27000 resultaten.
Ooy
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 ik blader door jaren zonder zorgen
aan de tafel waar ik als kind al zat
op slechts een steenworp van mijn eigen stad
hier in dit huis weet ik mij geborgen
vastgelegd geluk spat van wit papier
dat stevig aan mijn wortels trekt en tast
naar een diepe stilte die mij verrast
de deur van mijn…
Preek
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
594 als jij normaal was zou je niet afwijken van de rest
zou je je verheven voelen boven verknipte idioten
die midden in het leven staan
van die minderwaardige sociale en geliefde mensen
terwijl je medelijden zou moeten hebben
met hun geestelijke armoede
dan deed je niet van die overdreven absurde dingen
zoals de deur opendoen als de bel gaat…
Merel
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.003 tekent
met een droge tik van de tijd
een ster in het venster de
helderst denkbare nacht
en een merel in het gras
een vogel voor de kat
plots zit er een barst in ons
geheugenverlies, het huis waarin
wij verloren gewoond waren, keert
terug in zichzelf als een gedachte
in een mens en is nog slechts
een voornemen, een open plek
waar nog een deur…
duister hart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
542 de deur
van het paviljoen gaat
van het slot
de kleine jongen
onrustig hart
waar is mama?
gespitste oortjes
waarom is het zo stil?
tasten naar geluid
kleine voeten schuifelen
aarzelend het laatste stukje
van zijn vogelvrije leven in
stil opgesloten
is mama boos?…
Ochtendritueel
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
567 Hoe kom ik van die malle beesten af
Rond zeven uur beginnen ze met kwaken
Voor mij nog veel te vroeg om te ontwaken
Dus wens ik ze spontaan een eendengraf
Ze staan dan voor de deur, het zijn er zeven
En tikken met hun snavels tegen ’t glas
Nou, dat klinkt harder dan een contrabas
Je zou ze bijna met arseen vergeven
Dat doe je niet, want…
Adieu
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
987 Lieve viervoeter, onze Babs, lieve hond
Een jaar geleden werd je ziek en zwak
We hebben alles geprobeerd, maar je was nier meer op je gemak
Een vreselijke beslissing, die voor de deur stond
Je laatste maanden waren zwaar
We veegden en poetsten heel wat bij mekaar
Helaas hebben we de strijd verloren
En ben jij in de hondenhemel opnieuw geboren…
Zacht klaaglied
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
664 maar als ze toch weer vriendjes
met me willen zijn, zet ik de deur
zo’n beetje kierelings open,
zij komen tenslotte lekker van pas
in donkere gedachten voor lichte gedichten.…
De avond valt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
607 Maar toch: de droom van vrede mag niet stuk
en zelfs al blijven vele deuren ook nog dicht,
er is en blijft het Kind dat in de kribbe ligt.…
Verdwijnen is bewijs van tijd
gedicht
4.2 met 5 stemmen
3.941 Je raakt
iets of iemand kwijt, zoekt verwoed
in stapels onwaarschijnlijkheid, haalt
overhoop, kamt uit, weigert te slapen
want in de slaap verschijnt steeds wat verloren werd
zonder het aan te kunnen raken, de deur
die door verstand is dichtgedaan
gaat langzaam open: vermiste wordt te kijk gezet.…
ouderhuis
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
669 mijn ouders woonden
waarin zij mij hun binnenwereld toonden
met alles op zijn plaats, zijn eigen lucht
het was het huis waar zij hun vrede vonden
en wilden blijven tot hun laatste zucht
de akkers brachten hen voldoende vrucht
en veel meer bloemen dan zij plukken konden
ik was er kind aan huis, soms op bezoek
er waren open en gesloten deuren…
sterren in zicht
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.324 vergeef me dit kleine bericht
rechtstreeks durf ik het niet te vragen
zou je het een keertje met mij willen wagen
een romantisch etentje bij wat kaarslicht
ik pik je op om twintig uur
zul je klaar staan lieve schat
aan de deur van je nieuwe flat
voor wat plezier en avontuur
we rijden naar een mooie plek
ergens langs de Franse kust…
Eerste communie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
828 De deur van het leven staat open
waar jij nu stilaan gaat lopen.
