5005 resultaten.
tot wolken spreken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 als ik tegen wolken praat
is het omdat zonder jou
de warme chocolade
in de koude gure winter
mij niet smaken wil
natuurlijk is het goed zo
met de mensen om mij heen
die aardig zijn en vriendelijk
toch blijft het moeilijk
dapper alleen te zijn
na het dutje bij de koffie
smaken koekjes anders nu
al smullen zingend en lachend
de kinderen…
Dauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 in het openbaar
Ik kleed me uit op straat en dat voelt raar
Ik streel mijn kippenvel, het is gênant
dat ik moet plassen aan de waterkant
We staan stil om niet te vallen
Schouder voor schouder met zijn allen
We staan stil voor de foto als atleten
voor de start, strekken ons uit, vergeten
het harde plankje, de overstekende tenen
het koude…
broodje normaal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Klaarte valt altijd plat op de dingen is koud
van geïoniseerde lucht lege ruimte gireren
bolle denkbeelden vlak op een spiegel woorden
weerkaatst uit het niets gesneden dun
volle lucht ademt op doodnormale wijze
doorzeefd en doordrenkt
als van gewoon brood met water
uit een helder scherm moet ik dan
de triage van weeën opduiken boud…
In bad
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
502 Zodat het niet zo koud meer is,
als hun vrolijk spel beginnen kon.
En zij genieten, zo duidelijk als wat.
Elke dag opnieuw een feest
en ik geniet het meest.
Mijn mussen gaan in bad!…
De moed tot overgave
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Laat troost je koude ziel verwarmen
totdat ze weer de trekken van het kind hervindt,
de moed tot overgave.…
Goudlokje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Papa lag in mijn bed
lang geleden, ik bewaar dat
in het ovalen Tjoklat blik
bij mijn strogele haren
van de eerste keer
geknipt door papa
Mama stond in de keuken
Ze had haar pantoffels aan
Hij wachtte ongeduldig
op de pap en nam de schaar
Daarna was zijn pap te heet
en die van mama te koud
Daarom schoof hij door
naar mijn bord, krak…
Keuzes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Het regent
Druppels glijden als riviertjes tranen
langs de naaktheid van mijn raam
kil en koud lijkt nu de wereld
zoveel weken
zo'n gebrek aan leven
nog te gaan
Even toch
mijn jas maar aan
het masker in mijn hand
de echo kaatst in frases
terug naar mij
alles lijkt zo onherkenbaar
wie ben ik
en wie ben jij
Keuzes maken
op het…
SNEEUWKLOKJES
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
567 Getogen uit koude winternachten
sneeuwklokjes licht en frêle
kunnen ze niet langer wachten
brengen ze terug ’n teken van leven .
Ik zie hun kleine kopjes hangen
als lichtjes naar de dode grond
zo speels, lief en onbevangen
dat ik ze als nieuw ontloken vond.…
Gebed van een moeder
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
940 dag en nacht beheerst
geef allereerst hem die kracht dan
om te accepteren
wat hij en niemand veranderen kan
Lieve Heer geef me nog wat tijd
neem die onrust van me af
ik vlucht naar het bos
luister daar naar de fluisters
van de natuur
laat daar regelmatig los
datgene wat hem en mij
in de greep van onmacht houdt
ik ben bang, heb het koud…
Dodenherdenking en opstaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 Zij kunnen niet meer opstaan,
liggen in lange rijen naast elkaar,
in koude graven.
Maar laten we niet vergeten dat ze zijn opgestaan.
Opgestaan,
tegen verdrukking.
Opgestaan,
tegen tyrannie.
Opgestaan,
tegen onrecht.
Opgestaan
en gevallen, voorgoed.
