3968 resultaten.
Farawaystan
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
281 Over wie hèb je het,
zeker die ene
die jij hebt aanbeden
die jou om de tuin leidde
met haar hof van eden
die jou, verblind door haar
blik op haar mouw
gespeld heeft, misleid heeft
dat mispunt met haar
onbetrouwbare uitgekookt
smoelwerk - miss piggy
die nu miljonair is
in Farawaystan
door jou uit te kleden
van onze centen
met…
Dwaas aan de Poort
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
285 Als een verwelkte bloem in een vergeten tuin,
zo daalt de hoogmoed af naar haar verval.
Het is een decadente tocht, een traag verlies
van dromen die te droevig zijn voor deze late uren.…
Roestvrij
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
42 van
buiten rijdt de buurman
op een elektrische fiets
omdat die beter is voor de toekomst,
de meeste werkten ‘in de duurzaamheid’
en hebben tijd om zichzelf te actualiseren
in dit land lijkt het leven
een voortdurende beweging naar meer,
zelf wou ik dat de dag
uit een paar eenvoudige opdrachten bestond,
de kippen water geven,
de tuin…
Droefnis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
902 Zoals onverzadigbare verlangens,
Beelden van eenzamen, verstoten uit
Een kilharde wereld,
Schemerend zweven over de
Grifgezaaide wegen van
Bedrieglijke vergetelheid,
Zo zoekt de immerdwalende droefnis
Naar verlossing uit haar
Eindeloos labyrint.…
Het Beloofde Land
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
3.115 Geroezemoes in schemerige gangen.
Gasten wandelen binnen in pofbroeken.
De avond gloort en bloost. Dat belooft.
We zullen de feestroes vangen
ergens in de sappen van het ijle hoofd.
Op het parket wacht de rechte ober
wanneer een straal de tekens leest,
gitaargeweld en trompetstoten.…
Dorst
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
914 Kruimels stillen de honger
tijdens deze schemerige dagen.
Dorst laat zich nauwelijks lessen,
bittere proppen in de krop.
Het noordzeestrand ligt gerimpeld en kaal
Tussen de tippelende meeuwen dans jij
vrieskou tussen onze kleren.
Uren zijn onze bondgenoot.…
Wereldvraag
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.020 Schemering der verdwaalde zielen,
ronddolend op deze aarde,
gevangen in de kleurenpracht van de hemel;
hoe groot is de liefde die ons allen overheerst?
Vraag het aan de bomen, aan de natuur.
Zij zijn wijs genoeg om dit te weten.
Doch spreken zullen ze niet.…
Bekoring
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.244 vingers kruipen als kevers
Onder mijn broekspijpen
Verhit in eigen zweet
Gesmolten in de tropen
Het kriebelt
Als een bange vlinder
In de kom van mijn hand
Jouw bekken is een donzig dal
Als je kantelt in het linnen
Om jouw navel te verbergen
Het enige litteken waarvoor je bloost
Jouw tepels zijn kegels
Afgetopt en week en hard
Door de schemer…
DE ZWANENZANG VAN MENEER TAN
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.069 De schemer
is het teken. Hoor je de wind? Het
zijn onze verlangens die hij aan bomen
bindt. Zie je de kruisen en de stenen?
