5913 resultaten.
Terug naar af
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
640 De dagen van alles kunnen
Zijn vermoeiend, gaan voorbij
De tijd die ooit veel voorspoed bracht
Ebt je leeg als een getij
Het besef dat niets voor eeuwig is
Slaat toe in jou en plant haar zaad
Alles lijkt steeds sneller
Tot minder meer in staat
De kleuren van je haar
Je strakke gladde huid
Die mooie witte tanden
Verrimpelen…
Die ik zo mis,,,,,
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.594 was even bezig
'k Zag haar zienderogen achteruit gaan
en zo verloren in de tijd
ik voelde me opeens verzorgster
en niet meer mama's kleine meid
'k Zie alles als een film voorbij gaan
en weet weer wat ik vaak zo mis
mijn moeder, met wie ik alles deelde
en al zo lang niet meer bij ons is
En al zijn de jaren voorbij gevlogen
soms lijkt…
27 augustus
hartenkreet
3.4 met 145 stemmen
7.615 Ik raak er maar niet aan gewend
dat jij er op je verjaardag niet bent
Hoewel ik je elke dag nog mis
is dit zo’n dag dat de leegte versterkt is
Je zit in mijn hoofd, in mijn hart voor altijd
maar ik mis zo je stem, je aanwezigheid
Gezellig bijpraten aan de telefoon
over van alles, het lijkt zo gewoon
samen op stap, samen uit eten
ons laatste…
Voor de Mis I
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
732 En dat ik haar, dat
zij mij vond, lijkt groter wonder
dan tevoren. Op zondagmorgen
word ik steeds opnieuw geboren.…
Knaagdier
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
741 al laat hij nooit zijn scherpe tanden zien
het wezen is geboren om te knagen
die taak is door zijn schepper opgedragen
er is een eeuwenoud en vast stramien
hij wentelt zich in groeiend onbehagen
de chaos is voor hem de haute cuisine
hij vegeteert op vrees en bovendien
zal wroeging nooit zijn zielenrust belagen
bij zonlicht lijkt het beest…
Reflectie
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
952 jouw weerspiegeling lijkt eindeloos
wanneer ik uiteindelijk de moed heb gevat
om erin te kijken, wie is zij, deze vrouw
die mij met holle ogen aanstaart
raken haar handen je voorzichtig aan
waardoor het beeld vertroebelt
wast ze haar handen in onschuld
doch neemt de zonde langzaam bezit
als een slang die door haar lichaam kruipt
wordt…
Ondeelbare gedachten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
606 Het lijkt allemaal vreemd,
ideeën en wetten gespeend
van naam, ongrijpbaar, wie
zal weten hoe het er voorstaat,
vervreemd van sterren, daglicht
dat in het avondrood opengaat,
in gezicht van goden die verdwijnen,
overdaad in verholen stilte, vergaat
weer in een nieuwe vraag, hoe zal deze
in een andere vorm verschijnen?…
warrige boel
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
740 De waarheid lijkt daar
voelbaar in ieder moment
In de stilte en het geluid
als jij dichtbij me bent
Jouw gaan komen en gaan
door het leven dat jij leidt
Zover weg van al mijn dromen
verloren in de afgelopen tijd
Soms weet ik niet meer hoe
het allemaal verder moet gaan
Jij zit nog diep in mijn hart
maar wil jij me wel verstaan
De waarheid…
In een fractie
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
785 Ik zag jou in een ogenblik
Misschien hooguit een tel
Dat lijkt op zich niet heel erg lang
Maar belangrijk is het wel
Een tel is vaak al het verschil
Tussen brons, zilver of goud
In een tel moet je soms keuzes doen
Waar iemand je aan houdt
Een tel te laat
Een tel te lang
Of zelfs een tel teveel
Het maakt niet uit wie er nu telt
Een tel is…
Morgen is een nieuw verhaal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
583 jij steeds langer in verblijft
een gesprek is
nauwelijks meer te volgen
en morgen is een nieuw verhaal
nog komen beelden terug
uit lang vervlogen jaren en
vertel jij lachend van je wilde haren
je dwaalt in
kleine cirkels rond
onzekerheid snoert jou de mond
want als je
in de spiegel kijkt zie jij
een man die niet meer op jou lijkt…
Licht
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
1.111 Pinksteren:
bevrijdend wonder
Iedereen valt nu op zijn plaats
en geloven kan niet zonder
ookal lijkt het tegendraads.