Een weg met een mooi begin
maar nog zo onbekend.
Kind van mij
het wordt een kering in je leven
om vanaf nu mooie dingen te beleven.…
koester de jaren - van harte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
981 kijken
naar alles wat
na het nu
de toekomst brengt
verjaren is
het verleden
in heden ankeren
en hoopvol reiken
naar het leven morgen
dat wat die terugblik
aan jou toezingt
jou verlangen laten mag
naar het vergezicht
dat voortgaand lonkt
dat van dat anker
de kleuren zijn
als van een regenboog
die jou vrolijk naar morgen
de deur…
Verstaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
519 ik spreek je nog
en wuifde zich weg
niet dat het nieuw is
ze was van voorbijgaande aard
met een ingebouwd gemis
onderweg, om elders te worden gebaard
daar, ja daar waar een deur openstaat
en de verwachting wacht
waar een droom zeker
de verleden tijd verzacht
neen, ik ben nog niet weg,
ja, hoort ze nog wat ik zeg.…
Bij de lift
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.157 De deur opent en er is geen as
op zijn pyjama, nergens is het wit
vervoosd met verf of koffievlekken.
Op zijn teennagels glimmen maantjes,
duur melkglas met vuur geboend;
woede is vlijt geworden, toewijding.
Hij draagt een koffer voor zijn buik
het hengsel vast met beide handen.…
Dagen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
594 De boerderij is mijn bestaan, al zit er weinig verf op de deuren.
Ik hoef er niet weg en niemand komt.
Ik werk op het land tot ik met uitgeput en bezweet lijf ga zitten.
Daarna sluit ik de luiken.
’s Nachts luister ik naar het ronken van de schepen op de rivier.
Als ik het bed niet warm krijg draai ik een fles open.…
het gerucht van de zucht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
495 ik dicht al lang niet meer
geen deuren
geen monden
ik heb oog voor kleuren
soms door het grijs heen
en beluister de klank van jou, de ander
is die nog immer zo koud als steen
of meer te zacht als een veer
neen, ik dicht niet, doch open
als jij mij laat ruiken
aan geuren van jouw ziel
en ontwaar dan soms het vocht,
keer op keer,
van het…
De Boot
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 de boot was lek en oud
het moest wel dat hij zonk
het water was erg koud
en gaf een diepe lonk
gelukkig vond ik een
stuk van de kajuit
een deur gemaakt van hout
zodoende hield ik het uit
ik zag ze om me heen verdrinken
en uiteindelijk langzaam
naar de diepte zinken
een moeder en haar kind
een beeld dat zich iedere
nacht weer aan me…
Decemberlicht
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
696 dat het kleine Kind weer in ons hart komt wonen
en daarom zetten wij wijdopen : gesloten deuren
Het is niet genoeg dat wij Zijn licht mogen krijgen
als wij het niet doorgeven met liefde aan elkaar
zo kan het eenzaamste en droefste hart verblijden
wordt Zijn boodschap met Kerstmis pas echt waar!…
Het klimaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
551 jij hebt net met
liefde het oudjaar
schilderij met blanke
matte lak afgedekt
nog wat klein herstel
in vorm en kleur voor
de fine fleur
van het gebeuren
leven is nooit
zwart wit maar
waaiert mee in een
situatief bewegen
dat schilderen
maakt je deel van een
bestaan waarvan nooit
alle deuren open gaan
er is nogal wat grijs…
VERTEL MAAR
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
416 vertel me wie je bent
gooi de deuren en ramen
van je hart maar open
lucht jezelf
ik zal proberen te luisteren
natuurlijk niet lachen
niet huiveren op het
verkeerde moment
ik zal proberen te zijn als de wind
