Alle inzendingen over ademen

5126 resultaten.

Sorteren op:

Het verlangen naar een blauwere hemel

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 987
Langs verre horizonten glijden hongerige ogen als zwemmende vissen Ze zoeken taal en tekens in zwijgzame natuurwetten zoals het cirkelen van vogels rond kalende bomen die hun takken in ijl luchtruim wortelen zonder houvast De naam die in de verweerde bast gekerfd staat is slechts nog een adem die over mijn lippen struikelt Het…

WANDELING

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.008
Een malse vleug van lente wordt gezonden; Zijn adem is bewaaierd van het kruid Dat uit de omgeworpen voren spruit, Onmetelijk, en dampend in de ronde.…

Geblokkeerd

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
Gedachteloos staren naar drukke straten stroming van komen en van gaan verstoppend in machteloos vluchten verstikken in adem van overleven terug is de weg geblokkeerd voorwaarts door dierlijk instinct gedreven geen richting bepaald naar duidend doel slechts één brede snelweg is heilig het eindpunt ligt ergens achter de horizon terug is de…

kraal

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.166
in het holst van de nacht breekt de ketting los voor de tijd die in sprongen verdwijnt alles beklijft geest boven lichaam adem in en uit meer is er niet nooit gelooft in realiteit daarentegen is nooit bewezen dat het schrift zichzelf verweeft in draden vol waanzin van deze dagelijkse routine waarin wij slaven zijn beland en alles gelooft…

Een haast perfecte dag

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
Dan breekt de dag die eindelijk zijn verschroeiende adem laat gaan.…
Iniduo2 augustus 2011Lees meer >

Er is een hemel...

gedicht
3.1 met 28 stemmen aantal keer bekeken 11.312
Al kan ik het een uur vergeten bij haar zachte lijf, bij wijn en spel, in Brabant in een bos gezeten, hij die ik voed onder mijn vel met adem, gulzige drank en eten, de dood, zijn etter in 't gezwel, krijzelt en maant: niets is van tel dan wat gij altijd hebt geweten: er is een hemel en een hel, de rolkans van een teerlingsmete.…

Middelpunt*

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.701
Tuurden wij hoog boven ons naar de regen, achter mij voelde jouw hete adem als rook ik bloeiende kersebloesem, terwijl de sterren op Odyssee zegen. Maakte jouw ontkleding mij flink verlegen, ik zag de verwording van jouw boezem tot middelpunt van mijn universum, nog niet denkend aan een scheiding der wegen.…

alleen in de tuin

gedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.821
Men zit met zijn schimmen in de tuin, licht bladert schemer, er ademen oude nalatige vragen men zwijgt zich tezamen, is sprekend zijn naaste het is later, onhoorbaar als tijd men zou dit ingedikt niets willen stillen ontmaken deze langzame cirkel, dit doodlopend loze moment willen wissen in scheurende zijde, ontastbare tastende voeten voorbijgaand…

zijn naam

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 590
zij sprak zijn naam in heldere letters met warme adem reeg zij die aaneen totdat ineens het woord ontstond dat hij nog nooit zo had gehoord zijn naam klonk niet als wenk en niet als roep om snelle hulp en ook niet als een woord dat kil en vluchtig wordt gehoord zijn naam klonk als een korte symfonie die heel zijn lijf beroerde en zijn…

ZEFIER

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
De zoele verstrooide zucht strijkt 's ochtends over de wei doet grashalmen zijn adem zuigen broederlijk naar elkaar knikken tussen hen verborgen wezens ontwaken blaast bestendige dwaallust door schemerig maar bewust riet brengt op het glanzende meer dunne schaduwen van huiverende twijfel verzinkt boven de rivier onder…

blauw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 674
je schuift de stoelen naast elkaar gaat zitten en praat de uren vol ik luister haal geen adem en merk niet het graven van wie je bent naar mij blauwe bloempjes werk je stoer en zonder schroom naar binnen je bezet zo zwanger het luchtruim dat ik het niet kan dragen en zwaar moet leunen in de nacht alles wil ik wel geven om de stoelen weer…

flow

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 564
in- en uitvloeiend gelijk de natte inkt van pasgeschreven letters drijven, even boven droog papier en dan de toon zetten in melodie licht als lente, zwaar als pasgevallen sneeuw binnen de geeuw van eerste adem laat ik haar beklijven als een lied vioolgeschrei dwaalt voort langs natte wangen en er hangen noten in mijn haar ze spelen…
switi lobi2 februari 2013Lees meer >

Baby dump

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 521
moeders In diepste geestelijke Nood, voortgejaagd Door verdriet dat Levenslang duren zal - Want de baby dump rijdt Hier gewoon voor me, Recht voor me op de A1 Vrachtwagen die van de Daken schreeuwt dat je Je baby bij hem wel altijd Mag dumpen, zelfs hier op De A1, tegen de goedkoopste Prijs, en word ik gesmoord In mijn adem…

Onmacht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
Het heden waarin ik struikel, dunne waslijn aan de horizon, die gisteren gespannen is, schrikdraad waaraan snippers schaduw hangen, ik spartel tegen, verlangen naar de engel die de adem stokt en klapwiekend terugkeert op zijn schreden.…
Pama20 september 2013Lees meer >

voorspoed in spijt

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
gedreven tot, zijn mijn naasten de hilariteit voorbij gestreven en haken tekens op het schors dat ons allen heeft verwond, niets kan mij ontvlieden want wat mij bindt is de zoete adem van mijn eigen klucht nu en straks, de leefregels terzijde gelegd raak ik noch steen en beitel, herzie ik de tekst van wat ik schrijven wil, geen poëzie…
elze19 januari 2014Lees meer >

