5913 resultaten.
Lievelingsdieren
gedicht
3.0 met 29 stemmen
12.325 Vergeten
toen het nog koud was te kijken: hoe overwintert
een dier dat zo lijkt op herinnering,
zo afvalkleurig, met zijn hoofd naar binnen
en doodstil bij de minste aanraking.
Ik weet een kind dat van ze houdt, het streelt
hun dadelijk verstijvende stofjassen,
draagt ze tussen twee handen de kamer door.
O!…
Striemen op mijn rug
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
535 weerbarstig krult het haar
groener buigt de wind
ogen komen bomen tegen
de dwarse schijn verblindt
gedachten zweven
zonder toe te geven met
hun schaduw op de vlucht
het licht schreeuwt opgelucht
geen spinsels uit
een gouden droom
ik ben gewoon een vriend
die boomt over gedichten
de zon lijkt lichter
als het donker wordt
de rode…
In zwart zonder grijs
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
613 doorschijnt
al mijn woorden
ik ben bang
voor je handen
om beelden van glas
te breken uit liefde
onze dood
te sterven in rood
bang niets meer
over te houden
angst voor de scherven
stilte te erven
je vervalt
tot punten en strepen
historie gewist
je ziel is vergeven
waarheid heeft haast
ik durf niets te vragen
want alles lijkt…
Is dit november?
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
501 schepen liggen
geboeid te luisteren
aan armdikke touwen
naar de wind
die fluisterend praat
tegen het speelse water
naar het roepen van de meeuwen
naar het praten van de mensen
de middagzon schept
een blinkende waterweg
dansende lichtvlakken
schitteren verblindend
de tijd lijkt langzamer te vloeien
creëert een rustig gevoel
de zee…
Op de rede,
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
550 Getijdenstroom loopt niet
parallel met de schijn,
lijkt stil te staan, kost
kracht om tegen stroom en
mening in te zwemmen, en
als drenkeling - op een door
god verlaten kusten - te
vondeling gelegd.…
Jawel wacht je voor poetsijs
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.038 Klappend en klunend naar Zuidwouw
ijselijk aangeblazen in bitt're kou
steeds bij takken
rijdt hij om wakken
bij scheuren ligt-ie dubbel in 'n vouw
Lijkt zijn snikkel tot Purmerend
in wikkels watten een gruwlijk end
zo houdt in storm
de bikkel juist vorm
een scheve schaats is 't spul gewend
Gabber let op men jaagt bij Watervang
rijders…
Tijd is...
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
697 Tijd is voor jeugdigen een oceaan
oneindig wijd en zonder zorgen,
iets dat voor hen lijkt stil te staan,
een zee zonder gisteren of morgen.
Tijd is voor volwassenen een rivier
wild stromend, vol met toekomstdromen
waarop zij als bootjes van papier
rusteloos worden meegenomen.…
Mooie uitvinding
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
542 Het lijkt wel, of ze allen naar me lonken!
Voortdurend wordt me zo geluk gegeven,
al leidt m'n levensweg ook naar de dood...
Het reisgenot erlangs is echter groot,
hetgeen voor mij de zin is van het leven.
U merkt het al: het leven vind ik fijn.
Ik zeg het nu, omdat het straks te laat is.
Wat heerlijk om een sterveling te zijn!…
Dit wil ik vieren
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
605 De hemel is zwart en het
prille gras lijkt groener
dan vóór de bui.
Ik ben de regen meer
gaan waarderen met zijn
geur, geluid en ritme van de druppels.
Het ritmische geluid
is het geluid
van een waterfestival
dat diep doordringt
in mijn hart.
