48275 resultaten.
Het sociale vangnet
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
522 was
de echte die in samen
steunden elkaar de
hand reikten bij
onverwachte dreunen
ook waren er de
seizoeners die bij
gelegenheid altijd
acte de préséance
en tussendoor nooit
kwamen opdagen
zoals op feestjes
en verjaardagen
een redelijke
reactiegroep waren de
werk en schoolmensen
kinderen en vakanties
die elkaar opvingen bij
familie…
Ongeleide projectielen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
456 Bokser, geen dichter zijn
is helemaal niet zijn
Een bulderend publiek
heb je ons niet onthouden
Twaalf mensen zijn er binnen
de helft slikt zoete koek,
de rest is familie
Tijd om met je projectielen
te beginnen
Vrouwen, bereid om op een najaarsavond neer te zijgen
doen dit slechts omdat
er wordt gebokst
Comedia del arte
maar non…
feest het leven – van harte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
605 klanken krijgen vleugels
trillen hemels
het mooiste geluid
is wat je hier krijgt
een nieuw huis, een vriendin
een prachtige familie om je heen
vandaag sta jij stralend in het licht
jouw verjaardag Michael Melse
verdient een groots gedicht
het is een dag om te vieren
in een Melse-feestelijke sfeer
van harte…
Interludium
netgedicht
2.0 met 13 stemmen
750 De familie zwaait klaarwakker.
Van verre zien we toe hoe zij
haar zaken plezierig regelt.
Bij voorkeur met jubel-ambities.
Zonder de stofdoek te vergeten.
Hoe dankbaar moet je zijn als ouder
nu de jaren zich moeizaam verhouden,
kansen op ziekten plotseling toenemen,
de onbalans gevaarlijk wankelt...
Dubbel wil je genieten!…
Sterrenstof
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
926 en bevrijdend
vloeiden de uren over onze lippen
samen in innerlijk evenwicht
maakten wij de stap vooruit
in de kamer omsloten door warmrood
alleen verlangend naar wat er was
werden onze namen
opgetekend in
sterrenstof...…
Zo klein. Zo kosmisch groot.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
424 De maan draait om onze aarde.
in een onmeetbaar groot heelal.
Mensen draaien dol.
Onze klok draait onbekommerd door.
Totdat een zelfgemaakt projectiel,
ter grootte van een virus,
in onze zelfgegraven vijver viel.
Ons aller leven werd tijdloos stilgezet,
voor een paar weken maar.
Tijdloos staat gelijk aan eeuwigheid.…
Slavendrijvers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
407 Leer kijken naar de gedachten
in onze hoofden.
Zie ze komen als zwarte wolken.
Zie ze vreedzaam verder gaan.
Ontmasker de slavendrijvers die we zijn.
Daarna hebben we geen zin meer.
Geen zin om slaven te houden in onze kop.
Geen zin om slavendrijvers te willen zijn.…
vooruitgeworpen zicht (in klare taal)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
464 vanavond om acht uur
was het zover
de hemelen braken open
door
het samenkomen van
verlangens
en wederzijdse behoeftes
door
onze wensen te bespreken
deze te hebben vergeleken
tegen het licht van onze achtergrond
deden wij wat gezond is
voor jou
voor mij
betastten wij
alles wat wij
wilden wilden
deze keer
dus
laat het rijmwoordenboek…
Liefdesradar
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
280 rustiger ademen
bent bijna thuis, bijna weer
in mijn armen, je komt
levensgroot op mijn radar
Jouw liefde, onze liefde
in onze armen…
verleden, heden en toekomst
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.999 We zijn de echo's
van onze ouders…
Kamp-Vught
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
605 Laat hier de aarde ademen
laat de helden rusten
na hun laatste benarde uren
Geef dit beladen landschap ruimte
bied een bladerdak
voor vogels in de nacht
Laat rozen bloeien voor hen
die het leven lieten voor
jouw vrijheid en die van mij
Bied hier de aarde adem
laat hier de helden rusten
uit eerbied voor hun moed…
KOETERWAALS
snelsonnet
4.0 met 27 stemmen
2.210 Meerkoets, vermijd dat woord toch coûte que coûte !
Koet – koeten, dus méér koeten zijn meerkoeten
en ik herhaal, dat zal nog een keer moeten:
meerkoets als meervoud is meer fout dan goed.
Nee, meer nog (ook al brengt dat weinig goeds):
meerkoeten leiden vaak tot mínder koets.…
nostalgie
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
2.166 handen, mond
en kloppend hart
met al mijn krachten
draag ik jou
naar waar jij wist
dat ‘t eindigen zou
vanaf de start
met al mijn liefde
geef ik jou
al datgene
waar ik van hou
en nog veel meer
met geest en lichaam
in evenwicht
streel ik zachtjes
jouw gezicht
en herinner weer…
zomer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
916 het regende gisteren
dus knielen tuinstoelen vandaag
voor de tuintafel van morgen
de gemummificeerde laurier herleeft
lichtgroen tussen de Zeeuwse knopjes,
waar het ridderspoor van geen wijken weten wil
onze lieve vrouw heeft weer d’r gele mantel
uitgespreid over het tuinpad, waar 's avonds
tuinfakkels op wacht staan bij de judaspenning…
tijd
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
2.364 de tijd maakt ons ouder
en stapelt jaren op elkaar
hij maakt herinneringen, en heimwee
en maakt dat ik je steeds meer mis
warmer of kouder
ik word het niet gewaar
want waar ik ga, ga jij met me mee
omdat onze ziel blijvend verbonden is
de tijd moet je laten
die doet wel zijn werk
hij maakte veertien lange jaren
waarin ik je steeds liever…
jij dronk het tegenlicht
netgedicht
2.6 met 36 stemmen
2.204 versmald en turend raken je ogen
de oever die de vergetelheid omheinen
en jij naar ‘t einde staart waar de zon
herleeft in haar compassie, doch het late
maanlicht schrobt de nacht voor zich uit
en stapelt hoop op afvalbergen woordenhoog
jij lijnde de grenzen op je kaart
en scheurde de evenaar in twee, jij kan
niet houden van een wereld waar…
Weemoed
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.324 Allerlei dwazen
die staren in zichzelf en in de verte
naar woorden zoeken, taal,
om maar te begrijpen waar gedachten
vandaan komen en waar ze heen gaan.
