4804 resultaten.
Dijkbewaking
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
920 over elke doodgeboren lentemorgen
en vroege klanken stroomopwaarts
de eerste zon ontmoeten
Een rapsodie in tegenlicht
bewaakt de ijle dijken
in de laaghangende kilte
trek ik mijn rietkraag verder op
buitendijks wachten tijden
van toen op een doorbraak
naar de alles verzwelgende stroom
Met elke slag vervaagt de oever
terwijl het beeld…
nacht ontkleedt de dag
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
596 nacht ontkleedt de dag
schoont legt af voor
eeuwig donkerschap
valer schraler kom
ik duister in zijn macht
alleen wat licht
weerkaatst nog leven
stil of snel bewegend
knipoogt weg van mij
de bocht om en voorbij
donker laat gedachten stelen
vertaalt herinnering in beelden
flitsen pijn en zwart gekrijs
ogenwit stil schreeuwend
meer dan…
ontwapende soldaat
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.252 als het commando van zijn oversten
zonder overwegingen uitgesproken
hem in de armen van de vijand drijft
voorbij de uren vol glorie
het bespieden van de ander
het wachten op wat actie
en een blinkend streepje lint
na het schrijven van geschiedenis
mag hij eenzaam kwijnen
beurs van zijn attente bewakers
en weemoedig in het duister
het beeld…
Zilverberken
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
855 ze fluisterden het valt niet mee
om dat zo even uit te leggen
na jaren stormen af te weren
groeiden onze takken krom
ze kraakten moe verloren moed
konden geen zomers meer trotseren
nu staan we glanzend maar vooral
met wankele grip te wachten
op de laatste winternacht
waarin de vorst ons vellen zal
mijn zwijgen weende zacht
om het beeld…
BRUSSEL
poëzie
2.5 met 4 stemmen
1.820 In de weerspiegelingen hunner ramen
Vloeien de beelden van 't verleden samen
En flonkeren als zonneschijn in dauw.…
Blind in de kast,
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
447 Had niet geschreven wat ik weten moest,
wat ik niet las, heb ik op de deur gekrast
ingebeelde braille op de tast, de met
zorg gekozen tekst werd vergeten, voor
waar ik ging, kwam ik net vandaan
de tijd verteert het werkelijk zien
de lamp verarmt zich in het minder,
kaarsvet druipt van beide handen,
geëtste beelden van een blinde, bestaan…
Hebben ze nog tijd ?
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
1.184 oorlogskinderen, zonder ouders
dwalen verlaten eenzaam rond
geen eten voor hun hongerige maagjes
hun lippen gesprongen,droge mond
geen water meer om te drinken
geen huis meer om in te leven
wat kan ik als nietig klein mens
deze kinderen eigelijk geven
't is moeilijk die beelden te zien
die me tot tranens toe bewegen
wat zijn wij dan toch…
De kunstcriticus 4
gedicht
3.1 met 15 stemmen
8.976 En de aquarellen van Hoereboer,
de beelden van Kees, de litho's van Neel,
de mozaïeken van Keesje zijn stoer
van aanpak, transparant, sterk en beeldend,
verrassend opmerkelijk veel
belovend.
En de compositie is
jezus natuurlijk de compositie is
origineel.
------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1988.…
Aarde
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.402 Als 'k u zo lief niet had, mijn aarde, zou ik
Zo niet begere' u in een droom te vieren,
Maar al uw steden en al uw rivieren,
En bos en berg graag in één beeld beschouw ik.…
de wereld is apart
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
758 het bijna net zo gebruikelijke geweld
iedereen weet al hoe het met de we-
reld is gesteld, en ook niet de liefde
want die draait dol, gek (als ze al bestaat)
voor een mens als ik die door de binnen-
stad struint, misschien moet ik het land
uit en de ruimte in, krijg ik een beter idee,
heb ik een betere invalshoek, een beter
beeld…
Vrolijkheid
poëzie
3.6 met 14 stemmen
2.569 Het kind, dat lacht,
Is 't beeld zo zacht
Der lente pas ontloken,
Als 't kruidje groeit,
Het knopje bloeit,
En 't bloemtje geurt, ontploken.…
Straat
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
561 Donkere wolken drijven woedend
boven grauwe grijze daken,
er dondert af en toe een zware hagelbui
naar beneden op de vrijwel verlaten straat
dan plots weer een schimp zon
een schitterend afwisselend beeld
van wijsheid ligt op straat
tussen sjokkende mensen
op weg, maar altijd te laat,
zorgen stapelen zich
onder nieuwe reuze wolken
waar…
angstdroom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
438 beelden als breipennen
in mijn vizier en m'n oren
hoorden de storm aankomen.
schuin als een zinkend schip
zou ik vergaan en ik schreeuwde
als een leeuw, helaas maakte
ik de indruk van een windvaan.
(een aasgier vloog om de
mast heen, piepend en blééf
er omheen vliegen...)…
in woorden uit een leven
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
744 ik kijk naar buiten, zoek het antwoord
tussen de versteende kleuren
die als stilte tussen lage bomen en mijn adem liggen
heimwee en dit beeld
dat ik niet beschrijven kan
vochtige aarde, de onverdraaglijke eeuwigheid
waarin de dood het licht
laat opbranden
soms roerloos wacht en wensen breekt
in het niet willen schreien
een boom…
Sneeuw
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.437 Maar afgezien daarvan, geeft het ook sfeer
En voor veel kleine kinderen is het een lust
Het schept vreugde, vrede en toch ook rust
Schilderachtige beelden vertonen zich weer.
Het is een bijzonder wonder in de natuur
Sneeuw hoort toch bij het winterseizoen?…
- Heldere vluchten -
netgedicht
3.7 met 52 stemmen
689 Vleugels rijzen
van de imposante spanwijdte
adelaars,
roven mij het beeld
dragen heldere vluchten
naar het firmament ter wereld.
