7678 resultaten.
eight days a week
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
612 was ik niet verdwaald in het leven
begaf ik mij bekaf op onbegaanbare wegen
en ontmoette er hindernissen op mijn pad
klauterend over dwarsbalken van weerstand
en springend voorbij greppels van wanhoop moest ik
wel toezien hoe de dood mij quasie onverschillig
doch nauwgezet als een schaduw bleef volgen
vooralsnog met de hakken over de sloot…
Dorp in Zuid-Holland
gedicht
2.4 met 19 stemmen
8.276 Dan sloot het dorp de wereld af.
Fietsers verstarden tot publiek.
Dichter und Bauer, waarom niet.
Straat langs het water. Kritisch punt.
Wat kwam na de muziek tot stand?…
En haar verlangen...
poëzie
3.8 met 6 stemmen
3.571 En haar verlangen werd zó groot, ze kon
Al deze aardse dingen niet meer aanzien
Van tranen en van liefde, en in waanzin
Voelde ze in hem ieder ding: ze snelde
Op een boom aan, hem denkend, en ze stelde
Zich voor die, armen open, en ze viel
Tegen die aan en kuste en een ziel
Voelde ze in hem; in een sloot die open
Langs bomen lag, stortte ze…
Hulde aan de player
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.258 En ten slotte een staande ovatie,
voor het geweten, dat je echt niet bezit.
Het is inderdaad een hele prestatie,
dat een mens kan leven met dit.…
die grijs-blauw stilte eist
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.491 je blonde blik
die grijs-blauw stilte eist
je schouders iets gebogen
omdat je houding heeft
gelogen in liefde die verijst
je groeide in ontluiken
sloot de wereld buiten
pelde laag voor laag
je schaamte af en
gaf je voor het eerst
we reikten naar een
hoogte die geen einde kende
hemels was de weg erheen
jij ging, ik volgde alleen…
de vis gedeeld
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.354 ik heb met jou
het brood gebroken
de vis gedeeld
het paradijs genoten
in je ogen lees ik schuld
hebben we de wet
ontdoken die mensen
hebben afgesproken
is het een goddelijke eis
één liefde voor jouw lijf
Hij nam mijn rib
om jou te klaren
joeg passie in de
genen om een nog
mooier nageslacht te baren
hij sloot het paradijs…
Fraktuur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.610 Waarde en afstand of gereken in uren
voor mij was de grens onzichtbaar ver weg
mijn limiet was een sloot, een muur of een heg
en de dagen konden wel jaren duren
Soms scheurde een spier of knakte een bot
dan even het fraaie spel gestaakt
zwervend en zwierend is mijn jeugd ontloken
Een schram, een buil, een broek kapot
nog maar juist het…
Schiermonnikoog, januari 1996
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.779 (een herinnering)
Je denkt: was er maar sneeuw en helderheid
en ijs op sloten, wolkjes uit je neus,
een rietkraag, krakend landschap wijd
verbreid – geen misverstand, geen enk’le keus -,
spaarzame vogels, takken rijp en tijd
bestaat niet. Je staat daar als een reus,
trotseert de wind die door de duinen rijdt.…
Overdadige lentedag
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.040 Sloten slikken het voedzaam slijkwater
dat uit kwellen kwijlt in het weidse land.…
Ooit.
hartenkreet
4.0 met 39 stemmen
4.510 Huiselijk geweld; nergens kan ik heen
vastgeketend aan jou, afhankelijk verklaard
Vrijheid ontnomen, de deur is op slot
Eenzaam wacht ik op de vrijheid die ooit zal komen,
eens zul je vergeten mij op te sluiten, en dan ren ik,
dan vlucht ik
Nergens kan ik heen, zonder vrienden…
Alles heb je mij ontnomen
zelfs mijn vertrouwen, liefhebben…
Eindelijk
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
5.775 Sloten koffie, thee van zakken,
een hele waterfles
bij al dat gekkenwerk aanpakken
tot dan ten langen, langen les-
te, je eindelijk, eindelijk, eindelijk bent:
Uitgekropen…
Wolkbreuk
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.764 Neergegeseld ligt smaragden klaver,
Platgeslagen 't blauw en 't fladderend rood
Van de koornbloem tegen de papaver
Door de rogge, als lijkkleed langs de sloot,
Maar de wilde, kleine gele klaver
Tart van 't heftig straalgevlaag de stoot.
