Alle inzendingen over huid

3975 resultaten.

Sorteren op:

Nachtmerrie van een polemist

gedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.994
De ader hangt uit zijn huid Als een tuit. ---------------------------------- uit: Overgebleven gedichten, 1968…

Schade

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 535
spreken maar hakkelend verstom ik slechts de stilte, hooguit een fluisteren mag hier binnentreden een ongrijpbare mengeling van kleuren, lijnen en contouren verdooft mij de ranke masten betasten de dampen die mij met de noordenwind instoppen voor een eeuwige slaap bewegingloos dompel ik onder in water van ontzag een rilling rolt over mijn huid…

Noorderland

netgedicht
4.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 751
ooit ben ik verwekt door een stoere godin, uit een heftige stroom, vol wind, vol water kreeg ik mijn stem, mijn lijf, mijn ziel, mijn huid rilt onder de Noordwesterstorm, zijn koude, felle razernij trekt mij los uit de vettige, blauwe klei, zilte droesem doet mij heftig trillen van verlangen naar mooi en heftig Noorderland; de blauwe zeeklei…
Tjoke2 december 2011Lees meer >

Hemelvaartsdag

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 782
Geschreven bij Handelingen 1 : 3 - 15 vanuit het perspectief van een apostel, a.h.w. in de huid gekropen van een ooggetuige, ingeleefd in de gedachten en de beleving van de toen aanwezigen.…

Alleen voor kinderen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 632
zuiver koestering met goede smaak Ach aankijken deed ik je niet wij zagen met andere ogen wij waren deel, zonken samen als geheel, dieper nog dan glans van irissen reikten wij naar bodem bron, verloren waren wij in initiatiedans van samen zee waterzacht was onze vacht transparant als hartenglans gleed de waterweg over onze borst door onze huid…

Tonen zetten op je ranke lijf

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 692
Mijn klodders raken je zachte huid je rilt en wuift, een decor van gebroken wit lijnt je lijf nog beter uit. Strepen raken borsten, vlekken spatten op een warme dij. En ik creëer als een voyeur volg je lijnen en uit mij ontspruit meer dan jij en ik samen zijn. Een akker vol golvend graan. Een schip vol specerijen.…
Bostok11 januari 2013Lees meer >

die dag van dauw en druiven

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.213
zonsondergang die dag van dauw en druiven prikt ze een koolwitje midden op de lege muur van haar kamer vleugels wijd legt ze mijn gezicht omgekeerd onder het tafeltje met de droogbloemen bij het open raam laat de wind van slaap maar komen nu alle sterren en een glimlach van de maan hoe wreed ook schrijft ze in haar dagboek haar geur over mijn huid…
kornelis3 februari 2013Lees meer >

Spirit van de dromen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 631
Het mooiste woord wat ik mij wens, het maakt me licht en tevens zwaar, een mens tussen de planeten , je bent de schepping van een wereld, ik ben de buit, vertrouw me toe aan de toegevoegde aarde, onder de huid wonen alle woorden, ik beleef de tijdloze zin in dat ene woord, het neemt bezit van alles met een lijf, wat jij voor mij bewaarde…
Pama21 februari 2013Lees meer >

legenden?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
Apotheose van verbeelding, de beleving herhaald, in de huid van eeuwen worden teksten lichter loopt een huivering door de onomwonden tijd schuilen er valkuilen in de verzen van de dichter in het voor – en naspel van de heerlijke zonden.…
Pama20 mei 2013Lees meer >

Hooggevoeligheid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
van toen, van jou spreken de muren donkere woorden sinistere wolken gezichten verbergen de zon de hersenen gekraakt overweldigd door emoties en de gevoelens van andere mensen om ons heen heen en weer geslingerd een leeg gezogen brok ellende lage trilling in de kronkels van een cobra huid vechten om te overleven telkens weer,…

Verlangen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 495
Zie ik onze helende handen, huid, voel verstrengelde vingers. Zo blij dat je van vlees en bloed, geest en dromen bent, dat je wilt komen.... Kom een volgende keer in een ongestreken hemd zo uit de machine met nog een vouw. Het is toch al een en al gekronkel.…

Drentse Zomer

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
geelwitte graanvelden golven Moeraswater schittert blij met het licht van de zon Kreten van futen gekras van waterhoenen het zoeven van zwiepende zwaluwvleugels lossen op in het geruis van zwaaiende populieren Wij waren daar wielend de haren platgeslagen het voorhoofd vochtig strak trappend om ergens te komen waar zomerzon de huid…

Kluwen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
Misschien wilden de naakten zelf worden geboren, liggen en hangen wilden ze warmte, aanraking van huid of van steen, van liefde, van kou De beeldhouwer, wist hij precies hoe het worden zou? Een zuil. Deze foto wild'k je sturen. Toen droomde ik over een kluwen van leven waar alles al was.…
Ralameimaar22 augustus 2014Lees meer >

Vergroeid

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 623
ontstaan door ongekende ruis en bij een fluistering van het woord ons oor te rusten leggen nog steeds geboeid vergroeid van ik naar wij lief, hoe kan het zijn dat jij en ik wij samen door de tijd buitenshuis de luiken sluiten bij een teveel aan licht het donker welkom wordt geheten schaduw ons verkoeling geeft bij ‘n te dicht op elkaars huid…

Universum van legenden?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 482
Zon en aarde zwerven door de stelsels van de sterren, wie dicht die leeft in een eindeloze baan van z’n legenden, er valt nog zoveel te erven voor we sterven, In dit universum of een andere huid.…
Pama6 december 2014Lees meer >