Geruisloos gekleurd
zweven voornamelijk
lichtblauwe tinten als "een".
Laatste sprankel leven trekken voorbij
een vallen in bergachtige gebieden
leefde temidden van verdrinken.…
rijk dorp
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
672 wasgoed aan de lijn
beschermd gezicht, sindskort domein
van "nieuwe rijken"
voor de niet zo welgestelde
verbeeldt dit plaatje
een vervlogen tijd
van voeten om de haard
bij moeke die de appels
van de pluk bewaart
als winterkost de bonen
zij laat de kippen scharrelen
het zwijntje op het hok
de geiten bij de bok
rijk en vertrouwd
dit beeld…
Ramp Haïti 2010
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.231 De beelden die we zien
zijn afschuwelijk hard.
De straat bedekt met mensen,
vluchten kon niet meer.
Hartverscheurende taferelen
steeeds opnieuw, telkens weer.
Het is niet te bevatten,
wat daar is gebeurd.
Deze grote ramp
heeft menig hart verscheurd.
Mensen dood onder het puin;
ooit was het hun werkplek of woning.…
Wonderlijk
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.534 De lippen, en die ogen te zien deinen -
Groot is de nacht en het getij vaak boze -
O eeuwigheid, waar mijn gezichten leven;
Als achter schuim een beeld stijgt voor een steven,
Als in een nis schimt 'n mater dolorose.…
De muur
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.435 dan wordt het stil, je weet, nu komt het schot
de doodsangst valt te lezen in je ogen
een beul vertoont geen spoor van mededogen
te sterven als een strijder lijkt je lot
je voelt je als een schurk op het schavot
de hand beschermt een kruis, het hoofd gebogen
een droevig beeld van leed en onvermogen
wanhopig richt je nog het woord tot God…
Huwelijk 2
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
2.186 De baard had snel lijfjes gesjouwd,
en snoerde voetjes op pedalen,
toen opeens de zwart omlijste glinsterkralen
lachten, het beeld mij toevertrouwd.
Ik dacht aan de matrasdeuk die hij snurkend vult
en niemand anders vorm zou vatten,
aan stomme puzzelstukjes die om aandacht katten
met dik en log fondant omhuld.…
INVERSIE
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
619 zoals je ze kneedt
als een bakker zijn
beelden van brood
waartussen de wekker
afloopt en een paar
schoenen staan te wachten
op een warme jas in de winter
en blote voeten in de zomer
waartussen je thee zet
bij de koffie en toekijkt
hoe de klok de uren
fixeert met de seconden-
lijm van je herinnering
waarna het kastje verliefd…
Zonder overtollige reutel groeit de tijd de dag door
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
651 Dit beeld binnenstebuiten geeft duizenden cirkels
Werelden om in te wonen of even in weg te dromen.
Dit is de tijd van toen en ook meteen de tijd van nu.
Ik neem een hap een kleine dosis en mijmer nog even.
Over een groot veld van voorjaarsbloemen.
Zelfs een dief heeft tien jaar nodig meester te worden in zijn vak.…
Land van Maas en Waal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
745 Wandelend in het Land van Maas en Waal,
waar al menig lied over is gezongen,
kijk ik rond en schrijf mijn verhaal,
al is het beeld soms wat verwrongen.
Het geeft niet, het doet er niet toe,
de lucht is blauw en ik voel me goed.
Ik wandel verder en voel me niet moe,
ik loop zingend de horizon tegemoet.…
Herinneraar als tijdreiziger
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
649 Denkend aan een overleden vriend, waan ik mij met hem,
volgens beelden uit m’n herinnering, op het terras op het
Domplein; hij praat over z’n plannen en dat doet nu pijn,
de toekomst kennen is soms niet fijn, want de pijn is echt.…
Gedicht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
498 Alles wat ik nodig heb is het lege beeld, vel,
en de hele wereld kan me gestolen worden.…
lustrum, ook in de nazomer
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
645 hier voel ik
dat ik ben, hoef ik links niet met rechts
te verwisselen of het einde met het begin
hier zijn schaduwen als een reis
die je rond en rond draait
wanneer ze wachten op herfst
zoals bomen, nog groen op een negende horizon
almaar milder en waarvoor geen naam
meer bestaat
hier ben ik verbonden
onverklaarbaar
met beelden door…
requiem voor een eeuwige zucht
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
689 waaraan denk je
met de ogen dicht
wanneer ik zeg dat de tijd zal komen
dat de dood me zal bergen
in zeeën van tijd
en, voor daarbuiten tot stilte gesloten,
het onzichtbare mijn toekomst zal erven
in stil zo stil
zo onnoemlijk stil
het glanzen van golven
misschien dringt
niets meer tot me door
werpt het sterven de beelden ver…
Een dag om te zoenen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
675 Vroege vogelzang
althans
zo klinkt over reizend water
de jonge stem
te zacht om te drinken en
te helder voor een droom
eerste bedrijf
klanken en beelden
nog puur als de acteurs
de kleur van hun gewaden
en al mijn cellen juichen
naar het licht
maar hoog in de coulisse
achter dansende wolken en het blauwe
plooiloos strak gestreken doek…
literaire bloeiwijzer
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
924 waarom zegt niemand
dat de aanwezigen die er waren
niet bestonden
al sprongen ze herhaaldelijk
bovenop het beeld van illusie
geeft het een roes van vrijheid
of wil men zichzelf onderstrepen;
een witte woordenvlag planten als herinnering
aan al dat moois van muzen, momenten
en letterkundige overgave
kan men bloemen laten groeien in oren…