3975 resultaten.
Vertel mij wie ik vroeger was
netgedicht
1.8 met 28 stemmen
597 Was ik altijd al geraakt,
of was mijn huid te dun voor het gewicht
van de wereld, leerde ik verdwijnen om niemand tot last
te zijn, en voelde ik soms die pijn van anderen dieper dan mijn eigen pijn.…
Bezwete Taal der Ragzangers
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
411 Zij vissen Achterbergse gesloten
poëzie hier, zonder klemmen;
en misschien is hij al vol van de kiem
die door zijn huid sijpelt en groeit
maar zijn stem kan toch niet
die van kanker zijn?…
Salpeter
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
321 Je zou het niet denken als je niet beter wist
het lijkt net op water, of beter,
urine
nagenoeg kleurloos transparant tot lichtgeel
het bijt als een uitgemergelde wolf
niet alleen agressief maar vooral corrosief
bij inademing of contact met de huid
is het schadelijk, maar meer voor slijmvlies en ogen
en voeg daarbij een verstikkende geur…
Het bewijs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
335 Wanneer alles vervaagt,
wijst het rood op mijn huid
geen richting aan,
maar aanwezigheid.
Ik ben er nog.
Niet heel.
Niet samen.
En wat het beste van ons was
is niet gevallen—
het is eenvoudig
niet teruggekeerd.…
Waar schaduwen lichter worden
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
355 Mijn huid voelt de
scherpte van de vroege ochtend,
toch is de kou niet langer een gesloten deur.
In de wind ligt zachtheid, een belofte van goud achter wolken.
Ik zie hoe de sneeuw-
klokjes de stilte doorbreken, hun
witte kelken vangen de eerste stralen. Ze hoeven
niet te schreeuwen om gezien te worden; hun kracht ligt in hun zijn.…
Doorgeschoven rekening
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
284 Dan
- alsof de vlagen in hun wortels kraken
in een koortsig vijandige vaart
met steken die tegenstaan
als dagelijkse kosten
de posten die
doorgeschoven
boven op kilte van de wind en stilte in de grond
kond doen van een onthulling –
dan trekt de beloning van dromen echt hard aan
want we tekenen een toewerkende lijn
ook de huid snijdt
als…
Glaskamer
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
344 Je huid.
Grijs,
alsof iemand het licht had uitgezet
van binnenuit.
Ik zocht naar een woord.
Iets kleins
om over de rand te duwen.
Er valt iets uit mijn mond.
Het lijkt niet op wat ik dacht.
De lucht in mijn borst
bleef stil.
Geen brug.
Alleen adem
die niets meer droeg
Dus draaide ik me om.
De deur weer open.
De gang.…
Neergelegd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
248 Blijf ergens
onder mijn huid hangen.
Ik probeer het vuur niet te doven.
Omdat het zo blijft branden
achter mijn ogen.
Je bent er nog.
Dichtbij.
Iets dat blijft terugkomen.
Maar diep in mij—
in een kamer zonder licht—
heb ik je neergelegd.
En de deur
voorzichtig opengedaan.…
Waar geluk niet snijdt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
311 Onder zijn voeten
ademt de aarde van de ander,
een dunne huid van hoop
die rimpelt bij elke stap.
Dus leert hij lopen
alsof de wereld van glas is,
alsof elke glimlach die hij vindt
een echo draagt van een tweede glimlach
die niet mag breken.…
De wet van de schaduw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
258 Geen vuist was nodig voor jouw overwicht,
slechts één aanraking, dicht op de huid.
Jouw schoonheid bracht het duister in het licht,
en wiste elk brutaal weerwoord direct uit.…
Ukiyo-e
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
234 Zo ontstaat een landschap
dat zichzelf steeds opnieuw vormt, een
drijvende huid van kleur en aandacht, waar elke nuance
haar eigen richting vindt en niets zich vasthecht aan wat voorafging.…
De prachtige nazomer
hartenkreet
3.0 met 13 stemmen
77 Late nazomer
warmte blijft in stille lucht
één blad laat zich gaan
In de zachte warmte
die nog licht op mijn huid rust,
ontvouwt zich een ruimte tussen licht en stilte,
waar een oude spanning wegvloeit in de adem van de dag.…
Gevallen blad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
23 Soms vangt de huid alle geluiden te hard op,
soms glijdt de dag geruisloos langs je heen.
Maar onder de laag van wat we moeten zijn,
blijft het even stil om eenvoudig mens te zijn.
Vandaag ligt het hier in de vroege ochtend,
beschut tegen de haast van de straat.…
De koei
poëzie
3.6 met 18 stemmen
2.937 En wat men van haar huid al niet maken kan
Ga dat maar eens te Bennebroek vragen aan "de Geleerde Man,"
Immers Dido in haar dagen sneed er nog een hele hoofdstad van.…
Christus in ’t hofke
poëzie
3.9 met 15 stemmen
6.252 Zeg, heeft de liefde uw hart in hare gloed verslonden,
Uw hart, dat smeltende door huid en kleed’ren dringt?
