5126 resultaten.
Het verlangen naar een blauwere hemel
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
987 Langs verre horizonten
glijden hongerige ogen als
zwemmende vissen
Ze zoeken taal en tekens
in zwijgzame natuurwetten
zoals het cirkelen van vogels
rond kalende bomen die
hun takken in ijl luchtruim
wortelen zonder houvast
De naam die in de verweerde
bast gekerfd staat is slechts nog
een adem die over mijn lippen struikelt
Het…
WANDELING
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.008 Een malse vleug van lente wordt gezonden;
Zijn adem is bewaaierd van het kruid
Dat uit de omgeworpen voren spruit,
Onmetelijk, en dampend in de ronde.…
Geblokkeerd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
504 Gedachteloos staren naar drukke straten
stroming van komen en van gaan
verstoppend in machteloos vluchten
verstikken in adem van overleven
terug is de weg geblokkeerd
voorwaarts door dierlijk instinct gedreven
geen richting bepaald naar duidend doel
slechts één brede snelweg is heilig
het eindpunt ligt ergens achter de horizon
terug is de…
kraal
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.166 in het holst van de nacht
breekt de ketting los
voor de tijd die in sprongen verdwijnt
alles beklijft geest boven lichaam
adem in en uit
meer is er niet
nooit gelooft in realiteit
daarentegen is nooit bewezen
dat het schrift zichzelf verweeft
in draden vol waanzin van deze
dagelijkse routine waarin
wij slaven zijn beland
en alles gelooft…
Een haast perfecte dag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
456 Dan breekt de dag die eindelijk
zijn verschroeiende adem laat gaan.…
Er is een hemel...
gedicht
3.1 met 28 stemmen
11.312 Al kan ik het een uur vergeten
bij haar zachte lijf, bij wijn en spel,
in Brabant in een bos gezeten,
hij die ik voed onder mijn vel
met adem, gulzige drank en eten,
de dood, zijn etter in 't gezwel,
krijzelt en maant: niets is van tel
dan wat gij altijd hebt geweten:
er is een hemel en een hel,
de rolkans van een teerlingsmete.…
Middelpunt*
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
2.701 Tuurden wij hoog boven ons naar de regen,
achter mij voelde jouw hete adem
als rook ik bloeiende kersebloesem,
terwijl de sterren op Odyssee zegen.
Maakte jouw ontkleding mij flink verlegen,
ik zag de verwording van jouw boezem
tot middelpunt van mijn universum,
nog niet denkend aan een scheiding der wegen.…
alleen in de tuin
gedicht
3.3 met 15 stemmen
6.821 Men zit met zijn schimmen in de tuin, licht
bladert schemer, er ademen oude nalatige vragen
men zwijgt zich tezamen, is sprekend zijn naaste
het is later, onhoorbaar als tijd
men zou dit ingedikt niets willen stillen ontmaken
deze langzame cirkel, dit doodlopend loze moment
willen wissen in scheurende zijde, ontastbare
tastende voeten voorbijgaand…
zijn naam
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
590 zij sprak zijn naam in heldere letters
met warme adem reeg zij die aaneen
totdat ineens het woord ontstond
dat hij nog nooit zo had gehoord
zijn naam klonk niet als wenk
en niet als roep om snelle hulp
en ook niet als een woord
dat kil en vluchtig wordt gehoord
zijn naam klonk als een korte symfonie
die heel zijn lijf beroerde
en zijn…
ZEFIER
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
550 De zoele verstrooide zucht
strijkt 's ochtends over de wei
doet
grashalmen zijn adem zuigen
broederlijk naar elkaar knikken
tussen hen verborgen wezens
ontwaken
blaast bestendige dwaallust
door schemerig maar bewust riet
brengt op het glanzende meer
dunne schaduwen
van huiverende twijfel
verzinkt boven de rivier
onder…
Wijze woorden*
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
5.129 Inhouden doe ik adem of jouw bloed
aan de familieband nog waarde hecht.…
blauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 je schuift de stoelen naast elkaar
gaat zitten en praat de uren vol
ik luister haal geen adem
en merk niet het graven
van wie je bent naar mij
blauwe bloempjes werk je stoer
en zonder schroom naar binnen
je bezet zo zwanger het luchtruim
dat ik het niet kan dragen
en zwaar moet leunen in de nacht
alles wil ik wel geven om
de stoelen weer…
flow
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 in- en uitvloeiend gelijk de natte inkt
van pasgeschreven letters drijven, even
boven droog papier en dan
de toon zetten in melodie
licht als lente, zwaar als pasgevallen sneeuw
binnen de geeuw van eerste adem
laat ik haar beklijven
als een lied
vioolgeschrei dwaalt voort langs
natte wangen en er hangen noten in mijn haar
ze spelen…
Baby dump
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 moeders
In diepste geestelijke
Nood, voortgejaagd
Door verdriet dat
Levenslang duren zal -
Want de baby dump rijdt
Hier gewoon voor me,
Recht voor me op de A1
Vrachtwagen die van de
Daken schreeuwt dat je
Je baby bij hem wel altijd
Mag dumpen, zelfs hier op
De A1, tegen de goedkoopste
Prijs, en word ik gesmoord
In mijn adem…
Onmacht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
503 Het heden waarin ik struikel, dunne waslijn aan
de horizon, die gisteren gespannen is, schrikdraad
waaraan snippers schaduw hangen, ik spartel
tegen, verlangen naar de engel die de adem stokt
en klapwiekend terugkeert op zijn schreden.…
voorspoed in spijt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
523 gedreven tot, zijn mijn naasten
de hilariteit voorbij gestreven en
haken tekens op het schors dat ons
allen heeft verwond, niets kan mij ontvlieden
want wat mij bindt is de zoete adem
van mijn eigen klucht
nu en straks, de leefregels terzijde gelegd
raak ik noch steen en beitel, herzie
ik de tekst van wat ik schrijven wil, geen poëzie…
Dochter
gedicht
3.0 met 1 stemmen
7.109 Je voeten hebben mijn druiven geplet, je handen
mijn deeg gekneed tot ik geen adem meer kon halen.
