3942 resultaten.
vier seizoenen
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.042 sneeuwpop geland
en een ijsvogel maakt een nest van kroos
In de herfst worden wij verliefd op elkaar
en we gaan weer dood in het voorjaar
De zon schijnt zo hard dat het kraakt
het regent gouden bladeren in mei
De elfstedentocht die rij ik naakt
ik wil een ijsje met warme worst erbij
Zoals lentezon op het herfstblad scheen
smelten zomer en winter…
een beschilderde droom
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
742 weerskanten
tussen deze staande pilaren
uit bakstenen opgetrokken
zie ik strakke ogen staren
uit groen verweerde
betonnen koppen
elk hun eigen wereld verklaren
het verre oosten en mijn westen
zijn er te vinden
bezinning en expressie
zoek ik in mijn wereld
van bloemen en planten
door gezichten aan
elkander te willen binden
in de winter…
verandering
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
726 herfstkleuren
zoeken mijn voeten hun weg
door de grillige patronen
van het afgevallen blad
een lichte nevelsluier
ijsprikkelend op mijn wangen
verzacht de afbraak van
het loze zomerkleed
het zachte getik
van dauwdruppelende bomen
geeft klank aan
het concert van de wintervogels
Een omgevallen paddenstoel
kondigt steels de naderende winter…
Wit geteerd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 Nog rijgen zich de dagen
aaneen tot een mistige wereld,
en geen duidelijke zon verscheen
in onze onverbiddelijke vragen
spreken we de verwachting uit om
de lente te vertragen, de winter
floot zich door het leven heen,
de hoop wordt in stilte gedragen
op de vleugels van voorjaarwinden
in het eeuwig spoor van versmaden en
onze teer beminden…
Met as vervuld ( haiku’s)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 Ritselt loof in zomers
die we niet kennen, valt
elders weer de winter in.
Aarde sluiert licht,
nachten te ondiep in de
barre grond begraven.
Wolk aan de horizon,
ondergeschikt aan hemelen
om elders heil te zoeken.
Onder bomen ruist de dood,
lichaam rekt zich in ijver,
de maan kraait in z’n vijver.…
Herinnering fluistert
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.090 en grote broer
kwam terug van de oorlog
met een barst in het hoofd
waaronder hij veel had vergeten
toch vond hij de weg naar huis
Zijn lief herkende hij niet meer
zij snikte, hij groette haar beleefd
Hij werd een kind van mijn jeugd
van verbazing vervuld over
een vlieg kruipend op een hand
een spin gevangen in mijn haar
In de winter…
On the beach
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
587 Dus gij Nederlanders: Ontwaakt,
de winter is ten einde gelopen.
Ga zonnen, indien mogelijk naakt,
of ga de nieuwste badmode kopen.…
Bezichtiging
gedicht
2.0 met 166 stemmen
19.597 Voor het
winter is, voor als ze passen.
Hier is de kamer met de bank,
waarop ik laat en moe
Afghanistan nog zie op de tv
of iemand die een eind weg
praat met aandachtsgeil op camera
gericht gezicht. De deuren.…
- De Waterhyacint -
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
807 De populaire waterhyacint
kan nooit meer uit het meer verdwijnen,
en elke winter zakken
de drijvenden rozetten
onverstandig massaal naar de bodem.
In haar immense biotopen
sterft de kleine hyacint
ironisch wat tegenstrijdig op haar eigen manier,
niet winterhard vriest ze dood.…
Als Jakob uit zijn schelp kruipt
gedicht
2.0 met 177 stemmen
24.877 Neem me in je armen – smelt acht winters in mijn pan.’
-------------------------------------------------------
uit: onderdeel van een vierdelige cyclus
voor het project 'De glans' van Koen Peeters, DW B 2009.…
Hedera helix var. venloensis
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
615 Je kunt dan de hitte des daags verduren en de
bijtende kou in de winter. Ik omhels jou met mijn
kleine zuignapjes die geen kwaad doen. Je moet
niet geloven wat ze van mij zeggen. Ik heb een
beetje steun nodig, dat wel, maar ik doe geen
vlieg kwaad. Kom, gedoog mij en ik zal jou
gedogen.
wurgend
breit zich stug omhoog
de groene boerka…
Sterrenkind
poëzie
3.8 met 5 stemmen
5.279 En weer winter.…
Aanwijzing
gedicht
3.2 met 5 stemmen
4.137 In de winterse
zeiknatte stilte drijft daar een windpraam van licht.
Ooit moet hij hierheen zijn gedreven op vreemde
onwaarneembare stromen wellicht bij toeval
aan de kade van loodgrijze daken zijn vastgeraakt
en gebleven.…
Hemelbed
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
750 samenspannen
om dwaze geesten uit te bannen
en slechts doelgericht naar
onbevangenheid wenken
scheuten schieten door mijn lijf
als ik mijn dorre droogte zie
hoe is het zover gekomen,
door wie of wat
gaan bevroren weerstanden
plots
weer vol
met maagdelijke warmte denken
opdat nu al een te vroege lente schreeuwt
terwijl mijn winter…
Februarie
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
694 Zal hartje winter weldra komen
of zijn het spinsels,enkel dromen?
Kou is dikwijls uitgebleven
en regen uit de lucht verdreven
Is 't verder af te wachten
dat voorjaar de kou zal ontkrachten?…
vurig samenzijn
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
4.397 Want zelfs de vlammen van de haard waarvan de hitte ons omarmt
en de jacuzzi die ons winters rozig lichaam heeft verwarmd
kunnen niet tippen aan het vuur dat in ons beider lichaam raast
en dat zich heftig zal ontladen, met een kracht die ons verbaast.