Heeft u Gods toorn een pijl in ’t ingewand gezonden,
Die uw beangst gemoed zo vinnig praamt en dwingt,
Dat zijne wonde, o mij! bloedt uit ontelbre wonden,
Dat uit elk zweetgat, ach! een purperen ader springt?…
EVOLUTIE
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.785 natuur omsloot hem zonder open armen
hij zocht zijn weg in zijn ongure biotoop
de holbewoner die in huiden kroop
en zich voor hete vuren moest verwarmen
het wilde vlees verteerd door maag en darmen
waarvan vaak het verhitte bloed af droop
de tand des tijds liet niets op zijn beloop
een ongelijke strijd zonder erbarmen
soms woei van ver een…
Edel zwijn
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.293 Wroetend met een platte snuit
Woelend in een modderbad
Een zegen voor de huid
In een kuil, met mos en gras bekleed
Weert hij mug en vlieg en parasiet
En hoe?…
dromen en demonen
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.673 armen gespreid
ogen gesloten
de wind door mijn haren
de zon op mijn huid
voel me bevrijd
zo zonder zorgen
dat wil ik bewaren
is wat ik besluit
zo ziet zij mij staan
kan mij niet bereiken
haar armen en benen
voelen als lood
en net voor “het gaan”
moet ik naar haar kijken
en zeg haar “niet wenen”
“ik ga heus niet dood”
bedriegende…
De kleine dood
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.883 Afscheid nemen is het besef
dat je elkaar niet meer zult voelen
in het vlechten van elkaars huiden,
de handen die handen maken
en het verzet doen wijken,
onze lijven in vingers versmelten.…
Kerstwensen voor de Mooiste
netgedicht
2.2 met 985 stemmen
99.668 Ze zullen moeten dansen,
en blij zijn,
en schreeuwen naar de doven
En geladen zullen ze moeten zijn
vol superlatieven
over het effect op mijn ik
als jij nog maar lacht
In goud zou ik ze kerven
of kalligraferen met mijn bloed
gebruik mijn huid dan wel als blad
En dan, met lijnen en krullen,
met heel mijn klein verstand
schrijf ik hoe ik…
Eenzaamheid
hartenkreet
3.8 met 41 stemmen
3.091 Jouw handen, nooit op mijn huid.
Denk niet, dat dit een illusie is.
Al 28 jaar voel ik het gemis.
Je ligt total loss op de bank
Het gevoel, gedood door de drank.
Je bent een vriendelijk mens,
Behulpzaam voor iedereen.
Het enige, dat ik wens,
Is een beetje liefde, voor mij alleen.…
Versmeltende lichamen.
hartenkreet
3.4 met 32 stemmen
4.436 Je huid geurend en zacht als satijn,
trekt mij aan als een magneet.
Met jouw lach zo zoet als marsepijn,
waan ik mij op een andere planeet.
Slechts in opwindende outfit gehuld,
lig je verlangend op mij te wachten.
Nog even beproef ik je tomeloze geduld,
met je lieve ogen zie ik je vragend smachten.…
De klok
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.184 Een gaap, half open ogen
Nog slaap, het onvermogen
Een spier te spannen
‘k Ben hier gevangen
Onder je arm, geborgenheid
Het is warm, er is geen tijd
Je zachte huid die dwingt tot rust
Je slaapgeluid dat zorgen sust
Als grillig ochtendlicht is ingeslopen
Wordt wakker worden onderbroken
Geen Galathea vraagt meer te marren
Wie kijkt er nu…
mij in jou verliezen
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.424 tussen donkere haren schemert vrolijkheid uit ogen
een staalblauw kijken ondoorgrondelijk diep
als barrière eenzaamheid blikt zonder erbarmen
tot in mijn ziel niet wetend dat ook de mijne
slagbomen van mijn ego zijn
zachtmoedigheid straalt van je huid
en zorgeloos kijken lachend rode lippen
omrand door ’t wit van sneeuw in ‘t diepste
van…
Eiland.
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
666 Strelende wind
warme zon op m'n huid
maar mijn hart voelt kil
Liggend in het zand
denkend aan 't verleden
en dat ik alles anders wil
Als op een eiland
gevangen door het water
ingesloten voel ik mij
Hoop is ingeslapen
wachtend op genezing
op iemand zoals jij
Voel de bries
sluit m'n ogen
leg m'n benen van elkaar
Fantasie…
GANZENVLUCHT
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
837 toont heldere, kristallen bronnen
vol onbekende maar welluidende woorden,
elk synoniem voor lange, mooie zomer
kruidige geuren proeven in weids heelal,
blijven dromen van lente, zomer, herfst tot
roestige bladval, onvermijdelijk ritselend,
fluisterend vertelt hoe koele winter nadert
elke adem stokt en bloed verkilt, koude
huiver streelt huid…
Het bos
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.443 De zon verwarmt onze huid,
vitamientjes dringen binnen,
na deze kwakkelwinter,
gaat het voorjaar beginnen.
Er liggen verse paardenvijgen,
de damp slaat er van af,
verloren in actie,
door een paard in draf.
De eenden in de bosvijver,
duiken vrolijk heen en weer,
het ontlokt ons een lach,
keer op keer.…
Stoer toch Zacht
hartenkreet
3.6 met 40 stemmen
2.377 Ik woon diep in jouw hart
Geen enkele twijfel meer
Jouw liefde is grenzeloos
Voor mij de grote ommekeer
Jij knuffelt mij haast dood
Snuift de geur van mijn huid
Streelt de lijnen van mijn lijf
Houdt het zonder mij niet uit
Ik geniet van je genegenheid
Weet nu liever een lieve man
Eentje die er altijd voor mij is
Waar je echt op bouwen…
Cirkelgang
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
756 Met nerven diep gegroefd sterft het
blad, verweerd gelijk een oude huid,
in slagregens en barre winterkou.
Dit eenzame verval, zo ver van mij.…
Passie
hartenkreet
3.1 met 50 stemmen
7.309 ik niet mooi, o man ‘
O ja, eindeloos mooi was je
mooi als de dageraad
die naakt voortsnelt
over ongerepte sneeuw
Je deed mijn bloed ruisen
als de branding in de storm
de prangende hitte van passie
Toen verstrengelden
onze lichamen zich
worstelden teder
in een lawine van zoetheid
Mijn lippen zoenden koortsig
elk plekje van je huid…