zo’n zwoele waar in de onderstroom zich
een behaaglijke en aangename zomer bevindt
maar een oplossing kan ik nooit beloven
vertel…
Mokum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
626 Mokum
Maandag loop ik langs het Rokin
Ik neem genoegen met de vogels
Ik heb geen huis
Maar dansen kan ik nog wel
Dinsdag loop ik langs het Singel
Het begin is er nooit geweest
Ik voel onder mijn voeten
Mijn zoete Mokumse grond
Woensdag loop ik op de Lindengracht
Zo eenvoudig kan het zijn
De deur bijt in zijn slot
Hij legt zijn handen…
Zwijgend leren leven
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
579 Misschien mag ik alles verstaan
begrijpen, dieper voelen
lezen en de muren blijven zien
de deuren en de ramen
in het afscheidsgedicht dat jij schreef
over de grachten in het niemandsland
waar verdwaasde weeskinderen zoeken
naar de spiegel van de kalme horizon
en weet je, in mijn kleine wereld
blijf ik in gedachten alles lezen
wat jij…
De enkeling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 Een 'enkeling' kwam hier vanavond aan
Hij was alleen, ik zag zijn linkervoet
Tussen de deur, of zag ik het
niet goed,
Was het geen vrouwelijke onderdaan?
Nou ja, je weet het
tegenwoordig nooit
Meer honderd procent zeker
toch vandaag
De dag, is dat nou zo'n bizarre vraag
Die zo door mij de groep in
wordt gegooid?…
visioen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
499 zag jou
staan voor
de paradijslijke
dichte deur
bedekt met
een super grote
diamant
daarvoor de
strenge engel
met de
recente foto
uit de
aardse krant
vol afschuw
wees hij
daarnaar en wel
een ronddraaiende
stervende stier
dwaas joelende
medemensen niemand
trok zich
iets aan
aangaande het
gemartelde dier
de heilige
Rechter…
MOOI, VIES EN PUUR
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
663 '
'ja, doei,' en ze snurkte al
toen hij bij de deur was
wat kan de liefde toch mooi,
vies en puur zijn…
Hebben wij verkloot
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
605 wij hebben
de wereld die
wij op onze
handen droegen
kleiner zien
worden in het
langzaam
verdwijnen van
verten en horizon
stiller in menselijk
en omgevingscontact
waar deuren sluiten
ook vreemdelingen
komen er niet binnen
daar waar geen
nieuw bloed
elkaar ontmoet is
de reis gedaan
ook hoe vee en
gewas de cirkel
niet halen…
het moment
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
643 Het moment dat je achter komt dat je sterker bent
Dat je je leven hebt laten leiden door invloed
Die je eigenlijk niet wilde en jezelf niet herkent
Wat in je binnen stroomt niet meer is dan je eigen bloed
Het moment dat je achter komt dat je boven anderen kan staan
Je voor je eigen mening kan opkomen
Dat iemand je deur van je hart laat open…
Februari
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
657 Het leed is weer geleden
De maand is weer voorbij
De strijd is weer gestreden
Gelukkig keert het tij
Wees welkom februari
Wees welkom nieuwer licht
Vaarwel voor januari
Die deur gaat lekker dicht
De nieuwe maand komt binnen
De kortste van het jaar
Tijd om ons te bezinnen
Het piekeren is klaar
Tijd voor een nieuwe lente…
Geen god en tijd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
410 ik was op weg
stopte en ging
naar binnen
omdat er
geen buiten
meer was
door een deur
die ik niet meer
hoefde te sluiten
voor mij
strekte zich
talloze uitheemse
disformaties uit
waarvan sommige
nog iets vertrouwds
hadden in kort geleden
gebouwd maar
met focus op een
andere wereld
waar niet alle
dimensies bezet
waren die asychroon…