5021 resultaten.
De ander
gedicht
3.7 met 20 stemmen
16.977 geworden kleren
met hun menselijkheden kwijt
weg te smijten, weer meer en
hartverscheurend klemtoon leggen
op de volgroeide eenzaamheid,
zal later, als de scherpe hoeken
van verlies zijn rond gesleten,
in onze nagebleven boeken
duimelen en hun doel vergeten
en niet meer zoeken,
zal eindelijk, nog onuitgepraat
en helemaal onuitgesproken
slapen…
Tortel.
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
844 Mijn raam wijd open
naar de vroege stilte luisterend
bedenk ik dat jij nog wel zult slapen
Ik hoop dat ik in je droom zit
Het water in de vijver rinkelt zacht
een tortel trekt met klokkende geluiden
de aandacht van poes
Zijn onwetendheid zal hem beschermen
Dunne witte flarden in het blauw
en de wind, zacht ademend nauwelijks aanwezig…
fluisterbomen
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
983 er is geen wachthuis
in dit leven waarin de wind mij
zal bedreigen
daarom slaap ik graag in bomendromen
op mijn bloemenbinnenbuik…
Thans is het uur dat schaduwen neigen
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.397 Thans is het uur dat schaduwen neigen,
En de avond, als een teder lied,
Om huize’ en zielen zacht komt zijgen,
En moede durend, stil vervliet
In de open schoot van ’t schemer-zwijgen…
Thans is in al de zielen vreê,
En dank-gebed in al de huizen;
En zelfs wie wránge dagen leê
Voelt in zijn wezen kalmte suizen
Als een slaap-zware zomer-zee……
ik blaas mijn adem jou
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.378 zacht kom ik in de nacht naar jou
een droom die blaast doorheen de woorden
misschien ontwaak jij zwetend uit je slaap
ongrijpbaar als het blad een tak
dat op je kussen ligt te rusten
verschrik je niet, mijn adem streelt je
waar herfst zich groeit door ’t dak
in woorden, vingers, steken in een zomerhart
alsof er nooit een eerste vriesnacht…
Vele nadelen en één voordeel
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.461 dat is lekker dat kan leuk worden
de overgang heeft toegeslagen
heb eens gezocht op internet
en er wachten mij zware dagen
allereerst is daar het humeur
je bent blijkbaar niet te genieten
je huid wordt droog en slap tegelijk
je gaat rimpelen en krijgt hangtieten
je temperatuur stijgt onverwachts
je begint aan alle kanten te zweten
en wat…
Thuis
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
3.183 Huilend in slaap vallen in je bed
Dat warm en beslapen is.
Je ogen dik bij het ontwaken van de dag
Is dit nu alles wat ik mag.
Mijn koffers pakken en ga weg.
Zijn mijn woorden nu gezegd?
Of zijn ze verzwegen.
zoals het verdriet in dit huis
Het huis met de tranen
Dit is niet mijn thuis.…
Zo begrijp ik nu Mattheus 10: 37
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.389 Ga mee, fluisterde ze, je vader en moeder
slapen, sluip het huis uit, laat alles achter,
je hebt om te eten en wonen niets anders
nodig dan mij.…
geuren (Shakespeare-sonnet)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.017 de boom verstoot het blad, de aarde mij
het spleen zal ik waarschijnlijk niet ontspringen
de herfst met al zijn geuren voelt dichtbij
toch zal ik van zijn kleuren blijven zingen
dan lig ik stil en luister naar het bos
zie ik nu toch heel hoog een nevelvlek
bevrijd laat ik de smalle wereld los
en langzaam vormt het blad een bladerdek
zo slaap…
Geel
netgedicht
4.7 met 21 stemmen
