die avond zat ik in de tuin
zomaar wat voor me uit te staren.
Totdat ik, in de schuur, de rollator ontwaarde
waarmee zij door de kamer schoof.
Van raam naar raam, van haar trots beroofd.
'Waar zou ze zijn?' vroeg hij ons zachtjes.…
Een middagslaapje
poëzie
3.9 met 8 stemmen
1.908 ledikant
Blinkt prachtig blauw door't lover
De heesters slingren om de rand
De bloesem hangt er over
Het koeltje fluistert met de vliet
De dart'le vlinders spelen
De nachtegalen kwelen
Is't niet een lieflijk wiegelied
En 't best is dat het groene woud
Met koeltj' en rust u lavend
Van u geen zilver vraagt of goud
Al slaapt gij tot den avond…
NIEMAND MEER VOOR DE ROUW
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
2.791 komt niemand
nooit iemand meer
met wie jij praten kan
met wie jij delen kan
zoals vroeger wel
toen iedereen nog leefde
en dit huis een thuis was
voor iedereen die kwam
maar jij bent alleen achter gebleven
je hebt ze overleefd
als “magere Hein’s” toekomstige bruid
heb ook jij maar één leven
en de klok loopt achteruit
het is nu avond…
In het voorbijgaan
gedicht
2.7 met 17 stemmen
10.908 slaapt wordt vroeg of laat
wakker als een ander (met kleurige
veren beplakt of begroeid, de oren gespitst)
springt uit de varens wuivend
te voorschijn; elke ochtend begint
weer van voren (ruggelings valt herinnering
binnen) wij kijken liever
niet achterom, een ruis de eerste uren
wat vloeit de vroege dag, wat morgen ook
gebracht wordt, de avond…
Van A naar B
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
829 Op een late avond fiets ik door de regen
Van lamp naar lamp langs een verlaten pad
– watersluiers in het lantaarnlicht
bolle druppels lenzen op m’n brillenglazen
het asfalt glimmend zwart en glad –
Gestaag op weg. De dynamo snort zacht,
Spint z’n kop behaaglijk tegen ‘t wiel.
Fietsen, drie kwartier,
Door wind, soms door regen.…