------------------------------
uit: Gedichten (1910)…
Confronterend
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 Zie ze ontredderd staan
stedelingen gewend op de baan
pootje over bochten te nemen
om technisch vaart te maken
het rechte stuk tempo te rijden
nu in de problemen
Op echt ijs van meren sloten
kom je er niet met rondjes rijden
je moet hard en stevig aanpoten
recht tussen de punten a en b
met zelden echt eens wind mee
Doorgaan en voor…
meneer Herrewegen.
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
493 Mijn liefde
échter voor de natuur én muziek
kan ik niet onder stoelen of banken
steken, daar zult u mee moeten
leren leven, en ten slotte, als u,
beste lezer, niet weet wat of wie
ik bedoel, ik weet het ook niet..-
(dan weten we het allebei niet).…
Doodlopende weg
netgedicht
3.4 met 27 stemmen
1.104 als ik weer eens over akkers stap
door de brede voren diep bevroren
zie ik kraaien onder de torenkap
de zwartjassen lijken hier te horen
als winter weer een glazen offer schenkt
aan sloten waar reigers onverdroten
naast het stille van de dood die wenkt
zweven tussen hoop en niet geschoten
weet ik, dit is geen oord voor duiven
waar kinderen…
Anselmus
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.151 Op het tuinfeest van de paters
werd met doppertjes gegooid
broeder Anselmus begon
en mikte op het glas in lood
maar niet veel later toch gericht
op broeder Karel zijn gezicht
die lag te slapen als een bakvis
op de grens van half dood
maar ondertussen alles ving
wat hij met klappertanden sloot
En broeder Anselmus genoot
lachte zijn oude…
Iemand anders?
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
515 Kan ik de noorderzon nog raken, het hart
te groot, omdat ik mijzelf er buiten sloot,
verloren in de nevel van de atmosfeer,
aan de overzijde lonken groene weiden,
beweeg het aangeboren leven heen en
weer, zwijgzaam roepend, in angst
een andere stem zou horen, als ik
in iemand anders was geboren, om
mijzelf te vermijden, schudt een droom…
Waar vissen zwemmen als verborgen diamanten
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
821 Of de plek waar jij
jouw parelende ogen sloot?
Of koude tongen die rauwe woorden
slingeren in een dans macabre
op een geheime broedplaats?…
Het Jodenkerkhof
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
597 Roestig draad, het hek op slot.
De zerken groeien, huid van mos,
moeizaam boven ’t hoge gras.
Ze proberen zonder namen
te verhalen wat eens was.
Klandizie is reeds lang verdwenen,
weggevoerd en uitgemoord
en wat overbleef vertrokken
naar een ander, beter oord?
Ach de Joden hier begraven
hebben dat niet meegemaakt.…
WEG VAN ZIJN LIEF
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.471 Toen de wind over ’t kerkhof gleed
blies hij sneeuwvlokken in ’t gelaat
Onbewust van het onmetelijke leed
dat er restte na haar wanhoopsdaad
Toen haar haar laatste zucht verliet
zag de hemel grijsgrauw van kleur
Reeds te laat voor het afscheidslied
sloot achter haar rug de laatste deur
Toen een blik naar ‘t lichaam keek
bleek dat reeds…
Mist
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
578 De koeien staan er nog maar half
want lage mist verbergt hun poten,
ontneemt ‘t zicht op land en sloten
en kleedt in dons het liggend kalf.