Het doet me beseffen
dat ik leef en
dit wil vieren.…
in het voorbijgaan
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.023 steviger vastklampt aan lang vervlogen jaren
zichtbaar op een oude foto in sepiabruine tinten
boven de kast
waarop ze te midden van wie haar dierbaar waren
het leven nog rimpelloos toelacht, met een open
blik betast en verkent
hoe zij me woordeloos vertelt dat haar dagen
leger en eenzamer worden, haar aanwezigheid
stilaan overbodig lijkt…
Hoi loslippige lieverd,
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.204 Je krijgt een taart in uw gezicht
de spot druipt er aan alle kanten af
Jouw tere omgang met mijn herdersstaf
komt nu in een heel ander licht
Meer als om narigheid vragen
schat want met 'dag burgemeester' boven
je brief moet mijn gezag er aan geloven
Ik ben niet om om te zagen
Zo'n aanhef lijkt leuk bedoeld
Wie er echter door heen voelt…
Laten gaan
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
598 twee jaar, vierentwintig maanden, zevenhonderddertig dagen
rooit ze het nu zonder jou
ofschoon stilte kouder is, leegte dieper lijkt geworden
voelt de zee aan tranen onophoudelijk zout
intense ontplooiing op velerlei vlak
maakt alledag dragelijker, dan toen
toen ze los moest laten, met volle tegenzin
op de rand van de einder
rooit…
Pauze...
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.598 Mokerslagen dreunen op mijn huid
Een ijzige kilte omklemd de onzekerheid
In de ogen van de arts zie ik duisternis
De ziekte, het scheldwoord, het is bij mij een feit…
Niets lijkt nu meer hetzelfde als voorheen
Het leven per dag want morgen bestaat nog niet
De strijd van bestraling en chemokuur is begonnen
Met veel angst, donkere wolken en verdriet…
Het gedaagdenveld
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
564 Je keert je om uit herinneringen
neemt me mee naar het gedaagdenveld
waar de oorsprong ligt begraven
we lonken voorzichtig naar de wolken
het lijkt wel of de zomer verlegen is
we kijken schichtig naar de vogels
verzoenen ons niet langer met hartstocht
die we eens voelden in bijzonder verlangen
nooit zonder elkaar door het leven te gaan…
bloemlezing in de tuin
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
747 in een waterplas
maan ik een spiegel aan
tot stilstand
aan de rand, van mij alleen
rolt een steen uit
ik verberg hem
onder mijn huid
alsof zonder niet meer kan
alsof hij ogen baart
die zich niet kunnen weren
tegen de bewegingen van het water
wanneer wolken stil liggen
en niets meer lijkt te ademen in mijn lichaam
het oor leeg, naast…
Als woorden zingen kunnen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
598 liefderijk
verstaan we elkaars gedachten
en proeven elkaars blik
Ogen die toveren en liefde glanzen
over de hoofden van andere
geliefden, wereldwijd
Gedachten die bloemenvleugels
schenken aan vermoeide schouders
Ik zing je een feest, een gouden geest
met zilveren sterretjes
Zij vonken in de nacht
als het pad onbegaanbaar lijkt…
Kapot kompas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
611 Deze tocht door de duisternacht
voert langs vreemde gewoontes
mijn voetafdrukken mijden
het woordenballet, dat je voor me uitlegt
alsof mijn wichelroede niet deugt
in deze danszalen van vreugde
is de liefde slechts een schaduw
die met je mee danst
op de muziek van schimmen
die trommelen voor vrede
omdat de dood nog ver weg lijkt
en soms…
de wereld
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
459 soms lijkt het voor jou stil te staan .
er gebeuren ook zoveel dingen tegelijk.
soms te veel
maar de wereld draait maar door .
hier een dipje daar een licht puntje .
de moed niet laten zakken ,
de draad weer oppakken .
soms heel moeilijk .
de ene keer is t makkelijker dan de andere keer .
maar doorgaan moet je wel .…
Ongewis
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
579 verstrengeld door liefde lezen zij elkaar
in de weerspiegeling van de zee
maren in de wolken zonneklaar
blijkt dit nu allemaal passé
hij leest zijn pijn in haar ogen
blaam kruipt op vanuit zijn ziel
probeert hij ze kussend te drogen
wat eens solide was nu zo schriel
lijkt deze magie doorbroken
nu hij vaker in cirkels praat
's nachts…
Ad fundum
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
671 Natuurlijk zal ik niet vrijwillig staken
want dood zijn lijkt me ook weer niet OK.
Ach kwam er maar een lieve toverfee
die mij wat levenslustiger zou maken.
Maar al dat ach en wee, al dat geklaag,
is niet veel meer dan ijdeltuiterij,
zolang je nog, als ik, goed eet en drinkt.