Periscopen, dat is het woord. Zij zijn
van hoop het onbegrensde uitzicht
Het probleem van de busmaatschappij
Nooit waren abri's voller, sinds de firmasite
slechts een bestemming meldt.…
Amsterdam
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
6.464 ’s Morgens vroeg
het is nog schemer
als ik langs de Amstel rijd
zie ik al die prachtige gebouwen
die ik vanaf mijn jeugd ben toegewijd
Carré, er speelde menige klucht
Ik ruik ook nog de circuslucht
En weet nog hoe het vroeger ging
Het gegalopeer van paarden
langs de eerste ring
Even verderop HET hotel
Met zeer markante vormen
Parel…
Stenen kabouter
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
583 in donzen kussen smoort
door zweet en smart doordrenkt in tranen
in eerbied voor de ongewone dingen in
omzoomd en autonoom domein, daarin
geneigd om luidkeels mee te zingen
met de stenen kabouter die hengelend
naar aandacht in het ritselend riet en met
hen mee te gieren in hun theatraal gebied
een wisselend refrein in mijn gemoed
in het schemer…
Dichterslatijn
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
489 Landschap in de schemer verloren,
Bergtop met een meer zo koud,
Koestert schril een vloeibaar goud,
Sprankelend in stilstand bevroren,
Pegels van ijs markeren de rand,
Punten achter elkaar vertand,
Verhard en star maar transparant,
Kristallen schitteren als korrels zand,
Stijgende zon op het koele meer,
Stralend licht breekt speels en fel…
Ontmoeting met zoon
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.422 Tussen de dennenbossen
langs de E34
viel reeds de schemering
op die donkere januaridag,
toen plots een jongetje
van omstreeks zeven
uit de Konijnendreef opdook,
dat met kwieke tred
richting Eindhoven stapte.
Bezorgd en nieuwsgierig vroeg ik,
want ik ben vader van vier,
zijn naam en bestemming.…
De rozen
poëzie
3.6 met 16 stemmen
4.438 Zo zag ik geslachten,
Zo schoonheid en krachten
Ontluiken en bloeien, maar luttel bestaan,
Zo lach en verblijden
In jammer en lijden
Voor ’t schemerend Westen des levens vergaan.…
hert vindt hinde
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
779 kleimoeras
tussen bos en gras
het log gewei als een kroon
die zijn jaren verraadt
zich plechtstatig vertakt
zwellend in een basthuid
hij schraapt de schilfers weg
het kriebelt als oud zweet
de lente plukt zijn borst en kop kaler
de vacht vervliegt in vlokken
2
hij spaart zijn adem
in de oksel van een berg
daalt af in de vroege schemer…
HET GROOTJE VAN EEMNES
poëzie
3.2 met 12 stemmen
3.012 Het werd nooit mij verteld
Wie het hem heeft gemeld,
Maar hij kwam eer de schemering daalde;
En ’t mag stervend zijn geest
Nog ten troost zijn geweest,
Dat hij ’t zo voor de weduw betaalde.
Want voor arm en voor rijk
Is het doodsbed gelijk:
Aller laatste is een bede om ontferming.…
het landschap kwam na alarm echt zeeuws weer tot bedaren
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
617 En heel gedwee zag ik dicht bij zee boven bij ’n duinpan
bij het vervliegen van deze eerste prille schemering
iets liefs als zoen zonder er ‘n zoektocht naar te doen
stil, doodstil in 'n rij zeven jonge herten vlak naast mij.…
De Beek
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.874 De verlatene ochtenduren
heel de hete middag door
tot de naderende intocht
van de schemering, - tot voor
de bedreiging van de avond, -
windt zij glinsterend haar spoor.…
- Wat zo belangrijk is -
hartenkreet
4.1 met 36 stemmen
1.075 Kwetsbaarheid,
voorbereid en majestueus gedragen
dwalend van voorbijgaande aard,
gekluisterd aan schemerige dagen.
Afstand tussen mensenwoorden,
dagelijkse pijn in ons vermoorden.
Wat dikwijls belangrijk voor ons is,
begrijp jij met naieve blik vandaag.
Wij vechten er niet meer voor,
omhelsen wat werkelijk belangrijk is.…
in memoriam
hartenkreet
4.9 met 49 stemmen
2.246 zou je dan het gras
naar ons kunnen laten wuiven
in de wind
als een streling
op een avond,
in de schemering
wanneer wij samen
over jou praten
an de oevers van het meer
in herinnering...…
Elke dag anders
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
984 slag
Elke dag heeft soms zijn charme, is licht en zonnig bovendien
Elke dag laat zich dan, van een andere donkere kant, ook wel eens zien
Elke dag, kan zwaar zijn als lood of soms een steen
Elke dag is weer een andere, geen dag is eender als voorheen
Elke dag heeft een avond, vooraf een maaltijd, met of zonder toetje
Elke dag heeft een schemering…
De omgeving van Soest, een fraaie ring
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 In glas en lood tovert zij het zonlicht om
in warme kleuren die verkwikken,
maar houdt een raadselachtige parel
in een aura van schemers en grijze tinten.
