3968 resultaten.
Opa’s schuur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 Het doffe raam vertelde wat je weten
wilde van de schemering,
de geur van honing doezelig slaperig in
het halfduister van opstaande raten.
IJzer en hout lagen met elkaar vertrouwd
op een vaste plaats, de weezoete beproeving,
niet op meer plaatsen hoeven te zijn,
getrotseerd door de duur van lange uren.…
Donkere dagen.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
775 Later, wanneer het douchen waarlijk klaar
en er een haardvuur knoesten knispert,
proost ik mijn schemers welkom
met een mok warme bariton:
"Eikels!"…
Saamhorigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Wanneer dag bijna ten einde
is en een nieuwe schemering zich openbaart
laat zwerm vogels zich zien door sierlijk in de lucht te wervelen
Een uitvoering die ik nog niet eerder heb waargenomen laat staan voorbij laat gaan.…
de straat als lijkwade
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
458 de bochtige straat verwachtte
ons al, wij beiden stalden onze
onzekerheid in het vertrouwen
van de stilte van het kerkhof
het ritueel van de vroege morgen, wij
zeggen niets maar spreken
met de taal van onze gedachten, naar
elkaar terwijl onze ogen de schemer
afromen naar elk waarneembaar tafereel
het schelpenpad knarst onder jouw
blote…
tableau
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 het bos reikt met weinig diepte in de maar niet voltooide
schemer waarin een kluwen honden achter twee herten heen
en weer rent met een sierlijke gang te rank om echt te blaffen
onderdeel van het niet beweegbaar decor waarin ze de adellijke
jagers vooruit gaan.…
Waar het herfstbos ademt
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
427 Wanneer schemerige nacht zich
vleit tegen onze stammen en schors, houden
we de wereld in zachte, eindeloze armen. Alles wat groeit, alles
wat sterft of verdwijnt, keert terug in het hart van het bos, eeuwig en mysterieus.…
Bij het spiegelwater
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
231 De sombere dag crepeert in het rottende riet,
zotte schemering wurgt de geblindeerde horizon
met ijzeren hand en sterke vingers.…
Onmacht gevleugeld
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
139 Telkenmale teruggefloten, en toch weer die beweging,
alsof het hart niet luistert naar de grens van zijn beleving
Terug naar die plek waar het zichzelf verliest,
verbonden met iets wat het niet begrijpt of kiest
De vogels ontwaken in de schemer van de nacht,
hun vleugels vol verlangen, hun bestemming ongedacht
De wanhoop sluit de ruimte,…
Het millenium voorspeld - Brooklyn Botanic Garden
gedicht
3.0 met 21 stemmen
8.486 Dit kruispunt van de stad, een tuin die vrede maakt.
-----------------------------
uit: 'Autogeografie', 1995.…
La Carrière, Rosnay
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
974 Geraniums de potten kleuren
en blauw geverfde emmers
bij de waterput
Een vijg welhaast
de abrikoos bezwangert
met zijn geur
Het trapje
naar de grote keuken leidt
waar ook nooit rust is
want Vera in en uit vliegt
met een geplukte gans of kip
of allebei
en kisten met tomaten
De soep doorlopend trekt
van al het verse uit de tuin…
Hond
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.942 blokje rond
we hebben al een jaar een hond
gelukkig is het niet zo'n grote
de kinders lopen af en toe
wel eens een blokje met hem rond
al jaren hebben we een hond
nog altijd moet hij poepen
maar niemand loopt er ooit
nog een blokje met hem rond
we hebben een hele taaie hond
hij lijkt z'n dooie punt voorbij
alles doet 'ie in de tuin…
de dichters
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
653 paranoia
acuut ontstaan tijdens samenzwering
van tal van vrouwen
langs wegen in woestijnen
slank vet breed aan het lijnen
groupies gister nog
hijgend aan de rampetamp
hij nam ze lief en teder
diep en vol zelfvertrouwen
tijdelijk getrouw zijn roeping
licht met zijn pen als veder
daarna op in zijn verleden
met terugkoppeling
tot in de tuin…
middaguur in Bardolino
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.087 de sterren achter ‘t branden van de dag
zijn als de ogen waarin hitte opstijgt
tot zij sluiten. tuinen groeien terug
naar velden aan beide kanten van stenen
die als straten onder voeten zich begraven
vastgelegde zinnen die hun kanten wisselen
aan lantarenpalen bengelen gedoofde lichten
en wijzers van kerktorenklokken hangen vast
in hun tijd…
T WAAR BETER STIL TE BLOEIEN...
poëzie
4.5 met 6 stemmen
2.391 Is niet het woord van d' oude dichter waar,
En heel deze aard' geen ongewiede tuin'?…
ZO KOUD
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
2.786 '
Die avond zat ik in de tuin
zomaar wat voor me uit te staren.
Totdat ik, in de schuur, de rollator ontwaarde
waarmee zij door de kamer schoof.
Van raam naar raam, van haar trots beroofd.
'Waar zou ze zijn?' vroeg hij ons zachtjes.…
Rouwkrans
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
2.196 Smoor het loos geblaat van de dwaas
Ik wil stil blijven
Knip zijn stembanden tot rafels
Hoor
Zwerfkatten sluipen door de tuin
Loom en lager dan anders
Onheilsboden in een vale vacht
De prooi is al gaan vliegen
Het is gebeurd
In haar slaap zwaaide de zeis
En sneed haar adem doormidden
Sus het blaasorkest
Wring een prop in de koperen…
Wiebeltrees
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.318 ik zit op mijn schommeltje
even roerloos, maar dan word ik lichter
en krijg koorts , reiskoorts
zachtjes begin ik te wiebelen,
klim stilaan hoger en hoger
tot mijn tenen de takken
van de bomen raken
zo groet ik ze , en ze zwaaien
vrolijk ritseltakkerig terug
dan verdwijnt het allemaal heel vlug
het huis, de tuin, en mama die
zwaait vanuit…
Verenpracht
hartenkreet
2.0 met 12 stemmen
1.501 Er klinkt plots in de tuin geluid,
Luid, luider, en dan het luidst,
Twee vogels gaan er wild tekeer,
Ik ga naar buiten; "Is het nu uit?".