1.403 je ogen tonen moe
jouw strijd om overleven
als toekomst zoek is
leven ziek
wat nog op te geven
dan buig jij je over boeken
duikt in elk geschrift
richt je zelf op leren
almaar meer
omdat het bloed verplicht
je zwakke lijf vereelt
van zware studienachten
als slaap gedachten overstemt
en jij de donkerte in rent
om bij de les te blijven…
Weekend
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.432 moet het zijn
Ik zal je weer zien staan
Morgenavond in de maneschijn
Als je de deur weer voor me opent
En me opnieuw binnenlaat
Samen op de bank liggend
Je arm om me heen slaat
Knus tegen elkaar aan liggen
Genietend met een glas wijn
Je hebt mijn hart
Je bent mijn zonneschijn
Je hebt mijn hart
Jij moet het zijn
Morgen val ik weer in slaap…
Liefste, o liefste mijn
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.332 Ik wou nog eenmaal kijken
langs frisse hagekanten
tere aquarellen van smaragd
stille amberplassen
vol diepe schaduwen
waarin dromen slapen
dromen van eenzaamheid
Ik wou nog eenmaal luisteren
naar het lied van de nacht
het fluisteren van de schuwe wind
verhalend over vergane tijden
zuchten van weemoed
over zoveel tevergeefse woorden
over…
schaduw in de mist
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Klaar voor een schreeuw
Geen geluid, ’t is stil
Geen wind, geen vogels, niets
Ik staar om me heen
Overal leegte
Als een grijs gordijn
die me mijn zicht ontneemt
Probeer te bewegen, doch
ben bevroren , geworteld
als een boom in ’t moeras
Geen gerichte gedachten
Gewoon zijn
Geen rede tot emoties
Niemand om te delen
Ik wil gewoon slapen…
Het sterkste
poëzie
4.0 met 10 stemmen
4.482 Sterk is de Wijn; maar, hoe vol kracht,
De Slaap verwint hem door zijn macht.
Dus moogt ge op Sterkte u niet verheffen;
Iets anders kan u overtreffen.…
Ik weet dat je nog bestaat
gedicht
2.9 met 132 stemmen
35.409 Waarschijnlijk ben je gewoon thuis:
kopje thee drinken, fles jenever
je nieuwe kind door elkaar schudden
je vrouw een zoen geven voor ze gaat slapen
de televisie aanzetten - niet kijken
met een washandje je gezicht deppen
want je ogen koeken zo aan.
Goed nieuws.
Van mij hoor je ook niets, dus goed nieuws.…
MIJN PLEKJE
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.096 De zon verwarmd mijn lichaam
het water kabbelt af en aan
en als ik uit mijn slaap ontwaak
zijn twee uren voorbij gegaan…
heimwee
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.303 Toen, weer terug, heb ik mijn hoofd gedrongen
Aan uw warm hart, gefluisterd aan uw oren,
Om weer uw zoete moederwoord te horen -
Toen hebt gij mij zachtjes in slaap gezongen.
Moeder, ik ben alleen in verre landen!
Ik kan niet meer in uw ogen lezen,
Ik kan niet schreien in uw milde handen;
O! Mocht ik ééns nog aan uw schoot genezen!…
De doopfontein
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.579 zegen wordt je beloofd
Met symbolisch, water op je hoofd
God neemt je mee op levensreis
De rust kun je vinden in zijn zegen
Van baby'tje tot oud mannetje grijs
Je begeleidend op al jouw wegen
's Avonds al ga je naar jouw bedje
Nog even aan God een klein gebedje
De herder waakt over jouw m'n schaapje
En dan onder zijn hoede, kindje, slaap…
En de nacht gaat verder
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.184 Stukgebeten door elke ademtocht,
in de traagheid van mijn slapen,
vullen onzichtbare kwelgeesten mijn ziel,
ik kan het licht niet meer bewaren.
