5005 resultaten.
Meditatie
netgedicht
2.5 met 100 stemmen
17.753 sparrenhouten wouden graaien
naar gouden oorden hoger
dan ware woorden woorden
paaiende praatjes
van koude wind
dennenmossen bossen waaien
waar golfjes klotsen
over rotsen rotsen
fraaie waters
in mijn zijn - net wijn
schoonste der schoonheden
komt voorbijgegleden door
mijn lome weten weten
als een gans over egaal
vijvervlak…
Waar wind de bladeren uit zal vlakken...
netgedicht
4.4 met 20 stemmen
886 Straks komt weer de grote koude
en blijven enkel nog de takken
waar wind de bladeren uit zal vlakken.…
De Herfst
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.026 De natuur kleurt in rood en goud,
langzaamaan wordt het koud.
Ruige luchten en wolkenpartijen,
schilderachtige landerijen.
Zonsondergangen met mooie kleuren,
paddestoelen zijn weer te bespeuren.
Vogels op weg naar het zuiden
maken krijsende geluiden.
Ochtenden grijs en kil,
weer een uur tijdsverschil.…
Leugens in bessentijd
gedicht
2.3 met 51 stemmen
34.607 De pruimen
ploffen rottend van de bomen, in de koude
tuin worden de kleuren snel ouder. Alles er-
varen zonder verdoving, pannen klaarzetten en
suiker, archieven beheren, scherven bewaren.
-------------------------------
uit: Gedichten 1991-2000.…
geroezemoes
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
655 er komt geluid aan, vanaf het land
patrijzen scheren in straffe formatie
over het pasgeschoren maïsveld
het voelt koud en kil, huizen branden
weids geurt mijn land naar de stront
knotwilgen penselen nog met twijgen
aan de overkant van de rivier klinkt
een lied wat door de mist is verwekt
mensen gaan met een brood onder
hun arm bij de slager…
Bloemen in doorzichtig glas
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
675 dragen traagheid
dwarrelen nog wel voordat de grond ze rusten laat
poedersneeuw verzoet de kou
drift spelend in een strakkend blauw
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas
ze liggen rijpend slootgeschikt en waterpas
uitgestrekt wit rondgevlekt in kristallijn
speelt vorst in hermelijn met licht en pijn
hij straalt intens zijn koude…
Ameland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
625 kleur en ijs
met boven zee een blauwe wolkenband
daar aan de rand van prachtig Ameland
dat eigenwijze duinenparadijs
er staat één ster, gekleed in parelgrijs
ik tel konijnenkeutels in het zand
en leg een doornig takje aan de kant
er klinken zachte klanken: kyriëleis
bij vlagen is het net alsof ik huil
mijn neus bevroren en mijn wangen koud…
Oh Grote Godheid
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.077 Oh Grote Godheid
niet om te stoken
gij moet zo lopen
dwars door de Leidse Hout
Sta op en kom dat bed uit
voor dat machtige circuit
van de Zorg en Zekerheid
want al is het nog zo koud
en vriest het dat het kraakt
met de bloemen op de ruiten
Voorzichtig het is glad buiten
zorg dat je niet van de weg raakt
de auto rijdt meteen voor
wacht…
Vereenzaamd
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.442 Ik voel me eenzaam
Eenzaam en alleen
Eenzaam in mijn hoofd
Alleen in merg en been
Als een mok met koude koffie
Die niemand nog lust
Een zware lepra lijder
Die door niemand wordt gekust
Een ranzig broodje kaas
Dat door niemand wordt gegeten
Een oude zwerfhond
Die door iedereen is gebeten
Een boterhammenkorst
Zwaar beschimmeld in een zak…
Een andere toon
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
623 Hij valt met stromen neer,
ik ben doorweekt, koud tot op het been,
‘k voel me treurig en alleen,
nu ik verkleumd huiswaarts keer.
