5142 resultaten.
Baby dump
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 moeders
In diepste geestelijke
Nood, voortgejaagd
Door verdriet dat
Levenslang duren zal -
Want de baby dump rijdt
Hier gewoon voor me,
Recht voor me op de A1
Vrachtwagen die van de
Daken schreeuwt dat je
Je baby bij hem wel altijd
Mag dumpen, zelfs hier op
De A1, tegen de goedkoopste
Prijs, en word ik gesmoord
In mijn adem…
Onmacht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
503 Het heden waarin ik struikel, dunne waslijn aan
de horizon, die gisteren gespannen is, schrikdraad
waaraan snippers schaduw hangen, ik spartel
tegen, verlangen naar de engel die de adem stokt
en klapwiekend terugkeert op zijn schreden.…
voorspoed in spijt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
523 gedreven tot, zijn mijn naasten
de hilariteit voorbij gestreven en
haken tekens op het schors dat ons
allen heeft verwond, niets kan mij ontvlieden
want wat mij bindt is de zoete adem
van mijn eigen klucht
nu en straks, de leefregels terzijde gelegd
raak ik noch steen en beitel, herzie
ik de tekst van wat ik schrijven wil, geen poëzie…
Dochter
gedicht
3.0 met 1 stemmen
7.109 Je voeten hebben mijn druiven geplet, je handen
mijn deeg gekneed tot ik geen adem meer kon halen.
Je hebt brood van mij gebakken, dat ik in de ochtend rook
maar dat snel verdroogde. Jij hebt mij leeggeschonken.
Je hebt je sigaretten in mijn mond gedoofd, je gesprekken
op mijn huid geschreven, je glimlach mijn oogbol in geperst.…
Amazone
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
469 Steeds als je mij met je ogen raakt
wordt ik als kristal en doorzichtig
transparant, waarin een regen van
licht in mijn bloedbanen dromen,
uit te monden in de delta van mijn
amazone, in de rijke zuurstof van het
regenwoud, slingert ze voorzichtig
door de peilloze palm van mijn hand,
kijk het water ademen waarvan we
zijn gemaakt,…
Gevleugeld forum
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
512 keizer
van het marktplein gewist
luidruchtige kooplui zijn samen met de tempelgebeden
in oude kleuren begraven
alleen de pilaren rijzen nog ten hemel
de eerbied ligt gebroken
en verborgen onder de alles vertredende
voetstappen van heden
elke steen in de metropool zucht
en zwoegt tevergeefs
om de historie voor te blijven
- de langste adem…
rode wolk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 de schroeirand van
vuur gaat verborgen
onder een dampige
bank ernstig zeker
in diep verlangen
gelegen
blijven hangen vol
lome gedachten
herinnering aan een
gestilde vonkenregen
vuurwerkexplosie
tintelende damp
salvo van een peloton
uitspattende lichtkroon
verdedigend bastion
maar het is een wolk
ongenaakbaar de adem…
In de olie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
478 Of heb je twintig pilzen weggedronken
En wil je toch naar huis gaan in je DAF
Dan ben je verder heen dan licht beschonken
(Goddank pakte een vriend de sleutel af)
Of word je ’s morgens wakker met een kater
En stinkt je adem naar een dooie rat
Dan was je ’s avonds flink boven je water
Nou zeg maar rustig je was ladderzat.…
tweeschrift
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
523 maar ook het geduld in windstille nachten
het verlaten station met een voorkeur voor wachten
het gefluister van lippen zonder woorden te geven
ik ben je adem het bruisende leven
ik ben je bloed je lijf en je leden
ik ben je toekomst en eens je verleden…
Het Gasthuis.
poëzie
4.0 met 6 stemmen
3.484 Nauwlijks kan ik adem halen!
Hemel! welk een nare lucht!
Wat voor genoegen,
Geeft u dat zwoegen
Dat gekerm, geklaag, gezucht?
de z u s t e r.
Broeder, kent gij 't heil nog niet
Dat ons 't mededogen biedt?
Dan moet gij hier veel verkeren,
En aldus ontferming leren.…
Zog
gedicht
2.0 met 2 stemmen
5.746 Was ik een zeedier geweest met meer dan
zeven tentakels, ik had zonder bedenken
het stof van ze afgewaaierd zodat ze
konden ademen. Maar ik moest het redden met enkel
één hart wat hersens en deze twee handen.
Ik heb ze gekoesterd gevoederd gevoed met
gedachten aan later, maar iets in ze wilde niet
groeien, is lummelig misgegaan.…
Moeder Teresa
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
857 de Vrouwelijke Christusgeest
In de Twintigste Eeuw
Een Licht, een Baken
In een periode die over een paar eeuwen
De Donkere Eeuw genoemd zal worden
De eeuw waarin de mensheid de weg kwijtraakte
Oorlog
Vervuiling
Intolerantie
Moeder Teresa is de vleesgeworden Compassie
Die ver voorbij de tolerantie gaat
Vergeving was voor haar als ademen…
Overvol?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
823 Maar ook als de lange adem
van de tijd in een kus zijn grip verliest?…
Hoezo klassiek?
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
579 van Bruckner's negen symfonieën
luister, wees stil, wees open, 't is geen test
geef jezelf prijs aan ritme, melodieën
en laat je geest zijn eigen wereld dromen
sta toe dat kleuren, vormen, fantasieën
de plaats innemen van je daagse gnomen
ontsnap, ontspan, als 't kan laat je ontroeren
Zet je vooroordeel opzij, laat je vernieuwen
en adem…
NOCTURNE
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.851 Gestalten jagen woest:
saters in horden;
en hun grijze adem
is zichtbaar.