Je hebt brood van mij gebakken, dat ik in de ochtend rook
maar dat snel verdroogde. Jij hebt mij leeggeschonken.
Je hebt je sigaretten in mijn mond gedoofd, je gesprekken
op mijn huid geschreven, je glimlach mijn oogbol in geperst.…
Amazone
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
469 Steeds als je mij met je ogen raakt
wordt ik als kristal en doorzichtig
transparant, waarin een regen van
licht in mijn bloedbanen dromen,
uit te monden in de delta van mijn
amazone, in de rijke zuurstof van het
regenwoud, slingert ze voorzichtig
door de peilloze palm van mijn hand,
kijk het water ademen waarvan we
zijn gemaakt,…
Gevleugeld forum
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
512 keizer
van het marktplein gewist
luidruchtige kooplui zijn samen met de tempelgebeden
in oude kleuren begraven
alleen de pilaren rijzen nog ten hemel
de eerbied ligt gebroken
en verborgen onder de alles vertredende
voetstappen van heden
elke steen in de metropool zucht
en zwoegt tevergeefs
om de historie voor te blijven
- de langste adem…
rode wolk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 de schroeirand van
vuur gaat verborgen
onder een dampige
bank ernstig zeker
in diep verlangen
gelegen
blijven hangen vol
lome gedachten
herinnering aan een
gestilde vonkenregen
vuurwerkexplosie
tintelende damp
salvo van een peloton
uitspattende lichtkroon
verdedigend bastion
maar het is een wolk
ongenaakbaar de adem…
In de olie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
478 Of heb je twintig pilzen weggedronken
En wil je toch naar huis gaan in je DAF
Dan ben je verder heen dan licht beschonken
(Goddank pakte een vriend de sleutel af)
Of word je ’s morgens wakker met een kater
En stinkt je adem naar een dooie rat
Dan was je ’s avonds flink boven je water
Nou zeg maar rustig je was ladderzat.…
tweeschrift
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
523 maar ook het geduld in windstille nachten
het verlaten station met een voorkeur voor wachten
het gefluister van lippen zonder woorden te geven
ik ben je adem het bruisende leven
ik ben je bloed je lijf en je leden
ik ben je toekomst en eens je verleden…
Het Gasthuis.
poëzie
4.0 met 6 stemmen
3.484 Nauwlijks kan ik adem halen!
Hemel! welk een nare lucht!
Wat voor genoegen,
Geeft u dat zwoegen
Dat gekerm, geklaag, gezucht?
de z u s t e r.
Broeder, kent gij 't heil nog niet
Dat ons 't mededogen biedt?
Dan moet gij hier veel verkeren,
En aldus ontferming leren.…
Zog
gedicht
2.0 met 2 stemmen
5.746 Was ik een zeedier geweest met meer dan
zeven tentakels, ik had zonder bedenken
het stof van ze afgewaaierd zodat ze
konden ademen. Maar ik moest het redden met enkel
één hart wat hersens en deze twee handen.
Ik heb ze gekoesterd gevoederd gevoed met
gedachten aan later, maar iets in ze wilde niet
groeien, is lummelig misgegaan.…
Moeder Teresa
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
857 de Vrouwelijke Christusgeest
In de Twintigste Eeuw
Een Licht, een Baken
In een periode die over een paar eeuwen
De Donkere Eeuw genoemd zal worden
De eeuw waarin de mensheid de weg kwijtraakte
Oorlog
Vervuiling
Intolerantie
Moeder Teresa is de vleesgeworden Compassie
Die ver voorbij de tolerantie gaat
Vergeving was voor haar als ademen…
Overvol?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
823 Maar ook als de lange adem
van de tijd in een kus zijn grip verliest?…
Hoezo klassiek?
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
579 van Bruckner's negen symfonieën
luister, wees stil, wees open, 't is geen test
geef jezelf prijs aan ritme, melodieën
en laat je geest zijn eigen wereld dromen
sta toe dat kleuren, vormen, fantasieën
de plaats innemen van je daagse gnomen
ontsnap, ontspan, als 't kan laat je ontroeren
Zet je vooroordeel opzij, laat je vernieuwen
en adem…
NOCTURNE
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.851 Gestalten jagen woest:
saters in horden;
en hun grijze adem
is zichtbaar.
Nimfen, bloemwit
met groene haren
vluchten in 't bos,
hijgend,
In de nevel de syrinx
en op onze mond,
week en dartel:
Pans fluit. -
----------------------
uit: De boog (1917).…
ode aan een gestorven dichter
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
704 poëzie laat zich niet sterven
als de reis ten einde is
schrijft in alle talen
waar de dood te stil is
om het te verbieden
poëzie houdt niet op
als het keerpunt eenzijdig
het lichaam neemt, want de geest
van een dichter is de jeugd
die altijd blijft
poëzie is de adem van de
schrijvershand, het typt het zwart
van inkt met gele stippen…
Wemelbed op zondag
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
602 ik ben een Adam buiten adem.
en Eva slaapt nog
in haar hemels wemelbed.…