Alle inzendingen over berusting

585 resultaten.

Sorteren op:

Tijd is...

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 697
Tijd is voor ouderen een beekje dat rustig maar gestaag blijft vloeien waarlangs aanvaarding en berusting als de mooiste bloemen bloeien. Tijd is voor stervenden een druppel op de rand van de eeuwigheid die zich eindelijk zal vermengen in een eindeloze zee van...tijd.…
Frans Vanhove17 februari 2010Lees meer >

Als de hemel daalt

netgedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 676
ook al oogt de lucht zomers blauw en het late groen nog steeds tot verbeelding spreekt vult mijn adem de geest al met belegen dauw; ik word deels van de hemel losgeweekt de voeten dragen schaduw zwaar als het gras in zijn lengte gaat berusten ook de ochtend die steeds meer verlaat verkort mede het licht op gangbare lusten neen, het zijn…

Waterscheiding

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 455
Neergedaald uit het brongebied bezinkt het rusteloos bewustzijn op de tamme bodem van verstilde wateren en vloeit het debiet van overtollig geheugen naar de louterende leegte van berusting.…
Iniduo18 augustus 2012Lees meer >

leonard

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 691
oren hees bronstig voert het mij van manhattan tot berlijn zwierig en innemend zinspreekt hij van frivool tot weemoedig poëtisch lispelend walst schilderend hij met ouderdom en verval glasscherven zijn het die verlokken tot kijken in spiegels van het leven het bladert wapperend in hoofd en hart melancholiek en troost berusting…

Jij of ik?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 850
De veelzeggendheid van het stilzwijgen, de rust, de berusting, laten we er daarom van uitgaan dat één van ons morgen doodgaat.…

Nomade?

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 496
De wind van de tijd is gisteren begonnen mijn profiel te slijpen, het restant van mijn gestalte los te weken om het omhulsel een andere naam te geven, het laat mij iets berustend in mij te voelen, het bestrijkt de brede uiterwaarden van vergeten sagen, mijn fascinatie van groene oasis helden waarin ik mij wil herkennen moedig…
Pama3 januari 2017Lees meer >

Vlinderkus

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 693
Ik berust in jouw vlinderkus het is dat wat me is slaap kust als in de nacht de maan weer gaat schijnen en mensen verdwijnen achter de gordijnen Jouw zachte wang tegen me aan je ligt niet ver mij me vandaan ik kan je voelen betasten diep in de nacht ik voel me zacht Door jouw mankracht die me overmeestert op dat moment heb je me lief…
ebba17 augustus 2019Lees meer >

hoe dan ( cervicale dystonie )

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 553
hoofd nek schouders, ook zij hunkeren naar rust, derhalve zijn mijn mat gekleurde gedachten als glazen zo breekbaar dat mijn twijfel zich heeft bekeerd tot een leugenachtige berusting botox, benzo’s, fysio balsem, kou, warmte, liefde, acceptatie, baclofen, levopa, allen werden geopperd doch het galopperen van het hoofd negeert stoïcijns…
elze22 oktober 2024Lees meer >

Het is stil waar d'aarde bloost

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 360
Stil eindeloos wiegend dompelen in omhelzing luisterend naar bladmuziek kijken met gesloten ogen naar schilderenden lentekleuren berust in de eenvoud van het leven, dat ik veranker in een rustige plek, een ligplaats in een wereld op hol.…

overpeinzingen op een terras

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.068
een zwoele zomeravond op Kijkduin je voelt de kleding aan je lichaam plakken bij Tios ga je nog een pilsje pakken zo leid je schuldgevoelens om de tuin dan zie je met een nevelige kruin een karmozijnen zon de zee in zakken verdwenen zijn de laatste ongemakken het leven bijt niet langer als aluin je rusteloze ziel berust spontaan wat ben…

Crash

hartenkreet
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.555
Kiezen knarsen, klote kist, kelderende kruisiging, beetje bij beetje beseffen, bijna berusting. Wie weet, wie weer wakker wordt ? Nagenoeg niemand nog nuchter, neergestort. Niemand kan het leven laten, maar laat het leven z'n beloop voordat je het leven laat.…
rival10 september 2004Lees meer >

DE MOED VERLOREN

hartenkreet
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.285
Ik begin langzaam de moed te verliezen naar jou terugkomst naar huis wanhoop maakt plaats voor berusting maar toch blijft dit altijd jouw thuis. Het enige wat ik nog van je heb is je foto aan de muur met een kaart waarop geschreven staat: ik heb je lief, die woorden blijven in mijn hart bewaard.…
Moeke26 oktober 2004Lees meer >

onderstroom

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 627
Daarin te berusten dan bieden versteende golfen minder weerstand en voert een warme onderstroom ons naar nieuw vergaarde kusten.…
pama14 mei 2007Lees meer >

Che?

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 863
op een stalen ros gezeten met achterlating van alles wat niet vast gehangen slechts ballast kan zijn door de jaren van jeugd blik op oneindig in het hart de wetenschap van morgen dorpen rondom armoede met stof op het bord eenzame gitaren snaren over melancholie en rust die berust in de ondergang van stukjes vlees en bot de onaanraakbaren…

Smeltijs

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.660
er ligt nog ijs in plakken waaruit het water vlucht tot stof en vuil berusten er ligt nog sneeuw op daken waar troosteloos vertoeven het huis gekraakt verlaat en het koude laken blijft nog even bitter haken aan de rechte hoeken want het grote plein was wit ooit helemaal wit gedicht mijn woorden klonken er toen ook helder en het…
Verdano2 maart 2004Lees meer >

zij

hartenkreet
3.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.723
Spreekt vanuit het hart, wat altijd op waarheid berust. Zij, een vrouw echt geweldig en heel bijzonder. Voor haar dierbaarste in een woord een wonder. Een vrouw die alle ellende doet vergaan. Luisterend naar die zeer mooie naam. Mirjam…

het oog van de gedachte

netgedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 810
alsof lucht ledig is door mij heen blaast daadwerkelijk in onzichtbaarheid zoals, titelloos het gelaat in een gedicht dat onder metaforen van de zee kruipt en het zwijgen wordt opgelegd zonder onderhandelen over woordwaarde of het aandeel tot berusting, het gegeven dat aanbreekt wanneer een zoutpilaar wordt bekleed met verte…

Verveling?

