27290 resultaten.
Adembenemend
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.996 Hoor…
de noordenwind roept kil mijn naam
nog even en ik zal haar volgen
waarheen de vlucht ook gaat
nee, ik voel geen angst
het leven was gelijk een bloem
geknopt, ontloken, volle bloei
maar nu vermoeid aan rusten toe
dus laat ik mijn laatste adem
wiegend over aarde dragen
kus nog één keer al wat raakte
voordat ik eeuwig slapen ga…
Moulin du Vent
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
803 als de wind
eindelijk gaat liggen
zwijgen de wieken
de molenaar kan
gerust huiswaarts gaan…
en vlijt ze loom
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
706 je streelt leven
in de boom koestert groen
en vlijt ze loom
langs takken die je buigt
en met een zachte ruis
sluit je de zomer
bladert met geritsel
door de kroon.
dolt en tolt en
draait de gele kant
naar rood en dwarrelt
neer op bergen dood
je wist het trillen
van de zon
blaast koele wolken
om de vogelzwermen
die vluchten voor…
wolken
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.183 kijken naar de lucht
in stilte ongebonden
vrij wit en grijsblauw…
Bomen buigen weg van de kust
gedicht
3.5 met 19 stemmen
6.682 Bomen buigen weg van de kust
voor het huis schuift een steiger
de rechte gevel en rechte steiger
zijn bomen die naar je wuiven
het huis vanuit een rijdende tram
helt in de wind die van zee komt
je buigt je hoofd onder de steiger
kijkt naar buiten als je thuis bent.
--------------------------------------------
Dit gedicht…
Gong,
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
918 In alles te willen sterven, dicht bij me
als vluchtige gedachte, in een zucht ontvloot, te
willen schrijven, wat klonk wat al geschreven was,
verval in dat laatste woord wat in me overschoot,
die toon bleef zwerven in een vreemde tongval
van de wind en wat je zong.…
Wolken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
475 Maar zij bewegen slechts door wind
terwijk ik
gedreven word
door Geest.…
't is voorbij
hartenkreet
4.5 met 18 stemmen
1.056 't Is voorbij, over, tabé
en neem asjeblieft ook het verleden mee.
't Is voorbij. die vriendschap, na al die jaren,
voor mijn part mag je alleen verder varen.
't Is voorbij, mijn vertrouwen in jou,
hoewel ik nog steeds van je hou.
't Is voorbij, ik heb niet meer die kracht,
want 't is teveel wat je van me verwacht.
't Is voorbij, 't…
Tweedrachtzaaier
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.124 Met de zon, die het vrouwvolk graag mag,
is verdwenen de stralende lach:
er wordt tweedracht gezaaid
door de wind, die hard waait
en zo wordt het een broekrokjesdag.…
Gedicht/Niet-gedicht deel 1
gedicht
1.9 met 25 stemmen
8.535 Bij Rainer Maria Rilke's "Lied vom Meer"
Oeroud gewaai van zee, zeewind bij nacht
Jij gaat naar geen die waakt of zien zal hoe
Oeroud gewaai van zee, zeewind bij nacht
Jou te weerstaan! Oeroud gewaai van zee
Jij gaat naar geen die waakt of zien zal hoe
Versteend is van louter ruimte rijten
Jou te weerstaan! Oeroud gewaai van zee
Zo gevoel…
In Tegenlicht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
899 In tegenlicht
stond ik daar
In weer en wind
In sneeuw en kou
voor 't schoolplein
motor draaiend
wachtend tot zij
jas half aan
door de deur
naarbuiten zwaaiend:
Haast je! Vlug!We moeten gaan!
Net tussen twee vrije uren
naar muziekles in de stad
Stond ik daar
verregend, nat..
warmte of kou
motor (fout!)…
krakende takken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
720 ze staan er
de donkere bomen
sinister schemerend
hemelschreiend het loof
de naalden prikkend
naar de ondergaande zon
maar daar waar
geen sterveling komt,
scheurt de bast
van berk en plataan
loot en ent hebben
geen weet van
knokige knoesten
waar de wind uitgedroogd
takken kraakt
daar wil niemand gaan…
Schuiftrompet,
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
498 De dromer gedenkt z’n wei,
de paden leeg, de sloten bol, in
het eerste daglicht zonder mij
verstuiven paardebloemen vol,
de wind bespeelt geluid met de
trompet en jaagt de dromen uit,
voorzichtig sluipen bomen naar
hun bed, vangen de noten
om weer in slaap te komen,
de stammen blazen zich naar
een eeuwig woud, van dat lange
slapen wordt…
Het einde
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.225 Nog zweven liedren op de wind
En gaan van mond tot mond,
Van ouder op kind.
Maar ’t speeltuig ligt in ’t stof geworpen
En hij die ze er aan ontlokte
Is nu een afgestompte, verstokte
Dronkaard geworden in de laatste dorpen.