De regen die de hele dag viel,
heeft opgehouden te stromen,
de zon is weer doorgekomen,
verwarmend tot in mijn ziel.
Dankzij het zonlicht en zijn machtsvertoon,
heeft de natuur weer een andere toon.…
Mens in wording
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
808 Ons oude brein zet
het koude verstand in de hoek
sleept ons mee
in de fictie van film en boek
Onvoltooid halfweg
mensaap naar 'n aards paradijs
wordt verstand gebruikt
voor wapentuig, 't verlengstuk
van de roofdierklauw
Eens beheersen wij
onze destructieve gevoelens
bron van het kwaad
niets recht praten maar wat
krom is recht…
Kosmonaut
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
597 Een vacuum, zwart, eenzaam, eindeloos en koud."…
Desiderium
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
644 Wij leven ieder ons eenzaam leven, in gedachten samen maar toch steeds weer alleen
terwijl de dagen zich rijgen als trieste kralen aan een breekbaar koord
tikt de trage zandloper van de tijd: langzaam, stil en bijna sereen
als Eros vleugels ons steeds harder raken, wachten wij onverstoord
op de warme dagen van de zomer, de koude winter dreef…
Ik lag alleen
poëzie
2.0 met 4 stemmen
4.402 Ik lag en weende om dromen, die vervlogen
Als kussen van een mond, nu koud en bleek,
En dat de godheid mijner ziele bleek
Stof als ik zelf en al mijn liefde logen.…
het schilderij in mijn hoofd
netgedicht
2.2 met 20 stemmen
1.655 vader
ver maar dichtbij de lokkende polder
op sloten al het onbetrouwbare ijs
met daarnaast de oprukkende snelweg
foto’s met een spiegelreflex
stilleven van tomaten in de zon
vrienden van vroeger
het lange luisteren
de wind onder het dak
de gedachte aan morgen
de dichte gordijnen omhullen nog de warmte
de dovende haard zwijgt
het koude…
Marine
gedicht
2.6 met 25 stemmen
12.608 En wij, luisterend als twee kinderen; kleiner wordend, verdwalend
met het koude, schitterende speelgoed van elkaars gezelschap.
-----------------------------
uit: 'Kleine lichamen', 2005.…
Dakloos
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
985 De dagen waren koud, donker en lang.
De oude goede tijd
dat is waar ik naar verlang.
Steeds langzaam begon ik te vervreemden van mensen,
Terwijl ik mijn best deed
met nog zoveel wensen.
Opeens had ik niets meer,
maar zag mensen die hetzelfde hadden
en niet veel meer.…
Op zijn kale kop
poëzie
2.8 met 12 stemmen
3.979 Geen zware haarknot drukt mijn achterhoofd,
Ik heb koud water in een zilveren kan
En laat het voluit op mijn hoofdhuid plassen;
Zoals een nieuw door Boeddha's wet gedoopte
Herleef ik door dit water op mijn schedel.
En weet waarom de priester, rustbehoevend,
Zijn hart bevrijdt door eerst zijn hoofd te scheren.…
Dromer.
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
1.472 Jij bent voor mij de zomer
waar ik zoveel van houd
In de winter ben ik een dromer
zonder jou heb ik het koud!
Jij ging net als de zomer uit mijn leven
de herfst viel in toen jij verdween.
M’n hart riep jou naam heel luid,
waarom m’n lief, waarom ging jij heen?…
voor altijd
hartenkreet
1.8 met 13 stemmen
1.623 alleen nog jij bent zo dicht bij mij
zo dicht dat het pijn doet
ik doe jou en mij geen goed
doe alleen omdat het moet
omdat ik niet op kan geven
voor jou, lief van mijn leven
voor jou
al is het zwaar
zo helemaal klaar
met alles en iedereen
zo koud en zo gemeen
voor jou mijn lief
voor jou
maak ik het leven heerlijk
voor jou
is alles…
Lucifer
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.152 Het was koud
en jij
vroeg of ik een flyer wilde.