Opgestaan, gevallen, zodat wij kunnen opstaan.…
de goede wereld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 in mijn testament dat ik
nimmer zal schrijven
is de leegte onherkenbaar
aanwezig in het grote niets
woorden ontbreken, zelfs
het vel met die kleine lijntjes
die je schoonschrift bepalen
zetten de kantlijn buitenspoor
ik heb niets weg te geven, al wat
mij bezit zijn slechts koude
harteloze dingen, mocht mijn
eind aan de orde zijn
leg…
LAIS CCLXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
617 “Schlaf und Tod, die düstern Adler / Umrauschen nachtlang dieses Haupt”
Georg Trakl, Klage
Slaap en dood, uw zwarte zeilen ruisen
en vermalen worden 's nachts in het hoofd
woorden tot korrels, letters tot gruis en
buiten stormt het Niets, stom als beloofd:
koud en stil wordt het leven weg geroofd.
…
Stille en heilige nacht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
640 lijst
van vorig
jaar winter
zag aarde
draaien in het
herfstig veel-
kleurenpalet
onder mij
wilde de wereld
weer maagdelijk
wit en verschoond
van ellende en
bruut oorlogsgeweld
maar daarvoor
moest ik eerst
ontdooien door
aan mooie lieve
dingen te denken
zo gleed ik
van het ijs voelde
me meteen al
vol liefde bevrijd
van koude…
Zelfverwennerij
netgedicht
5.0 met 111 stemmen
389 ik schoof de
groene regen
jonge blaadjes
langs stille
rollertjes open
het licht kon
binnen komen
als gedachten
lieflijk verpakt in
warme dromen
die nog even
wakker willen
worden met een
volle dag in
het vooruitzicht
tijd om op te
staan de zon nog
even langs een
slaperig koud
lijf laten gaan
dan de douche
als malse regenbui…
kapseizoenen
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
426 onstuimige kracht van de herfst
men draagt het verlangen naar lente
naar een vredig ontluikende wereld
vol nieuwe geuren en kleuren zacht
op handen door de zeurende winter
de verwarring slaat toe bij de vroege
vracht aan gele en groene ergernissen
wat de schreeuw om zomer versterkt
die onverbloembaar volgt op de lente
men verwacht regen en koude…
Onbestemd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
257 Was het om die ene jazzkenner
te jennen
nee hoor, daar wordt hij niet
door gedreven
wel door een meisje te gaan strikken
uit een nogal vreemd zeikerig wijsje
met onbestemd gevoel voor erotiek
deze herfst liet tal van bladeren vallen
in kleuren die de bospaden besmeuren
na koude regen tegen heug en meug
al zou haar preek verzonnen…
Het tweede meisje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
342 Na maanden komt voor mij de conclusie
Die liefde van een man verdwijnt snel
Voor een meisje met een mooi gezicht
Zo een net een fotomodel
Ze hoeft hem alleen maar te complimenteren
Een aanraking bij zijn arm
Zijn hart wordt koud voor mij
En voor haar warm
Thuis heeft ze een man op de bank
Het is misschien wel een spel
Met een duidelijk…
In Sluimerende Dromen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
344 Drijvend,
in vierdimensionale dromen
dansend op het getij
breek ik door de illusie
voor even ben ik vrij
Ontketend,
een sluimerend geweten
knagend aan mijn essentie
mijn geest geschonden,
geketend aan existentie
Meegesleurd,
naar diepe duisternis
verlangend naar het lumineuze licht
het koude ijs dat langzaam scheurt
woede getemd door…
De berggeit
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.244 de geit kijkt neer, het dal
diep en wijd
daar woont de twijfel,
daar verstrijkt de tijd
hij zoekt in rots een spiegel
voor zijn naam
alsof hij zonder echo
niet bestaan, kan gaan
de wind gaat langs,
de lucht wordt
dun en koud
de vraag wordt zwaar
het pad wordt steil en smal
gebouwd
wat blijft staan en wacht
op zeker weten
zal…
à Godinne
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
934 En verborgen blijven
de dagen
koude, sombere
razende
daar wij verlangden
naar deze schreeuwende aalscholvers
vergeten eendennamen
dit gakkend gezang aanhorend
onze benen samen hangend
over één kant
scherend
komt het overgevlogen
dat dromen van
chillhoekjes
in de zon.…
Schermtijd van een schaduw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
213 Mijn hand tast naar de koude rand,
mijn kamer ademt als een server,
elke droom telt zachtjes af.