Dochter

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.109
Je voeten hebben mijn druiven geplet, je handen mijn deeg gekneed tot ik geen adem meer kon halen. Je hebt brood van mij gebakken, dat ik in de ochtend rook maar dat snel verdroogde. Jij hebt mij leeggeschonken. Je hebt je sigaretten in mijn mond gedoofd, je gesprekken op mijn huid geschreven, je glimlach mijn oogbol in geperst.…

Amazone

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 469
Steeds als je mij met je ogen raakt wordt ik als kristal en doorzichtig transparant, waarin een regen van licht in mijn bloedbanen dromen, uit te monden in de delta van mijn amazone, in de rijke zuurstof van het regenwoud, slingert ze voorzichtig door de peilloze palm van mijn hand, kijk het water ademen waarvan we zijn gemaakt,…
Pama1 april 2014Lees meer >

Gevleugeld forum

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
keizer van het marktplein gewist luidruchtige kooplui zijn samen met de tempelgebeden in oude kleuren begraven alleen de pilaren rijzen nog ten hemel de eerbied ligt gebroken en verborgen onder de alles vertredende voetstappen van heden elke steen in de metropool zucht en zwoegt tevergeefs om de historie voor te blijven - de langste adem…

rode wolk

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 435
de schroeirand van vuur gaat verborgen onder een dampige bank ernstig zeker in diep verlangen gelegen blijven hangen vol lome gedachten herinnering aan een gestilde vonkenregen vuurwerkexplosie tintelende damp salvo van een peloton uitspattende lichtkroon verdedigend bastion maar het is een wolk ongenaakbaar de adem…

In de olie

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
Of heb je twintig pilzen weggedronken En wil je toch naar huis gaan in je DAF Dan ben je verder heen dan licht beschonken (Goddank pakte een vriend de sleutel af) Of word je ’s morgens wakker met een kater En stinkt je adem naar een dooie rat Dan was je ’s avonds flink boven je water Nou zeg maar rustig je was ladderzat.…

tweeschrift

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 523
maar ook het geduld in windstille nachten het verlaten station met een voorkeur voor wachten het gefluister van lippen zonder woorden te geven ik ben je adem het bruisende leven ik ben je bloed je lijf en je leden ik ben je toekomst en eens je verleden…

Het Gasthuis.

poëzie
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.484
Nauwlijks kan ik adem halen! Hemel! welk een nare lucht! Wat voor genoegen, Geeft u dat zwoegen Dat gekerm, geklaag, gezucht? de z u s t e r. Broeder, kent gij 't heil nog niet Dat ons 't mededogen biedt? Dan moet gij hier veel verkeren, En aldus ontferming leren.…

Zog

gedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.746
Was ik een zeedier geweest met meer dan zeven tentakels, ik had zonder bedenken het stof van ze afgewaaierd zodat ze konden ademen. Maar ik moest het redden met enkel één hart wat hersens en deze twee handen. Ik heb ze gekoesterd gevoederd gevoed met gedachten aan later, maar iets in ze wilde niet groeien, is lummelig misgegaan.…
Hester Knibbe15 september 2015Lees meer >

Moeder Teresa

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 857
de Vrouwelijke Christusgeest In de Twintigste Eeuw Een Licht, een Baken In een periode die over een paar eeuwen De Donkere Eeuw genoemd zal worden De eeuw waarin de mensheid de weg kwijtraakte Oorlog Vervuiling Intolerantie Moeder Teresa is de vleesgeworden Compassie Die ver voorbij de tolerantie gaat Vergeving was voor haar als ademen…

Overvol?

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 823
Maar ook als de lange adem van de tijd in een kus zijn grip verliest?…
Pama4 februari 2016Lees meer >

Hoezo klassiek?

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 579
van Bruckner's negen symfonieën luister, wees stil, wees open, 't is geen test geef jezelf prijs aan ritme, melodieën en laat je geest zijn eigen wereld dromen sta toe dat kleuren, vormen, fantasieën de plaats innemen van je daagse gnomen ontsnap, ontspan, als 't kan laat je ontroeren Zet je vooroordeel opzij, laat je vernieuwen en adem…

NOCTURNE

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.851
Gestalten jagen woest: saters in horden; en hun grijze adem is zichtbaar. Nimfen, bloemwit met groene haren vluchten in 't bos, hijgend, In de nevel de syrinx en op onze mond, week en dartel: Pans fluit. - ---------------------- uit: De boog (1917).…

ode aan een gestorven dichter

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 704
poëzie laat zich niet sterven als de reis ten einde is schrijft in alle talen waar de dood te stil is om het te verbieden poëzie houdt niet op als het keerpunt eenzijdig het lichaam neemt, want de geest van een dichter is de jeugd die altijd blijft poëzie is de adem van de schrijvershand, het typt het zwart van inkt met gele stippen…
elze14 mei 2016Lees meer >

Wemelbed op zondag

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 602
ik ben een Adam buiten adem. en Eva slaapt nog in haar hemels wemelbed.…