Nimfen, bloemwit
met groene haren
vluchten in 't bos,
hijgend,
In de nevel de syrinx
en op onze mond,
week en dartel:
Pans fluit. -
----------------------
uit: De boog (1917).…
ode aan een gestorven dichter
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
704 poëzie laat zich niet sterven
als de reis ten einde is
schrijft in alle talen
waar de dood te stil is
om het te verbieden
poëzie houdt niet op
als het keerpunt eenzijdig
het lichaam neemt, want de geest
van een dichter is de jeugd
die altijd blijft
poëzie is de adem van de
schrijvershand, het typt het zwart
van inkt met gele stippen…
Wemelbed op zondag
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
602 ik ben een Adam buiten adem.
en Eva slaapt nog
in haar hemels wemelbed.…
Wij-materie
gedicht
3.7 met 3 stemmen
2.509 –Geen adem, geen adat, geen Adam.
----------------------------------
uit: Konkrete poëzie (1962)…
Nooit te ver.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
395 De toekomst heeft
een oneindig vergezicht
de vleugels van je adem
markeren het bewijs, dat
jouw gedachten zullen
kiemen op de wangen
van een nieuwe morgen
waaruit telkens weer
een hoopvol wijsje klinkt
goed van wil en met een
open mind van tijd, zonder
vooroordeel zal worden
gewogen, geeft ze de maan
een nieuw naam, ze ziet…
4 Sterrenhotel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
456 Stotterend stond ik daar,
daar jij mijn adem benam.
Harmonie bracht je mij,
van het noorden de standvastigheid,
van het westen het bewustzijn,
de diepzinnigheid van het oosten
en de warmte van het zuiden.
Een hart kan niet jokken:
weggestoken achter
een stoere ribbenkast
laten de tralies toch
tederheid door.…
In het oog (4)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Mijn adem wordt bevochtigd
en beroert de wilde woorden,
spelend als dolfijnen voor de boeg.
Hun spel spreekt mij aan,
vertelt van hun reis, hun verleden
in het donker van
jonge dagen
toen de wereld nog een droom was,
ongebonden ?…
Tegendraads?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
423 Weinig lukt het nu te schrijven
op een verantwoorde wijze, dat
woorden klaar en helder, ijkpunt
van de taal, vrij kunnen ademen,
uit de kraamkamer van de cultuur,
lokmiddel van elk gedicht, maar
deuren op een kier, slaan ook dicht.…
Soldaten van Cura
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
508 Het schetsboek haalt adem.
Geen gedicht gekregen van de muze
tot vandaag.
Al mag ik niet schrijven.
Al mag ik niet verdwalen
in mijn eigen poëtische vlindertuin.
Geen inkt verzacht
een lach van tranen.
Er is hoop.
Er is hulp.
Soldaten van Cura.
De bestrijders van de eeuwige nacht.
Dromen zijn niet verboden.…
Troost
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
508 Mijn tederheid
mijn verdriet
mijn lied
is als het
geluid
van
een zeis
die door tarwe maait
een lied
dat muren
naar beneden
haalt, je mee neemt naar
de hoop van
de zon overgoten rivier
troost in de opeenhoping
van mensen
waar de dood rond maait
de ziekte
om zich heen slaat
bevend
huilend naar adem snakkend
de mensen…
Moeilijke tijden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
494 dagen
van eenzaamheid verwarring en angst voor het
onbekende dat besloten ligt onder de aardse zon
't valt niet mee bij 't zien van 't zonlicht buiten
dwars door de dagelijkse dampen gesluierd in
en om het huis bij 't zien van zoveel lamgeslagen
vleugels de pijn door 't brein gevlogen in de kilte
en de schijn 't valt niet mee 't ademen…
Landweg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 Het is stil langs de landweg,
het bos houdt de adem in.
De laatste vogels zijn allang vertrokken,
als door een klok gedreven.
Vraag mij niet het uit te leggen.
Een late haan kraait naar de nieuwe dag
en die komt als op goud gedragen.
Strooit uit zijn paarlen van geluk
over het nat gebladerte.
Brengt rust en vrede op deze plek.…
Oetoen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 huilen kan ze niet maar voel
het droeve dreunen, hoor
in het witte kronkelen
van honderden larven
de bodem van git
waarop zij valt,
waarop zij viel,
waarop zij vallen zal, en
adem
het weeïge ritselen, het
slurpen en glijden
van het leed en de lust
in de bange wortel
van haar blanke,
benige lijf.…
Sterrenzee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 Donkere golven rijzen op
In klanken van ruisen en zuchten
krullen zij langzaam om
Alsof zij de maansikkel aanbidden
die badend in bleek licht boven hen hangt
Een zilte adem wordt ingehouden
vergezeld door een korte stilte
Boven de golven van donkerte
verschijnen nieuwsgierige schuimkoppen
Dan buigt het geheel volledig neder
Stort in en…
In voor en tegenspoed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
677 Ik open het venster
en de deuren tegenover elkaar
totdat het overal tocht in huis
om het denkbeeldig coronavirus te verdrijven
nadat ik de verwarmingsmonteur
uitgelaten heb
zet ik mijn mondkapje af
om de frisse lucht in te ademen
zie hoe vogels als klankgazelle in de
boomtakken aan de overkant
neerdalen in het morgenlicht…
Golven van het leven
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
682 verbondenheid
Golven van kwetsbaar zijn
Golven, prachtig is zijn woestheid
Golven, prachtig in haar imperfectie
Golven, ongenadig in het nemen
Golven, die in overvloed geven
Golven, de schuimende niks duldende golven die komen en gaan
Golven, de weerspiegeling van het leven
En ik deins daarop mee
af toe kopje onder gaand om happend naar adem…