Onder mijn oogleden gonst de upload,
woorden breken door het glasvocht:
geen inkt, maar zingend fosfor.
Een vloeibare zin flitst aan,
de kamer dimt haar laatste toon.…
De tand des tijds
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
15 Aan de aarde gekluisterde aardelingen
Roemende tegennatuurlijke dingen
Het inademen van een ijzige koude wind
Onbeschaamd kopen van een moederloos kind
De zee des doods prijzen als liefdevol groots
Tot zwijgen gebracht zij die eren de hemelloods
De schilder mengt geen op olie gebaseerde verf
Als het een gevaar inhoudt op algeheel verderf…
luik zonder scharnieren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
25 mantel is geel bij verse sneeuw
een schreeuw van een meeuw ik laat hem
plots helder ijs met ijzers glad gegleden
de snelheid op de vaart gelijk een schicht
als van het licht stabiel en krachtig duwend
de één over de ander de herhaling van benen
lichtbruin riet telkens bijna plat gewaaid
ik draai en draai en adem diep door mijn buik
de koude…
Zyklon B
gedicht
3.4 met 88 stemmen
19.824 nooit
aan een ander
vertoonde
wat het meisje
bond aan haar
lichaam was naakt
als een jong dier
in de massa tussen
de andere spook-
gestaltes schuifelend
onder
de steelse blikken
van de bewakers
eerst het stenen
trapje af en dan
in die lege ruimte
betrapt en
wachtend
wachtend
wachtend
op het wassende
water koud…
tijdverdichting
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
874 traag sleept de week zich
door de nachten voort
als koude stroop door een gesloten poort
ineens
is daar het uur
c'est un Moment Suprême
opeens
ontwaar ik vuur
en snelheid zonder rem
minuten uren dagen weken
maanden jaren eeuwen
de tijd
heeft alle tijd
en uren duren uren
om toch weer eindig te gaan blijken
er was alleen een eindeloos…
Een streepje zon
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
849 Een streepje zon, wat koude wind
en bovenburen die weer ruzie maken
(is 't hun manier om bij elkaar te raken
waar het verschil geen woorden vindt?)
De haan kraait luid, de middag is
al ver gevorderd en de vogels zingen.
't Geheim klopt stil, onhoorbaar door de dingen,
omringd door water als de vis.…
Dicht
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
966 Omarm me liefste met heel je hart
Je nam de weg naar mijn gedachten
Het begin was mooi en vol van groen
Maar nu staat de winter te wachten
Geef de koude in mij geen kans
Fluister woorden sterker dan ijs
Verwarm mij liefste met je ogen
Maak in mijn hoofd jouw paradijs
Omarm me liefste met heel je hart
Je nam de bochten van mijn geest
Ze…
wees mijn bruid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.468 wees mijn bruid
als de avond valt
en de zon van mijn ogen
neerdaalt in mijn hart
wees mijn gade
als ik afdaal in
de vergankelijkheid
van geschapen smart
rust je hand
op mijn schouder
en stuur mij zacht
naar beminde wouden
waar de ruis van
vele zielen
mij zullen dragen
in voorbijgaande koude
wees mijn bruid
al is het voor even…
Gezondheidsraad
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.320 Dat de klant op het achterend kauwt
van een zwijn, laat de vleeshouwer koud.
't Gaat om economie.
't Is de vleesindustrie,
die de mens voor het baklapje houdt.
Hoe kan bij een feest, dat we vieren
het eten van lijken plezieren?
Dat snapt toch geen hond,
want het is ongezond
voor de mens maar vooral voor de dieren.…
Tranen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
864 Hoeveel tranen heb ik niet gelaten
Ik heb 't niet eens meer in de gaten
Overdag stromen ze wanneer ik zit
's Nachts gaat het door terwijl ik pit
Het verdriet grijpt me toch wel erg aan
Eigenlijk moet ik er boven staan
In de moderne maatschappij is toch bekend
Dat je eigenlijk alleen op deze wereld bent
De wereld is koud, kil en commercieel…