5364 resultaten.
doe maar
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.839 leven leuk,
maak zachte dromen van beminnen
Kijk hoe prachtig ik je kan maken
Je kan kleuren hoe ik 't wou
ik geef je stem, teken je lach,
een hand om blozend aan te raken
Je woonde al in mijn hoofd en weten
Jij pakte je koffers al eerder uit
en ik, ik ruimde planken leeg
ik deed mijn kunstje van vergeten
En zo herbouw ik mijn verleden…
Lofbetuiging
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
3.440 Ranken twijgen enten loten
nijgen winden mee te zwichten
naast te groeien naar het licht en
oude schaduw te vergroten
Stam hout vast aan wirwarkruin
durft elk takje te beloven
het verleden komt weer boven
ook al herfst geblader bruin
Wortels weten zich doordrongen
in jouw voedzaam rijke hoven
die de levenskans vergroten
Van je pit toomloos…
ruïne
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.083 als mijn hand
haast kleeft aan het
verroeste hek
zuigt de aarde
en bezwaart mijn lijf
nagelt mij aan deze plek
staar haast wezenloos naar
onevenwichtige restanten
van bemoste muren
verslagen door weer en tijd
die de glorie genadeloos
en voortschrijdend verzuren
ik zie vooruit naar verleden
in een droom die mijn jeugd
traag voorbij…
Santiago de Compostela
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.633 Het pad waar je niet vanaf kan raken
Omdat je kleuren volgt op de bomen
Alleen in stilte met mijn dromen
Slechts bezig met mijn eigen zaken
De stappen van de duizendtallen
Die hier liepen in ver verleden tijd
Zorgen en angsten raak ik kwijt
Woorden die de stilte hard ontvallen
Waar de scherven van mijn leven achterblijven
Alleen, met…
Vanmorgen dus of lang geleden (sonnet)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
685 op ’t scherm van mijn gesloten blik zag ik
de wit-papieren hemel losgescheurd
door wat er lang geleden is gebeurd
-vanmorgen dus bij ’t eerste ogenblik
dat ik besefte met een hete snik
dat vroeger, nu en later feiten kleurt-
die lang verleden tijden, opgefleurd
tot huidige presenten met een strik
-ja toen- zag ik hoe kruisgewijs een scheur…
Uit zicht loos
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
873 naar opstandige gedachten
de levendige geest
heeft haar
ingehaald
die ene laatste bocht,
onoverzichtelijk
wijst nog niet
de route
haar tijd ademt
komende en gaande
maanden
sprakeloos
knikt zij ja
tegen de muur
daar waar haar leven
de laatste grens
heeft getekend
wit, maar ook
levendig schateren
foto's naar het
verleden…
de dood
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
2.070 de bloemen zijn verleden tijd,
niemand die zich erom bekommerd.
ik zie je nog een biertje drinken,
als een ets op mijn netvlies
en die glimlach als een vrouw je aankeek.
maar nu waait een koude wind langs mijn rug,
als ik je naam zie.
het zit onder het stof en wat planten.
was je maar hier,
dan vertelde ik je over mijn dromen.…
Zoon
gedicht
3.4 met 31 stemmen
22.954 Terwijl ik onderdompel in verleden
vaar jij langs mij de toekomst binnen
totdat wij elkaar treffen op dezelfde plek
Begonnen halverwege maak jij eens af
waar ik bleef staan
met spotgelach - een traan op een hete plaat -
herken ik je uit ons voorgeslacht
Waaruit jouw zonen weer te voorschijn komen
de hete plaat misschien iets koeler
de…
Lief, klein meisje
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.160 klein meisje met je stil verdriet,
zovele tranen om het verleden,
je ogen zijn zo moe,
je stem heeft zoveel geleden
trage dagen verdrinken in pijn,
het heden lijkt alleen maar schijn,
de duisternis omhelst je heel broos,
rusteloze beelden schreien meedogenloos
tenger wordt…
Lieve God
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
1.065 vertel me toch hoe ik mijn ogen sluit,
mijn ogen sluiten mag bij avond, bij
het duisteren, op elke nieuwe dag omdat
ik u zo voor me zie als mijn verleden
vader.