Mijn huid kleeft aan het laken,
tekent tralies op het raam …
tot de leegte zich vergrijpt
aan mijn ingekraste naam.…
op zoek naar andere bruiden
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.711 kerktoren rimpelt horizon
laat zachte tonen luiden
nee, niet weer uit Muiden
we breien uren aan de dag
totdat het duister mag
in schemering komt licht
zijn eigen schaduw tegen
in overwegen besluiten ze
de nacht een kans te geven
en doven langzaam uit
donker lacht in dromen
het leven van de dag
zij kent haar eigen wegen
een koesterende slaap…
gedreven in contouren van waanzin
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
834 gedreven in contouren van waanzin
sleept de slaap mij in het onbekende
dromen die veranderen in een mysterie
ik laat het gaan, ga er niet tegenin
zweet laat zout achter op mijn gezicht
mijn keel lijkt dichtgebonden met een doek
de geur in mijn neus is alles behalve fris
een nachtmerrie gevuld met fel licht
armen en benen slaan om zich heen…
Dit is mijn land
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.209 ik wil slapen op rivierbed
en opstaan met de geur van mest
lopen op werkeloze dijk
of wat er nog van rest
ik wil de wind in m’n hoofd
want m’n stadshart is bevuild
ik wil de regen in m’n ziel
want m’n stadsgezicht huilt
een meeuw geeft geluid aan de lucht
een kerkklok zweeft op de wind
een boom neuriet zachtjes mee
alsof Brel het…
altijd durend nieuw leven
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
899 De vroege morgen heeft haar stem
verloren als ook nu in duisternis
gebleven de zon maar niet wil komen
en ik schrijnend de nacht nog van mijn
schouders schud en mijn slaap
nog zoek tussen de onbeslapen lakens
zoals toen ik nog kind was en zwaluwen
ging tellen in zomerdagen waar
vreugde uit de hemel kwam en het
maanlicht bij stille nachten…
MIJN PAPA, MIJN HELD
netgedicht
3.3 met 62 stemmen
10.424 stilzitten kon hij niet
als mijn papa las
dan viel hij in slaap
de krant lag op zijn gezicht
papa is nog steeds mijn held
voor zijn dochter altijd
een knuffel, trots op zijn
kinderen, trouw aan zijn vrouw
lieve papa, ik hou van jou…
wakkert in een constant dromen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
687 sereen zijn
lichaamsdelen om je heen
geordend in ontspannen
in Godsnaam bid je
laat de slaap me vangen
weer is er die stip
zwarter dan de nacht
die langzaam groter wordt
zich door de muren boort
die jij hebt opgetrokken
je ademt zacht
maar voelt je al
verkracht door wat
er nu gebeuren gaat
totaal buiten je macht
je wakkert…
Herfst
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
973 De regenwolken barsten open
Het bos blijft achter, kil en verzopen
Maar dan wordt het intens stil
Het woud bekent weer kleur
Er is iets op til
In die rood-bruin-gele geur
Eikenblad weet niet goed wat het wil
Nog even lekker pronken aan zijn tak
Of slapen, want het wordt wel kil
De zon is al gaan lopen
De anderen in hun slaapzak gekropen…
Ik heb een held ontmoet
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.037 gevest
strekken naar de hemel
en weven een zachte sluier
rond het tere, grijze blad
dat door licht omringd
zich nog verdiept
in de wijsheid
van zijn aardse zijn
net zoals leven en dood
kruisen poorten
zijn trage wereld
waarin hij dromen bouwt
rond vermoeide schaduwen
van zijn jeugd
maar waarin hij ook
woorden bewaart
die in slaap…
CONTRADICTIE
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
892 rond de haard
brachten we oude vraagstukken in kaart
de waard had flessen brandewijn gegeven
gedachten steigerden als wilde paarden
de voors en tegens gingen door een zeef
totdat het juiste antwoord overbleef
en toen we wazig in de vlammen staarden
was elke tegenstelling opgeheven
we werden eensgezind en onbezwaard
in open armen van de slaap…
Asiel voor een verlangen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 tussen ons ligt de leugen te slapen
nog lauw onder de geur van het laken
je ogen vertellen een ander verhaal
dan de weifelende woorden van je ontklede taal
ze verschuilen zich in haperend huilen
getemde tranen als zachte wapens van pruilen
maar je vingers verlieten reeds lang
als vreemdelingen mijn oevers van verlangen
vragen onder een…
OP HET KERKHOF
poëzie
3.5 met 10 stemmen
3.827 Zij liggen rij aan rij de grijze zerken,
Omwonden met een band van dorrend lover;
Gevangen in des winters doffe tover
Slapen de wilgen en de bleke berken.
En op de koude wind is het als stoof er
Hij mij voorbij met zijn getakte vlerken,
En zoekend waart hij om die droeve merken,
Tellend hun tal, de strenge Levens-rover.…