"Bij De Beesten Af"

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 581
Een olifant trompettert luid Als zijn rust verstoord wordt om slagtanden of huid. Is hij te groot voor de kast met het aardse porselein? Een relikwie waarover de mens meester moet zijn? Al spoedig blaast hij zijn laatste adem uit Als hij geveld wordt door een dodelijke spuit. Een chimpansee lacht zijn tanden bloot.…

Legenden?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 451
Zon en aarde zwerven door de stelsels van de sterren, wie dicht die leeft in een eindeloze baan van z’n legenden, er valt nog zoveel te erven voor we sterven, In dit universum of in een andere huid.…
Pama19 april 2015Lees meer >

Strelende handen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 530
Alleen jij speelt met mijn huid, wanneer wij intiem samen zijn. Zachtjes streel jij oude wonden en zalf jij met de zoetheid van het gelukkig zijn. Alleen als ik zin heb om te huilen en de hele wereld mij te nauw omsluit; breng jij barmhartigheid met jouw omarming en haal jij mij de diepste diepte uit.…

weduwnaar

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 781
tussen ons verstond toch mis ik jou, ik mis je in de nevel terwijl ik met de hond jouw silhouet ontwaar tussen de vele mensen die aangelijnd het leven eens zullen verlaten bij het ontwaken ligt het laken koud aan die kant van jou, ik durf het niet te raken want mijn hand spreekt de nachten die ik heb gehuild terwijl de kraters op mijn huid…
elze3 december 2016Lees meer >

Verloren in behagen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
Ze kon slechts nog zachtjes met haar hoofd heen en weer schudden terwijl alleen maar een stille droefheid rond haar huid plakte als verharde schubben.…
Katty24 maart 2017Lees meer >

MACHO

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
Ondankbaar, sluw, en berekenend ontstaat de opgeblazen mens: om zijn huid te redden zal hij zijn sporen ontkennen, om zijn hemel te halen zal hij zich breeduit vereeuwigen. Zijn Beeld moet de toekomst verZENgen! Afschuwelijk hoe massa's mensen met MACHO meesmuilen...…
K.Bladzij19 september 2017Lees meer >

Wellicht bracht liefde je al naar deze deur

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
Niet de rouw van wat we innerlijk dragen je blekere huid of je haardos kleuren de dagen, het is om wat we soms zelf tonen of zelf zo zien. Zien en voelen met eigen ogen, met ons hart. Kamers kunnen tijden lang in de rouw gehuld zijn veilig daar van binnen waar niemand het weet.…

Cameroun

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 784
gaan imiteren In bleu royal zachtgeel en karmozijn Doemt langzaamaan een silhouet, amorf Van honingbijen zoemend rond hun korf Turquoise indigo aquamarijn Dan kleurt het tafereel in ambergroen En een dame blanche, gedoopt in chocolade Wordt sepia, een zomerfloriade Die hij, Pygmalion, smeekt om een zoen Haar brons getinte huid…

JE WAAKTE OVER MIJ DIE BANGE NACHT

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 625
Ik voelde jouw adem op mijn huid Je sprak mijn naam met liefde uit. Ik knielde om je te bedanken. Maar flankerend vloog je weer naar de hemel: Mijn Engelbewaarder!…

Mediterraan licht grijs

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 414
Snel hebben Je ogen zich alle tinten blauw aangemeten die zij vonden in het zee spel van het prettig warme water waar ook in het diepste zwart de felste emoties contrasteerden in subtropische schakeringen speelden zon en schaduw wisselingen op je snel bruinende huid waar zachte markant ingetogen lichte lijnen de reikwijdte van…

De fluistering van de aarde

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
Haar stem is geen geluid dat je hoort: het is de druk van een zachte hand tegen mijn gevoelige huid, de trillingen die ik voel in de holtes van mijn lichaam, zoals regen de grond kust, zonder ooit te spreken.…
CB22 april 2025Lees meer >

In het ritme van een roos

netgedicht
1.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 393
Langzaam opent zich een bloem draagt stilte en kracht hart klopt in de wind Soms voel ik hoe mijn huid de wereld nauwelijks filtert, elk detail brandt zich in mij in. Dan zoek ik de troost van een knop die nog gesloten is, een belofte die ademt in stilte.…
CB8 september 2025Lees meer >

De zachte cadans

hartenkreet
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 468
Ik voel elke beweging van de lucht mijn huid raken, grenzen vervagen in het stille weefsel. In dat web hoor ik plots een sprinkhaan. Zijn klank is zo fijn dat het bijna pijn doet, een draad van zilver die de schemer doorsnijdt. Mijn borst reageert, mijn adem wordt trager, alsof ik word opgenomen in een groter luisteren.…
CB16 september 2025Lees meer >

Scherven van geluk

netgedicht
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 455
Op tere vleugels draagt hij het glanslicht van dag een adem van rust In vezels van dagen glinsteren momenten die zich niet laten grijpen, maar toch, als vonken van een stille gloed, hun zachte sporen trekken door mijn huid.…
CB10 oktober 2025Lees meer >

Scherven van geluk

netgedicht
1.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 578
Op tere vleugels draagt hij het glanslicht van dag een adem van rust In vezels van dagen glinsteren momenten die zich niet laten grijpen, maar toch, als vonken van een stille gloed, hun zachte sporen trekken door mijn huid.…
CB9 oktober 2025Lees meer >