Vader!
Op je allerlaatste bed - de witte
hyacinten bloeiden - vroeg je mij
waarom ik uit betraande wimpers
keek naar vroege en vreemde verten.…
Voorbij
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
912 het eb en vloed van mijn adem
stilte tikt ritmisch seconden
heen en weer heen en weer
vanuit struiken
klampen vergeelde gedachten mij aan
in bomen roekoeën beelden van eerlang
niet weer niet weer
zelfs als gemis
knispert gelijk twijgen
onder de voetstap
van mijn voorbijgaan
weiger ik af te reizen
langs wegen van 't verleden…
Zonnebloem
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
781 Klein meisje streelt de zon
Bloem van een oud geslacht
Oren openen zich als kelkjes
Het neusje plat een roze cocon
Au dessous du soleil en France
Bloem der Hollandse natie
Je staat daar geheel mans
Zo vol charme en bloeiende gratie
Zul je je lieve spontane verleden
Koppelen aan het spannende heden
Je bloemetjesvleugels spreiden
Naar…
Dat gevoel
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.273 stond ik daar met een glas spa
m'n vrienden stomdronken
proostende glazen klonken
aangezicht van een vaag verleden
je lacht en bent beschonken
dat gevoel,
dat was jij…
Ik geen ballen, Jij geen lef
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.826 Gretige blikken verschuilen
zich onder een deken van besef
dat de dijken onvermijdelijk zullen breken
maar ik geen ballen, jij geen lef
Hier sta ik voor je
kleiner dan ik ooit zal zijn
Kus me
Vergeet, verban, verlaat je angst
morgen zal zeker nooit komen
bundel je verleden en werp het in zee
en verzwelg jezelf in betoverend dromen
Hier…
Tranend hartje
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.460 Je zal voor altijd bij mij blijven
Als wond diep in mijn hart
Zo zal ik ook over je schrijven
Als gemiste kans met valse start
En toch zijn er die momenten
Waarin ik in het verleden dwaal
Moeizaam terug probeer te halen
Hoe het precies zat, allemaal
Maar hoe hard en diep ik ook zal graven
Hoe goed ik ook probeer
Met jou te loodsen naar…
Evaluatie
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.074 Onbewust van tijd leefde ik in ‘n roes
tot ik verrast door de sleet die
doorheen m’n lijf vreet, me afvroeg
hoe lang ik in ‘t verleden in ‘n spleet
buiten de tijdstroom heb gelegen
Bewustzijn gewekt door de historische
rilling; vrede van de koude oorlog
maakte plaats voor strijd om gunstige
posities in de nieuwe machtsverdeling
Zak…
Erin getuind
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.308 Hij voerde altijd enthousiast het woord
En Kindvall leeft door hem als Tsjiendwol voort
Al hoort nu Tsjuiphof zelf tot het verleden.
Hij sprak in vierenzeventig die woorden:
"Zijn we er toch nog ingetuind," zei hij
Toen Müller Duitslands tweede doelpunt scoorde.…
Bettie's elegie
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.189 Omdat de dood echt niemand sparen zal
Behoort ook zij voorgoed tot het verleden.
Er was een tijd waarin zij schaars zich kleedde,
Haar lichaam en haar boezem bovenal
Was fraai – als pin-up hing ze overal
En werd destijds door menig man aanbeden.…
Kerstmis 2008
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
520 Kerstmis, feest van licht op heden,
laat ons zacht en teder zijn,
laat ons danken voor 't verleden,
zalven eenzaamheid en pijn.…
blij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.934 mijn lieve kind
wat ben ik blij
onze vete
is voorbij
verleden achter
heden voor
samen hebben
wij het door
maar bovenal
wij gaan er voor
de toekomst vol
met zonneschijn
vult mij met
oer kracht
maakt zorgen klein
wetend dat wij
weer samen zijn
een familie
door dik en dun
en ik weer oma
vol op
in de run
niets mag dit
ooit nog verstoren…
Hoe gretig gloeide de avondzon en vulde het hart als bron
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
769 Het lommerloof
dat meer geduld heeft dan men menslijk kan horen
grond met een groots verleden uit het ooit geboren
en dan van bewoners dat handgebaar vertrek valt zwaar.…
Succes
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
965 Vergroeid vanuit verheerlijkt verleden.
Al het afwijkende nerveus gemeden,
vertrouwend op bewezen smaak.
