Alle inzendingen over winter

3942 resultaten.

Sorteren op:

vier seizoenen

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.042
sneeuwpop geland en een ijsvogel maakt een nest van kroos In de herfst worden wij verliefd op elkaar en we gaan weer dood in het voorjaar De zon schijnt zo hard dat het kraakt het regent gouden bladeren in mei De elfstedentocht die rij ik naakt ik wil een ijsje met warme worst erbij Zoals lentezon op het herfstblad scheen smelten zomer en winter…

een beschilderde droom

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 742
weerskanten tussen deze staande pilaren uit bakstenen opgetrokken zie ik strakke ogen staren uit groen verweerde betonnen koppen elk hun eigen wereld verklaren het verre oosten en mijn westen zijn er te vinden bezinning en expressie zoek ik in mijn wereld van bloemen en planten door gezichten aan elkander te willen binden in de winter…

verandering

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 726
herfstkleuren zoeken mijn voeten hun weg door de grillige patronen van het afgevallen blad een lichte nevelsluier ijsprikkelend op mijn wangen verzacht de afbraak van het loze zomerkleed het zachte getik van dauwdruppelende bomen geeft klank aan het concert van de wintervogels Een omgevallen paddenstoel kondigt steels de naderende winter…
geerlof lode12 november 2008Lees meer >

Wit geteerd

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 465
Nog rijgen zich de dagen aaneen tot een mistige wereld, en geen duidelijke zon verscheen in onze onverbiddelijke vragen spreken we de verwachting uit om de lente te vertragen, de winter floot zich door het leven heen, de hoop wordt in stilte gedragen op de vleugels van voorjaarwinden in het eeuwig spoor van versmaden en onze teer beminden…
pama1 maart 2009Lees meer >

Met as vervuld ( haiku’s)

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 580
Ritselt loof in zomers die we niet kennen, valt elders weer de winter in. Aarde sluiert licht, nachten te ondiep in de barre grond begraven. Wolk aan de horizon, ondergeschikt aan hemelen om elders heil te zoeken. Onder bomen ruist de dood, lichaam rekt zich in ijver, de maan kraait in z’n vijver.…
pama26 mei 2009Lees meer >

Herinnering fluistert

netgedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.090
en grote broer kwam terug van de oorlog met een barst in het hoofd waaronder hij veel had vergeten toch vond hij de weg naar huis Zijn lief herkende hij niet meer zij snikte, hij groette haar beleefd Hij werd een kind van mijn jeugd van verbazing vervuld over een vlieg kruipend op een hand een spin gevangen in mijn haar In de winter…

On the beach

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 587
Dus gij Nederlanders: Ontwaakt, de winter is ten einde gelopen. Ga zonnen, indien mogelijk naakt, of ga de nieuwste badmode kopen.…

Bezichtiging

gedicht
2.0 met 166 stemmen aantal keer bekeken 19.597
Voor het winter is, voor als ze passen. Hier is de kamer met de bank, waarop ik laat en moe Afghanistan nog zie op de tv of iemand die een eind weg praat met aandachtsgeil op camera gericht gezicht. De deuren.…

- De Waterhyacint -

netgedicht
4.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 807
De populaire waterhyacint kan nooit meer uit het meer verdwijnen, en elke winter zakken de drijvenden rozetten onverstandig massaal naar de bodem. In haar immense biotopen sterft de kleine hyacint ironisch wat tegenstrijdig op haar eigen manier, niet winterhard vriest ze dood.…

Als Jakob uit zijn schelp kruipt

gedicht
2.0 met 177 stemmen aantal keer bekeken 24.877
Neem me in je armen – smelt acht winters in mijn pan.’ ------------------------------------------------------- uit: onderdeel van een vierdelige cyclus voor het project 'De glans' van Koen Peeters, DW B 2009.…

Hedera helix var. venloensis

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 615
Je kunt dan de hitte des daags verduren en de bijtende kou in de winter. Ik omhels jou met mijn kleine zuignapjes die geen kwaad doen. Je moet niet geloven wat ze van mij zeggen. Ik heb een beetje steun nodig, dat wel, maar ik doe geen vlieg kwaad. Kom, gedoog mij en ik zal jou gedogen. wurgend breit zich stug omhoog de groene boerka…

Aanwijzing

gedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.137
In de winterse zeiknatte stilte drijft daar een windpraam van licht. Ooit moet hij hierheen zijn gedreven op vreemde onwaarneembare stromen wellicht bij toeval aan de kade van loodgrijze daken zijn vastgeraakt en gebleven.…

Hemelbed

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 750
samenspannen om dwaze geesten uit te bannen en slechts doelgericht naar onbevangenheid wenken scheuten schieten door mijn lijf als ik mijn dorre droogte zie hoe is het zover gekomen, door wie of wat gaan bevroren weerstanden plots weer vol met maagdelijke warmte denken opdat nu al een te vroege lente schreeuwt terwijl mijn winter…

Februarie

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 694
Zal hartje winter weldra komen of zijn het spinsels,enkel dromen? Kou is dikwijls uitgebleven en regen uit de lucht verdreven Is 't verder af te wachten dat voorjaar de kou zal ontkrachten?…

vurig samenzijn

hartenkreet
4.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.397
Want zelfs de vlammen van de haard waarvan de hitte ons omarmt en de jacuzzi die ons winters rozig lichaam heeft verwarmd kunnen niet tippen aan het vuur dat in ons beider lichaam raast en dat zich heftig zal ontladen, met een kracht die ons verbaast. Dag allermooiste, met je ogen die in 't vlammend vuur gaan vonken.…
anakaS26 februari 2012Lees meer >