Huis, kind, weemoed.
Boom, vuur, vis
ogen, lief, gemis.…
Verkeerde vrouw
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
514 uw vrouw ligt hiernaast, sorry: zei ik
en toen baarde zij onze mooie zoon!
later op zaal lag de verkeerde vrouw
met een lief klein Chineesje
waar ik helemaal niet op leek!
u was de eerste die mij kuste: zei ze!…
Thüringen tegen het licht
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
697 hij schreef, het bed,
de bibliotheek, de tuin
we doen ook Erfurt aan
en Eisenach, van Bach,
waar Luther in de Wartburg
evengoed historie heeft geschreven
onze Duitse gids wil het nabij verleden
en verdeeldheid doen vergeten
spreekt over goede positieve tijd…
En face en -profil
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
463 tijd
is mijn roede van de slappe lach
Niet langer
daar ware liefde daar is
waar het zweet niet langer koudt
*schamper lachen…
Mijn hart is jouw huis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
589 Waar alle vruchten van de liefde groeien
aan die éne Boom waar rond wij samenzijn.…
Rosé met Desirée
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
627 Na mijn lekke band nam zij me
achterop en fietste ze stoer
naar de bakker in Echt, waar
we Bossche Bollen aten, met
onze gezichten onder
de slagroom.
Terug op de camping nam ze mij
mee naar haar krappe tent, waar
we drie flessen rosé dronken
om daarna dronken in elkanders
hunkerende armen te vallen.…
Verwant
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
486 ik voel jouw handen in de mijne
je vertrouwt ze mij toe
lachend neem ik je mee
naar een oord hier ver vandaan
waar de geur van bloemen ons zal
verwelkomen evenals bont gekleurde vogels
de zon zal ons innig omarmen
daar waar men niet in raadselen spreekt
ligt de eerlijkheid op straat
samen zullen we lachen
en huilen op de toppen van…
cadeautjes van het leven
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.531 ogen kunnen al dit moois
iedere dag met veel respect begroeten
tot slot is er ons bestaan
waar komen wij vandaan
we leven in harmonie met aarde, zon en maan
dus wees dankbaar voor al dit krijgen
gratis en een ware zegen…
deze cadeautjes van het leven!…
Even slapeloos
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
470 Ik denk aan onze tuin en het mos op steen zo zacht
aan bomen, haar takken vanaf hun kruin uitgespreid.
Aan die bekende geuren van ook het natte mos
het gras als de eerste stralen haar beschenen heeft,
dan denk ik weer aan oudere bossen en dat ene bos
waar bramen groeien en kamperfoelie en van alles leeft.…
Lief mijn lief
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
461 liefde is nog net als toen
Jij let op mij en geeft me goede moed
je geeft het najaarslicht zijn gouden gloed
De toekomst wijkt, voor eeuwig nevelig
totdat ik veilig in jouw armen lig
waar ik mijn ogen rustig sluiten kan
waar ik mijn ogen rustig sluiten kan…
Gewoon verliefdheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
445 Samen wandelen over lommerrijk pad
langs beek en kreek door het smaragdgroen struweel
genietend van de bloemen in zonlicht gevat
vleien wij ons in het gras, zacht als fluweel,
minnend als de tortels in hoge bomen
maken onze wereld tot ware dromen.…
missen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 Omhoog cirkelend als rookwolkjes in de lucht
waar het uiteindelijk wordt gedoofd
Zie ik je zoeken naar waar je van hou
Voel je ergens zo verloren.
Wederom zitten met een zucht
We sluiten onze ogen en zien we ons staan.
Blijken de woorden zo overbodig.
We zullen ons dan vergewissen
Je stem, je warmte, je handen en je traan.…
Geboeid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
386 Op de brug voor deze muren
stonden de speren met de hoofden
van iedereen die in de weg stond
rafelig afgehakt op het blok
als de veroordeelde weigerde
om de beul te betalen
voor een snelle dood, de hoofden
met gaten waar de merels pikken
de gaten waar de ogen zaten
De parochianen droegen sjaals
voor hun neus en mond
tijdens de zondagsdienst…
Lichtgevende symbiose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 mijn streepjes
licht de portalen
aangaven waar dood
en verderf energie
produceerden uit
lichtgevende symbiose
van ongehoord en
nooit geweten die
daar hun supers voor
voeding vonden die
wij uit onze overvloed
aan naam en daklozen
hebben gegeven om
echt leven op te sporen…