4810 resultaten.
Incubus
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
849 Misschien niet genoeg geleden
of uit het verkeerde hout gesneden
Niet ons geest dan het lichaam
wreed getimed gepijnigd, irritant en bekwaam
Wakker houdend lust ontnemend
een carrousel vol ellende gevend
De slaapdemon is onvermoeibaar
trucks in varia op het nachtkastje klaar
Winnend van alcohol drugs en pillen
één uurtje slaap is al wij…
Beerput Poezie
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
1.695 rust toch eeuwig
gij zeveraar
uit zuur gesproten
zoek heil in het slijm
van ene zoete kwijl
uit mijn kots
na danige overmaat
gij, met zwerende vingers
trek strepen met
bloed doortrokken pus
in de diepe zware grond
van modder en schimmel
gij baart de stank
uit ongekende hoeken
uwe gore geest
zal doordrenkt geraken
van het zwart…
De dood na de mosterd
netgedicht
4.2 met 28 stemmen
1.606 zal de stramheid
der leden
ook mijn speelse geest
langzaam tot een stugge
boemelaar smeden
opdat ik het heden
steeds meer ga zien
met wezenloze ogen
als de waarheid
van het verleden
slechts goed is
en de jeugd thans
wordt bedrogen
maar ook dat
de sprankelende schoonheid
door mijn aderen
zal worden gemeden
en de opwinding…
"Fata Morgana "
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
629 IJl de dunne, versleten maan
vergeten in z'n ijver, half vergaan
en overdag is blijven staan, maar
meer is dan vage herineringen
zie ik het koele water blinken
een oase begeerlijker dan menige dingen
trachten mijn ogen dit te drinken
alleen als koeling voor mijn geest
is het twijfelachtig of dit geneest.…
Schitterende starre
poëzie
2.2 met 12 stemmen
2.854 Ik zag een starre schittren,
Maar ’t was niet aan de trans;
’t Was in twee dierbre ogen,
Een starretje vol glans.
’t Betoverde en bezielde
Mijn hart, mijn geest, mijn jeugd,
’t Spreidde in mijn blijde woning
Gods licht en vrede en vreugd.…
LOT
netgedicht
1.7 met 9 stemmen
771 schouder van mijn schaduw-ik
ben ik gedoemd hen immer mee te slepen
een rugzak vol met doelloze skeletten
hun vlees verslonden door mijn gulzigheid
Een nooit te stillen sterke diep drang
0m weer- en her- en nogmaals te beleven
opnieuw te zien, uitputtend op te zuigen
tot bloedeloos zij vielen, éen voor een
Een vampier die de eigen geest…
Liefdeslijn
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.061 naar mijn bed
Ik kan je lichaam voelen
Niemand die mij nu belet
Om het vuur te ontsteken
dat binnen in mij woedt
Om mijn liefde te geven
die door jouw stem wordt gevoed
Ik droom van de dag
dat je echt bij me zal zijn
Die dag dat je meer bent
dan een stem aan de lijn
Voorlopig neem ik genoegen
met de verzinsels van mijn geest…
Loslaten .....
