43953 resultaten.
Vergeten Olie 8
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Strijd of geef het nooit op,
Sta en zie toe niet te vallen,
Wapper met het vreugde koren,
Juich met de vrolijke cimbalen,
Vergeet niet te blozen in het nieuwe Jeruzalem.
Min met de minnende,
Roei als de stroming stroomt,
Vecht als het gevecht zich bevecht,
Roer, twist, verberg en onthoud.…
Voor jou
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
533 Het was niet anders toen
de paarden de vooruitgang trokken
een kar nog nooit
een koets had gepasseerd
Het was niet anders toen
de boerenmeid
haar mand vol appels
op de grond liet vallen
rode appelwangen
Het was niet anders toen
de prinsessen en boerenmeiden
in hetzelfde hooi en even groen
hun wegen uitprobeerden
wegen zonder woorden…
Liefste
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
549 Voel regen als tranen vallen in het haar,
de wereld huilt er is een cirkel gebroken.
Want ik ben hier en jij nu daar,
’n mes diep in mijn hart gestoken.
Vertwijfeld kijk ik nog eens naar boven,
ook al kan ik er moeilijk in geloven.
Verborgen in mijn hand zodat niemand ze ziet,
hou ik voor alle zekerheid toch ’n vergeet mij niet!…
Trendy man
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
539 Hij die op de rand der bourgeoisie
dreigt op te vallen,
dekt zich in.
UPTODATE verlangt
een stijlvol uiterlijk.
Een modieus gevoel omarmt
een kleurloos type:
kijk hem daar eens innig
in z'n flatteuze jasje zitten!
Maar na de paskamer staat daar
Monsieur Comme il faut.
Wellicht schemert er tóch nog
een wereldkerel in hem.…
Kantelpunt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
448 gewone dingen doen
in een gekantelde wereld
op zere knieën kruipen
over de scherpe rondjes in het metaal
van een omgevallen wenteltrap
Houd vol, houd vol, rust uit
in een hoekje van de bocht
tot de angst weer van mij houdt
tot mijn oren weer sporen
met wat ik zie en voel
in de storm van mijn gedachten
mijn ingewanden op hun plaats
vallen…
Op strooptocht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
362 ik heb ze
al zien vallen
de komende
zomer en
herfstkleuren
uit de krullen
van je haar in
fantasiemodel
speels opgelicht
door de lange
zomerzon die
haar oogst bij
tegenlicht zag
in de groot
ovale spiegel
van de kapper
het rood van
je lippen en
de warme
vriendelijkheid
van je lach
completeerde
het assortiment
maandenlang haar…
Weten we nog wat liefde is?
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
566 ik met je praten
Als je mij blokkeert
Hoe kan ik zeggen
Dat je met een vrolijke persoon praat
Met heel veel kleur en positiviteit
En dat ik echt besta
Maar die revue is al gepasseerd
Net als velen weten dat ‘ghosting’
Het nieuwe tijdsperk is
Ook het verliefd worden op het plaatje
Maar pas als mensen de inhoud weten
En er velen tranen vallen…
De zon is een troost
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
635 de dagen vallen uit mijn handen
ze voelen als vervreemde vrienden
als een landschap zonder hemel
er is geen liefde zonder vrede
er is een soort van morgenlicht
kruipend uit de verfkist
van impressionistische schilders
hun onhoorbare taal
door absint stuk gedronken
water rimpelt kalm
mijn ziel rust even uit
achter zachte tralies…
Herstwandeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Zacht vallen dunne druppels neer
op grassprieten, zich fris verheffend.
