4214 resultaten.
Mijn vliegbrevet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Wanneer paniek me laf weer overvalt,
hoef ik niet meer aan de grond te nagelen,
maar neem ik braaf en dapper wraak.
Niet langer hoef ik angstig toe te kijken,
wanneer ik zomaar van mijn koers af raak.
Van verre kan ik straks de oorzaak zien.
Van grote hoogte zie ik gevolgen volgen.
Met wind tegen kan ik weerstand voelen.…
Terugspoelen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
679 Ik griezel er soms van dat zijn ooit zo
vitale lichaam nu in het pikdonkere onder
de grond meer en meer uiteen valt, maar
dat is hij natuurlijk allang niet meer en
zijn eeuwige geest is eindelijk verlost
van de aardse beperkingen.…
Wim Kan en keizer Hirohito
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 Eén van
de toenmalige grote
conferenciers in Nederland
vond daar op grond van zijn
eigen oorlogservaringen in
Nederlands-Indië het zijne van.…
Waarheidsvinding?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
396 wereld zich laat hervormen,
op lang vergeten dagen op de door de
tijdloze ethiek waarop we worden gedragen,
wat stinkt blijft stinken ook in de sporen van
de relativiteit drijven de kwaadste tongen
merkwaardig alfabet door trouwste lakeien
scheidt kwaliteit van waarheid, mocht die bestaan,
een slap aftreksel daalt af in afgedankte grond…
onder de bomen tovert zich een waar kleurenparadijs
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
501 Tot het zich weer opricht uit de grond.
En de wereld met zijn kleuren strooit in het rond.
De schimmels van de blauwe zondagmorgen
kleuren september reeds in zijn winterjas geborgen.
Net nog geen winter, net iets te grijs;
wentelt de wereld zich op weg voor zijn winterse reis.…
Die mooie plek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
384 Groter worden ook de mooie intense gedachten
de groene prachten om ons heen op en in het land
de betovering waar je strandt met die gedachten
van bomen en alles op de grond naast wolkenprachten.
Dan bonst er soms iets in mijn aderen en bloed
dan proef ik al de geuren om mij heen en wat dat doet.…
75 jaar toch vrede
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Daar wordt vruchtbare grond al jaren niet bevloeit
is het hebzucht en haat zelfs jalousie wat er bloeit.
Al ben ik op deze dodenherdenkinsdagen aangeslagen
de herinneringen aan al dat leed blijven wij meedragen.…
Hasseberg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
390 In onze dagen
het hoogveen weggegraven
overal in het rond
is vaste grond
akkers, wegen, kanaal
niemand verdwaalt
de Hasseberg heeft
zijn plicht vervuld
leunt tegen de grens aan
met zijn bult.…
Grondig bezinnen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
495 ik ben me grondig aan het bezinnen
laat m’n hoofd zakken tot op de grond
onder het maaiveld is het veilig toeven
ik val niet in slaap, want buiten de molens
maal ook ik, daal ik af in de krochten van mijn ziel
om vooral respect te houden met andersdenkenden…
Bier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
673 Onder de wakende ogen
van de hoge
windmolens
Duitsland
aan de andere kant
in Over de Dijk
een boerderij
brouwers met ambitie
bouwen traditie
brouwen zacht water
dat hier
uit de grond welt
tot Westerwolder bier.…
Papaversap
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
664 Hou de grond dus vochtig, pap.
Bedenk wat jij zult dromen als
't papaversap langs je lippen vloeit...
Verdringen mag niet verboden worden.
Straks gaan we roeren, ouwehoeren
hoe de sociale sector in elkaar moet steken,
sorry, meer kaviaar moet eten. Haha!