De dieren zweven op het witte deken
alsof ze zitten in een nachtelijke trein
waarvan alleen de ramen zichtbaar zijn
op ‘t moment dat die het duister breken.…
Voorbij het bestaan van alle dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
678 Er is in jou een ruimte
Met planken vol verlangen
Een kamer die niet op slot kan
Daar waar je ziel woont
Dat is de ruimte waar jij
Jezelf en God ontmoet
Bron van geloof, maar ook van kunst
Ruimte waar vanzelf muziek gemaakt wordt
Jouw leven, jouw ruimte, jouw eigen
Zelf, dat wat jou tot jou maakt
Ziel ook die kwetsbaar is, die niet…
Donderslag
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
703 hij ging midden in de nacht
nog ver van ’t ochtendgloren
sloot de deur haast beminnelijk zacht
doch enkel om de echo niet te horen
stapte opnieuw het heelal tegemoet
waar chaos geen weet heeft van rede
en zoet met zuur wordt beboet;
een tijde was weer verleden
althans ontwaakt leek het zicht
op ontluisterende stappen
was het…
OPEN LIJN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.523 Vandaag ben je weer jarig
Mag ik je bellen
Is er een open lijn naar God
Alleen weet ik geen nummer
Blijft het stil
Aan beide kanten
Zit de hele zaak op slot
Ik wens je een mooie dag
Daar waar je nu bent
In gedachten ben ik bij je
Zie ik jou
Daar stralend staan
Op je feestje
Met al je vrienden
Speciaal voor jou gekomen
Jij
Gezond en…
sorry
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
640 het gezegd was
en dat was het
ik zweeg
want ik wist niet wat te zeggen
en hield me sterk
om toch nog indruk op haar te maken
het is haar recht, dacht ik
alles overboord te gooien
mijn hart te breken
en zich in haar broosheid
bloot te stellen aan
kneuzingen en kwetsuren
sorry
een leger woord is er niet
dan deze loper die alle sloten…
ataraxia
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
506 het bos legt paden bloot
stemt meerdere zonnen mild
ter plekke denderen dreunbuffels
omheint een hek
einde verharding
altijd honderd meter, zelden zacht
enige wrijving dringt zich op
zoals een wandelaar bukt
voor een stormsonate
modderstromen, zonsondergang
ergens gloort schijnlicht
uit vuurkorf en brandgang
een sloot doorgrondt…
Aarde
gedicht
4.0 met 10 stemmen
2.266 houdt is onwaarschijnlijk
dat ze ons wil houden lijdt geen twijfel
zo stevig trekt ze ons tegen zich aan
dat gewrichten almaar harder gaan kraken
en wij blijven wel koppig ontkennen
dat ze met ons kan doen wat ze maar wil
trachten vaak aan haar greep te ontsnappen
maar langer dan een dag laat ze ons niet los
op knieën dwingt ze ons ten slotte…
Weerspiegeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 mag
maar toch bekijken ze
zichzelf zo af en toe heel even
op zo’n heldere winterdag
bij een enkele kaal en bloot
zo kwetsbaar zie ik
een heel voorzichtige lach
het zijn zij die het al weer
voor zich zien – het volle leven
ze dromen al weer
hun groen gevulde kronen
heel even
weerspiegelen ze
nederig en bedaard
in een afgelegen sloot…
Thuis
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
431 Ook werelden die we niet hebben
en niet eens hebben meegemaakt
kunnen we koesteren, schaatsers
op de sloten van de elf steden en
op de grachten van Amsterdam
We kennen het van foto's en
schilderijen, mode uit oma's tijd
farao's, indianen en dinosaurussen
de pracht van micro-organismen
en het blauwe ijs van gletsjers
waar nu koeien grazen…
Rap in mono
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
506 emotional chantage
Doctorea zong proud mary in wild ostinato
De ballade van orange grove
over een boze engel
Adagio van vogelverschrikkers
in een ring of fire
Maar blauw bloed stolt honkvast in de doodse monotonen
Waar in 't boszicht Yokotjang zingt van doodlopend spoor
' 't Is geen onwil, wees niet bang, mijn woord is 't slot…