En nat geworden haren beplakken
je wangen.…
Puzzel Haiku
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
568 Opeens valt alles
Uit elkaar en opeens valt
Alles op zijn plaats
We leggen steeds weer
De puzzel van het leven
Steeds een hoofdstuk klaar
Steeds gaat een deur dicht
Steeds gaat er een deur open
Een puzzel die wacht
We weten nog niet
Hoeveel stukjes we leggen
Voor het weer klaar is
Kleur bij kleur vallen
Kleine stukjes…
TJONGE, JONGE, JONGE, DIE SCHOOF!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 maar wat mij als burger interesseert is
gaat ie knallen of gaat ie vallen
Tjonge, jonge, jonge…
Een mystieke smaak
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
446 nog pruttelen
fossiele zonden
tot ze in stukjes
uiteen vallen in
de grote pan religie
ooit waren
aanbraden en
dichtschroeien het
geijkte credo voor
een mystieke smaak
nu is het vlees
met te veel vet
doorregen te vaak
en te rijk gevoed en
te weinig bewegen
is hoofdbestandeel
geworden van onze
maaltijd en geeft de
boeren…
laagland
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
594 in het laagland
terwijl de zon
twijfelend
het hooglied
van de zomer
voor ons zingt
- wij spelen
en dansen
als een kind -
beloert ons
liefdevol
de donkere vogel
van het verdriet
zijn klauwen
ingetrokken nog
zijn vleugels
nog niet uitgespreid
de kraaien blijven krassen
maar vallen hier en daar
al uit de lucht
en de nachtegalen…
Totale onzichtbaarheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Ik praat,
maar m’n woorden
vallen op de grond,
als glasscherven zonder hoop.
Ik besta niet meer,
niet in jouw wereld,
niet in die van hen.
Ik ben vervaagd,
uitgegumd,
vergeten voor ik kon schreeuwen.
Je liep weg
alsof ik nooit iets betekende.
Alsof mijn handen
nooit de jouwe vasthielden.
Totale onzichtbaarheid.
Voor jou.…
winternacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
292 erwtensoep en luchtkastelen
en een prins op ijzeren schaatsen
de winternacht brengt me Sneeuwwitje
maar dit keer zonder zeven dwergen
ze heeft gezelschap van een roedel wolven
en is op zoek naar sappig mensenvlees
de sprookjes uit mijn ouderdomsjaren
zijn minder mild gestemd dan voorheen
het tandvlees trekt zich bloedend terug
kiezen vallen…
Het glas herinnert zich
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
401 Een brillenglas,
lang zoekgeraakt
lag plots weer
waar het haar
ooit had geraakt
geen aankondiging,
geen spoor
maar helder lag
het daar weer
voor
door krassen heen
door vallen en tijd
droeg het nog steeds
dezelfde helderheid
alsof wat kwijt was
nooit verdween
maar gewacht had
stil, ergens alleen
haar wereld viel weer…
Senectute Sardegna
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
306 waarom
de vrouwensardijnen
als nazaten van
maagdensabijnen
flierefluitend
op kruidendiëten
en op ruggen van
lieve dolfijnen
niets meer van het
leven verlangen
dan reinheid van binnen
en kleur op hun wangen
en met speels gemak
van de hak op de tak
zonder gat in de hand
of hun hak in het zand
de honderd voltooien
nee, er vallen…
Excelsior
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
415 Zij was aan ’t eind van d’r Latijn,
Had 't Griekse al eerder laten vallen,
Toerde nu door de Apennijnen,
Op weg naar waar ze ooit begon.