Wat ben je toch een prima schat, pap,
om met jou de wereld te delen.…
't Rode- of inmiddels allang Sowjetleger ontspoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 grenzen geenszins accepteert
II
't Rode Leger
bekend door goede naam en faam
strijdlust
moet nu vechten voor
de machtswellust
van man die de weg kwijt is
schietend en bomgooiend
slaan Oekraïners
op de vlucht naar 't Westen
armen open, huilend hart
III
inmiddels heeft
't Rode Leger naam en faam ver-
loren
Marioepol met grond…
Herinnering aan tenerife
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 Toen ik de zwarte rotsen zag
Waar blauwe golven braken
Ging ik naast de palmboom zitten
En at oranje fruit
Ik hoorde hagedissen sluipen
Ik rook het zout en zag de grond
Door diepe geulen van het land
Terug naar de koude diepte kruipen
Veel verder nog vervloog de as
Van een vulkaan tot rookgewelf
Terwijl de oceaan mij duldde
Zich aan…
september
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
511 dromendroom
maakt een begin aan winterse dromendroom
er is een weg naar waarheid
het liefst uit deze eenzaamheid
cultuur mag natuur niet verdringen
natuur is de enige weg naar voldoening
je ademt jezelf vrij uit jouw sociale positie
eenzaam, maar zeker niet zielig, jezelf
alleenstaande met beide voeten
je maakt contact met de aarde
op de grond…
Relativiteit
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
620 waar je de trap bent afgedaald
kun je hem ook weer beklimmen
waar je ooit hebt gefaald
valt ook weer veel te winnen
waar je hebt gevonden
heb je ooit gezocht
soms lijk je hogerop te komen
soms blijft het slechts bij dromen
verklaar jij jezelf zonder enige zonden
dan richt je je integriteit ten gronde
en staat de waarheid op de tocht…
Witte vredesduif.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
551 Ze giet ze op witte vleugels
van een vredesduif
die door de verholen klankzwaarte
van elk bedacht fragment
het luchtruim niet haalt
en verslagen onbegrepen
aan de grond kleeft...
Heeft het zin van te spreken?
Wanneer een vreemde verdweesdheid
als een mistige nevel
geknecht in donkere knopen
rond haar lijf hangt...…
Achter de horizon
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
588 het donker verdrijft
en grote sterren
aan de hemel staan
Waar de zon speelt
met de wolken
en in de regen
een bloem van
liefde bloeit
Waar echte
vriendschap en
betrokkenheid
zomaar in het
wild groeit
Een land waar
elke dag een bosje
begrip en respect
kan worden geplukt
Waar haat, nijd
en racisme als
onkruid uit de grond…
Een ode aan de herfst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
681 schitterend rondeel
Ze staan te dromen
overdag en in de nacht
ze fluisteren hun geheimen
heel stil en heel zacht
Hun grote bladeren spelen
een zelfverzonnen symfonie
en als je doodstil luistert
hoor je een lieflijke melodie
Hun blaadjes wuiven naar de wind,
ze dansen vrolijk in het rond
en buitelen spelenderwijs
al dwarrelend naar de grond…
Ongewilde Luistervink
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
462 toch overeind blijven staan
ze kunnen mij niet kwetsen
en mogen samen van me eten
wat hen voor even verbindt
voordat allen weer gezwind
wegsluipen om achter die
saamhorigheid ondermijnende
computer te kruipen
mochten ze echter op me willen spelen
weet ik mij voor even het stil verbond
in hun leven – een rustpunt
wat elk van hen uit de grond…
Voor vrede op de Gaza
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
685 Hoe kun je een klein kind gaan haten als je over politiek begint te praten
Als je ziet hoe Palestijnen worden behandeld
En nog net niet als slaaf worden verhandeld
Hoe kun je zo met mensen omgaan
Dat is toch geen menselijk bestaan
Alle Moslims moeten de handen ineen slaan
De stem van het volk wordt niet gehoord
Omdat het door Israël de grond…
zouden nachten spiegels brengen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
499 als er even niks nieuws groeit
kan de lucht op adem komen
en de grond weer doorwaaien
verlichte wortels zelfs
maar
verwaarloosbaar
zouden nachten spiegels brengen
mochten de randen zwart blijven
als levenloze gaten zonder slagen
harde leerscholen
lijken
gewonde helingen
onbevredigend
de dode
herinneringen
begraven in permanent…
Tussen alles in
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
541 Er zit een wereld verscholen
in een trage ademhaling, in het voelen van
mijn voeten op de grond, en als ik mezelf toesta gewoon te
zijn, dan opent zich iets zachts, iets eerlijks, iets dat nergens heen hoeft.
