6661 resultaten.
Zusters van Liefde
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.006 die haar wiegden van de maan
Het was te vroeg -te vroeg voor woorden
die geen mens hier ooit zou horen
zelfs de haan hoog op de toren
liet het stilletjes vergaan
Alleen de Zusters van de Liefde
bleken meer dan uitverkoren
want zij waren voor hun heiland uit
iets eerder opgestaan
Alleen de Zusters van de Liefde
wisten meer van haar bestaan…
Venijn en onschuld
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
509 Laveren
in het gebinte
van het bestaan
hij waart daar rond
in een scherpte
de botte bedoeling
willekeur van niet beter weten.
De kanttekening is die
van een sluipmoordenaar
In ieder geval weet het waarom
zijn slakkenstekker altijd ergens
tussen te wurmen. Een rib hier
een intentie daar om het lemmet
weer schoon te vegen.…
De oversteek
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.619 Ik wil de zon en wind
recht in de ogen zien,
iets wat jij wel wil
maar niet kunt, enkel
en alleen wat mij betreft
score ik een heikel punt,
om naar een andere wereld
af te zakken, mocht
die bestaan, we zullen
niet het gelijke bootje
pakken, om door het zelfde
duister te gaan, wanneer
we voor die beslissing staan,
en we op ongelijke…
Ik laat je niet beknotten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
713 Ik laat je niet
beknotten
in je eindeloze bestaan
jij wilg met je groen
zilveren blad
die je laat glinsteren
elke zonneschijn
geeft me als ik buiten kijk
de rijkdom van mijn leven
je takken rijken hemelhoog
zij hebben me al veel geluk gegeven
want als winden over
het landschap glijden
breek jij ze keer op keer
geen storm is jou te…
Geestkracht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
665 de ontembare geest
openbaart zich
door de suizende stilte
van de wind
kruipt door het oog
van ons bestaan
heeft oneindig veel geduld
tegenover ware grootheid
gaat door de díepste diepte
wat ons roept, drijft
tot een volkomen
aaneengesloten beeld
als blijvend sprekend geheel
dat alles omvat
zonder enige pauzes
spreekt de geestkracht…
Dooddoeners
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.077 Wat wacht er na jou
of wens jij nog geen
onontkoombare vragen
nu ik ben aangedaan
loslaten waar ik van
hou en af moet staan
wat wacht er na jou
was dit het einde
of is zij overgegaan
in een tijdloos bestaan
toen ze wegkwijnde
hoe zit dat nou
wat wacht er na jou
is het kinderlijke hoop
van mij dat zij nu
bij God in de hemel is
nee…
singulariteit
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
655 groeien
zal mijn huid
zich sluiten
voor een zee van leven
zal ik niet
uit de nerven barsten
als vochtige ogen
de matrijs van het verleden
nog eens openen
zal ik dan
van papier worden
op de kantlijn
krioelt het
van ongeboren poëten
of heeft alles
de tweede adem in zich
met de pulp meegroeiend
als een spons twijgen
in een nieuw bestaan…
Stilte schitterde in kapitalen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
572 boeken kropen
in het rood
mijn rekeningen sloten
zich verloren wanend
in balans
een aantal bladzijden
is wit gebleven
we hebben toen
elkaar in pijn beschreven
maar we bloedden dood
geen tekst om tranen
vloeibaarder te maken
geen zin om scherper
de gevoelens te gaan raken
in dit rancuneus bestaan
zwijgen kreeg geen letter op papier…
Zendmast
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
624 Demonen bij het raam
vragen aan ons
kunnen jullie mee gaan
naar onder
er is gedonder
de donder en bliksem
hebben hun werk niet
goed gedaan
zij hangt nog aan die pilaar
zij is achtergebleven
er werd haar beloofd
het eeuwige leven
O mijn godin
mijn afgrond
maar win
win
win
de waarheid
overal
in
In dit bestaan
het zal de engelen…
Stilte graag!
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
770 Aan de woorden van een wijze man,
daar denk ik bij herrie steeds aan,
dat geluid reden heeft tot bestaan
pas...als het de stilte verbeteren kan.…
Liefde......