Mijdt u zelfbeschouwende gedachten,
schept u iedere identieke dag,
opdat blinde regelmaat uw ziel beschut?
Of plaagt het verlorene uw nachten?
In droom en spijt haar herinnerde lach.
Een leven verdaan, het geluk onbenut.…
Toennudan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
716 Een beeld voor mijn verleden
Aanschouw ik door een waterval
Wetend dat niets blijven zal
Behalve in mijn hoofd
Totdat ik vrij kom en slijtage
Ook mijn laatste zin verdoofd...
Bewust daarom dat deze vent
Geen waarde hecht aan ene cent
Maar toch heel graag zichzelf verwent
Geniet toch van 't moment!…
vage angst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
534 in deze schemerige bossen
waar de geest van ‘t verleden
zelfs huist in de ruwe schors
van eeuwenoude statige eiken
wind raast in de toppen
verschuilt zich ruisend
in ‘t eeuwige groen van
statige bemoste sparren
zwijnen spoken hier rond
zwart smakkend knorrend
elke geest vlucht jammerend
tijdens hun nachtelijk maal
in de morgen resten…
Kampioenen altijd gevraagd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
783 Wim van der Voort die Knut versloeg
Hilbert die op een poepje zomaar uitgleed
Atje die ze er op de korte baan al af reed
Jan Bols die een wissel over sloeg
Kampioenen gehaald en gebracht
boeren nog goed met hun verleden
geen Kees Broekman en Jaap Eden
Zij worden in stilte herdacht
Op karakter wordt alweer gemist
Rudie Liebrechts de gaafste…
Afscheid
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.372 De tijd is gekomen
de tijd om te gaan
mijn jeugd deels ontnomen
dat heeft heel veel pijn gedaan
Het woordje "vader" dat ben je niet waard
het verdriet over het gemis, laat ik achter mij
hiermee sluit ik het nu eindelijk af
deze periode nu voorgoed voorbij
Vol hoop kijk ik de toekomst in
bevrijdt van mijn verleden
het erkennen van de…
Verfrissend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
441 de stroom en de wind zaten tegen
ik was koud en zout
kleine witte zeilen in de verte
benadrukten de zee van verlatenheid
de aarde sliep nog
mijn gedachten waren mistig
de ochtend bleek en aarzelend
mijn verleden zat in mijn huid gegroeft
mijn herinneringen stroomden in mijn bloedsomloop
de zeewind blies over onzekerheden
toch was er iets…
9/11
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
1.579 geblakerd is de ineengestorte moed
Als de werkelijkheid onwerkelijk geworden is
En grijze muizen weggejaagd door het stof
alleen herkend als mens door traansporen
Inelkaar stortend onteerd met luid protest
Met gebonden blikken naar grote hoogte gegaan
en leeg en verloren teruggekeerd naar het hier
zien we voetstappen in het stof van een helder verleden…
Achter bloemen van ijs
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
804 December strooit wensen
als sterren op steen
een sneeuwwit tapijt
bedekt grijs verlaten
waar warmte verdween
achter bloemen van ijs
scheurt soms het gordijn
kleuren dagen kouder
dan ze werkelijk zijn
tussen vroeger en nu
wordt elk jaar ouder
mijn rug naar 't verleden
draagt een verhaal
van eens...lang geleden
bevroren in tijd, sneeuwt…
Verveling?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
767 De hoogste piek van berusting
zal ik niet bestijgen, ik blijf
steken onder de toppen van
herinneringen, doemen de
schimmen op van het verleden,
peinzend tuur ik naar boven,
om te ontwaken - op de door
de tijd - versleten treden en op
een mistige winterdag, verlaat
ik mij op de dromenmaker die
ik op de helling zag, ‘zeil ik ab ‘
langs…