Ze tjilpen, vechten alsmaar door,
Een takje, daarom gaat de strijd,
En dat tussen al die bomen,
Maar mijn verzoek, krijgt geen gehoor.…
Het straatje
gedicht
3.1 met 16 stemmen
7.205 Aan het einde ligt een tuin, een veld,
met zonnige kantoren, rode logo's,
en een lange slingerweg door belten
naar het zure gifmeer. Stap niet uit,
ook de bewakers willen dat je keert,
ga terug naar dat verborgen straatje,
waar je aanbelt en omkranst wordt.
-------------------------------
uit: 'Tirade' nr. 407, 2005.…
Paardje spelen
poëzie
2.8 met 9 stemmen
3.137 Rij nu knap,
- 't Is geen grap -
Door de tuin.
Stil wat, paard!
Wees bedaard,
Of 't bekomt u slecht.
Voort mijn beest!
Voort mijn beest!
Op een draf
't Bergje af! -
- 't Hondgeblaf
Niet gevreesd.
't Spreekwoord zegt
Wel te recht:
Blaffers bijten niet.
Voort mijn paard!
Voort mijn paard!
In galop!…
Boven het teiltje
gedicht
1.5 met 19 stemmen
6.787 Er komt geen antwoord maar de vragen vervagen,
in de tuin zuigt het konijn aan de zuigfles,
voor de gebeurtenissen in de trein een paar kilometer verderop
kan geen plaats worden gemaakt in dit gedicht
en de sneeuw valt teder en onverschillig.
-----------------------------------
uit: 'De karpers en de krab', 2003.…
Bomenlandschap
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
742 de maan schijnt boven de rand
van een zwart bomenlandschap
aan het einde van de tuin
een ring van schijnbare nevel
draagt het weerkaatsend licht
tot aan flarden van pluizige wolken
de slaap wil niet vlotten
en zie in het hoge gewelf
een engel van vreugde dansen
ik lijk de vrijheid te vieren
aan geketende gedachten
en in mijn rieten…
De volière
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
752 mij toch alles verteld
talloze malen is mijn huid vervangen
de haren van blond, grijs naar kaal
mijn geschiedenis talloze malen bijgesteld
seizoenen zijn verworden tot gelijkmatig vaal
ook mijn ruggengraat is eerbiedwaardig
vol geloof naar de aarde overgeheld
samen lopen we hand in hand
over het aangeharkte pad
rondom de volière in de tuin…
September
gedicht
3.4 met 10 stemmen
8.650 Ik zag genoeg ganzen overvliegen,
de tuin stond vol bloemen,
er waren genoeg warme dagen
en er is genoeg gebeurd.
Ringen zijn aan vingers geschoven,
iemand viel van de trap, iemand brak
zijn ledematen, en er kwamen berichten
uit de wereld.…
Lieve Joelia
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
714 Sindsdien bezoek ik je geregeld in
je Engelse landhuis met grote tuin,
waar je totaal tot rust bent gekomen
en mij met liefdevolle lach een
aantal glazen port schenkt, naast
lekkere blokjes Cheddar.…
Ego
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
559 Dit is mijn huis en tuin, mijn stad, mijn land,
mijn man, mijn kind, mijn vader,
die held’re ster zo ver,
die schijnt op mijn verstand, mijn ader.
Maar van wie de lucht,
die zich met bloed verbindt,
van wie de kracht die zich in ‘t lijf bevindt,
van wie de woorden uit mijn mond,
van wie het helen van een wond?…
Van Hollands kleur
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.204 Rood is de morgen op zijn blozende kruin,
Rood zijn de pannen van de daken van Holland,
Rood zijn de stenen van de huizen van Holland,
Rood zijn de bloemen aan 't Haarlemse duin,
Rood zijn de kersen in de Betuwse tuin!…
lege straat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 langs deze rustige straat loopt men bedaard
in een leegte zonder woorden
een nette glimlach, stevig geplakt over niets
altijd maar de schijn ophoudend
het gaat goed met ons hoor…
er wonen geen kinderen meer in deze buurt
ze zijn allang weg, geen geroep of schaterlach
tuinen bloeien daarentegen eindelijk volop
de schommels werden verwijderd…
Uitzicht
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.440 Dit alles doet mij denken aan het kind
dat uren op een stadsveranda stond
en uitkeek over haveloze tuinen,
terwijl zijn blik geen ander rustpunt vond
dan 't schamel rijtje rafelige kruinen
van zes verwaaide bomen middenin
het triest patroon van schuttingen en was,
van vuilnis, kiezel en gehavend gras,
waarin het speurend zocht naar een…
Wat is geluk
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
621 Kijk naar de natuur
zie hoe mooi de bomen zijn van kleur
de bloemen in de tuin
je ruikt de speciale geur
Kijk naar de vogels in de lucht
het spinnen van een kat
het dollen van een jonge hond
dierentuinbezoek altijd leuk, beesten zat
De bakker die mij groet
een buurvrouw die praat
en iemand die vraagt hoe het met mij gaat
ongevraagd altijd…