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.087 Niemand kan zonder liefde leven
Liefde is ons van God gegeven
En zal altijd blijven bestaan
Met liefde kan je alles aan.
Liefde vraagt niet, maar geeft
’t Is liefde, die je fouten vergeeft
En niet omziet naar het verleden
Liefde richt zich op het heden.…
aan de dichters van steen
netgedicht
3.6 met 32 stemmen
897 er glijdt
een stukje Nepal
langs mijn schaduw
muren ruiken vers en verzen
naar mokka puur
en een heel klein beetje Hans
ik schroef
het uitgebroken licht terug vast
in dit ommuurd bestaan wanneer een lied kunst werpt
tegen de oudste ramen
heel even geeft dit leven me
het warme zaad
vivre
et un poème d'amour, des mots…
Het zwart van wit
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
588 bolgeblazen wangen vreten zich
door ’t opgehoopte sneeuw, geen dwang
of snelle gang maar slechts een trage tred
die zich voortsleept door de wallen van dit bestaan
-het zwart van de aarde met hier en daar
een grijze pluim, al wat rest is nog wat as -
de dood ontsiert en pleegt ons te gedenken
dat we slechts stalagmieten zijn en het octrooi…
Ster
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
2.800 Wanneer ik nu verdrietig ben,
Dan kijk ik naar de sterren en de maan,
Dan zie ik die ene ster daar in de lucht,
en weet dat mijn opa altijd zal blijven bestaan.
Want wanneer ik naar die ster kijk,
Dan denk ik terug aan hem,
Dan zie ik mijn opa weer voor me,
En hoor ik weer zijn stem.…
DE PAUS
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
620 geducht
menigeen, die hierdoor zucht
kortzichtig buiten het leven staan
nooit met de mens begaan
zo werd hij priester
kardinaal en paus
reist vaak de wereld rond
kust waar hij komt de grond
vergeet de mens, die er op loopt
vliegt weg, al weer een land gesloopt
mocht onverhoopt
de keus aan U
zijn wereld ondergaan
uw mening weer bestaan…
De Wilde Hyacint
netgedicht
4.7 met 36 stemmen
1.327 wild van smaak en vooral oogstrelend
verflauwt de streekverwant sterk in oorsprong,
bescheidenheid siert het omschreven karakter
voedzaam geurend aan de middelen van bestaan,
de velden verstrooid met andere soorten,
bestoven door hun ontelbare geliefden..…
Alle begin heeft een eind
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
597 slasaus
die ik niet proef wanneer ik het gras
ontgroen en kleurloze wolken
blauw wil schilderen zodat de lucht
zal klaren en ik mijn blik verruim
de schil is te dapper voor mijn tanden
het knarsen ervan maakt me angstig, het kleed
dat me warmt laat ik vallen en ik boezem
mij aan de wind die steeds kouder lijkt te worden
het cyclische bestaan…
Van paars tot lila en wit
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
629 verzand in diepere lagen
verloor ik allengs grip op dagen
liet wind en regen lang begaan
ontblote wortels bleven nog reiken
naar houvast in dit woelige bestaan
en moeizaam vaste grond hervonden
vertakten zij naar zomerend licht
sterke seringen kwamen in zicht
vragend om voeding voor groei
vanuit een eigen drang tot bloei
voorbij de groene…
- Ridi Pagliaccico -
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
604 Pagliacci van droevigheid
rondreizende acteurs,
als clowns of paljassen
door alle arieën
van ons leven zwemmend,
begrijpen wij beperkingen
zonder te verdrinken
waarna een luid applaus opklonk,
voor karakters die deel uit maken,
verbazingwekkend, ja soms hilarisch
de overeenkomsten van bestaan,
tussen toneel en werkelijkheid
Onszelf…
Voor Helen
hartenkreet
4.7 met 31 stemmen
1.104 Soms denk ik terug aan Amsterdam
de stad waar ik thuiswas
Mijn hart en ziel verkocht
het vondelpark de gaasterplas
De stad waar ik slenterde
uit eten ging in oud zuid
Het concertgebouw bezocht
nachts op de wallen uit
snuffelen op de Albert Cuyp
Fietsen door de Jordaan
Terrasje pakken op de Prinsengracht