Danklied voor vandaag

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 541
De winter, alhoewel er die niet eens geweest is, kleurt ook de gevoelens grijs en doet versomberen tot klagen en zeuren. Maar wie het wil hoort zelfs de vogels nu een feestlied fluiten. Wat komen nu veel mensen buiten en werken in de tuin en roepen naar mekaar wat vrolijks.…
Adeleyd29 maart 2014Lees meer >

ZWOEL EN KOLKEND

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 679
Na een kille en dode winter ontwaakt al wat ademt, de kille sleur doorbroken Mijn bloed stroomt en kolkt, rode roos volledig ontloken. Een magisch zinderend lichaam in al haar praal Schitterende vrouwelijkheid dankt in haar warme taal.…
sweetje20 juli 2014Lees meer >

Wat blijft.

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.162
Als velden wit of diep bevroren, door koning winter uit het noorden. Ook dán nog zie ik, rode roze rozen staan, in 't morgenlicht, geboren in het oosten.…

Nat rotweer,

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.024
mij soms werkelijk ernstig storen aan 't dagelijks regenachtig weer tijdens 't ochtendgloren doet dan gelijk mijn goede humeur hevig kwellen valt me hier zwaar tijdens deze donkere kille dagen soms met hagel, regen en gure wind ril zelfs als ik me voor de brandende haard bevind draag in huis truien met hoge kragen waar zijn die echte winters…
Leonardo1 februari 2016Lees meer >

Vlinders

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 739
Kwam je tegen in de gang Kuste je voorhoofd Zacht jouw lippen dan mijn mond En voorbij je warme wang Voeld' ik je lichaam Ontdooide winter Danste lente dan haar zang Geurden zoete zomerkleuren Waaiden wervelend de wilde wolken Van woest en stoom naar teer lief loom Verstilde wereld, luwde storm Speelden bladeren nog wat in de herfstzon…

De weemoed van december

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 541
dagen die moede ontwaken in lage witte nevels die lang blijven hangen over de winterse akkers over de middag glipt soms de zon even door de wolken om plots weer te schuilen achter een regenbui alles in de natuur wordt stervensmoe en neemt afscheid van de laatste herfstdagen de bomen lijken op naakte skeletten in de schemerende avond…

Winterliedjes

poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.055
Ik denk aan de zomer die heen is gegaan; Aan de dagen vol bloeiend groen; En zie de bomen allenig staan, En hoor door de takken de winden gaan En vraag, wat de winter zal doen....? De zon is stil, als een eenzaam licht, Dat achter de wolken staat. De bloemen deden hun ogen dicht.…

Lente

gedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.442
. ---------------------------------------- Uit: 'Een warm hemd voor de winter', 1968.…
Hans Vlek4 januari 2017Lees meer >

Zomertijd

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 654
wolk verdwijnen Zal nachtelijke hemel weer vol sterren staan Ergens in het hout de nachtegaal zingen De wereld is weer vol jeugdherinneringen En aan de hemel schijnt een glanzende maan Dan wandelen we weer samen door ’t laantje Waar ergens nog dat knusse bankje staat Daar vrijden we zo dikwijls in ‘t volle maantje Laten we gaan nu winter…

schoon is wat lach bereiken kan

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 588
vreugde toveren van gezicht tot gezicht de lakens delend poetsen, stoffen en zemen zij het toilet spic en span met klinkslag of sneer trekken zij dweilend ten strijde tegen smet en smeer schuierend en schooierend met veger en blik schateren zij de dagen van het krieken van de dag tot daar waar de zon in de nacht verglijdt wie de winter…

als?

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 588
de eeuwigheid waar stilte geen zonde is geef me dan voor we slapen gaan een laatste knuffel, je weet wel, zoals altijd onze hoofden lange tijd tegen elkaar aan, zeg me dat je niet lijdt of vraag me om jou de adem te ontnemen die tergend je dagen verlengt even nog draag ik jouw been in mijn eelterige hand het voelt koud, kouder dan de winter…
elze8 september 2017Lees meer >

Wat heb je op je lever

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 620
Wij kennen al jaren van die dagen de korrels aan het strand, de schelpen het schuim op het water dat af en aan als golven wederkerend het strand aandoet, het koude dat je in winters laat huiveren. De nacht telde deze keer minuten lang uren.…

Weersverwachting

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
nieuwe tijd begon Een nieuwe dag en nieuw leven een nieuw begin En stralende zon lacht ons lokkend te gemoed Zo’n beloftevolle dag krijgt ieder uur weer zin Een dag door warm stralend lentelicht begroet En overal spruit het jonge leven uit de aarde De eerste bloemen kleuren weer het dorre veld En kleurrijke bloesem bekleed elke gaarde De winter…

het voorjaar komt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 498
dat ook zo vaak gaat bij ons mensen die pas verbonden zijn in de echt het plekje vinden voor je nest een zware taak want ook elk klein vogeltje heeft z’n wensen vrolijk geschetter en enkele die al zingen o wat ontwapenend en zo mooi je hoort het voorjaar er al in doorklinken die kleine wezentjes verstrekken onbewust mij weer hoop in die winterse…
catrinus14 februari 2019Lees meer >