Ik dwaal vaak af, ja, soms in
gedachten, soms in zorgen, maar ik keer altijd
terug, niet uit discipline maar uit liefde.…
Eindeloos en tijdloos
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
312 ik heb de
schaduwen van
duizenden mensen
voorbij zien flitsen
zonder hoofdletters
of opvallend stukjes
identiteit waar zelfs
de kleuren mengen
zonder enige
personality
heel af en toe
flitst er iets
markants voorbij
in de lay-out van pijn
liefde en verdriet
een view met een
opkomende zon
wit rijpende vorst
aan de grond…
Eindeloos en tijdloos
netgedicht
4.4 met 28 stemmen
293 ik heb de
schaduwen van
duizenden mensen
voorbij zien flitsen
zonder hoofdletters
of opvallend stukjes
identiteit waar zelfs
de kleuren mengen
zonder enige
personality
heel af en toe
flitst er iets
markants voorbij
in de lay-out van pijn
liefde en verdriet
een view met een
opkomende zon
wit rijpende vorst
aan de grond…
Protocol: vriend of vijand?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Niet als keurslijf,
maar als bondgenoot,
niet als voorschrift,
maar als uitnodiging
tot ruimte,
tot samen zoeken
en nieuwe grond vinden
waar het licht mag vallen.
Wat zou er groeien
als je samen
een protocol zaait—
een vriend
die uit de tunnel
leidt,
stap voor stap,
uit het donker?…
Waar de kou haar vindt
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
559 En wanneer het seizoen haar weer
terugroept naar de grond, laat ze los zonder
strijd. Niet als iets dat verdwijnt, maar als iets dat zijn
plaats heeft gekend. Een bloem die wist dat verschijnen al genoeg was.…
Ik noem het daglicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
412 nood
Over vogels die op de vlucht slaan
Het heeft geen naam
Ik noem het droogte, ik noem het hitte
Ik noem het tijd op mijn horloge
Ik noem het kinderen der onwetendheid
Ik noem het wereld, ik noem het werkelijkheid
Een naam voor iets wat nog komen gaat
Ik noem het wachten
O moedertje aarde, zing het lied van de aarde
We voelen de grond…
Sjors Boesch – We noemen hem Kees XXIV; vers 283
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
314 De knoppen niet uit te zien rollen,
opkomende bollen niet laten knakken
onder volle billen,
knokige knieën
diep in de grond gedrukt;
tenen niet in vechtstand gestoken,
geen harkende vingers
in ’t frisse groen
van stikstof minnende planten
met doorns
die de vroeg ontluikende lust
verstikken in bloed
dat druipen en kruipen zal
langs…
Kees XXVII; sokken netjes opgetrokken
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
319 gegeven namen
voor de grootst denkbare
ellenlange offerlijstenbrij
ontwijkende en vergeten
meegetorste baggerbergen
vertragen de verwerking
van de zilverglinsterende
modderstromen rondom
het hart dat maar niet
voor het leven buigen wil
het hoofd blijft beschrijven
wat de handen beetpakken
waar voeten doorploeteren
over voorgewoelde gronden…
Hart voor Aarde
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
444 Nog groene sprinkhaan
op open paardenbloem zacht
de wind houdt zich stil
Ochtend komt aan in
stilte die nog ademt, licht dat zich
uitspreidt over zachte grond, alles lijkt even te
wachten zonder haast, alsof de wereld zichzelf weer wil voelen.…