Dag allermooiste, met je ogen die in 't vlammend vuur gaan vonken.…
Danklied voor vandaag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
541 De winter, alhoewel er die
niet eens geweest is, kleurt ook de gevoelens grijs
en doet versomberen tot klagen en zeuren. Maar wie
het wil hoort zelfs de vogels nu een feestlied fluiten.
Wat komen nu veel mensen buiten en werken in
de tuin en roepen naar mekaar wat vrolijks.…
ZWOEL EN KOLKEND
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
679 Na een kille en dode winter ontwaakt al wat ademt, de kille sleur doorbroken
Mijn bloed stroomt en kolkt, rode roos volledig ontloken.
Een magisch zinderend lichaam in al haar praal
Schitterende vrouwelijkheid dankt in haar warme taal.…
Wat blijft.
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.162 Als velden wit of diep bevroren,
door koning winter uit het noorden.
Ook dán nog zie ik, rode roze rozen staan,
in 't morgenlicht, geboren in het oosten.…
Nat rotweer,
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.024 mij soms werkelijk ernstig storen
aan 't dagelijks regenachtig weer tijdens 't ochtendgloren
doet dan gelijk mijn goede humeur hevig kwellen
valt me hier zwaar tijdens deze donkere kille dagen
soms met hagel, regen en gure wind
ril zelfs als ik me voor de brandende haard bevind
draag in huis truien met hoge kragen
waar zijn die echte winters…
Vlinders
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
739 Kwam je tegen in de gang
Kuste je voorhoofd
Zacht jouw lippen dan mijn mond
En voorbij je warme wang
Voeld' ik je lichaam
Ontdooide winter
Danste lente dan haar zang
Geurden zoete zomerkleuren
Waaiden wervelend de wilde wolken
Van woest en stoom
naar teer lief loom
Verstilde wereld, luwde storm
Speelden bladeren
nog wat in de herfstzon…
De weemoed van december
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 dagen die moede ontwaken
in lage witte nevels
die lang blijven hangen
over de winterse akkers
over de middag glipt soms de zon
even door de wolken
om plots weer te schuilen
achter een regenbui
alles in de natuur
wordt stervensmoe
en neemt afscheid
van de laatste herfstdagen
de bomen lijken
op naakte skeletten
in de schemerende avond…
Winterliedjes
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.055 Ik denk aan de zomer die heen is gegaan;
Aan de dagen vol bloeiend groen;
En zie de bomen allenig staan,
En hoor door de takken de winden gaan
En vraag, wat de winter zal doen....?
De zon is stil, als een eenzaam licht,
Dat achter de wolken staat.
De bloemen deden hun ogen dicht.…
Lente
gedicht
2.7 met 3 stemmen
4.442 .
----------------------------------------
Uit: 'Een warm hemd voor de winter', 1968.…
Zomertijd
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
654 wolk verdwijnen
Zal nachtelijke hemel weer vol sterren staan
Ergens in het hout de nachtegaal zingen
De wereld is weer vol jeugdherinneringen
En aan de hemel schijnt een glanzende maan
Dan wandelen we weer samen door ’t laantje
Waar ergens nog dat knusse bankje staat
Daar vrijden we zo dikwijls in ‘t volle maantje
Laten we gaan nu winter…
schoon is wat lach bereiken kan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
588 vreugde toveren
van gezicht tot gezicht
de lakens delend
poetsen, stoffen en zemen zij
het toilet spic en span
met klinkslag of sneer
trekken zij dweilend ten strijde
tegen smet en smeer
schuierend en schooierend
met veger en blik
schateren zij de dagen
van het krieken van de dag
tot daar waar de zon
in de nacht verglijdt
wie de winter…
als?
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
588 de eeuwigheid
waar stilte geen zonde is
geef me dan voor we slapen gaan een laatste
knuffel, je weet wel, zoals altijd onze hoofden lange
tijd tegen elkaar aan, zeg me dat je niet lijdt of vraag me
om jou de adem te ontnemen die tergend je dagen verlengt
even nog draag ik jouw been in mijn eelterige hand
het voelt koud, kouder dan de winter…
Wat heb je op je lever
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
620 Wij kennen al jaren van die dagen
de korrels aan het strand, de schelpen
het schuim op het water dat af en aan
als golven wederkerend het strand aandoet,
het koude dat je in winters laat huiveren.
De nacht telde deze keer minuten lang uren.…
Weersverwachting
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
514 nieuwe tijd begon
Een nieuwe dag en nieuw leven een nieuw begin
En stralende zon lacht ons lokkend te gemoed
Zo’n beloftevolle dag krijgt ieder uur weer zin
Een dag door warm stralend lentelicht begroet
En overal spruit het jonge leven uit de aarde
De eerste bloemen kleuren weer het dorre veld
En kleurrijke bloesem bekleed elke gaarde
De winter…
het voorjaar komt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 dat ook zo vaak gaat bij ons mensen
die pas verbonden zijn in de echt
het plekje vinden voor je nest een zware taak
want ook elk klein vogeltje heeft z’n wensen
vrolijk geschetter en enkele die al zingen
o wat ontwapenend en zo mooi
je hoort het voorjaar er al in doorklinken
die kleine wezentjes verstrekken onbewust
mij weer hoop in die winterse…