Erg opschieten deed ze niet,
De schoten hoorde je al van ver,
In de verte heerste ’t duister,
Zag je dus geen hand voor ogen.…
Het is de prijs die je betaalt
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
214 Niets in het leven is gratis
aan alles hangt een prijs
er is geen verhaal zonder taal
het is de prijs die je betaalt
Er is geen winst zonder verlies
illusies vallen in het niets
haat is een mensenkwaal
het is de prijs die je betaalt
De tijd gaat met je aan de haal
er is altijd iets waarvan je baalt
hoeveel kost een hap frisse lucht?…
nu en dan
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
268 we hakken hazelnoten
koesteren rozijnen en dadels
roosteren rogge, tarwe en haver
lopen in de vroegte van de morgen
de meer dan dorstige tuin binnen
met onze goedgevulde gieters
nu en dan vallen, knakken, breken we
zoeken een legerstede
wikkelen ons in zachte doeken
pogen ongeduldige uren
en/of dagen te koesteren
zorgen goed…
Mijn levensloop
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
296 Ik ben over m’n leven best tevree,
De lasten ik meedraag vallen mee.…
Nog altijd
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
10 vlucht
Een vlucht ganzen baant zich een verre weg
Het glas blijft leeg en het hart dooft
Toch blijft muziek uit luidsprekers stromen
Geen heuvel op de gure hei noch een fladderende
Leeuwerik die me niet aan jou herinnert
Jouw donkere ogen zien mij vannacht
Niet in angstdromen verdwalen
Geen vuur om mee samen te smelten
Geen armen om in te vallen…
Hoe laat?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
9 Pijn,
Niets gebroken
Geen tandwortel
Ontstoken
Niet in mijn vingers
Gesneden
Niet van mij bijna
Dood te vervelen
Niemand heeft mij
Een schotwond
Geschoten
Niemand heeft mijn
Zwevende ribben
Gebroken
Iedereen heeft mij
Laten vallen blijkt
Nu een droom
Daar de werkelijkheid
Mijn ergste nachtmerrie is
Pijn,
Pijn…
Ergo Conclusio
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
14 Is een tunnelvisie van afknallen
Niet veeleer genocide dan het vallen
Van mannen, vrouwen en kinderen
Als slachtoffers om dit te verhinderen?
Moet constant levend in vrees en beven
Van de rivier de Jordaan tot aan de zee
Een hele volksstam worden verdreven
Als makke lammeren weer gedwee?…
Onwillig model
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
544 Temidden van het kijkgedruis
zien we de kleine jongen
slapend in een soort poseerfauteuil,
één been over de leuning,
het handje steunt zijn hoofd,
zijn kinnetje rust op een boordenknoop,
licht schaduwt plooien in het wit.
Getrokken door dit tafereel
kom ik iets dichterbij,
ontwaar de kwast vol verf
boven de vloer, de vele schetsen.
Ik…
Ninamasté
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
334 Er varen schepen op de zee
niet een neemt mij mee
alleen de gedachte
zal ik blijven wachten?
Het feest is druk, mijn tafel niet
Weer niemand die mijn ogen ziet
die staan te zwaaien en te springen
help help help
Opnieuw heb ik gedroomd
dat stad en land werd overstroomd
Schepen volgepakt vergingen
Help Help Help
Zijn er oren voor mijn…
Wie speelt zwarte Piet?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.685 Zeg Sint, heb ik het goed verstaan
of is me nu de clou ontgaan,
mag zwarte Piet niet zwart meer zijn?
Is dit een issue, is het gein?
Als clown ga ik steeds wit geschminkt,
geen kind dat me een kleur toezingt.
Misschien moet ík de kade op
als nepknecht van de nepbisschop.…
Goede raad
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
1.201 Die Ko de Laat werd heel streng aangepakt
Zijn onverbloemde ‘derde oksel’ praatjes
Vulden bij trouwe lezers hier geen gaatjes
Met lage cijfers werd hij omgehakt
Voortaan misschien als synoniem voor kut
Doos, gleuf, muis, poes, pruim, spleet, flamoes of trut…
Vergane glorie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
557 Mist overwoekerde het zicht.
Niets geeft nog klaar licht.
Het vergaat in smog
en tast met de zure neerslag
de laatste monumentale
tederheid van de wereld aan.
De mens kan er niet meer leven.
Diezelfde creatuur is de schuld
van de verdoemenis
van deze mooie planeet.
Ingestorte gebouwen,
verwrongen ijzer.
Spooksteden, spooklanden
verschroeid…
Muur der Namen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
544 Het is niet direct
mijn zaak, maar toch…
In het luchtledige van aantallen
waren zij verdwenen, opgegaan
in anonieme lijsten
zonder gezicht voor mijn lijn,
die ongevaarlijk geacht werd,
mijn ouders te jong,
mijn grootouders heb ik
gewoon gekend.
Ik trouwde een vrouw
die wel
verbonden is
en zij maakte het verhaal
tot wereld voor mij…