Nog zweven liedren op de wind...…
Een vleugje wind verwaaide
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
519 je stond wat achteraf
te spelen met je handen
een vleugje wind
verwaaide in je haar
je ogen lachten
ondeugende gedachten
ik wachtte terwijl ik
naar je vingers keek
ze openden wat dromen
sloten stukjes tijd
zag herinneringen komen
die jij nu liever mijdt
ik vang je blik
mijn handen op je huid
we openen een wereld die
anderen voor…
Mijn woorden
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.055 Mijn woorden waaien weg door de wind
De wind neemt mijn woorden mee, het maakt ze stil
Maar toch hoorbaar.
Het zorgt ervoor dat de bladeren van een boom gelezen worden
En het zand waait op
Zonder dat de wind dat wil.…
September
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
1.050 Mijn gedachten nog bij de zomer
Mijn gevoel nog bij de zon
Mijn hart nog bij de stilte
Wat begon met een zacht warm briesje
Begon te veranderen in harde koude wind
Die mij zenuwachtige rillingen gaf
Lichte mooie zomerdagen
Veranderden in twijfelachtige weken
Want alles stond op scherp
De tijden werden anders
Maar de verlangens naar de…
- Zomerwind -
hartenkreet
4.0 met 37 stemmen
1.167 Wind, wind, waarheen draag je mij,
hoe volg ik het beste jouw sporen?
Ach, lieve hete oosterse zomerwind
blaas niet te hard aan mijn hoofd en mijn oren.
Verfris mij, verkwik mij en houd mij in leven,
zo wil ik jouw hardheid en wildheid vergeven.…
Tot ’s avonds bleef het vrij normaal
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
618 Vandaag had ik geen idee
Ik stelde ook geen vragen
Koude wind waaide gewoon
Met flarden van vlagen
Tijd ging zoals het gaat
Ik googlede op ‘Zwaal’
En de wind ging liggen
Aan het einde van de straat…
Gaan en blijven
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
739 Je ziet de rode baksteen weer
doorheen de takken van de bomen,
het najaar, zo ineens gekomen
verlangt de vroege zon niet meer
maar weifelt tussen gaan en blijven
gelijk de asters winddoorspeeld
en reikend naar het licht, geheeld,
tot nerf en kleurloosheid verstijven.
De weemoed valt alweer te rapen
als noten onder najaarslucht.
Wie leeft…
Zeeuwszee
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
804 zeemeeuwzezeeuw
lopendstrandloper
schelpenschulp
strandgapergeeuw
waaiendstormvlaag
stuifzandogentraan
haarwapperwoei
vloeidendevloedgestaag
zeepierenwandelpier
zeescheepstoeterloei
op mijn blote voeten
samenlopend met jou hier………
Sterren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
653 En daar onder die zachte maan,
Is het tijd dat men hem vindt,
met de echo van de wind.…
uitzicht.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
598 dan stuur ik m'n ogen mee met
de wind, de verte in en stijg
op door warmere gedachten..…
Dagen van onmacht V
poëzie
3.2 met 5 stemmen
2.222 Als een zang die langzaam en machtig wiegt,
Uit de verte aansuist en dan weer vervliegt,
En op nieuwe wind
Me nauwer omwindt,
Hoor 'k steeds het geruis van de zee.…
Blaas
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
938 Blaas me om
een zuchtje wind
een diepe zucht
Blaas me om
En gun me mijn eigen vlucht
Blaas me vooruit
in de goede richting
over te hoge drempels
Blaas me vooruit
Een stukje verder warempel
Blaas wat harder
en laat het tochten
en laat het gieren
Blaas wat harder
Neem mijn teugels en laat ze vieren
Blaas me op
over…
ik wacht op de dag
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.693 De uiterwaarden aan mijn rechterzij,
De wind suist langs mijn oren,
Gedachten vliegen met haar mee.
Ik stop aan het begin van de berg,
Neem de trap omhoog.
Het is alsof de bomen zachtjes troostende woorden fluisteren.
Ik wandel door het park,
Mijn lichaam neemt de geuren in zich op.
In de verte stroomt het water van de rijn.…
stormachtig
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
845 er waait wind
van hier tot ginder
een zucht van tijd
niet meer of minder
een vleugje zijn
in eeuwigheid...
er waait een briesje
in mijn hoofd
die mijn gedachten
zal verfrissen
een einde maakt
aan 't ongewisse
dat deel uitmaakt
van mijn bestaan…
Storm
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.084 De wind waait om me heen
koud, gurig, met kracht
jij verwarmt me meteen
al klinkt je stem zacht.…
Gij was aan mij gelijk de winde
poëzie
3.8 met 9 stemmen
1.914 Gij was aan mij gelijk de winde
die wentelt om een koren-aar;
dra zal ik aan mijn wang bevinden
de zoete streling van uw haar.
Dra zult gij 't glanzend voorhoofd beuren
tot waar mijn slapen komm'rend staan:
zo ziet men, wild, een winde geuren
naast 't wegend rijpen van het graan.…
hoog spel
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
489 wind speelt met vogels
tweespel hoog aan de hemel
stilstaand zweef ik mee…