Het was een deel van mijn bestaan…
Zomeravond
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
627 De zomeravond valt zwoel
over de groengezegende zomertuin
mystieke flora snakt naar regenwater
groente wortelt dieper in oorsprong
van eenzaam plantaardig bestaan
onder de begieting van de mens
honingbijen bestuiven zoete bloemen
geur van weemoed omringt het licht
van een volmaakte volle maan
ik wandel langs de borders
van het tuinpad…
Gedrevenheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.057 Een hemel van verdriet
doemt zinloos aan ons op,
je bange hart vertrouwt het niet,
dat hoor ik aan je klop
op deuren die niet open gaan,
al peins je nog zoveel,
ik weet, jij blijft bestaan
in zuiverheid, een eeuwig deel
waarvan je droomt.…
alles wat er was verdwijnt
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
980 enige dat er is is een hart met sneeën
een hart dat bloed en pijn leidt
niets kan het helpen of genezen
alle medicijnen zijn al gebruikt
niets heeft geholpen en niets deed goed
alles wat er was is weg
er is niets meer alleen leegte
geen hoop geen moed geen liefde
het hart stort neer en word vergeten
het verdwijnt en het hart heeft nooit bestaan…
FLIRTATION
gedicht
2.5 met 107 stemmen
29.642 stad zwicht in mijn vuist
en om de hemel niet te schenden
moet ik mij fluist'rend tot u wenden
in woorden hondervoud gekuist
Wij zweven in de kleurenwand
van berstensmooi zeepbelgedroom
Ik manoeuvreer - en gij laat loom
alle verantwoording aan kant
Wanneer wij op een klip vergaan
zal ik u trouweloos verlaten
Ik kan uw liefde niet bestaan…
Peinzen in de nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
529 De horizon wordt klein,
de wereld comprimeert
zich in gedachten
die om de
voorrang strijden
binnen de stilte
van verdwenen licht
en raken aan
zin en waarde van
omfloerst bestaan
dat zich verliest
in nagedachten,
rust hervinden
drijft naar perspectief
in oud gesproken woorden
die alle eeuwen dragen,
het biddend hart
smacht naar Gods…
Ruimtekunstenaar
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
497 Laat alles weg in het schrift, laat een vorm staan,
die is van binnen, ergens zal die bestaan…
Zo vol van
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
878 basis
van houding en er zijn
Hoe je uitbot in dunne takken
met rijpende vruchten daaraan
Herinnering aan bloemen en insecten
zij zorgden voor voortbestaan
Zachte romigheid van jouw dijen
kruis gevat in horige bilpartij
Jij bent door niemand te verklaren
tevens ben jij volledig jezelf om mij
Laten wij zwijgen over droefheid van bestaan…
TRANEN IN DE KROEG
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.336 Vanwaar hij was gekomen
weet ik tot op vandaag niet
Ik zag enkel tranen stromen
tranen, die hij biggelen liet
Tranen boven zijn bierglas
die hij uit eenzaamheid liet
Zijn stem met versleten bas
was gedrenkt in ’t verdriet
Ruwe huid en kalende kop
toonden het rauwe bestaan
Handen als een kolenschop
wreven timide door ’t traan
Vanwaar…
De paden op, de lanen in
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
593 Kweek, zevenblad en woekerkruid
- Mijn tuin te krap voor hun bestaan -
Zijn op het oorlogspad gegaan.
Het buurvolk harkt en wiedt en spuit.
Ze lachen al die zwoegers uit.
Ze huppelen door die nette laan
Waar mensen met een vette baan
Tevreden wonen op een kluit.
Ze springen rond door buurmans hof.
Joechei, joechei, ’t is in de mei!…
Kleine dingen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
625 Mijn dromen gaan over meren
verder dan schepen kunnen gaan
valt mijn hartstocht niet te keren
tot aan de horizon van mijn bestaan
zweven wil ik over bergen en dalen
stil genieten van een vergezicht
zelf mijn vrijheid te bepalen
dat mijn levensdoel verlicht
met de duizenden vogels zingen
in bossen en bomen her en der
van het geluk en nog…