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 767
De hoogste piek van berusting zal ik niet bestijgen, ik blijf steken onder de toppen van herinneringen, doemen de schimmen op van het verleden, peinzend tuur ik naar boven, om te ontwaken - op de door de tijd - versleten treden en op een mistige winterdag, verlaat ik mij op de dromenmaker die ik op de helling zag, ‘zeil ik ab ‘ langs…
pama29 december 2010Lees meer >

Weer (spiegeling)

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 590
Weer te snel begraven, gaf je het af met beide handen, ontpop je van de rag, zo kan je niet berusten, je zocht het op elke dag, alleen. “Ontberingen laten zich makkelijker dragen wanneer de ziel beter wordt bejegend dan het lichaam “ Rousseau…
pama28 februari 2011Lees meer >

Nefast

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
Zoals zo vaak tijdens de naborrel van berustende stamgasten in de lokalen van angst. Een opschalend gemoed ten spijt, het verhult niet de symboliek van ineenstortende strijdkracht. De rimpelloze vijver weerspiegelt louter het evenbeeld. In water van heldere, koude thee.…
Iniduo23 januari 2012Lees meer >

Art. 461 WvS

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 479
smoren terstond een bord verzoekt niet te betreden in het broekland van zompige grond met roestbruine aderen doorsneden pluizige pluimen deinen op de maat wuiven zinloze gedachten voorbij een lepelaar die op stelten staat wakend in vlagen van dagdromerij hier eindigt het land, is wat ik je zeg nu kan niemand nog ergens heen zonder te berusten…
Iniduo3 maart 2013Lees meer >

Strijd

gedicht
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.520
Een vuist, die heb ik écht niet kunnen maken de onmacht steeg me langzaam naar de strot de vloeren van mijn vesting bleken rot en gingen vaag, doch onheilspellend kraken Geloof me maar, van strijden was geen sprake het was berusten in een helder lot het lichaam spande stiekem een complot met cellen die verwoed de kop opstaken Vergeet de…

Strijd

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 11.504
Een vuist, die heb ik écht niet kunnen maken de onmacht steeg me langzaam naar de strot de vloeren van mijn vesting bleken rot en gingen vaag, doch onheilspellend kraken Geloof me maar, van strijden was geen sprake het was berusten in een helder lot het lichaam spande stiekem een complot met cellen die verwoed de kop opstaken Vergeet de…
Daan de Ligt16 augustus 2026Lees meer >

wie we zijn

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 446
drie palen steken uit een berg zand aan weerszijden twee vastgesnoerde vrouwen in het midden zit jij op een plank hoofden handen en voeten van lindehout dezelfde gezichten in berusting gestold onthutsend ongeloof over wie zij zijn als in een stomme film de weidse gebaren de sprakeloze ogen in het verstarde gezicht het…

Waarheden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 471
In onwaarheden kan ik niet berusten, word toch eens wakker van jezelf. Een ieder heeft zijn eigen visie ontstaan uit geen luisterend oor, misschien wel de mist waarin hij verkeert. En mist brengt je op een dwaalspoor, een lange les heeft mij dat geleerd.…

Geleefd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 507
Uit welke bron put ik dan nog levenslust, als al wat ik lief had mij word ontnomen, ik eindelijk in mijn droeve lot berust en voel, hier mag een einde aan komen. Het leven is een hardloopwedstrijd, menig deelnemer haalt de eindmeet niet.…

De Grote Waterval in Paterson (NJ)

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 436
uitzicht me trok ..........langs vele landschappen ...............en wat ik beleefde ....................en onderweg leerde .........................ontsloot vele wegen naar nieuwe plannen .....nieuwe plaatsen en ..........nieuwe mensen ...............nieuwe kansen met ....................nieuwe inzichten .........................en nieuwe berusting…
Zywa28 februari 2023Lees meer >

Dooi

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 319
Ik leg me berustend neer bij komend onheil. De hond gaapt, rekt zich uit en legt zich neer voor brandend haardhout en sluit haar ogen. Ik volg gedwee…
Skald17 januari 2026Lees meer >

Als de blaadjes vallen

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 868
hij zijn oude leven nog altijd sterk onverzettelijk nog door seizoenen heen winters landschap liet hem kaal achter door witte deken omarmt tijden verschoven in smeltend water hervond hij zich opnieuw reeds, in zomer geschoven eikenknoppen krachtig geschoten fier en trots in vooruitzicht komend, vleit hij zich in berusting…

mijn geliefde

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.313
de voorlaatste bladzij, papier met gebruinde vlekken kleeft ook nu aan mijn hand ik las het duizendmaal op een rij noch mijn gemoed noch mijn vinger willen verder trekken ik bezweer het einde ontken een mogelijk afscheid berust liever in het onvolledig zijnde wil mijn verbeelde geliefde bewaren eer zij mogelijk naar de stilte…