Als de kaarsen zijn ontstoken
aan het Licht,
dat door de nacht
alle twijfel heeft doorbroken
zeg ik : Jezus kom ..........
ik wacht.…
Zondag?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
626 Misschien heeft god
genoeg van het scheppen
het lijkt wel zondag vandaag
Een stem ligt in de hangmat
schommelend te rusten,
onder een appelboom,
te rijpen van bloesem naar vruchten.
(foto: Irene Verkerke)…
Verdriet
hartenkreet
4.7 met 21 stemmen
1.384 Gruwelijke pijn
als een naald in mijn vlees
onverdoofd
Er op aanspreken kan ik niemand
Niemand van toen leeft meer
Soms raakt het de grens
van mijn hart als ik met mijn blote voeten
in mijn badkamer sta
of als ik mijn zoon zie
die ongekend zoveel
op hem lijkt
Ik wil op zoek,
maar durf niet…
In de werveling
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
748 Deze zomermorgen vult zich met het kolken
van het water in het meer dat oeverloos lijkt.
De zee verhaalt deze geheimen aan wie maar
wil luisteren en kijken hoe eb en vloed afwisselen.
Een geest die tot rust wil komen heeft meer nodig
dan geduld: eindeloos rondtollen kan enkel leiden
tot het vluchten uit het labyrint.…
De belbus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
468 Voor elke ziekte lijkt men wel
aan huis te collecteren
en telkenmale gaat de bel.
Het kan echt irriteren.
Belasting mag het rijk van mij
voor 't goede doel verhogen.
Zodoende draagt eenieder bij
en beter: naar vermogen.…
Reïnherbatie
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
762 Daar lig ik dan fraai opgebaard
De kist valt me een beetje tegen
en buiten is er mist en regen
Ook niemand lijkt echt van de kaart
Terwijl ‘k nog naar beneden zak
gaan d’ eerste gasten al weer heen
De meesten nog zeer goed ter been
Snel naar de koffie en ’t gebak
Ik voel me echter als herboren
Want welig bloeiend op mijn graf
ben ik nu…
eenzaam
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
484 een waas van blekend blad
de geur van oud geworden lucht
onaangenaam en bitter stil
bewegingsloze ruimte
zijn wereld is op slot
hij lijkt vergrendeld
voor alles wat naar binnen wil
slechts flarden van rumoer
dringen angstaanjagend door
vreemdheid gevend aan de ruimte
hij zit daar stil en bijna stijf
hij is alleen zijn oude lijf
zijn geest…
Zelfs wacht ik duizen nachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
790 Ik vind het soms wel een beetje maf
Het lijkt net alsof ik steeds begin bij af.
Zelfs als ik er alles voor gaf.
Het ergste is het zoeken
Naar de persoon in al die boeken.
Ik kijk dan ook echt in alle hoeken
En dan begin ik opeens te vloeken.…
Dode egels op het grind
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
646 Er is geen poëzie meer
in dit land van verzoute
grond onder eeltige voeten
Er zit geen schwung
in de woorden, in tijden
van sociale duisternis
Het lijkt alsof de mens is
weggelegd, alsof de bierkaai
tegen een ziekte vecht
Er is geen calamiteit
onopgemerkt gebleven
Er rust op dit land slechts
het pruilen, het meesmuilen
van…
Man zonder naam
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
596 Er is geen dieper verdriet dan
zielenpijn, en jij hebt het
dat weet ik uit jouw schrijven
toen ik niet thuiskwam
lag je in bed met een ander
een man zonder naam
met een weerloos gezicht
wat jouw brief vertelt
is het verhaal van
een man zonder naam
zijn geest lijkt ouder
wijzer door ervaring
accepteren van verdriet
zijn ziel wordt…
Voyeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 Een gat in de wolken lijkt een blauw meer,
omringd door fjorden.