In het hotel ernaast klinkt klassieke muziek
je tegemoet, juichend en onstuimig als de wind
die wervelende schetsen maakt in het maïsveld.…
daar waar verleden lijnen trekt
netgedicht
4.6 met 37 stemmen
2.483 na lang en zwaar zo uitgeblust
in schemerige schijn geslapen
word ik door wimpers heen gekust
om uit mijn schuilplaats te ontwaken
mijn prins de witte vogel vliegt
onwennig sla ook ik mijn vleugels uit
ik ben niet bang - hoor ik - wetend dat je liegt
en ik klap-lieg met je mee ertussenuit
de uil is weggevlogen
verlamd blijf ik in ons gevangen…
Gods aangezicht het is...
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.276 de vogel op de lucht zich heft,
God is de bliksem, die de aarde treft,
En splijt en kerft haar ingewanden open,
God is het vermiljoen, vooruitgelopen,
Vermeldende der aarde nieuwe Zon,
God is het rondend ruim, de horizon,
Die altijd verder trekt waarheen ge treedt,
Hij is het waterdek, hij is het kleed
Dat op de aarde ligt, de schemering…
altijd alles
netgedicht
4.4 met 41 stemmen
2.166 de schemering voorbij wil ik
zoals die laatste nacht
waarin jij weet - elk duister tart
terwijl de dood al spreekt
zo luid dat je mijn hand - mijn hoofd - mijn hart
die hele lange nacht
wiegen wij elkaar tot nooit meer pijn - nabij
beloven wij weer jij en ik
tot ons - in eeuwig samen
Jij bent altijd alles - zei je
zoals toen bij 't bruisend…
Geboortegrond
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.876 In 't hoge Noorden nijpt de kou,
Daar ligt de sneeuw, daar is de rouw,
De schemering en de nacht
Waarom bewoont de Noorderman
Die streek der duisternis?
Omdat hij dáar zich wel bevindt
Omdat de mens het plekje mint,
Waar hij geboren is.
Hij vraagt geen-rozen aan de Mei,
Geen vruchten aan de herfst.…
GEËTSTE PRENTJES.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.059 [Niets is nu aangenamer dan in 'n koele kamer rode wijn te slurpen bij kleine teugjes en met de pen op 't papier in 'n gearceerde schemering]
Met pennenkratsen op 't papier te teek'nen,
Als met een etsnaald op het harde koper:
Een veenplas op een landschap tegen avond
Of zielenbeeldjes, met een fijner lijn
Dan 't scheren van een strohalmpje…
Moeder bij der wiege.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
985 ‘Ons zijvertrek is alree door de zonne verguld,
Hier zijn we nog zacht in schemer en schaduw gehuld,
Mijn zoontje rust in zijner wiege zo stil,
Dat ik het lieveke liefst nog niet wekken wil.
Vandaag is mijn dromerke jarig. Een keurig tooitje
Omgeve en siere mooi zijn schommelend kooitje.…
Fee in de wijn
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
566 Wanneer jij mij hypnotiseert en ik jouw adoreer
glimmen heldere avonden in onze schemering
jij leeft ons vurig terrein van twee jaar terug in mij bij een goed glas wijn
wat ik illustreer, jouw weer adoreer
de tijd gaat vertraagd in mijn utopie
als jij je weer laat zien
tijdens mijn euforie
en jouw contour verlicht
in het maanlicht
bij…
Illusies
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
517 -
De schemer valt.
Alleen ben ik gekomen,
alleen ga ik weer heen.
Ik loop als ieder in een richting,
en kijk hoever mijn blikveld reikt.
Zoveel luchten,
zoveel kluchten..
Niets, echt niets,
is wat het lijkt..
-…