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.269 dagen
opnieuw stelt de kalender talloze vragen
gescheurde dagen kunnen nimmer meer geven
de uren van de tijd zullen gedachten weven
stapvoets, steeds langzamer, eindelijk gedragen
om die laatste onbegrensde sprong te wagen
wil jij de herwonnen vrijheid kunnen beleven
loslaten in liefde is immer behouden
wankelen hart en ziel in lijf en geest…
MEDITATIE
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
826 je blik, omsingel je kasteel
en neem je in, we worden één geheel
wanneer we samen de rivier doorwaden
we stoten klanken uit en zaaien zaden
zij zoeken grond op rotsen van fluweel
maar distels groeien, trekken strak als draden
verstikken me, 't hart klopt me in de keel
ik vouw me in je handen die me baden
het huis waarin ik woon, mijn geest…
Wanneer de vorst des lichts... (Vertaling)
poëzie
3.3 met 26 stemmen
11.150 vol mensen, en velden met het vee
In duisternis verdwaald, op hun plaats terug brengt
Verheugt hij, met de dag, de Aarde en de rivieren:
Maar de andere sterren die jaloers zijn op zijn licht,
Begraaft hij, met zijn glans, in duisternissen dicht,
En van de ontelbaar grote menigte, kan niemand het bij hem uithouden
Maar toch, wanneer uw geest…
Wanen
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
872 jij liep hooghartig naar de lucht te staren
maar zag dat ik notitie van je nam
jou zo te zien maakte mijn benen lam
het liefst wou ik me aan je zijde scharen
om je voor alle wanen te bewaren
je afgewende blik wierp snel een dam
ook deze keer liep jij me weer voorbij
Want je gekwelde geest wil blijven zwerven
hij liet de sterren in je ogen…
eerbied voor een knoop
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
853 Phrygië
die in zijn garelen van de disselboom
kunstig alle vertwijfeling wikkelde
over zijn kans op meer heerschappij
Alexander van Macedonië
werd te Gordium in het voorbijgaan
gewezen daar zit 'em de knoop
van de bij Jupiter geëerde wagen
al eeuwen in die tempel opgeslagen
Alex had er geen boodschap aan
- hoe simp'ler de eerzuchtige geest…
50
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
1.677 vijftig
en nog steeds de drang
met woord en zang
de wereld te verrassen
een open doek en licht
vijftig
en nog steeds de dwaas
die door een waas
de weg dreigt kwijt te raken
onscherper wordend zicht
vijftig
en nog steeds op zoek
naar zoete koek
om heerlijk in te happen
totdat het lijntje breekt
vijftig
en nog steeds te jong
van geest…
Lust voor het leven
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.250 danst
en zelfs het hart weet niet hoe
stoppen met denken voor het moment
om mijzelf te kunnen redden wanneer
niets te redden valt en redeneren
te zwak is als het theelicht in
de duisternis van het hart
hoe dwing ik mijzelf om te ademen
als diafragma niets anders heeft
te tillen dan pijn en er geen prisma is
om het licht te buigen omdat de geest…
Tegenstrijdigheid
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
2.958 De onrustige stem wordt sterker,
hij overschreeuwt je geest,
de schaduw trekt over,
zo diep ben je nog nooit geweest.
Niet meer willen en moeten vechten,
twee polen van tegenstrijdigheid,
ze passen niet bij elkaar,
wie wint deze harde strijd?…
heden ten dage
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
757 tocht naar binnen
waar in afscherming
de dood rijpt
naar winterse termen
en mijn gedachten
doelloos zullen zwermen
een herhalende tred
van groeiend sterven
ogenschijnlijk een pas
op de plaats rust
tenware het flambayante
voor een wijle in slaap
moet worden gesust
deze kracht
zo natuurlijk en gewoon
is sterker dan
mijn speelse geest…
Verlaten
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.832 Ach, eigenlijk dol ik maar een beetje
hoewel mijn geest lijkt opgedroogd.
Hopelijk dat u dit alsnog gedoogt
als ’n ietwat stunt’lig Hartenkreetje…
Volgende keer beter weer misschien...…
Spiegelschrift,
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
641 staart
tussen de benen, het hangt in de
lucht, een ruiker die is bedorven,
huizen als verlaten weduwnaar,
de wind veegt de laatste hoop
van het trottoir, over veld, de
wereld uit, schaduwen leunen
uit de ramen, astraal geworden
in de kringen van de maan, fluistering
vult gevallen gaten van het pleister aan,
waar cement van tijd en geest…
Eerbaarheid ligt in elke schaamte
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.604 Nimmer in dit droombeeld onderkent
wat in de eenzaamheid van elke geest,
een heerlijk raadsel blijft, een weergaloos
moment, waarin de mens geen schaduw
heeft,en op goed gevoel z’n lichaam leest.…
In de stralend gouden avondgloed
gedicht
2.1 met 26 stemmen
11.039 slechts in tere deining van blauw en grijs en roze,
verzoent Piet Mondriaan de geest met de natuur.