Mijn handen trilden.
Toen moest ik al beter weten.
Jij ging mij en ik ging jou tot bloedens toe verwonden.
Nu zijn we weer alleen.
Ben ik weer alleen.
En droom ik, bij mijn laatste lucifer,
van jouw hoofd in vreemde armen.
Verdrink ik mijn warmte in mijn pijn.…
Winter(3)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
543 in een nieuwsoortig ijzig licht
waaruit sneeuw in welwillendheid neervalt
vanuit rondbuikige wolken
de meeuwen zweven in grote bewondering
of kijken toe van op de golfbrekers
mijn ziel tintelt
tot in mijn vingertoppen
bij het aanschouwen van deze
kristalklare sprookjesachtige schoonheid
even maar want straks
moet ik terug door de koude…
Morgen, is alles anders
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.100 Want morgen, is alles anders
Morgen kan ik er beter tegen
Morgen is het misschien minder koud
Morgen….…
Maart
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
779 Maart, de maand waarin de dagen lengen
En de vogeltjes de lente gaan bezingen
Ze kunnen hun vreugde niet bedwingen
En willen hun zang ten gehore brengen
Maart, het voorjaar biedt zich aan
De koude, lange winter is verdwenen
Blauwe lucht en zon zijn verschenen
Het wordt tijd om naar buiten te gaan…
de eerste zondag
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
771 mijn lief
nog groter dan de neerwaartse gloed tussen leven
en onbegrepen graven
waar kraaien om zich heen kijken
naderbij
tot in mijn aardse spiegel
een rij mensen met bewaarde ogen
geloven even in zichzelf, lijfelijk
en laatst
tot plicht, vredig in zicht
het huis is rommelig en huivert bloemen
tot oude kransen
- de aarde is koud…
Voorbij de jaren
netgedicht
3.7 met 29 stemmen
782 wie zal het zeggen;
zij is immers ongrijpbaar
en bovennatuurlijk sterk
of wist ik, als mens en
betrekkelijk van aard
in de vergane jaren,
door navolging opgespaard,
de waarheid niet meer
te toetsen op zuiver goud
niemand zal het weten
wel leek het al jaren
uitzichtloos koud…
in kalligrafie
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
936 telkens een weinig later en zacht opgewreven
om jouw droom waar te maken
slaap je dan in mij
of schrijf je met een meeuwenveer
dat het duister een wereld nalaat, verder
dan tekens van leven, verborgen achter de onmogelijkheid
over alle oceanen heen, het heelal waarin tijd
van spiegelbeeld wisselt als wegwijzer, nooit eenzaam
nooit koud…
Tentoongesteld: gigantische graseter
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
483 Zijn tanden aan het werk gezet,
bij het bergen van een stalen huis
dat ondanks storm en ijzige koude
toch behouden bleef.
De vaart ging uit zijn gang.
Zo toont ons de geschiedenis.
Want waar hij berg en vlakte ooit beheerste,
rusten nu zijn resten slechts.
Als museumstuk
aan elkaar gebonden
en tegen dinosauriër afgezet.…
Naamloos
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.161 Ze was het mooiste meisje van allemaal
altijd maar zo leuk lachen en kortgerokt
Voor bijna alle jongens leek zij hèt ideaal
de massa heeft haar nochtans opgeslokt
Ze was het meisje uit vele jongensdromen
met haar wapperende cape in zomerwind
Ze is van een koude kermis thuisgekomen
voor verdriet van anderen bleef zij blind
Ze staat nu alleen…
De overtocht
poëzie
3.8 met 12 stemmen
7.033 ik lig diep in het kreunende ruim,
koud en beangst en alleen
en ik ween om het heldere land,
dat achter de einder verdween
en ik ween om het duistere land,
dat flauw aan de einder verscheen.…