Warme lucht dekt ons als een deken.
Zacht ligt het gemaaide gras op de dijk,
maar rechtop nog staat fluitenkruid,
te kijken!…
Toch zijn dit gezegende dagen...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
557 Niets is
voorgoed verloren, al zijn er jaren voorbijgegaan
met gemiste kansen, met haast en drukte
waardoor het belangrijkste niet belangrijker
lijkt dan het alledaagse. Pijn, ziekte, eenzaamheid
en onbegrip, ze zijn er ook allemaal, maar niets
is voorgoed verloren.…
de wind
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
587 door alle rietkragen
langs de einder
langs de sloot
en door alle tumult
en alle strijd
hoor ik muziek weerklinken
voor elke vorm van dans
het lijkt een echo
in mijn ziel
en de wind
beweegt en zweeft
eindeloos...
door alle rietkragen
langs de einder
langs de sloot…
het eentonig gebrom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 nu de herfst lijkt te smoren
in onkundigheid is het gloren
van de nieuwe zon verdwenen
in de trage dimensie van mijn vlijt
hoe het boek ook schreeuwt
zich wil laat lezen dwars door het doffe kaft
is mijn vlucht langs dode vogels
iets wat ik nooit had bedacht
het hart, de pionier van mijn reis
de ingezetene van het verdorven vlees
blijkt…
IJskoud warme vogel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Min zoveel
Is het,
Een behoorlijk
Aantal graden
Onder nul -
Ongeveer zo
Als mijn hart
Zich van binnen
Toont op dit
Moment, bevroren
Tot in alle hoeken
En gaten -
En dan zie ik
Plots jou hier
Voor me dansen
In de ijskoude wind
Je vleugelslag
Verraadt zoveel
Gratie, beweging
Die als vanzelf
Lijkt te gaan,
Zonder…
Hazenpad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 polen
door een onbeantwoorde weg gescheiden
van de plek die lichtjaren voortduurt
van het continent dat verlangen voortstuwt
met aarden handen moet ik mijn akker doorploegen,
glooiende velden ontgronden, onomwonden
om langs wederkerende wegen te ontkomen
te verdampen tot een onzichtbaar elders
in de verte, met samengeknepen wimpers,
lijkt…
De kleine bedrieger
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
615 Het lijkt of om mij heen
de rollen zijn verdeeld,
de mensen spelen
hoe ze moeten zijn
in wat ze zeggen, schreeuwen,
of zijn zij wie ze zijn,
rol ík als ander binnen?…
Leegte is lastig
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
572 naar mijn zin
Was mijn ik erbij ingeschoten,
Tijd die als een vloedgolf
Van aaneengeregen gebeurtenissen
Over me heen sloeg
En me platgeslagen achterliet -
Koos er voor me uit de tomeloze
Volheid terug te trekken, rust te vinden
Waar ik die allang was kwijtgeraakt;
Zit in de absolute leegte nu,
Leegte waarin zelfs mijn adem
Lijkt…
EINDE VERHAAL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
547 vaak geslaakte zuchten
Laat oorlog vele volkeren vluchten
Kust schaduw zacht het onvermogen
Verschijnt de zon te opgetogen
Gaan er hardnekkige geruchten
Dat ooit de aarde nieuw zal zijn
En haar bewoners welbewust
Niet meer gehinderd door hun huid
Niet langer meer gekweld door pijn
Door engelen zullen zijn gekust
Waarmee Puur Zijn lijkt…
Vertrouwd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
522 Onlangs heeft hij een eega uitgekozen
die sprekend op zijn wijlen moeder lijkt.
Haar blik heeft iets van dat meedogenloze
die vrouwen krijgen als de tijd verstrijkt
en liefde niet veel meer wordt dan een pose,
ontdaan van gloed; en hoe je ’t ook bekijkt,
er ook geen kans is op metamorfosen
waaraan de maat van schoonheid wordt geijkt.…