--------------------------
uit: 'Parmentier', 2003.…
Het verdwenen dorp
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
602 Ik keer terug naar ‘t dorp
dat ik lang geleden verliet
maar voelt als gister
De dorpsklok in m’n geest
staat stil al die tijd
voor mij verandert niets
Er is niemand die ik ken
ben vreemdeling in de straat
waar ik geboren ben
Als ik lang stil sta
voor mijn geboortehuis
slaat een waakhond aan
Waar is m’n dorp gebleven
dat opduikt…
Verdwaald in tijd...
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.222 stond
De liefde en passie liet zij samensmelten als vuur
en haar vrouwzijn tot diep in haar ziel verstond
In een helder moment praat zij zacht
en ziet zij de wereld vanuit een ander licht
Voor heel even verschijnt er een glimlach
op haar rimpelig zichtbaar oude gezicht
De wereld om haar heen vervaagd
en voelt zich verloren in haar lege geest…
Zee der liefde
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.194 Op een vreemd strand aangespoeld
Uitgekotst door het woeste water
Lichaam en geest totaal doorwoeld
Word ik wakker met een kater
Op een ver strand vol schelpen
Uit balans door de koude kermis
Lijkt niemand me te kunnen helpen
Voel ik alleen maar droefenis
Op zilt zand en in het duister
Krabbel ik met moeite overeind
Hou even stil…
Als nieuw
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
546 Kwijnend
Verdwijnt ’n oude
Passieve ik
Vertikt ‘t
Om nog te zijn
Het vergeelde boek
Dat geheel
Niemand
Nog leest
Opnieuw geboren
In ’n bestaand lichaam
Met spontane geest
Kijkend uit het raam
Van ’n vergaan verleden
Dat is geweest
Obstakels genomen
Aan schroom
Ontkomen
Ontsnapt
Aan ’n ondermijnd
Loom
Zijn
Deinend
Als kleine…
Fossiel uit 1952
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
467 vermoedelijk de armen van geest.…
Aanroep
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.273 In gans verduisterd woud
droomde ik van sterren… en een maanlicht pad,
naar lichte verten voerend, zag ik mijn geest.
Heb ik niet altijd op uw komst vertrouwd?
Mijn hart kent u, gij kent mijns harten schat,
en samen gaan wij verder, onbevreesd.…
Een bijn-dood ervaring...
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
2.621 Zij had een (bijna-dood) ervaring
Hoe wonderlijk is haar verhaal
Een vrouw die zó bang voor de dood was
Beleefde die echt en heeft een moraal
Haar geest voelde ze uit haar
Lichaam getrokken
Ze bekeek zichzelf drie-dimensionaal
Zweefde momenten boven haar lichaam
Geleid door het licht is
De titel van haar verhaal
Sereen de sfeer die haar…
Lief moedertje
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.842 Als ik aan haar denk
haar mond ziet verstrakken,
als haar enige zoon zegt:
“Ma, over een maand
emigreer ik naar Amerika”
Als ik aan haar denk
dan zie ik voor mijn geest
hoe snel haar heerlijke warmte
werd onttrokken
door dat verwoestend beest.…
Gedachtengang
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
547 Vermoeid zoekt de geest
naar struktuur in chaos,
de rode draad,
die van goud moest zijn.
Scherven bijeen rapend
van wat is geweest,
want de wijsheid van gisteren
- zo veranderlijk -
zou de Wijsheid niet zijn.
'k Wil evenaren,
maar geraak verstikt
in d' eenvoud van gedachten
die niet willen klaren.…
- Het Hogere -
netgedicht
4.1 met 49 stemmen
527 Wortels van de reine geest,
die geopend zijn,
bloeien lijk ontluikende bloemen,
knospen als het toekomstige zelf,
terwijl uiteindelijk diegene,
die men in werkelijkheid is verdwijnt.
Waar is het einde, waar het begin
waar is de rest van het nebula,
vage verzameling,
gouden bestemming kijkt edel terug.…