Vooral een biertje nuttig ik wel graag.…
Gedachten op nul
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
701 Mijn gedachten heb ik op nul gezet
Maar toch voel ik nutteloze vragen dringen
Ik voel met nutteloos, toon geen verzet
Blijf voor de buitenwereld dansen en zingen
Maar wat zie je als je binnen mij kijkt
Iemand met veel gevoel die niet weet wat ze wil
Waarbij alles niet vanzelf lijkt
Vragend en vechtend blijft ze stil
Een vraag knagend diep…
Romantiek en Vale Tijn
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
773 Tafel fraai getooid
vol met feestelijke spijzen
't lijkt wel kerst:
het kaarslicht aan;
hij zal zich gelukkig prijzen
Frisse parfum opgedaan
en de wijn komt koel te staan
ook het schort is afgedaan
alles klaar om te beginnen
Zacht muziek om bij te zingen
op de klok is alles klaar;
hoorde ze de auto maar
he, daar roept de telefoon.…
Net verslaafd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
792 Het gordijn is dicht, blokkeert het licht
Lampen schijnen over mij en mooie pleinen
Natuurlijke schoonheden die op mijn beeldscherm verschijnen
Voel mijn vingers op de toetsen die de tijd verdrijven
Alle tijd verdrijvend leef ik het leven dat lijkt op het mijne…
Doodgewoon een belletje
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.470 Een leven lang lief en leed
altijd was je er voor ons
Een thuis een vriend een pa
een voorbeeld voor ons allen
Ma nog ondersteunend
ook als zij het niet meer weet
Het lijkt nog gisteren
dat je naar de camping reed
Alles nu toch plotseling voorbij
na ma ook jij ons toch ook ontvallen
Zonder pa en ma voel me geen kind meer
ineens ben ik…
Drenkeling zonder water
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 wel gezondigd is zijn vaarwater
zonder religie niet te drinken
wie kent zijn juweel wanneer het spreekt
en schittert terwijl de haven is gedempt
neem mijn hand en streel me langs
het leven, het is kort zoals het
omgewaaid riet – wel scherp maar
zonder bedoeling ermee te snijden
de randjes, balancerend aan het geluk
op een afstand lijkt…
Afscheid
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.941 van de jonge jaren is verstreken
Geldingsdrang kwam er voor terug
Iedereen raast maar door
Op de hielen gezeten door een onzichtbaar spook
Dat in vele gedaantes optreedt
Geld, macht, bezit
Uiterlijk vertoon versus introspectie
Met het klimmen der jaren wint de melancholie
Steeds meer terrein
De herinneringen worden sterker
Alles lijkt…
toen hoorde ik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 het lijkt zo windstil
in het land van litera
de laatste bladen papier
trillen nog lang na
gedreven beschreven
het podium zo leeg
koortsachtig schitterende ogen
verlichten het hart niet meer
de wereld is weer het domein
van kale praatapen
die woorden halen
uit versleten gietvormen
of nieuwe samenstellen die afsterven
voor ze begrepen…
Het zwijn en zijn zonnestralen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
882 Ze had nog zo gezegd:
‘Blijf verre van’,
maar in het licht van de maan
lijkt alles verder weg dan dichtbij.
Als sterren.
Stofjas
in de stroom
danst met vonken
voor hij vlam vat
en het zwijn
dat daar de ham at,
naast de stronken
in dat oude grijze bos,
kan vanuit zijn kikkerperspectief
maan noch zonnestralen zien.
De halfgod lacht.…
FARIDA
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Ze lijkt een beetje op haar die verdween
De jonge vrouw in de collegezaal
De een zit in een Halloween verhaal
De ander in een glossy zo meteen
Het dekbed van de een is hard als steen
Haar slaapkamer is koud en leeg en taal
Noch teken staat al maandenlang centraal
Hoofdbrekens hebben er het rijk alleen
Een nauwelijks volwassen leven brak…
Gitana*
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
3.513 Soms lijkt het leven erger dan de dood,
maar schuif je toch je zorgen aan de kant.
Dan klinkt plots getokkel van een gitaar,
een vrouwenstem, een roffelende hand,
rukt muziek je weg van de verdrijving,
is er alleen nog aandacht voor elkaar
en leidt de verdichting van de bloedband
tot gevoel van opperste verrukking.…